Hoorn in oude ansichten deel 2

Hoorn in oude ansichten deel 2

Auteur
:   J.J. van der Gulik
Gemeente
:   Hoorn
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3809-3
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Hoorn in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

HOORIY

Siapershaven

11. Nu de hoek Zon-Grote Oost, maar van veel oudere datum. U ziet dat rechts nog geen sprake is van een sigarenwinkel; integendeel zelfs, het was het "Volksbierhuis". De bierhuishouder was J. Schellinkhout, die later is verhuisd naar de Muntstraat. U ziet, het bier was goedkoop: vijf cent per glas. Maar voor die tijd was dit toch nog wel een pittige prijs, Aan de overzijde het reeds vermelde bedrijf voor schildersbenodigdheden, met als schilder-winkelier de "oude" Opmeer. Op het bord staat zeer fraai: Schilder & Glazenmaker. Naast hem ook al een ambachtsman en wel loodgieter W. Akkerman, die zijn vervoermiddel, een handwagen, op de stoep heeft staan.

Achter het "Volksbierhuis" was de bakkerswinkel van J. Algera. U ziet dus dat de winkelstand aan het einde van het Grote Oost geed vertegenwoordigd was. Ret bijzondere van dit punt is echter de trap naar beneden, die toegang gaf tot de kelder of souterrain van het "Volksbierhuis". Deze toegang is jarenlang buiten bedrijf geweest, Ret pand is voor enige jaren gerestaureerd en men heeft de toegang tot de kelder in ere hersteld. Bij schilder Opmeer treffen we meer het idee van een pothuis aan. Dit is tot op de dag van vandaag nog geheel intact.

12. We wandelen met u het "Oost" af en komen aan op de hoek Wijdebrugsteeg-Bottelsteeg. De originele kaart is in kleur, hetgeen wij u jammer genoeg niet kunnen laten zien. U treft er nu nog hetze1fde bee1d aan als op deze kaart, alleen komen we weer even op ons oude stokpaardje terug ... er is nog rust. De schilder zet netjes de kozijnen in de verf en bij Hoogcarspel, de bakker, staat de winkeIdeur uitnodigend open. Waar het scherm uithangt, was de winkel van "Pronkie". Hij verkocht schoonmaakartikelen. Het bordje "Zebra-kacheIglans" hangt aan de muur. Pronk zat vaak buiten op de bank met de krant. Vroeg men hem: "En Pronk, staat er nog wat nieuws in? " zei hij altijd , "Och, niet veel." Logisch, want hij kon niet lezen.

Aan de overzijde, min of meer zijn concurrent, zetelde C. van Riel in de "Rookende Moor". Deze zaak was echter meer een kruidenierswinkeI; de muurreclames geven dit ook wel aan. Voor allerlei dranken, tot aan de bekende Blooker's cacao toe, kon men bij hem terecht. Onder bovengenoemde naam wordt er nu ook nog een zaak gedreven, maar dan in antiek.

Het pleintje tussen de Wijdebrugsteeg en de Bottelsteeg is hier netjes omringd door een hek. Enige tijd terug heeft men dit goede voorbeeld gevolgd en er paaltjes neergezet.

Groote Oosl

13. De Korenmarkt en de Sas. We hebben u er al meer op gewezen dat men vroeger, wat de tekst betreft, nogal ruim van opvatting was. De Sas (sluis) ziet men namelijk heel in de verte, half verscholen achter de Hooge Brug. Hier is echter toch alleen sprake van de Korenmarkt. Maar we zullen u de verdere details niet onthouden. Het is bijna aan het einde van de Eerste Wereldoorlog, maar omdat ons land toen neutraal is gebleven, kon men hier nog van allerlei activiteit spreken. We zien hier het beurtschip van J. Karelliggen, die op Korenmarkt nummer 3 woonde. Bij het kantoor van de Hoornsche Boot, op de Doelenkade, komt een paard en wagen aan rijden. Verder is het toch rustig, hetgeen G. de Ridder, wonende op de hoek, niet direct gespeten zal hebben, Tussen de huizenvan De Ridder en Karel stond het cafe van C.P. van der Zel, nu het Sneker Veerhuis. Vanaf Karel volgen er drie kaaspakhuizen. En, hoe kan het bijna anders, in het woonhuis daarnaast woonde J. Bethlem. Jawel! Die was kaaskopersbediende. Dan het zeer oude kaaspakhuis "Kloppenburg". Momenteel erg in verval, maar gelukkig is men nu begonnen met de restauratie van dit karakteristieke pand, We zien nog een puntje van het huis van C. Kistemaker. Hij was directeur van het Werkhuis, hetgeen gevestigd was op de hoek Watertje-Modderbakken.

Korenmar~t en de $as, Xoorn

14. Nu een beeld van de andere zijde Doelenkade, richting Korenmarkt. Het houten gebouwtje vooraan hebben we a1 gememoreerd. Het was het kantoortje van de Hoornsehe Boot. Voor vreemde passagiers was aangegeven dat men kon overnachten in "De Keizerskroon". Reehts van de botter (de "Hoorn 10" van Kees Koster) is op de kade veel vraehtgoed te zien. We ontdekken ook een hek, maar of dit er nu permanent stond weten we niet. De weduwe F. Oosterwerf op nummer 9, zou ons dit hebben kunnen vertellen of anders haar buurlui J. Buis en J. Rovers wel, beiden los werkman. Waren zij hier aan het werk?

Aehter het zeit van de botter zien we de nok van een huis, dat laatstelijk ook al is gerestaureerd. Als fruithandelaar Th. van Kleef het nu zou zien, zou hij er trots op zijn. En voor de botter een tafereel dat men vroeger in de Hoornse havens weI meer tegenkwam, namelijk een vIet van de marine, bemand met kadetten en de vlag op de achtersteven.

Het kwam destijds veel voor dat kleinere marineschepen de haven van Hoorn aandeden, ter opluistering van een of ander feest of voor dienstzaken.

15. Gaan we even verder de Oude Doelenkade af, dan komen we bij de herenhuizen, hier nog door geboomte omringd. Ret gaf bepaald zo'n deftig aanzien dat er zelfs een kaart is waarop staat: Hoorn-Villakade! De huizen dateren van 1910-1911. Dit kan niet missen, want de uitvoerder A. Baart heeft deze kaart, trots op zijn werk, op 23 oktober 1911 verzonden.

De status van de bewoners 100g er ook niet om. Als wij even het rijtje afgaan: mr. J. Piet, de kantonrechter, woonde in het hoekhuis links en zijn buurman was Van der Elburg, een bankdirecteur. De middelste huizen met de balkons hadden als bewoners E.F. Manden, rijksontvanger, en de hypotheekbewaarder Houwing. P. Meyer, de tweede bankdirecteur, wilde voor zijn baas niet onderdoen en had hier ook domicilie gekozen. Ret laatste huis werd voor ons een kruis. De huisbewaarster was de weduwe J. Joosten, maar de bewoner bleef voor ons een geheim dat we niet hebben kunnen oplossen.

Rechts lag, vanaf het brugwachtershuisje bij de Ottobrug, een klein plantsoen en de bomen links stonden midden op de kade in een perk.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek