Grevenbicht in oude ansichten

Grevenbicht in oude ansichten

Auteur
:   M.F.C. Tholen
Gemeente
:   Born
Provincie
:   Limburg
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4154-3
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Grevenbicht in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Met genoegen hebben wij de opdracht aanvaard om een Grevenbichtse bijdrage te leveren in de serie "In oude ansichten", enerzijds omdat met het verschijnen van dit deeltje een reeds lang gekoesterde wens van menige inwoner in vervulling gaat, anderzijds omdat wij bijna dagelijks met het "grijze" verleden geconfronteerd worden via de archieven van de gemeente Greven bicht.

Het boekje is met veel zorg samengesteld, waarbij de assist en tie van enkele rasechte "Beegtenaren" on misbaar was. Aan alle medewerkers en ook aan hen die hun fotomateriaal en/of afbeeldingen ter beschikking stelden, betuigen wij op deze plaats onze erkentelijkheid. Wij zijn ons ervan bewust dat dit deeltje slechts een beknopte informatie verschaft over het oude Maasdorp Beeg en vragen dan ook clemen tie voor de een of andere onvolkomenheid in dit boekwerkje. Het gaat er vooral om dat de autochtone inwoner in de afbeeldingen dingen aantreft, die hij of zij nog weet en waarvan men zegt: "och j a, z6 was het! "Voar die inwoners dienen de onderschriften in feite als een

soort geheugensteuntje. De jongere inwoners en de nieuwkomers kunnen in het boekje zien en lezen hoe hun woonplaats er vijftig jaar geleden uitzag; zij zullen zich tevens een beeld kunnen vormen van de samenleving in die dagen, waarbij zij vaak dingen zuilen tegenkomen waarover zij zo vaak horen spreken door de oudere genera tie.

De historisch geihteresseerde zal op de afbeeldingen gebouwen en straten aantreffen die inmiddels gesloopt of veranderd zijn, terwijl hij tevens een indruk krijgt van de ontwikkeling van Grevenbicht, van de straatstoffering, de mode, de handel, het vervoer, etcetera.

Thans willen wij gaarne een aantal kanttekeningen plaatsen bij het meermalen door overstroming en ijsgang geteisterde Maasdorp Grevenbicht, waarbij wij met dankbaarheid uit diverse bronnen mochten putten.

Reeds in de achtste eeuw werd er gewag gemaakt van het gehucht "Horis" (aan de oever van de Maas), dat tegenover de Belgische plaatsen Rotem en Elen lag,

lets ten noordoosten van het tegenwoordige Grevenbicht. De bewoners waren Germanen en leefden van veeteelt, jacht en visserij. Het water van de Maas, gewoonlijk een vriend van de mens, verdreef deze bewoners herhaaldelijk uit hun hutten, die uit leem waren opgetrokken en daarom werden de hutten later op heuvels (Pannesheuvel) of terpen gebouwd. Daar aan de rivieren in die tijd nag geen paal en perk gesteld was door dijken, kwamen de overstromingen zo vaak voor, dat de Germanen uiteindelijk verhuisden en hun hutten in het tegenwoordige Grevenbicht bouwden. Benamingen zoals de Horisser koeweide komen thans nag voor in Grevenbicht. De mensen die nu dichtbij elkaar woonden, vormden een gerneenschap of dorp. De landbouw vormde toen het hoofdmiddel van bestaan. Om het noodzakelijke meel te verkrijgen - zonder ver te moeten lopen - werd besloten een molen in het dorp te bouwen. Na rijp beraad yond men aan de "Rattenberg" de geschiktste plaats, omdat hier het meeste verval was (tegenwoordige watermolen). Een cooperatieve vereniging, van zesentwintig leden, werd

gesticht, die een nieuwe beek groef tot aan de Rattenberg en verder naar de Oude Maas. De oorspronkelijke beek (of Byge), die nu nog achter het kasteel van Obbicht ontspringt, had haar loop van Obbicht over de Riet, door de Kempenslak naar de Beemd en Rietgraaf noordwaarts in de richting van de Maas.

Toen de molen klaar was kreeg ieder lid twee weken maalrecht. De cooperatieve vereniging is meer dan drie eeuwen blijven bestaan, In het jaar 1820 is het maalrecht publiek verkocht en overgegaan op de molenaar Arnoldus Baartz, De doorgraving der beek gaf Grevenbicht zijn tegenwoordige naam (Byge werd later Bicht en Biecht). Nog later sprak men van Graevenbeek en Grevenbigt. In het dialect wordt de plaatsnaam thans nog afgekort tot Beeg. Sornmigen menen dat het voorvoegsel "Greven" moerassige plaats betekent. Vast staat in ieder geval dat Grevenbicht een der belangrijkste Maasdorpen is door de vele eigendommen, verkregen en ontstaan door verlanding van verschillende oude stroombedden.

1. Het centrale punt in een gemeente is meestal het gerneentehuis, Daarom starten wij dit deeltje met het in 1916 gebouwde raadhuis, dat thans echter dienst doet als hobbyruirnte, In 1968 verhuisde het gemeentebestuur en -personeel naar elders omdat het gerneentchuis te klein bleek. In het jaar nadat dit gerneentehuis gebouwd werd, bracht de "gemeenteverpachting" twaalfduizend gulden op, hetgeen precies het dubbele was van de bouwkosten, Op de foto onderscheiden we onder anderen J. Schreurs (Tep), Frans van Dommelen (bij gerneentehuis), Max, de hand van Tep en vader en zoon De Vries.

Grevenbicht - Markt

2. Zoals de foto reeds vermeldt, is dit een blik op de Markt met op de voorgrond het cafe van Godfried Peters. De schuur emaast is later verbouwd tot de woning van "Nes van Ter", V66r de herberg poseren onder anderen. mevrouw De Vries-Horsmans, alsmede een mandenmaker. Het mandenmaken is een beroep dat in vroeger jaren volop werd uitgeoefend. Tegenover het cafe ligt de woning van bierbrouwer Jan Palmen. Het kruis op de voorgevel van het cafe is enkele jaren geleden verwijderd.

Grevenbicht

ilarkl

3. Een andere opname van de Markt van Grevenbicht dateert uit 1921. Het valt immers direct op dat men toen reeds beschikte over stroornvoorzieningen (aange1egd in 1919). Links op de stoep staat Harie Soons, de 1atere exploitant van cafe Peters. De witgeschi1derde waning is van de loonbakker Hendrikus Busgens (bijgenaamd "de Bus").

Grevenbicht Peperstraat.

4. In de jaren twintig was de Dorpstraat reeds omgedoopt in Peperstraat. Rechts zien we de woning van de familie Smeets, links weer de winkel (koloniale waren en textiel) van Jan Palmen, welke woning later door dokter Duijsens Sf. werd gekocht. Op het moment dat deze foto gemaakt werd, kwamen diverse inwoners van hun werk huiswaarts. Ret bedrijf van Jan Palmen werd vee1al "Oetspanning Spetjes" genoemd.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek