Gouderak in oude ansichten

Gouderak in oude ansichten

Auteur
:   D. van Dam
Gemeente
:   Ouderkerk
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5971-5
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Gouderak in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

31. In een dorp aan een rivier neemt het veer altijd een belangrijke plaats in. Het is een van de plaatsen waar men het dorp verlaat en binnenkomt. Ook het veer tussen Gouderak en Moordrecht is door de eeuwen heen zo'n punt geweest. En nog steeds.

Op deze foto uit 1925, genom en vanaf Moordrecht, zet veerrnan Arie Borst met de roeiboot net een passagier over van Moordrecht naar Gouderak. Aan de Gouderakse kant staan enkele dames en een heer op de "grote pont" te wachten om overgezet te worden naar Moordrecht.

Links, achter de bomen, zien we villa .Llsselzicht". Dit prachtige huis, dat tegenwoordig wordt bewoond door de familie Fransen, werd in 1832 gebouwd voor de steenfabrikant Van Langen en later overgenomen door diens opvolger Smits. De naam Smits is aan Gouderak verbonden gebleven, doordat de eerste straat, die een uitbreiding vormde van het dorp Gouderak, naar deze familie is genoemd. Maar ook doordat zij de schenkers waren van het orgel van de hervormde kerk.

De villa .Llsselzicht'' werd later de woning van burgemeester Rupke en daarna van kolenboer Kees Stouthart en na diens dood werd het pand betrokken door de familie Fransen. Gelukkig had de heer Fransen de mogelijkheden en interesse om het mooiste huis van Gouderak weer in zijn oude luister terug te brengen en vormt het thans een prachtige entree en een visitekaartje van ons dorp.

Rechts naast de veerstoep zien we cafe "IJsselzicht", dat eerst werd beheerd door Jan Verstoep, die later aannemer werd van grondwerk. Later werddit aannemersbedrijf door zijn zoon Dirk uitgebouwd tot het grate aannemersbedrijf "Dirk Verstoepg:V?', dat nog altijd bestaat en grote projecten uitvoert over de gehele wereld.

Het cafe annex de kruidenierswinkel werd overgenomen door Jan Baas Sf. Geheel rechts op de foto zien we de .mieuwe schuur" die tot 1918 behoorde bij de steenfabriek, die ook alweer .Llsselzicht" heette en midden in de dorpskern lag. De laatste eigenaar was de heer Key.

Nadat de steenplaats was gesloopt en er op die plaats onder andere de School met de Bijbel werd gebouwd bleef de .mieuwe schuur" nog een tijd in gebruik als opslagloods van het aannemersbedrijf van de Gebroeders Kasbergen. Thans ligt op die plaats de nieuwe veerstoep.

Een prachtige paviljoenschuit ligt aan de dam, die toen de officiele losplaats van Gouderak was.

Gouderak

Villa I,IJselzicht" met Veer

32. Deze foto geeft een prachtig beeld van net veer zoals het vroeger was. De roeiboot met aan de riemen Arie Borst is volgeladen met kinderen en op het achterdekje twee fietsers. Voorin de boot mocht slechts bij hoge uitzondering, als het erg druk was, iemand zitten. De roeiboot is naast de "grote pont" gelegd om te poseren voor de fotograaf.

De "grote pont" werd gebruikt voor het overzetten van handkarren, paard en wagen en later ook auto's. Deze pont werd aan een staaldraad (de reep), die van Gouderak naar Moordrecht liep, over getrokken. De ouderwetse pont had als voordeel, ten opzichte van de tegenwoordige motorponten, dat je er vooruit op en vooruit af kon rijden.

Van de personen op de foto herkennen we, op de achtergrond met wit schort, mevrouw Borst-Rijstenbil, de jongen met pet achter Arie Borst, Wim van Meijeren, het meisje met de witte muts in de boot is Lena Human en naast haar staat Ger Mudde. Voor Lena Human zit, met zwarte muts, Corrie Nobel.

Het jongetje geheel rechts is Kees Bas en de meisjes die derde en vierde van rechts staan zijn respectievelijk Marie en Macheltje Bas. De jongen die op de rand van de pont staat zevende van rechts is Nard Terlouw.

33. De meisjesvereniging in 1920 op reis met de bus. De drie dames in de bus zijn onbekend.

Staande voor de bus, van links naar rechts: man (onbekend), Aaltje de Leede, Leentje van Herk, Aaltje Kool, een onbekende, Jansje Verdoold, Keegje Blom, Catrien Oosterom, Liesbeth Starn, Trijntje de K waadsteniet, Johanna Oostrom, Cornelia Tom, in de deuropening van de bus staat Betje Kok, een onbekende, mevrouw Van Halem en Dirk van Halem, de buschauffeur.

Geknield, van links naar rechts: ? Terlouw, Klazien Starn, Ant van Dijk, Marie van Herk, Aaltje Loeve en half liggend Tonia Kok.

U ziet met wat voor een prachtige touringcar men in die jaren een dag uitging. Normaal werd met deze bus een dienst onderhouden tussen Krimpen en Gouda. Buschauffeur Dirk van Halem is vele jaren met zijn twee collega's Jantje Boers en Rokus van Yperen een bekend trio chauffeurs op deze lijn geweest.

34. Gouderak kende vroeger diverse touwslagerijen, of ook wei touwbanen genoemd. In deze touwbanen werd van hennep een garen gesponnen en daarna tot dikkere kabels geslagen. Dit touwwerk yond vooral aftrek naar de scheepvaart en visserij.

Op de foto zien we een vrouw aan .Jiet grote wiel" zitten. In de vorige eeuw werd dit wiel, dat de aandrijving vormde voor het spinnen en klossen, rondgedraaid door kinderen, soms pas een jaar of zes oud en van 's rnorgens vroeg tot's avonds laat.

Ook van de latere admiraal Michiel de Ruyter weten wij dat hij dit werk als jongen heeft gedaan. We kennen allernaal het liedje "In een blauw geruite kiel draaide hij aan het grote wiel". In hetzelfde liedje wordt echter ook genoemd dat hij ondraaglijke smart leed. En dat was ook zoo In de eerste plaats konden de kinderen niet naar school en analfabetisme was toen ook heel gewoon.

Maar tevens konje spreken van kindermishandeling. Want de kinderen waren via een touw verbonden met de baander en zodra hij of zij, want ook meisjes werden ingeschakeld, in slaap viel of door vermoeidheid niet meer kon draaien, volgde er een ruk aan het touw, waardoor ze werden aangespoord verder te draaien.

35. Korenmolen "Nooit Gedacht". Deze korenmolen, die stond ter hoogte van Kattendijk 51, werd gebouwd in 1863 als vervanger van een molen die daar reeds in de zeventiende eeuw stond. Deze molen, waarschijnlijk van hout, is eehter tijdens een zware onweersbui in vlammen opgegaan.

Op 6 januari 1699 werd deze molen door Jasper Sire van Sehie(veen) uit Oversehie gekoeht van Ariaentje Jans, weduwe van Huybert Leendertze.

In 1721 was zijn zoon Cornelis van Sehie de molenaar. We weten dat omdat deze in de naeht van 25 februari van dat jaar, na een bezoek aan het cafe .Het Princenhoff" dat tot diep in de naeht was uitgelopen, op weg naar huis zodanig met een mes werd bewerkt door ene Kees Mul, dat hij de volgende dag overleed. Deze gesehiedenis en de daaraan verbonden reehtszaak is uitvoerig uitgezoeht door een nakomeling van Cornelis van Schie, de heer H.P. van Sehieveen uit Zwolle, en gepublieeerd in uitgave 2,jaargang 1994 van de Historische Encyclopedie Krimpenerwaard (H.E.K.).

Toen Come lis van Sehie werd vermoord had hij een doehter Caatje en een zoon Paulus. Doehter Caatje is spoedig na de dood van haar vader getrouwd met Pieter Welle en deze werd toen molenaar. Nakomelingen van Paulus van Sehie(veen) hebbenjarenlang een boerderij gehad vlak bij de molen, Dat is de boerderij die nu wordt beheerd door Gert de Groot.

Reehts op de foto zien we de "biggelhoop". Deze uitstulping aan de dijk was een opslagplaats van grind van het Hoogheemraadsehap van de Krimpenerwaard. Met dit grind werden gaten in het wegdek gevuld.

Voor de woning van de familie Den Braber, Kattendijk 55, is deze "biggelhoop" nog steeds aanwezig. Aileen wordt hij niet meer als zodanig gebruikt.

De korenmolen "Nooit Gedaeht" werd in de oorlogsjaren 1940-1945 buiten bedrijf gesteld en in 1954 afgebroken. De foto dateert van 1923 en Willem Blanken was toen de molenaar.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek