Gapinge in oude ansichten deel 1

Gapinge in oude ansichten deel 1

Auteur
:   C. van Winkelen
Gemeente
:   Veere
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0270-4
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Gapinge in oude ansichten deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

15. Tijdens de Westkappelse kermis, in de maand juli, was het in het Walcherse Gapinge de gewoonte een ringrijderij te paard te organiseren. Deze had vroeger plaats op de "Schutwei" en later in "De Schotse Hoek". Op dit unieke plaatje is men op de "Schutwei" bezig met deze ringrijderij. Van de vroegere ridderspelen is het ringrijden te paard, ook wel het boerensteekspel genoemd, nog een overblijfsel. De boeren, op hun paard gezeten, moesten met een driekleurige lans galopperend proberen de ring, die tussen twee schuine palen was opgehangen, aan hun lans te rijgen. Had de ringrijder de ring aan zijn lans gestoken, dan zong hij:

Ie (hij) is in, ie is in,
Zo gaat ie naar mijn zien.

Miste hij echter de ring, dan zong de ringrijder:

't Is mis, 't is mis,
Alsof er geen gat in is.

Omstreeks 1927 werd van de ringrijderij op de "Schutwei" in Gapinge dit plaatje gemaakt, waarop we helaas niet alle personen konden herkennen. Maar enkele namen kan de samensteller u toch noemen. Van links naar rechts zien we onder anderen: P. (Piet) Coppoolse (woonde destijds in de geboorteplaats van de samensteller, Serooskerke (W), waar hij lid was van de kerkeraad van de Nederlands Hervormde Kerk), P. Luitwieler, een onbekende, L. (Louw) Mersie, gewapend met een stok en ringoppasser, die de ring er steeds in moest hangen, B. Versluijs en J. Luitwieler. Verder allemaal onbekenden. Zo te zien, mist de ringrijder de ring. Voor dit jaarlijks terugkerend festijn bestond destijds in Gapinge steeds een flinke belangstelling.

16. Het is al weer heel wat jaren geleden dat er op de boerderij "Meiwerf', gelegen tussen Gapinge en het naburige Veere, brand uitbrak. Dat was, om precies te zijn, in september 1933. Maar toen de rode haan kraaide, was de Gapingse brandweer paraat. Van links naar rechts zien we, onder anderen: Jan Bakker, Pauw Dekker, Willem Pouwer, nauwelijks te zien Jan Mesu, Bart Versluijs, net even te zien C. Langebeeke, Jan Vos, Rinus Luteijn (toen bakker in Gapinge), P. van den Bosse, Piet Wattel (van Bartel Wattel), Bart van den Bosse Pzn., D. Coppoolse, Bart van den Bosse Jacszn., Kees Louwerse, wiens hoofd net te zien is, Louw Mersie, Cor Dingemanse, C. van der Sluijs en een onbekende. Helaas ontbreken enkele namen. Zoals men ziet, waren de foxhondjes ook van de partij.

17. Levinus Adriaan Luteijn en Elisabeth Frederika Luteijn-Hoogesteger, die even buiten de dorpskom van Gapinge woonden aan de weg naar Serooskerke (W), waren destijds een bekend echtpaar in Gapinge. Men kon vroeger schoenmaker Luteijn, die afkomstig was uit het WestZeeuwsvlaamse Cadzand, dagelijks in zijn werkplaats aantreffen. Hij was tevens jarenlang diaken en notabel van de Nederlands Hervormde Kerk in Gapinge. Mevrouw E.F. Luteijn-Hoogesteger was leidster van de hervormde zondagsschool in Gapinge, waar de samensteller van dit platenboekje hulp was. Toen deze voor onderwijzer studeerde aan de christelijke kweekschool op de Heerengracht in Middelburg en hij moest gaan "kweken" (praktische lessen geven, wat men tegenwoordig hospiteren noemt), moest hij uiteraard ook Bijbelse geschiedenis gaan vertellen. Om de vertelkunst machtig te worden, mocht hij op voornoemde zondagsschool oefenen. Zo door de week kwam hij nogal eens een praatje maken met schoenmaker Luteijn in diens werkplaats, die op zijn beurt een gezellig babbeltje maakte in zijn Zeeuwsvlaams dialect, dat hij steeds trouw bleef. Let op het ouderwetse, rieten stoeltje, waarin mevrouw Luteijn gezeten is. Op de achtergrond ontwaren we nog juist een gedeelte van de kapitale boerenschuur van landbouwer Klaas Luitwieler, De samensteller bewaart heel prettige herinneringen aan dit schoenmakersechtpaar uit Gapinge. Waar is de tijd gebleven?

18. Op dit plaatje gaan we eens een kijkje nemen bij de werkzaamheden van het dorsbedrijf van A. de Bue in Gapinge. Duidelijk is op de "dorskas" te lezen:

Adr. de B U E
GAPINGE

Bovenop de bossen graan poseren, van links naar rechts: Willem Vos en Cornelis Vos, die beiden met een lange hooivork een bos stro vasthouden. Nadat ze even hun werkzaamheden hebben onderbroken om door de fotograaf "uitgetrokken te worden", zoals men dat vroeger uitdrukte, werd dit stro in de dorsmachine geworpen. Bij de trekker zien we, eveneens van links naar rechts: J. Vos, Wim Vos, C. van der Sluijs, G. de Nood en Katrien Vos. De man die rechts van de leren riem staat en die we op zijn rug zien, werd helaas niet herkend. Mogelijk is het een medewerker van het dorsbedrijf van Adriaan de Bue. Bovenop de dorsmachine (de "dorskas") staan J. Bakker en verder nog twee onbekenden, van wie de samensteller de namen schuldig moet blijven. De motor van de trekker is op dit plaatje niet in werking, gezien het feit dat Katrien Vos en de onbekende medewerker de riem vasthouden. Door deze riem, die de trekker met de dorskas verbond, kwam laatstgenoemde in beweging en werd het graan gedorst, waarbij de graankorrels machinaal uit de aren geslagen werden. Achter de machine kijkt ons de eigenaar van dit dorsbedrijf, Adriaan de Bue, aan. Boven de met zakken graan geladen boerenwagen zien we nog net de toren van de hervormde kerk.

19. In de zomer van 1948 (augustus) heeft koningin Wilhelmina niet minder dan negenenveertig pinken geschonken aan de leden van de fok- en controleverenigingen. Ter gelegenheid van de "vooroverdracht" van de pink "Grietje" werd dit plaatje gemaakt. (Een pink is een jonge koe van ongeveer een half tot anderhalf jaar oud.) Alvorens de pinken konden worden ontvangen, moest, onder het toeziend oog van de Commissaris der Koningin, getekend worden. Links zien we landbouwer J. Aarnoutse van "'t Hof Gapinge", die zijn handtekening zet, terwijl de Commissaris van de Koningin in Zeeland, jonkheer mr. A.F.C. de Casembroot, aanwijzingen geeft. De namen van de andere personen die op de foto gedeeltelijk te zien zijn, kon men de samensteller helaas niet meedelen. In ieder geval gaven deze heren blijk van hun gewaardeerde belangstelling.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2022 Uitgeverij Europese Bibliotheek