Hoorn in oude ansichten deel 1

Hoorn in oude ansichten deel 1

Auteur
:   J.J. van der Gulik en G. v.d. Zel
Gemeente
:   Hoorn
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3808-6
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Hoorn in oude ansichten deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

9. Op deze foto uit 1921 toont de firma de Wed. J. Karel & Zn. trots de nieuwste aanwinst: de auto met oplegger, een voor die tijd weI modern vervoermiddel. We onderscheiden, van links naar rechts: met pet Nico Ruhl, voor de nieuwe wagen P. Karel, dan Jac. Karel en vervolgens Bertus van Riel. De auto rechts is het eerste Fordje waarmee de firma is begonnen te rijden op Purmerend en de Zaanstreek. De plaats van handeling is de Vale Hen; het grote, witte gebouw is de huidenzouterij van Wijnbergen, Trompetter & Co. N.V. De huizen, die net boven de oplegger uitsteken, werden to en bewoond door de farnilies Spel, de weduwen Kloet-Groot, Remijn-Buutveld, Landa-Beers en Starn. Laatstgenoemde oefende het mooie beroep van "los-remmer" bij de spoorwegen uit. Omstreeks 1958 zijn deze huisjes gesloopt, om plaats te maken voor een brede rijbaan. Dat is ook geschied met de pakhuisjes aan de linkerzijde, hoewel enige het tot op heden nog hebben overleefd.

'839 ~itg. H. ? Koop, Hoern.

10. De Westerdijk, vanaf de brug over de Weel, in het begin van deze eeuw. Het water werd officieel aangeduid als Alkmaarder Trekvaart, maar in Hoom was het de Weel, De verhoogde wal, links, is nog een overblijfsel uit de tijd van de treksehuit. Het wegje reehts, nu Lam bert Melisznweg, leidde naar de molen en de witte huisjes. Op het weiland, aehter de bomen, hebben zieh destijds allerlei festiviteiten afgespeeld, onder andere de landbouwfeesten. Maar ook het traditionele vuurwerk werd hier afgestoken en tijdens onze jongensjaren heeft zelfs cireus Sarassani er gestaan, omdat dit te groot was voor het Doelenplein. De witte huisjes werden bewoond door het gezin Balk. Klaas Balk was de eigenaar van de trotse molen. De laatste bewoner was de familie Van Zijl. Ruim tienjaar geleden zijn ook deze huisjes gevallen onder de slopershamer.

11. Een opname vanaf hetzelfde punt. WeI een geducht verschil, deze opname uit 1965. Rechts de Lambert Melisznweg. Het water van de Weel is geheel verdwenen, gedeeltelijk dieht gegooid met puin. Ret riet doet nog een laatste poging er bovenuit te komen. Links staan nog enige palen van hetgeen eerst het hek langs de dijk is geweest; de rijbaan is breder geworden en verlegd, maar het is er allemaal niet mooier op geworden. Doch ook dit beeld is weer veranderd: de bomen in de verte zijn niet meer te zien en de wijk de Grote Waal heeft alles opgeslokt. Sinds kort is deze woestenij riu ingericht als parkeerplaats en heeft men een verhoging met beplanting aangebracht, hetgeen weI een verbetering is. Maar het beeld van de vorige bladzijde krijgen we niet meer terug. Dat is helaas verleden tijd.

12. Beide molens nu in 66n opname. Achteraan de reeds genoemde molen van Nieuwpoort, daterend van 1852. Oorspronkelijk was dit een pelmolen, vandaar ook het Pelmolenpad, voor het pelien van gerst. Later is hij verbouwd tot korenmolen. In 1919 is deze molen gesloopt. De voorste molen, de "Westermolen" of molen van Balk genoemd, verging het al niet veel beter en moest in 1920 het loodje leggen. Het punt is geheel niet meer te herkennen, daar ook een deel van de Weel is gedempt. Voor de nieuwe Hoornse ingezetenen moet dit alles nauwelijks nog zijn voor te stellen. Boven de schuur van de molen van Balk is nog het topje van het dak van "Het Witte Paard" te zien. En het lijkt wel steeds een herhaling te worden: ook dit pand is in april 1974 gesloopt, na zijn eerste levensjaren te hebben gesleten onder de naam restaurant en koffiehuis "Royal". De familie Kok heeft hier jaren het beheer gevoerd; de laatste .Jierbergier" was de heer J. Entius.

13. Hotel-cafe-restaurant ,,'t Onvolmaakte Schip", met emaast de uitspanning voor paarden. Boven de ingang zien we de gevelsteen, welke herinnert aan Lambert Meliszn., die in een barre winter zijn moeder per slede vervoerde van de Zaan naar Hoom. Vrachtrijders, die hun wagen op het Breed stalden, waren onder anderen regelmatige bezoekers in die tijd. Rond 1900 was P. Bakker de exploitant, die tevens stro- en hooihandelaar was en een stalhouderij bezat. Opvolgers van P. Bakker waren onder anderen ene Bosma, reiziger in sigaren, P. Willig en als laatste Vertelman. Niet lang heeft de heer Vertelman er zijn beroep in kunnen uitoefenen, want op 3 juli 1968 werd het historische pand door brand geheel verwoest. Na de oorlog bood het pand onderkomen aan de examencommissie van autorijscholen. Op de oude plaats vinden we thans een nieuw cafe-restaurant en de uitspanning heeft ook een andere bestemming gekregen. Na te zijn verbouwd tot garage, is het nu ingericht als makelaarskantoor.

~
o
o
~
""'- i
?.
?.
..
"'" 0
i
'"
ci
t
??
0
.!
$2
ro 14. De Westerdijk in het begin van deze eeuw. Er is hier niet vee! veranderd. Na de s!uiting van de Zuiderzee is de dijk iets afgegraven en het pad is breder geworden. Het bleek onmogelijk om te aehterhalen wie de man is die tegen het hek leu nt, om maar niet te praten over de jongen, die in snelle draf riehting fotograaf komt lopeno Het huis met het grate dak was de brouwerij van Joris, met daamaast het cafe van dezelfde eigenaar. Diens Amsterdamse eehtgenote heeft vele mannelijke Horinezen met guile hand ingeschonken. Het huis daaraehter werd bewoond door ene Jb. Duin. Gezien het water dat tegen de dijk k!otst en de dames die hun hoeden vasthouden, moet het toen een winderig dagje zijn geweest.

Weslerdijk. Heem

15. Een foto van de Westerdijk, nu ter hoogte van de Verlengde Nieuwsteeg. Het is nu ook twintig jaar later. Het stukje, met de bomen en het paadje, tussen de dijk en de straat luisterde naar de wijdse benaming het Westerplantsoen. Dit plekje is wel zeer veranderd; in de jaren dertig was er van al deze paadjes en bomen niet veel meer te zien. Het was meer een speelterrein voor de jeugd geworden en de bomen die er nog stonden werden gebruikt voor doelpalen. Vele "matsies" zijn hier gespeeld en veel Hooms voetbaltalent is hier aan de Westerdijk tot ontplooiing gekomen. Sinds jaren is hier nu een brede rijbaan, riehting haven, met gedeeltelijk parkeerplaatsen. Een enkele boom heeft de ontwikkeling der tijden getrotseerd, zo ook de dijk,

16. Nog eenmaal vallen wij u lastig met een foto van de Westerdijk, halfweg de jaren zestig. Het witte huis reehts, laatstelijk bewoond door de familie Van der Steeg, is sinds 1972 verdwenen. Daarnaast, met het grote dak, de oude Parkzaal, die plaats heeft moeten maken voor een groots opgezet gebouw, de Parksehouwburg. Naast de Parkzaal was de Parktuin gelegen, een wat groots woord voor een vrij kale vlakte. Hier werden wei kleine, tussentijdse kermissen gehouden en vroeger vonden hier de veel voorkomende "Iilliputcircussen" hun vaste standplaats. In het huis met de "trans" woonde de heer J. Veer, die jarenlang, met zijn broer P. Veer, de leiding van het "Park" in handen heeft gehad. Deze twee heren hebben heel wat beroemde artiesten in hun zaak zien optreden. De tegenwoordige beheerder van de Parksehouwburg, de heer K. Veer, is een zoon van voomoemde J. Veer.

17. Met op de aehtergrond de katholieke en de gereformeerde kerk, aansehouwen we de Gelderse steeg. Oorspronkelijk was de naam Jan Oomkessteeg, doeh nadat op 15 september 1518 een aanslag op de stad Hoorn door de Geldersen, met aan het hoofd de beruehte Grote Pier, werd afgeslagen, werd hij herdoopt. We zien hier dat de straat het domein is van voetgangers. Onbezorgd kan er voor de fotograaf worden geposeerd. De vrouw op de aehtergrond geeft nog aanwijzingen aan het kind. Echter te laat, de foto is reeds gemaakt. Geheel links, in het pand met de boog, woonde de jonge meester Lankester. Naast hem J.N. de Vries, bekend van de goud- en zilverzaak aan het Groote Noord, Het tweede huisje reehts was waarsehijnlijk de schoenmakerij van Gijsbreehts. Het is gesloopt in verband met de aanleg van een schoolplein.

HOORN

Oetde r-scb e steeg

18. Een kijkje op het Visserseiland, bij de oud-inwoners van Hoorn beter bekend als de "Haai". Waar deze naam vandaan komt, heeft men nog steeds niet kunnen achterhalen. Ook hier ziet men nog twee molens, nu echter houtzaagmolens. De achterste, "De Halm" genaamd, is in 1904 verbrand. De rechter, "De Rob", viel ten offer aan de vooruitgang en is in 1924 gesloopt ten behoeve van een stoomzagerij, die in 1935 eveneens een prooi der vlammen werd. Vele van de huisjes zijn gesloopt, enkele zijn nog in gebruik bij de firma J. Blokdijk als opslag voor oud ijzer. Het huis dat half verscholen is achter de schuur, in het midden, staat er nog en wordt momenteel bewoond door de familie De Zwart. Voor de sluiting van de Zuiderzee gebeurde het wei dat bij hoog water dit huis aileen was te bereiken met lieslaarzen aan of met een bootje. Het werd toen bewoond door T. van lkkelen.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek