Kent u ze nog... de Genemuidenaren

Kent u ze nog... de Genemuidenaren

Auteur
:   L. Klasen
Gemeente
:   Genemuiden
Provincie
:   Overijssel
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4256-4
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... de Genemuidenaren'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

De Vlaamse priester-dichter Guido Gezelle schreef eens, peinzend over het verledenĀ· De tijd heeft vleugels en geen teugels. Inderdaad, de tijd gaat snel en is niet tegen te houden. Ons rest slechts de herinnering.

Terugzien op hetgeen eens was is een eigenschap van bijna ieder mens. Beelden uit het verleden, gaaf of door de vergetelheid aangetast, vormen ook de inhoud van dit plaatjesboek. Het bevat een aantal oude fotografieen die, ieder op eigen wijze,een terugblik geven op het oude Genemuiden en in 't bijzonder op oude plaatsgenoten die veelal in groepsverband de aandacht vragen. Het motto is dan ook: Kent u ze nog, de olde "Gellemunegers", die vroeger een min of meer belangrijke rol gespeeld hebben in het oude Genemuiden. Ter orientatie staan bij elke foto enige namen vermeld. Aan de hand daarvan zal de geihteresseerde kijker zelf z'n weg wel verder vinden in oud-Genemuiden.

Natuurlijk is deze samenvatting bij lange na niet volledig, Uit de veelheid van documentatiemateriaal is een bescheiden keus gemaakt. We plukten zomaar een boeket herinneringen in bonte verscheidenheid en bieden dit aan in de hoop en verwachting dat het velen zal boeien. Bij het grasduinen in zoveel afbeeldingen met zoveel gezichten is het niet onmogelijk dat er personen op voorkomen die niet herkend zijn of misschien enige namen genoemd worden die onjuist zijn. Graag daarvoor onze excuses.

Herinneringen in woord en beeld, maar bovenal in beeld, zullen ons terugvoeren naar "de olde tied, die zo wied, zo verre weg is". Dat alles saamgevat, in weliswaar beknopte vorm, maar dat toch die "olde tied, al is die wied en verre weg" doet herleven.

Toen en nu. "In het heden ligt het verleden. In het nu wat worden zal", Het zijn bekende woorden van dichter Brederoo, die in dit verband ook zo treffend juist weergeven de band die er is tussen hetgeen vroeger was en het heden waarin wij leven, met nog in het verschiet het Genemuiden dat in de schoot der toekomst ligt verborgen. Het zijn schakels in een lange keten. Een zo'n schakel zullen we in dit plaatjesboekje belichten, om te laten zien wie de Gellemunegers waren in vooroorlogs Genemuiden.

Kent u ze nog, die vooroorlogse plaatsgenoten? Voor velen wellicht een vreemde vraag. De tijd van voor 1940 ligt immers al zo ver achter ons. En veel is sindsdien veranderd en verdwenen. Veranderd zijn veel plaatselijke omstandigheden en verdwenen zijn velen die eertijds deel uitmaakten van onze samenleving. Gellemunegers zijn na de tweede wereldoorlog de vreemde ingetrokken en velen zijn naar de laatste rustplaats gedragen.

Genemuiden is veranderd. Genemuiden is groter geworden en gegroeid in inwonertal. Maar bij alles wat verdween en veranderde, is de herinnering aan veel wat heenging gebleven. Belevenissen van to en vloeien vaak samen met herinneringen aan familieleden, kennissen en buurtbewoners uit een tijd die nu historie is geworden. Ja, de "goede oude tijd" is voorgoed verleden tijd geworden. Maar diep in menig mensenhart is er de hunkering naar datgene dat eens was en dat,gekoesterd in de herinnering,als een kostelijk kleinood blijft voortleven.

Alles is veranderd, alles is anders dan toen meester Walison de leien in de schoolklas uitdeelde, toen Kees Post de "straatterreur" beteugelde, toen de nachtwacht z'n ronde deed, toen ... Groepen en groepjes. Dienders, boeren en mattenmakers, schoolkinderen en zangers, muzikanten en zomaar mensen. Gellemunegers die voor 1940 door onze straten stapten. Die in Genemuiden leefden en werkten, onderwijs ontvingen en ontspanning zochten. Hier zijn ze dan de Gellemunegers. Kent u ze nog?

1. De oudste christelijke school in Genemuiden is die van gereformeerde kerk. Op 27 oktober 1884 werd aan de Achterweg (het perceel van Bos textiel) een schoolgebouw in gebruik genomen. Het deed tot 1923 dienst. In 1894 werd de gereformeerde schoolvereniging opgericht. Voordat de gereformeerde onderwijsrnogelijkheid er was, lieten principieel christelijke ouders hun kinderen priveles geven door het hier nog welbekende "Ledeboers Meistertien". Leerplicht was er in die tijd nog niet, die dateert uit 1900. Een overbekende gereformeerde onderwijzer was meester Steenbergen, die naam maakte door zijn vele tijdrijmen die hij schreef. En een van de straten is naar die populaire schoolmeester genoemd. Kijk maar eens naar de "skoelkienders" op deze foto die achter de oude school gemaakt is in 1896. Staande, van links naar rechts: meester Steenbergen, Jacob Driessen, Jochem Kaper, Koert Altena, Jacob Kaper, onbekend, Age Koster en meester Van Dijk, Tweede rij: Woltertje Driessen, Arendje Altena, Petertje Brouwer, Jennigje Brouwer, Hendrikje of Geertje Huisbrink, Jennigje Kaper, Huisbrink (? ) en de zusjes Van der Steege. Derde rij: Peter Schaapman, Estie, Grietje Brouwer. Zittend: Hendrik Kaper, Jan Booi en Johannes Booi.

2. Een der bekenste veremgmgen van de Zeedijk is de jongelingsvereniging. Deze vereniging timmert niet zo aan de weg, maar er school altijd wel veel activiteit in. Jaarvergaderingen en uitstapjes waren hoogtepunten in het verenigingsleven. Een zo'n hoogtepunt, in letterlijke en figuurlijke.zin ziet u hier. De groep trok er in 1935 op uit en bezocht onder meer Rotterdam. Op Waa1haven werd naar het 1anden en opstijgen van vliegmachines gekeken en een aanta11eden ging ze1fs de lucht in. Hier ziet u de volta1lige groep, die onder leiding stond van meester Bakker, gefotografeerd bij een ouderwetse vogel. Het zijn ; A. Knol, J. Kattenberg, H. Sel1es, H. v.d. Steeg, J. Hoekmen, Roetman, G. Stoel, J. Wup, L.M. van der Sluis, H. van der Sluis Kzn., E.J. Grootenhuis, Landman, W. Holtland, S. van Spijk en F. Gunnink.

3. De "Eerste Genemuider Gyrnnastiekvereniging" werd opgericht op 19 februari 1929. Initiatiefnemer was gemeenteveldwachter H. van de Ree. In eerste instantie traden veertien herenleden toe. In de beginperiode oefende men ten huize van voorzitter D. Brouwer. W. Bennink en D. van de Pol bekleedden respectievelijk de fucties van secretaris en penningmeester. Na directeur Van de Ree kwamen als leiders de heren Muller, Srnit, Ter Heide, Renes, Van Zuthem, Tjepkema, Van Dalfsen en Driessen. Directeur Smit was het die enkele jaren na de oprichting de stoot gaf tot de vorming van een dames- en meisiesgroep, Bij het tienjarig bestaan ging de vereniging op de foto in de Weeshuiszaal, Vanaf links boven: onbekend, A. Eenkhoorn, H. v.d. Steeg, J. Groothuis, drie onbekenden, H. Bekendam, S. Brouwer, W. Stoter, H. Breman, onbekend, H. Hospers, drie onbekenden, M. Timmerman, M. van Lohuizen, A. van Dalfsen, M. Breman, G. Wapstra, B. Huisman, H. van Dalfsen, K. Visscher, T. Brouwer, J. Visscher, T. Kroes, onbekend, onbekend, H. Verhoek, A. Groothuis, J. Blom, G. Verhoek, B. van Dalfsen, H. Timmerman, W. Groothuis, J. Visscher, A. van Dalfsen, A. Timmerman, L. Breman, G. Brink, H. van Dalfsen, A. Heutink, J. van der Haar, B.J. v.d. Steeg, K. Timmerman, T. van Lohuizen, J. van de Wetering, B. Bakker, directeur Ter Heide, Z. van der Steeg en W. Brouwer.

4. De bies is voor Genemuiden een bijzondere plant. Het poten, oogsten en verwerken van deze waterplant heeft vele plaatsgenoten werk gegeven. Heel vroeger dreef Genernuiden als het ware op biezen. J ong en oud was bezig in de biesindustrie. Eerst voornamelijk in de vorm van huisnijverheid, later ook meer fabrieksmatig, De Genemuider rol- en blokmatten kregen landelijk een grote bekendheid, De betekenis van deze arbeidsintensieve werkgelegenheid is in sommige tijden erg groot geweest. In de oorlogsjaren 1940/45 be1eefde de biesindustrie een onverwaehte opbloei. De sehaarste aan materiaal op vrijwel alle gebied deed de aloude bies weer tot nieuwe glorie komen. Op deze foto ziet men een groep biezenpoters aan de rand van de Zuiderzee in de jaren dertig. Van links naar reehts: Gerrit van de Vegte, Arend van de Vegte, Dirk Beens, Jaap Oostwold, Jaeob Sehuurman, Albert Pleijzier, Jannes Bonthuis, Willem van de Vegte en Egbert van de Belt.

5. De lagere school aan de Karnperzeedijk heeft voor de buurtschap altijd veel betekend. Dat kwam niet alleen doordat alle jeugdige Zeedijkers op deze enige school in de omgeving onderwijs ontvingen. Nee, de school was oak altijd het centrale punt van de buurtschap. Er vonden legio vergaderingen en uitvoeringen plaats. Heel veel buurtschapsbewoners zullen aan deze plek een menigte herinneringen bewaren. Wanneer het onderwijs op de Zeedijk van start ging en op welke wijze is rnoeilijk te achterhalen. De oude school heeft echter veel generaties afgeleverd. Het gebouw werd er oud bij, zo oud en aftands dat aan de overkant van de weg een nieuwe christelijke nationale lagere school gebouwd werd. In 1914 werd het openbaar lager schoolonderwijs omgezet in een christelijke nationale schoolvereniging. Onder de negenenvijftig schoolkinderen met hun twee jufs zullen meerdere buurtschapsbewoners zijn die zich nu weer herkennen.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek