Heemstede in oude ansichten deel 2

Heemstede in oude ansichten deel 2

Auteur
:   C. Peper
Gemeente
:   Heemstede
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3751-5
Pagina's
:   120
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Heemstede in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

29. De huisjes van Zwarter zullen wei blijven staan, die zijn daar zelf wel zuinig genoeg op. Natuurlijk, een eigen zaak. Nou Zwarter mag van mij blijven zitten. Anders moet ik veel te ver lopen am kolen en turf te kopen. Ja, wat ze tegenwoordig bij de Comestibeles Zwarter hebben! Heb je dat mooie bard aan de muur al gezien? Wat daar al niet op staat. Veel verstand heb ik er niet van. Maar het zal wei een boe! geld kosten. Zalm, sardines, paling in gelei, kaviaar, pate de foie grass, kreeft. Mens, zulke dingen eet je tach niet! Ja zo'n doosje Droste Pastilles voor m'n verjaardag, heerlijk ...

30. De Binnenweg in 1930. De karakteristieke huizen hebben al lang plaats gemaakt voor andere panden, zoals die van horlogerie Peter Bruining en "Het Stoffenhuis". Het huisje uiterst rechts op de foto was het snoepwinkeltje van vrouw Van der Aa. Een cent van het blad: voter- en duimdrop, suikeren kaneelkussentjes en andere lekkernijen, speciaal voor de schooljeugd. De houten loods naast het snoepwinkeltje behoorde tot de wasserij van G. van der Weiden, beter bekend als Gerrebaas. De schooljeugd kon daar op woensdagmiddag een stuiver verdienen door de oven met houtkrullen te stoken. En dan van Gerrebaas meteen naar vrouw Van der Aa ...

31. wasscherii en Strijkinrichting H. van der Weiden. Voor het gemak geef ik je het telefoonnommer er bij: 28920. Prima adres voor je was. Althans, tot in de jaren dertig. Jazeker, het atelier van l'Artison is er ook gevestigd. De confectie komt er steeds meer in. Het is betaalbaar en keurig ook. Nee, zo gek is dat niet. Wat zeg je me nou, ben je bang dat de voorgevel van het woonhuis naar voren valt? Welnee, mens. M'n man zegt dat ze het vroeger ompres zo gebouwd hebben dat het hoogste punt naar voren helt, waardoor de regen niet zo direct tegen de pui slaat. 20 gek waren ze vroeger niet! Je kunt er nog wei ettelijke jaren veilig langs lopen ...

32. Op de hoek Binnenweg-Iepenlaan klinkt van ver het gezang van Jan van der Hulst, "de zingende vuilnisman". Van ver hoor je hem al aankomen met z'n gebel en gezang en het leeg slaan van de asemmer tegen de rand van de kar. Jan drommels, wat stuif je weer, ik heb net de ramen gedaan. Ja vrouw, gooi je waswater maar in de asemmer, heb je geen last van gestuif, Nou, goeiendag maar weer!

33. Heb je Apie Prins niet gekend? Nou, dat was me een lekkere schat. Een nagel aan de doodkist van z'n vader, dokter Prins. Dat jong was zo dwars als een spoorbiels. Aan ondeugende streken geen gebrek. Hii haalde rustig het beleg van slapende werklui d'r brood en deed er een dooie, gestampte muis tussen. Nee, geef ze mij van De Ruijter. Ja, dat joch is naar de Oost gegaan, dat kon niet uitblijven, Dokter Prins verhuisde van Heemstee naar Haarlem. Of het hier een mooi huis was? Apotheek aan de zijkant. Nee, die ouwe Prins is niet oud geworden. Toch woonde de dokter hier niet slecht. Vlak bij de wisselplaats van de tram. Als er ongelukken gebeurden, was hij direct bij de hand. Waarom die toch naar Haarlem is gegaan, ik weet het niet ... Nou, dat was zo omstreeks 1910.

34. De tijden veranderen wel. Nu de elektrische tram. Geen rook en smook meer en geen gegil meer van die fluitende tram. WeI rustiger, die elektrische tram. Ja, het elektriek heeft vee! voordelen gegeven. De firma Van Ziil legt tegenwoordig oak elektriek aan. Die is met de tijd meegegaan. Ja, je moet wel. Stilstand is achtergang, zei m 'n vader 01. Wat lees ik daar nu op dot bard? Autoboxen te huur. Die automobielen zie je tegenwoordig ook steeds meer. Maar zo'n bakfiets en handkar daar langs de stoep vind ik toch nog wel gezellig, Nee, die van de kattebakcentrale hoef ik niet. Ik laat de poes wel de tuin in ...

35. De meeste spullen koop ik in het speelgoedmagazijn op de Binnenweg. Ze hebben daar een enorme keus. Ansichtkaarten over Heemstede bijvoorbeeld. Ook kun je er Palmolive zeep kopen. Dat geeft een lekkere, frisse lucht; een beetje deftig vind ik dat ook wei. De Binnenweg wordt een echte winkelstraat. Voor Van Nelle's koffie ga ik naar de winkel ernaast. En daarnaast weer de coiffeur. Gernakkelijk, alles bij elkaar. Je kunt het zo gek niet bedenken of ze hebben het daar op de Binnenweg weI. Ja, Heemstede gaat er welop vooruit.

36. Dit schiJderachtige huisje stond omstreeks 1935 nog aan de Kloosterweg hoek Binnenweg. Een landelijk geheel met aangebouwd stookhuis ofkeuken aan de woning. De regenton en het rustieke hek van boomtakken geven het geheel een romantisch aanzien. In de nabijheid van dit huis lag de buitenplaats ,,'t Klooster".

37. Cafe-restaurant "Landzicht" aan het eind van de Binnenweg hoek Koediefslaan. Eind 1920 een verlaten pand, Triest einde van een jarenlange goede reputatie van een stamcafe van middenstanders en blekers. Cafe "Landzicht" werd gesloten bij gebrek aan opvolging. De avond voor de sluiting kwamen de stamgasten afscheid nemen in zwarte slipjas, hoge, zwarte hoed op en een rouwkrans in hun midden dragend. Cafe-restaurant "Landzicht" sloot definitief de deuren en aJ:braak volgde. Waar zijn de gezellige avonden gebleven, in de gelagkamer, of, bij mooi weer, onder de veranda? Als het snikheet was, zocht men verkoeling onder de grote kastanjeboom. Vader een glas Bokbier, moeder een glaasje anisette, de kinderen grenadine of een kogelflesje ...

Uitg. NAUTA, VELSlUi.

4131

HEEMSTEDE, - Koedieftol.

38. Een romantiseh aanzien van de Koediefstol in 1908. We kijken hier in zuidelijke riehting de Binnenweg in, waar een eenzame wielrijder ons tegemoet rijdt. Hij is net de tol gepasseerd bij caferestaurant " Landzicht" , dat in het groen verseholen ligt. Het witte huisje rechts is de tolgaarderswoning. Tot 1900 oefende tolgaarder Barth Timmer deze funetie uit. Hij werd daarna opgevolgd door zijn doehter Betje Timmer, die de sleutel van de tolboom in haar boezelaar droeg.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2021 Uitgeverij Europese Bibliotheek