Goudriaan in oude ansichten deel 1

Goudriaan in oude ansichten deel 1

Auteur
:   A. van der Graaf
Gemeente
:   Graafstroom
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0281-0
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Goudriaan in oude ansichten deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

21. Verder over de lommerrijke Zuidzijde komen we bij het huis van Huib de Baat (nummer 123). De man op de fiets is Gerrit van As, kaaskoper uit Groot Ammers. Hij verwacht slecht weer, want hij heeft zijn cape aan het stuur gebonden. Ook de man met de hondenkar heeft even tijd gevonden te poseren. Het meisje weet dat ze zich niet mag bewegen voor de foto en ze heeft haar hondje onder de arm genomen.
Het bruggetje is er al lang niet meer. Het gaf toegang tot de boerderij van Jan Bons die lang geleden voor het grootste gedeelte is afgebroken.

22. Een kiekje van de wagenheul nabij het Fort levert dit gezicht op. Op de noordelijke oever van de Goudriaan staan, van links naar rechts, de volwassenen Teun Terlouw, Gerrigje Terlouw, Jaan Bot, Johanna Terlouw en Teun Terlouw.
De "Terlouwtjes" waren broers en zusters. Merkwaardig doet het aan dat beide broers Teun heetten. Het was overigens de rechter Teun die in zijn testament de boerderij, die links te zien is, vermaakte aan de diaconie van de Nederlands Hervormde Kerk van Goudriaan.

23. Wie van de ouderen onder u moet nu niet even vertederd glimlachen bij het zien van Neel Donk, maatschappelijk werkster van het eerste uur? Voor de arme Goudrianers, die niet aangesloten waren bij de Nederlands Hervormde Kerk en voor wie de diaconie niets kon doen, was er het instituut van de "buitenarmen". Neel Donk, een klein vrouwtje met een onmetelijk groot hart, zorgde er wekelijks voor dat de "arremebus" door de gemeente ging. Meestal leverde haar rammelen niet veel meer op dan koperen centen. Omdat zij erg graag praatte en bij vrijwel iedereen aan huis kwam, fungeerde zij tevens als wandelend nieuwsblad.
Eens had zij bij twee kijvende broers een gulden ontvangen als ze van de ruzie, waarvan zij ongewild getuige was geweest, niets zou zeggen. Deze vorstelijke gift was er echter de oorzaak van dat heel Goudriaan binnen de kortste tijd wist dat ze zoveel geld had ontvangen en waarom.
In de oorlogstijd maakte Neel zich verdienstelijk door het ophalen van bonkaarten voor de oudere Goudrianers. Een dieptepunt was het toen de Duitse bezetters haar de fiets, waarmee ze hier zo trots poseert, afnamen. Neel was echter niet klein te krijgen en deed het voortaan te voet.

24. Gerrit Damsteeg was de trotse bezitter van Goudriaans eerste vrachtauto, een T-Ford. Hij vervoerde er voor eigen rekening varkens mee en verhuurde zich met zijn auto op gezette tijden aan de maalderij van Kooiman in Ottoland.
Het huis staat aan het oosteinde en de weg waarop Gerrit staat verbindt de Noordzijde met de Zuidzijde. In het voorhuis was vroeger café "De Ooievaar" gevestigd.

25. De boerderij van Dirk Pellikaan, bijzonder door haar architectuur, werd in opdracht van Dirk in 1903 gebouwd. Hij wilde graag iets anders dan de traditionele A1basserwaardse bouwstijl en is daar duidelijk in geslaagd. Het pand heeft meer weg van een herenhuis dan van een boerderij.
De twee meisjes zijn Lijsje Bassa en Annigje Donk.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek