Hulst in oude ansichten deel 2

Hulst in oude ansichten deel 2

Auteur
:   P.J. Brand
Gemeente
:   Hulst
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4202-1
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Hulst in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Niemand heeft ooit de sfeer in het oude Hulst van ruim een half mensenleven geleden beter aangevoeld en in woorden omgezet dan dr. P.H. Ritter jr. in zijn "De Hoom der Schelde". Als hij bij een wandeling over de hoge vestingwallen naar het panorama van de stad kijkt, dan zegt hij: "De miniatuurstad, die in dit groene gebergte ligt verborgen, moet wel een heilig geheim in zich besluiten, dat er die hemelhoge verschansingen om zijn heengestapeld. Het is zo klein en zo bedeesd en zo verweerd, zo stil en vriendelijk van beweging, wat daar ligt en leeft binnen de kom van die machtige ommanteling,"

Het boekje dat thans voor u ligt, met zijn oude ansichten, zijn oude en heel oude groepfoto's en enkele andere beelden uit het verleden, bevestigt de lyrische ontboezeming van bovengenoemd schrijver. Veel geheimen lagen er binnen de wallen niet besloten, maar het was er wel stil, vriendelijk, gernoedelijk en gezellig. Er leefde een gerneenschap, die met het weinige dat ze bezat rustig voortleefde, ijverig was

en hard werkte, maar die met een Vlaamse levenslust en levenskunst iedere gelegenheid te baat nam zich op haar manier te ontspannen. Iedere Hulstenaar was wel lid van minstens een vereniging, hetzij als schutter, hetzij als bolder, muzikant, zanger, toneelspeler en wat al niet meer. Hij verlangde naar zijn teerdagen en bezocht zijn starncafes. Dat er voor de Eerste Wereldoorlog in Hulst wel honderd herbergen waren, lijkt ongelooflijk, maar ze waren er; en op zondag en op maandagavond, het broertje van de zondag, had den ze nog allemaal hun klantjes ook!

De kermissen waren hoogtepunten in het leven van de Hulstenaar, daar leefde hij naar toe, zoals thans de "vermoeide" mens naar zijn vakanties. En kermissen waren er. Naast de "stadskermissen" in mei en oktober, waren er ook nog de drukbezochte "Statiekermis" in de stationswijk, een "haantjeskermis" op Tivoli en een "buurmanskermis" buiten de Begijnepoort.

De markten en pleinen, zelfs de straten, wallen en grachten waren onbeperkte speelplaatsen voor de

jeugd. Een nieuwe Breughel zou, zo'n vijftig jaar geleden, in Hulst, met zijn kastanjeboomvolle markt en zijn Vlaams aandoende entourage als achtergrond, nog best een "kinderspelenschilderij" hebben kunnen maken.

Wie de sfeer van Hulst van v66r 1930 wil proeven, neme ons boekje ter hand. Daarin ziet hij het stille, vriendelijke stadje van vroeger met zijn voomame huizen, straten en pleinen, overblijfselen van een ver en groots verleden.

De oude Hulstenaars en Hulstenaarssen op de foto's kijken ons aan, als willen ze zeggen: "Kent ge mij niet meer? Ik zain Free, onze Tiele, tante Trees of nonkel Peet." Ze staan daar trots, sommigen als een "grand seigneur", tussen bolders, schutters en als brave mensen uit het "rijke Roomsche leven", als leden van hun godsdienstige verenigingen en congregaties.

Het is goed, dat de ouderen hun oude stad nog eens terugzien en nog even in gedachten samen zijn met degenen met wie zij vroeger omgingen. Het is ook

goed, dat onze jeugd nu met eigen ogen ziet hetgeen ze alleen maar van horen zeggen weet. Waar hun voorzaten hebben geleefd en gelopen en hoe die met elkaar hebben geprobeerd het leven aangenaam en nuttig te maken.

En als we dan ons boekje sluiten en als bij het ontwaken uit onze mijmeringen de herinneringen van ons afvallen, zien we diezelfde straten en pleinen, maar nu in hun wervelende gejaagdheid. Dan zouden we ons kunnen afvragen: "Was er dan toch een binnen de wallen besloten geheim, oorzaak van het zo veranderde Hulst? "

Degenen die mij uit hun verzamelingen of familiebezit materiaal beschikbaar hebben gesteld, ben ik zeer dankbaar. In het bijzonder dank ik de dames Gerda en Mia Janssens en bovenal Eddy Taelman, uit wiens unieke verzameling ik volop kon putten.

1. De Grote Markt van Hulst was en is het uitgesproken centrum van de stad en zal dit ook wel blijven. Deze unieke foto uit 1873, gemaakt bij gelegenheid van het inhalen van burgemeester Charles Pierssens, geeft een goed beeld van de voomaamheid van dit ruime plein, omgeven door een groot aantal stijlvolle gebouwen. Naast het stadhuis staat de oudste gemeenteschool. Links ervan twee huizen met mooie, laat-gotische, Vlaamse trapgevels, die moesten verdwijnen voor een doktershuis.

2. Een "Graet uit Hulst" toont ons hoe voornaam de westzijde van de Grote Markt er op 1 januari 1900 uitzag. We zien, van reehts naar links, het oude "Bonte Hert", het huis ,,'t Cronyexke" van de samensteller van dit boekje, het grote huis van Stu be, het oude gouverneurshuis en het huis van Waesberghe, thans het broedershuis. Op de p1aats van het huis Stube zijn thans drie grote bankgebouwen neergezet, namelijk van de Rabo-, de Amro- en de Neder1andse Kredietbank. Links boven op de ansichtkaart de oude Lourdesgrot achter de kerk en de Paardenmarkt, in deze vorm geheel verdwenen.

1<ulst, Groote )Y(arkl

3. De oostzijde van de markt, met zijn eenvoudige doch stijlvolle huizen, heeft een heel ander aanzien gekregen. Aileen het huis met de kleine ruitjes, waarin eertijds P. Dhaens, bode op St. Niklaas en Graauw woonde (zie uithangbord), is in dezelfde stijl gerestaureerd en vergroot. Het cafe met de trapgevel, "Het Huis van Commercie", was het starncafe van de varkenshandelaars tijdens de varkensmarkt op maandag.

2. Hulst Sradhuis

4. Ret oude stadhuis, zoals het na een verbouwing in 1844 deerlijk verminkt en stijlloos bijna een eeuw de zuidzijde van de markt heeft ontsierd. De restauratie, enkele tientallen jaren geleden, heeft in feite alleen de Halletoren iets van zijn oude glorie teruggegeven.

5. Dat men het rond 1900 op de secretarie in Hulst" weI af kon" en het personeel van hoog tot laag gemoedelijk met elkaar omging, toont ons de foto waarop de hele bezetting, inclusief "de sterke arm", aanwezig is. Rechts aan de tafel zit secretaris Sjef Rottier, links zijn enige bediende Miel Kieboom. De man met de bolhoed is gemeentebode Troupe. Hij draagt fier zijn gelukkig nog bestaande eeuwenoude onderscheidingsteken, "de bodenbus". Verder gemeenteveldwachter Erpens, voor de Hulstenaars "Errepels" (dialect voor aardappel), dat sprak meer aan. De naam van de concierge-schoonrnaakster is in de vergetelheid geraakt.

t:i.~ve A. van Overbceke, Terneuzen.

6. Rand 1900 werd de ook weer al vele jaren geleden verdwenen openbare school gebouwd. Rechts ervan de woning van het hoofd van de school, voor de oudste Hulstenaars "De Klos". Links zien we nog een deel van het stadhuis, narnelijk de ingang van de reeds lang verdwenen "Waag", waarin nog tot aan de Eerste Wereldoorlog regelmatig vee en boter werden gewogen. Het raam erboven was van de oude secretariskamer.

7. Met de ve1e oude gebouwen en mooie gevels verdwenen in de jaren dertig de drie puntgevels van het reeds in 1596 genoemde "Bonte Hert". Deze inrichting was de zete1 van ve1e van de oudste en voorname Hu1sterse verenigingen en po1derbesturen.

Ho!el ?? Bonte Hertv Ie Hulst. e1genaar L. J Brand.

8. Een van de "Societeiten" die in "Het Bonte Hert" waren gevestigd, was de roemrijke handboogsocieteit "De Batavieren", waarvan de sehutters van een door koning Willem III op Het Loo georganiseerde prijssehieting de drie eerste prijzen, goud, zilver en brons, mee naar Hulst braehten. We zien, van links naar reehts, zittend: Eugene Mehauden, Free v.d. Heyden, Bruno Cattoir, Henri Wauters, Jef Brioen, Free Verwilghen en Cyrille de Coek. Staand: P. v.d. Heyden, Levien Boel, Bernard Moors, Free Brand, G. v.d. Heyden en Henri van Waesberghe.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek