Haaksbergen in grootmoeders tijd

Haaksbergen in grootmoeders tijd

Auteur
:   H.G.M. Schulten
Gemeente
:   Haaksbergen
Provincie
:   Overijssel
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-6203-6
Pagina's
:   96
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Haaksbergen in grootmoeders tijd'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

9 In 1882 trouwde de van Harmollc afkomstige Theodorus van Mast met Margaretha Plathe. Als beroep gaf hij "molenaar" op. De molen die hij toen beheerde stond op de plaats van het huidige Natuurvriendenhuis 'n Braom. Van Mast verplaatste de molen naar de plaats aan de Alsteedseweg, waar later de malerij van de A.B. T.B. gevestigd was. Th. van Mast overleed in 1899, waarna zijn beide ZOODS het bedrijf voortzetten. In 192 1 werd de molen door de A.B. T.B. overgenomen. In december van dat jaar kwam de gemeentelijke vergunning voor de bouw van een malerij met pakhuis af en dat betekende het einde van de Buurser molen.

10 Een kenmerkend plaatje uit de voormalige Blankenburgerstraat hoek Blankenburg, waar het witgeverfde halve huisje van mejuffrouw Trui van Rooy zo zijn eigen plaatsje innam. Rechts zien we de voormalige malerij van de familie Bouwhuis, later van Herman Rijgwart. In her gedeelte met de raarnpjes was vroeger de eerste elektriciteitscentrale van Haaksbergen gevestigd. Bouwhuis sr. fabriceerde hier met behulp van een dieselgenerator elektriciteit. In het begin van de jaren dertig nam de gemeente de concessie over en betrok de elektriciteit van het Twentsch Centraal Station in Hengelo.

11 "Op retraite gaan" was VToeger een begrip in de rooms-katholieke kerk. Haaksbergenaren togen omstreeks de jaren twintig naar Munsterseveld bij Coevorden. Later kwam het Retraitehuis in Zenderen. Deze foto stamt nog uit de Munsterveldse periode. Op de bovenste rij, van links naar rechts: B. Waanders, H. Molenkamp,]. Hannink en H. van der Kuil.

Tweede rij: J. Wijlens, A. Leferink, C. ter Mars, F. Waanders, A. Koenderink,]. Scharenborg, J. Hilderink en]. Keizer. Derde rij: ]. Wielens,]. Paf, H. Reinders, G. Westendorp, G. Ordelmans, W Somhorst en H. ten Broeke.

Onderste rij: H. Somhorst, H. Ordelmans. H. Jansen, twee

onbekende paters, kapelaan Miltenburg, G. Deggerich en H. Leferink.

12 Een foto nit 1913 van de toen nog onverharde Buurserweg met de Koekoeksbrug. De brug dankt haar naam aan het nabijgelegen erve "De Koekoek". Toen in 1803 de eigenaars Jan Keuper en zijn vrouw [acomina Havink een deel van hun eigendom met de helft van het waartal verkochten aan Jan Bos werd het omschreven als "de woning aan de Brugge genaamd den Vogelzank". Het toenmalige cafe, dar later de naam "Den Koekoek" kreeg, was gesierd met een uithangbord met de tekst: Nen koekoek rop nog steeds sinen aolden zaank: Van komt hier binn'n en preaft minen draank.

1 3 In 1 930 werd in Haaksbergen op initiatief van de heren I.C. van der Lof,].D. Odink en nog een aantal industrielen de N.VTwentsche Kabelfabriek opgericht. Voor dar doel werden de gebouwen van de voormalige Wollenstoffenfabriek aangekocht. Ondanks

de crisisjaren werd er al in het begin een bescheiden winst gemaakt en ook in latere jaren breidde de onderneming zich gestaag uit. Voor de fabricage van plastic-gei'soleerde kabels werd na de oorlog een tweede fabriek in Lochem gebouwd. Momenteel vormt de Kabelfabriek een onderdeel van deTwentsche Kabel Holding waarin meer bedrijven participeren. De foto toont een van de grate kabelvlecht-

machines, bediend door Herman Geuvers.

14 Tegenwoordig rijden de moderne auto's van de gemeentelijke Reinigingsdienst onder het motto "Vat met 'n prottel" , maar de gemeentearbeiders Westendorp, Lankheet en Straatman van (links naar rechts) hadden zich deze spreuk oak eigen kunnen rnaken. Bezem, bats en paard en ,vag en waren hun hulpmiddelen en, al ging het iets langzamer, oak toen veegden ze hun straten schoon.

15 In 1881 besloot het gemeentebestuur tot de bouw van een nieuw gemeentehuis. Hoewel de financiele middelen zeer beperkt waren moest her toch een zekere allure uitstralen, hetgeen mede bereikt werd door het aanbrengen van een bordes. De daaronder gelegen deur bood onder meer toe gang tot de gevangenis, die wel noodzakelijk was, want ill het oude gemeentehnis pleegde het nogal eens voor te komen dat de gestraften ontsnapten. In de jaren dertig werd het inmiddels vervallen gebouw gesloopt om plaats te maken voor een modern gebouw, dat plaats bood aan zowel het bestuursapparaat als aan de arnbtenaren.

Haaksbergen M:l.rkt mot Stadhui;

1 6 Welhaast geen object in de Haaksbergse monumenten is zo uitputtend behandeld als de oude Pancratiuskerk. In de "Historie van de kerken van Haaksbergen", de delen van de "Historie van Haaksbergen" en in diverse geschriften is uitvoerig geschreven over deze kerk, waarvan de geschreven geschiedenis teruggaat tot in de twaalfde eeuw. Het eerste bescheiden kerkje had een oppervlakte van 13,60 bij 7,30 meter. In de loop der eeuwen vonden uitbrei ding en plaats, waarvan de laatste in 1887-1888 de grootste was. De toren, eigendom van de gemeente Haaksbergen, dateert van 1565. In de jaren 1974-1976 vond een uitgebreide restauratie plaats,

waarbij een grondig onderzoek van de fundamenten veel nieuwe gezichtspunten voor de historici opleverde.

1 7 De grandige restauratie van de Pancratiuskerk in 1976 was tevens aanleiding am oak het interieur geheel te vernieuwen. Nu, bijna twintig [aar later, zijn de meningen nag steeds verdeeld over de noodzakelijkheid om het van fraai houtsnijwerk voorziene altaar, de communiebank en de preekstoel te laten slopen, zelfs zo, dat er vrijwel geen onderdeel van is overgebleven. Na de grate kerkuitbreiding van de jaren 1887 -1888 werden deze vervaardigd in de ateliers van W Mengelberg in Utrecht. Oak de fraaie kerkschilderingen moesten wijken voor moderne inzichten. Deze polychrameringen werden getekend in de ateliers van Mengelberg en uit-

gevoerd door de bekende Zwolse kerkschilderWaterkamp. In 1906 kwam hij met zijn werk gereed. De gebrandschilderde ramen in het priesterkoor en de zijbeuken zijn geschonken door diverse Haaksbergse families.

18 Rond het jaar 1905 begon meester Schilderman met een groep jonge boeren aan een Rijkslandbouw-wintercursus. Bij de leerling G. Kortier werd een proefveld voederbieten aangelegd en in 1907 konden de eerste diploma's worden uitgereikt. Vol trots poseren de cursisten met de resultaten van hun lessen. (bieten van het ras Eckendorffer). Van links naar rechts: meester Schilderman, Graads Kortier (erve Martensboer), Hendrik Leferink (erve

Prins), Ians ter Doest (erve Geese), [ans Klein Snakenborg (erve Barteler), Jan Asbreuk (erve Meijerinkbroek), [ans ter Riet (erve Hornolle), jans ter Huurne (erve Binnenveld), Graads Koning (erve

Kaomscher) en Hendrik Laarman (erve Boonk).

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek