Gaasterland-Sloten in oude ansichten

Gaasterland-Sloten in oude ansichten

Auteur
:   M.G.H. Hendriks
Gemeente
:   Gaasterland-Sloten
Provincie
:   Fryslân / Friesland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5250-1
Pagina's
:   96
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Gaasterland-Sloten in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

39. Op diverse plaatsen in de Friese Zuid-Westhoek (onder andere in Ruigahuizen en Woudsend) is op het kerkhof een klokkestoel aanwezig. Rondom het begrafenisritueel heeft het luiden van de klok op het kerkhof een geheel eigen betekenis. Het kleine kerkhof van Mirns is eveneens in het bezit van een klokkestoel. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is een Engels vliegtuig op het kerkhof terechtgekomen, waardoor onder mcer de klokkestoel ernstige schade opliep, Er is een nieuwe voor in de plaats gekomen. De oorspronkelijke klokkestoel stond in vroeger jaren op dezelfde plaats,

40. Aan de rand van de voormalige Zuiderzee , in de nabije omgeving van Bakhuizen, leefden de bewoners van de kleine dorpsgemeenschap Mirns hun eigen leven. Op de driesprong Mirns-Laaxum-Bakhuizen werd veelal even de tijd genomen om wat bij te praten. Kon dat niet op straat, dan maar in de kruidenierswinkel op de hoek van deze driesprong, ter plaatse ook wel,,'t Pijpke" genoemd. De winkel werd .verzorgd" door Jan Kampen, die tevens als lantaamopsteker voor de omgeving fungeerde. Later is de bedrijfsvoering in handen gekomen van de familie Tjalma. In 1975 rinkelde de oude winkel bel voor het laatst. Er waren in het nabije Bakhuizen meer moderne voorzieningen gekomen.

41. Op tal van plaatsen in Nederland werden in bet midden van de vorige eeuw de zogenoemde Waterstaatskerken gebouwd: kerken, die tot stand waren gekomen via een speciale rijkssubsidie, waarvan bet Ministerie van Waterstaat eerst bet ontwerp moest goedkeuren. Bakbuizen kreeg in 1857 een dergelijk kerkgebouw. Het werd afgebroken om plaats te maken voor een grotere kerk, die in 1914 officieel in gebruik kon worden genomen.

-,

cR. x. eXerf., p?/3 huizen. titg'. . H. 'VI SC

t J' I

Nieuwe er

Bakhuizen

'1'

,

42. De St. Odulfuskerk - op de foto nog aangeduid als de nieuwe kerk - heeft sedert de ingebruikneming in augustus 1914 als gelovig centrum voor de overwegend rooms-katholieke dorpsgemeenschap een grote rol gespeeld in de ontwikkeling van het dorp.

43. Bakhuizen ken de voorheen straatnamen die nu niet meer als zodanig staan geregistreerd. Enkele hiervan zijn de Johannesstraat en de Johannastraat; beide straten hadden hun beginpunten aan de zogenoemde Martenshoek en gingen in de richting van de St. Odulfuskerk.

44. Bakhuizen kent idyllische plekjes in het dorp, waaraan vooral de oudere dorpsbewoners de nodige herinneringen bewaren. Een van deze plekjes is de Havenstraat.

,. t" st .?.. -

45. Na invoering van het bijzonder onderwijs te Bakhuizen daalde het leerlingental van de openbare school aanzienlijk. Een aantalleerlingen ging naar de inmiddels gebouwde christelijke school aan de Bakwei. Het merendeel echter vertrok naar de in 1921 gebouwde rooms-katholieke school. Het hierboven afgebeelde schoolgebouw is niet meer voor het onderwijs in gebruik. Het is verbouwd tot woning en biedt thans onderdak aan de familie Postma in de T. de Boerstraat.

46. De functionele bestemming van een gebouw kan in de loop der jaren danig veranderen. Vijftig jaar geleden woonden en werkten hier de zusters van "Mariahof". Naast de zorg voor de kleuters op de toen nog zo genoemde bewaarschool, gaven de zusters ook les in het naaien en vervaardigen van kleding. Deze opleiding stond wijd en zijd bekend vanwege de grote zorg en vakbekwaamheid van de zusters op dit gebied. De kleuters bezoeken nu de rooms-katholieke basisschool in het dorp; door de daling van het aantal beschikbare reiigieuzen kon het klooster als zodanig niet meer worden gebruikt. Het pand is inmiddels verbouwd en geschikt gemaakt voor huisvesting van ouderen, die er kunnen beschikken over een eigen appartement.

47. In de omgeving van Bakhuizen is reeds eeuwenlang de vangst van eenden in gebruik. De hier in vroeger jaren verblijvende monniken hadden hiervoor een speciale eendenkooi gemaakt. Dit vernuftige systeem is heden ten dage nog steeds in zwang. Via een toegangsvijver - de stalling - slootjes, afgeschermde bosschages en het gebruik van lokeenden, komen de eenden ten slotte in een soort fuik terecht. Voor de kooiker is het dan vrij simpel de eenden te vangen en te doden, met als bestemming de poelier. Via regelmatige voedering van een groot aantal eenden zorgt hij ervoor dat steeds nieuwe eenden naar de stalling worden gelokt. Het "kooihondje" bewijst hem goede diensten door de nieuwsgierigheid van de eenden gaande te houden. Op de foto: het voeren van de eenden in de wintertijd. Sinds 1970 is Simon van Buren dagelijks als kooiker actief. Voor zijn tijd waren dit jarenlang Simon de Hoop en WilIem ten Klooster.

48. De tijdens de oorlogsjaren van 1914-1918 in Gaasterland verblijvende Belgen probeerden op allerlei manieren de tijd door te komen. Ze deden dit onder meer door bij een boer te werken, bosarbeid, vissen, sigaren maken, sportbeoefening enzovoort. Vier van deze militairen kregen er op een gegeven ogenblik schoon genoeg van. Ze beraamden een plan om via Harlingen als verstekeling aan boord van een schip naar Engeland te gaan. Via een primitief zeilbootje gingen ze bij Hemelum in burgerkleding de Morra op. Ze konden niet zwemrnen, kwamen in de problem en en verdronken. Op de foto zien we de begrafenis van een van hen, hij wordt door collega's naar het kerkhof gebracht. Rechts brengt een Nederlandse sergeant de militaire eregroet.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek