Kamperland in oude ansichten deel 1

Kamperland in oude ansichten deel 1

Auteur
:   C.P. Pols
Gemeente
:   Noord-Beveland
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3211-4
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kamperland in oude ansichten deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

KAMPERLAND

59. Een aardig plekje in Kamperland: de Noordstraat, richting Molenweg. Op de achtergrond staat de "schure" van "J6apje" van der Moere en op de voorgrond rechts zien we de schuur en de woning van Govert Leendertse (Govert van Ko). Verder zien we nog naast de schuur een gedeelte van de oud-gereformeerde kerk. De man met het paard is Govert Leendertse en de man daarnaast moet "Andriesje" (Andries Wirtz) zijn. Verder kan men duidelijk onderscheiden de vrouw van Leendertse, Suze, en ook zijn dochters. De man naast de vier kinderen op de weg is heel duidelijk de oude Jan Lamain.

60. Tegenwoordig wordt van het totale akkerbouwareaal in Nederland ongeveer drieentwintig procent (circa honderd vijftigduizend hectare) door aardappelen ingenomen. De uitvoer van consumptie en industrieaardappelen van het oogstjaar 1972 bedroeg niet minder dan negenhonderd zevenennegentigduizend ton met een uitvoerwaarde van driehonderd dertig miljoen gulden. Nederland dankt deze stevige exportpositie aan de goede kwaliteit. Vooral door goede bewaring en grote bewaarcapaciteit heeft Nederland een voorsprong op de Europese markt. In vroeger jaren werden de aardappels ingekuild, maar dat is nu lang geleden. Toen was er van koelhuizen nog geen sprake. Op deze foto ziet men het .Jnkuilen" bij de voormalige meestoof van Schippers. Bij de bascule links staat de commissionair Marinus Wilder om en de man met de zak aardappelen op zijn rug is de broer van Marinus, Arjaan Wilderom.

61. De schorr en ten no orden van het Spieringschor werden in de "Middelburgse Courant" op 1 oktober 1817 te koop aangeboden. Het waren de schorren gelegen voor de polders Willem, Geersdijk en Heer Jansz, duizend gemeten groot. Tevoren was vergunning verleend aan de arnbachtsheren van Wissenkerke, Geersdijk, Soelekerke en Oud-Kampen voor het bedijken van genoemde schorren. Kopers werden Versluis, Schorer en anderen. In 1818 kwam de indijking tot stand van de Soelekerkepolder die zijn naam ontleent aan de ambachtsheerlijkheid ter plaatse. De totale kosten bedroegen f 153.694,65. Reeds in 1823 werd de boerderij "Land- en Zeezicht" gebouwd. De eerste steen werd op 20 juni van dat jaar gelegd door jonkheer Cornelis Jacobus Versluis. In 1918 werd K.A. van Langeraad uit Dreischor er landbouwer op deze mooie boerderij en hij bleef tot 1957. Opvolger werd zijn zoon S.J. van Langeraad. De afgebeelde personen zijn van links naar rechts: Jannie van Langeraad. Lijntje Hendrika van Langeraad-Klompe, zoontje Simon J. van Langeraad en rechts Krijn A. van Langeraad. De foto dateert van 1927.

62. Wie Kamperland via de Oost-Havendijk verlaat ziet aan zijn linkerhand de mooie boerderij "Bouwen Plantlust" liggen (anno 1823). Wanneer men nog een stukje doorrijdt komt men in Stroodorp, een gehueht met zesendertig huizen, waarvan nog sleehts zeven stuks permanent worden bewoond, terwijl de rest als zomerwoningen wordt gebruikt. Het Veerse Meer heeft voor Stroodorp alles veranderd. In een periode van amper vijf jaar is het gehueht vrijwelleeggestroomd. Honderd mensen pakten hutje en mutje bijeen en trokken weg van hier, naar het gerief van grotere en betere woningen, veelal in Kamperland. Maar mensen met een zekere hang naar landelijke rust hadden het vergeten Stroodorp vlug ontdekt. Nog nooit was het aanzien, de sfeer van het gehueht zo snel veranderd. De oude vertrouwde huisjes werden vindingrijk vertimmerd tot zomerwoningen met namen als "De Heksenketel", "Weidelanden" en ,,'t Fort". Geheel reehts woonde omstreeks 1925 de familie G. Bakker en daarnaast Janna Dieleman en Antje Wilderom. De weg waar de rollen prikkeldraad liggen was een landweggetje naar de boerderij van Steendijk.

63. Vijf jaar geleden waren er nog honderd tweeendertig bewoners in Stroodorp en enkele jaren daarvoor trokken er elke morgen nog zesendertig schoolkinderen naar de school in Kamperland. AI eerder verloor het gehucht de eigen middenstand. Al een hele poos geleden sloot de weduwe Van der Moere het laatste van drie kruidenierswinkeltjes die men hier eens telde. Er was vroeger zelfs een eigen bakker, terwijl men de boterproduktie ook nog in eigen hand had. Vroeger ging er geen zomeravond voorbij of iedereen zat voor zijn huis aan de dijk. De een klopte z'n zeis, de ander z'n schrepel. Stroodorp had zelfs een eigen reisvereniging en een veld wachter had men hier echt niet nodig want iets bijzonders gebeurde er eigenlijk nooit. Geheel rechts op deze landelijke kaart ziet men Maris Leendertse (met pijp in de mond) en men lette toch vooral op de fraaie knotwilgen aan de onderkant van de dijk "Kopboomen", noemt men deze bomen in Zeeland.

64. Deze kaart van Stroodorp dateert van de tijd dat er nog echte "Stroodorpers" in dit gehucht woonden. De grote uittocht was nog niet begonnen en op de voorgrond zien we, met Noordbevelandse muts, vrouw Versluis, de "opoe" van onder anderen Marien en Henk Wilderom. De andere vrouw in dracht is Antje Wilder om en verder herkennen we nog Piete de Kok. Oud-Stroodorpers kennen waarschijnlijk zefs de afgebeelde kinderen nog wcl, want het is ten slotte niet zo erg lang geleden.

65. Behalve dat vrijwel ieder gezin in Stroodorp vroeger een varken hield, en niet te vergeten konijnen, waren de kippen natuurlijk nog veel talrijker. Iedereen in het knusse dijkdorpje kende Piete van der Heijde; zij was de huisvrouw van Toon de Haze. Zo af en toe kwam er wel eens een fotograaf over "den diek" en op deze foto werd vrouw De Haze vereeuwigd. Ze was voor deze gelegenheid uitgerust met een oud schaaltje, waarmee ze gewend was de kip pen van voer te voorzien. De jongens rechts zijn kinderen van De Looff.

66. Nadat we het knusse landbouwhaventje van Geersdijk zijn gepasseerd arriveren we in het "dorp" Geersdijk of, zoals het vroeger ook weI heette, Gerolfsdijk. Bij de naamsafleiding van dit dorp wordt gedacht aan de dijk van Gerolf, in het Latijn Gerolfus of Gerulfus. Na de herbedijking is het dorpje nooit uitgegroeid. Het grootste gedeelte behoorde oorspronkelijk tot de heerlijkheid Wissenkerke en Geersdijk; de rest aan het Gemeen Ambacht (honderd twee gemeten) en Kortgene (veertien gemeten). De Geersdijkpolder is onder andere overstroomd geweest in 1808 en 1953. In 1216 was Gerolfsdijc een parochie en in 1387 kwam het dorp aan de abdij van Middelburg, die er het patronaatsrecht kreeg. Bij de overstroming van 1530 ging het ten onder en het herrees pas na de indijking van de Geersdijkpolder in 1668.

Dorpsgezicht

Geersdijk

67. De Hoofdstraat te Geersdijk, gezien vanaf de Provincialeweg. Alles ziet er even rustig en vredig uit en goed beschouwd is het hier heden ten dage nog een oase van rust. Links woonde vroeger M. de Lange en rechts staat de smederij en het woonhuis van smid D. Kabboord. Het huis rechts, met witte neergelaten luifel (zonnescherm), is de bakkerij van Matthijs Noordhoek en het torentje verderop is dat van de oude openbare school.

Dorpsgezicht

Geersdijk

68. Een gedeelte van de Hoofdstraat te Geersdijk, heel, heel lang geleden. Ais je zo'n oude prentbriefkaart bekijkt denk je gelijk aan een bekende reclameleus van tegenwoordig: het land, waar het leven goed is. Men" zou hiermee dit stukje Zeeland kunnen bedoelen. Binnen de houten omheining was vroeger de "vaete" gelegen en hier staat tegenwoordig het verenigingsgebouw van Geersdijk. Men heeft er na 1953 de naam "Drenthehuis" aan gegeven, want deze kleine gemeensehap kreeg het ten gesehenke van de provincie Drenthe. De bomen aan het einde van de straat zijn gelukkig tot op de dag van vandaag blijven bestaan. Reehts zien we het woonhuis van M. de Lange en daarnaast was de bakkerij van Th. Markusse. Wat verder, in de riehting van de dijk, was vroeger cafe C. de Vlieger gevestigd, maar dat is al versehrikkelijk lang geleden. Op de dijk woonde wagenmaker Willemse, die er ook nog een cafe op nahield. Het cafe was het huis reehts. De jongen links op de kaart is Theeuw v.d, Velde.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek