Gouderak in oude ansichten

Gouderak in oude ansichten

Auteur
:   D. van Dam
Gemeente
:   Ouderkerk
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5971-5
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Gouderak in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

11. Meer dan tegenwoordig stond het ambacht vroeger in hoog aanzien. Men sprak vroeger ook niet van een schilder, smid of timmerman maar men was "meester-schilder" of "meester-smid" enzovoort. Meesters op het gebied van smidswerk waren Jan de Bruin en zijn zoon Cor. Vooral Cor was een zeer goed hoefsmid. Daar was hij letterlijk een .meester" in, want hij gaf ook les aan de Medische Faculteit voor Diergeneeskunde te Utrecht. Een vitrine met zijn speciale werkstukken op het gebied van orthopedische hoefijzers hangt in de hal van het Dorpshuis te Gouderak.

Vroeger waren er op Gouderak weI enkele smederijen, net voor en net na de oorlog nog twee. Dat waren de smederij van De Bruin dus en aan de andere kant van de Dorpsstraat die van Martien Ooms. Hun grootste klanten waren de boerenbedrijven voor het onderhoud van de ouderwetse landbouwmachines, zoals de maai- schud- en harkmachines voor het hooien, het slijpen van de maaimesjes of het krimpen van een nieuw loopvlak om het houten wiel van de kaasbrikken. Ook het maken van hang- en sluitwerk voor schuurdeuren en landhekken was werk dat bij de smid moest gebeuren. De boeren waren vroeger op dat gebied ook tot weinig in staat.

Maar de jonge boeren zijn door hun opleiding op de landbouwscholen meer technisch onderlegd. Op geen enkel boerenbedrijf zal dan ook bijvoorbeeld een lasapparaat en andere gereedschappen ontbreken.

Maar ook de particulier kon niet zander de smid. AIle gezinnen hadden een kolenkachel en die werden in de meeste gevallen gekocht bij de smid en ieder jaar was er een groot aantal gezinnen dat deze .Jiaard", zaals hij werd genoemd, bij de smid liet schoonmaken. Ook moesten er dan meestal weI enkele mica-ruitjes of een kachelpijpje worden vervangen.

Maar het paard werd vervangen door de tractor en de haard door de centrale verwarming.

Cor de Bruin heeft nog jaren losbakken gemaakt voor de zand- en grintschippers, maar ook die methode van loss en werd opgevolgd door kraan en grijper. En zo is het beroep van "boerensmid" uitgestorven.

Op de foto's zien we Cor de Bruin aan het smidsvuur en vader Jan is samen met knecht Jaap Hoogwerf bezig om een paard te voorzien van een nieuw hoefijzer.

12. Dokter Beekenkamp en zijn vrouw voor hun woning aan de Dorpsstraat te Gouderak. Het is een koninginnedag, want de vlag hangt uit en een grote W. siert de gevel boven de voordeur. De twee jonge dames voor het hek zijn de twee dienstmeisjes van de dokter, Klazien Markus en Adriana Kok. De foto zal gemaakt zijn op 31 augustus omstreeks 1925.

Teunis Beekenkamp werd geboren te Nieuwerkerk aid IJssel op 20 januari 1866. In 1891, toen hij 25 jaar oud was, werd hij huisarts te Gouderak. Eerst in de woning aan de Kattendijk, die het laatst werd bewoond door de heer Chiel Koot en die enige jaren geleden is afgebroken, en vanaf 1895 in het bekende doktershuis aan de Dorpsstraat dat toen is gebouwd.

Dokter Beekenkamp was gehuwd met Johanna Sybilla van Houweninge, een zuster van de steenfabrikant aan de Kattendijk. Zij overleed op 11 april 1938 te Gouderak.

Dokter Beekenkamp was ook een sociaal bewogen mens en heeft veel voor de arme bewoners van Gouderak gedaan. Hij liet zijn rijke patienten wat extra betalen om de arme te sparen. Wanneer het een strenge winter was bet hij bij kruidenier Frans van Dam Sf. zakjes met bruine bonen van 10,7112 en 5 pond gereed maken en bij de slager stukken spek en dat liet hij dan door de ijsclub als prijs verrijden onder de werklozen. Daar komt ook de uitdrukking "voor spek en bonen" meedoen vandaan.

In 1931 werd het 40-jarig ambtsjubileum van dokter Beekenkamp officieel herdacht. Ter gelegenheid van dit jubileum organiseerde hij voor zijn patienten een boottocht naar Rotterdam.

Daarna heeft hij zijn praktijk nog enkele jaren voortgezet. Maar na de dood van zijn vrouw deed hij de praktijk over aan dokter Werkman en verhuisde naar Gouda. Daar is hij op 19 september 1942 overleden. Hij ligt samen met zijn vrouw begraven te Gouderak en hun grafsteen is nog aanwezig.

13. Een blik op het begin van de Dorpsstraat (Gouda-zijde) omstreeks 1910. Het rijtje huizen rechts op de voorgrond, onder de rieten kap, werd toen bewoond door de familie Knoop, de gebroeders Kalkman en P. Schouten. In dit huis heeft omstreeks 1915 ook nog enige jaren veldwachter Human gewoond. In 1917 is het pand afgebroken om plaats te maken voor een nieuwe ambtswoning voor de veldwachter en de brandweergarage.

Achter het rieten dak zien we nog een stuk van de fraaie gevel met de drie torentjes van het doktershuis, dat toen bewoond werd door dokter Beekenkamp. Later kwamen hier achtereenvolgens te wonen dokter Werkman, dokter Bouman senior en nu junior. Helaas is de prachtige gevel opgeofferd aan een modernisering van het doktershuis.

Achter het doktershuis zien we nog een stukje van de klokgevel van het huis van Arie en Bartje Scheijgrond. Dat is de plaats waar nu het Groene-Kruisgebouw staat.

14. A. Human, veldwachter te Gouderak van 1915 tot 1946. Ary Human werd geboren te Stellendam op 15 mei 1882 als oudste zoon van een kleine landbouwer. Hoewel hij als oudste misschien weI voorbestemd was om ook boer te worden, had hij daar geen zin in. Na zijn diensttijd volgde hij een opleiding voor politieagent en kwam hij bij de stadspolitie te Gouda, dat was in 1907.

Na acht jaar was hij het daar zat en solliciteerde naar de functie van veldwachter te Gouderak. Hij werd aangenomen en bleef Gouderak trouw tot aan zijn pensionering in 1946. In die periode was hij een zeer geziene en markante persoonlijkheid. En nog altijd wordt er met respect over hem gesproken.

Ary Human was getrouwd met Adriana Klink, ook afkomstig uit Stellendam. Zij kregen twee kinderen, een dochter Lena, die trouwde met Aart Broere, een kaashandelaar uit Lekkerkerk, waar zij nog altijd woont. Het tweede kind was een zoon, Jan. Deze werd gemeenteontvanger te Amstelveen. En na zijn pensionering woont Jan nog altijd in Amstelveen. In deze plaats is veldwachter Human, 87 jaar oud, op 17 juni 1969 overleden.

Een opvallende bijzonderheid is nog dat ook de drie broers van Ary Human niet kozen voor het boerenleYen, maar net als hun oudste broer ambtenaar werden, respectievelijk als commies bij de douane, als jachtopziener en ook als gemeenteontvanger.

15. Als we op deze foto tussen de boerderij van Jan Halling (links) en die van Huib de Leede (rechts) doorkijken zien we het polderlandschap van de Krimpenerwaard. Kijken we nu op ditzelfde punt vanaf de Dorpsstraat de Essendreef af, dan zien we rechts het winkelcentrum en verder alleen nieuwbouwhuizen. Vraeger was er direct contact tussen de Dorpsstraat en de polder en het was ook normaal dat er boerenbedrijven in de bebouwde kom van het dorp waren. Tot enkele jaren na de Tweede Wereldoorlog waren er nog vijf. Dat waren dus de twee die we op de foto zien en dan vormden het woonhuis Smitsstraat 6 en de gemeenteschuur de boerderij van Leen Verstoep. En die van Adriaan Eegdeman stond waar nu het Johan Brauckplein is.

In het huis Schoolstraat 15 woonde Leen Both, deze had een klein boerenbedrijf langs de boezem. In het huisje links op de foto woonden Hendrik de long, een schipper, met zijn vrouw en braer Piet.

Vroeger werd er door de jeugd veel in de polder gespeeld.vooral in de griend van Huib de Leede. Dit was een eilandje, geheel begraeid met elzestruiken, en het lag ongeveer op de plaatswaar nu de boerderij van Kees de Leede staat. Vooral bij het soldaatje spelen was deze plaats het micldelpunt van de activiteiten en het eilandje werd geheel omgebouwd tot een soort fort. Als we goed kijkenzien we het rechts van de hoge boom achter de onderste tak liggen.

Ook werd het land van Huib de Leede gebruikt om de polder in te trekken, naar cle Tiendeweg en de Lansingh. De Snippejagerskacle bestoncl nog niet als fiets- en looppad. Er was weI een smalle strook land die .,Snippejage" werd genoemd, maar de eigenaar van dit land vond het niet goecl dat ieclereen daar gebruik van maakte.

Huib de Leede, die vele jaren gemeenteraadslid en wethoucler is geweest, was een gemoedelijke man, die het meestal weI goecl vond als cle jeugcl via zijn land de polder in trok. Een enkele keer, als er eens .Jcattekwaad" was uitgehaald, mochten we er enkele dagen of een week niet door, maar hij was het meestal snel vergeten en clan hadden we weer vrij toe gang.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek