Kent u ze nog... de Medemblikkers

Kent u ze nog... de Medemblikkers

Auteur
:   W. Kramer
Gemeente
:   Medemblik
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4315-8
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... de Medemblikkers'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Zesenzeventig foto's moesten erin komen, voorzien van even zovele verklarende bijschriften. Foto's over mensen in Medemblik van toen. Van toen! Dat wil zeggen uit een tijdsbestek van zo'n zestig jaren; 1880-1940, was zo ongeveer de door de uitgever gestelde limiet. Een scala van mogelijkheden was genoemd: groepsfoto's van scholen, brandweer, gemeentebestuurders, verenigingen; foto's van burgemeesters, bekende straattypen, vooraanstaande figuren uit onze samenleving, enzovoort.

En nu ligt het hier voor me, klaar voor de drukker. En straks -nee , 't is al zo ver- als u dit leest, dan ligt het op uw tafel. Benieuwd naar wat er in zal staan, slaat u het open, bladert het door en teleurgesteld verzucht u: jammer, er staat niet eens een foto in van dit -of van dat- of van die schoolklas ... en die meneer, dat was vroeger toch een hele bekende, ook die ontbreekt er in ... nee ... Laat ik u zeggen, -'t biedt overigens weinig troost- dat ik het helemaal met u eens ben. Toen 't klaar was, heb ik precies hetzelfde gezegd! Kijk, en dat is nu de moeilijkheid, je begint met enkele foto's die je direct al bij de hand hebt. Je tracht links en rechts fotomateriaal te verkrijgen en terwijl je eerst denkt: zesenzeventig foto's, dat is me nogal wat, krijgje later het gevoel, dat het er weI meer had den kunnen zijn. En dan moet je een keus maken en dan krijg je van 't ene misschien iets te veel en van 't andere te weinig. 't Beste zal maar zijn, dat u niet al te zeer let op wat er niet in voorkomt, maar op wat er wel in staat en waarin de schrijver gepoogd heeft de sfeer van lang voorbije jaren te laten herleven in een simpele foto uit de oude doos, met zomaar een praatje. En als dat in dit bundeltje voorkomt en u al kijkend en lezend uzelf nog eens hervindt tussen al die Medemblikkers van toen, als nog eens weer dat Medemblik van vroeger herleeft, dan heeft de schrijver zijn doel bereikt.

Een woord van grote dank aan allen, en dat zijn er velen, die de schrijver van dienst geweest zijn, hetzij in het tijdelijk afstaan van meest waardevolle oude foto's, hetzij in het verschaffen van inlichtingen. Dank ook aan de man die steeds het typwerk verzorgd heeft! En tenslotte, mijn excuus als er eens een verkeerde naam onder een foto werd genoemd. Ik gun u graag het genoegen de nodige correctie aan te brengen.

1. Achter de "photograph" aan I. Ik begin met u enkele heel oude stadsfoto's te laten zien, waarschijnlijk tegen het einde van de vorige eeuw gemaakt en waarop u al dadelijk enkele stadsgenoten van toen kunt tegenkomen. 't Is haast niet meer mogelijk om hen nu nog bij hun naam te kunnen noemen. 't Zijn foto's van een zelfde formaat en stijl afgedrukt op kaarten. Sommige vrij zeker op dezelfde dag gemaakt. En dat zal dan weI op een tweede zondag zijn geweest. Wie was de man die deze tafereeltjes voor ons heeft vastgelegd? Zijn naam komt er helaas niet op voor, maar ik waag te veronderstellen, dat het werk is van een plaatsgenoot. Ik heb enkele familieportretten uit die tijd, waarop te lezen staat: "J. Riezebos Czn., photograph, Nieuwstraat te Medemblik". Deze heer Riezebos was tevens huisschilder en verzekeringsagent. Hij woonde op de hoek van de Oosterhaven en de Oostzijde. Nu we hier toch staan, kijk, onze "photograph" komt net met z'n toestel de deur uit. Loopt u mee om te kijken waar hij straks zijn statief zal neerplanten om dan heel behoedzaam, zijn hoofd onder de zwarte doek verscholen, zijn camera te richten? Kom mee. Hij steekt dwars over, loopt de Breedstraat af en dan linksom de Torenstraat in. Pal op de brug blijft hij staan. Daar ligt zonovergoten, wijd en open, het Achterom. En wat een mensen! Zie je weI, dat 't een feestdag moet zijn? Gewerkt wordt er vandaag niet. De meisjes vooraan op de planken loswal, de vrouwen rechts onder de bomen, de mannen in de schuit en de spelevarende jongens, dat gaat op een door-de-weekse dag weI anders! Maar wat hebben ze de bomen afschuwelijk gekapt! Daar hebben wij echter profijt van; we kunnen nu des te beter de huizen zien. 0 ja, let nog eens op de lange houten loskade links boven het water. Daar komen we later nog even op terug.

2. Achter de "photograph" aan II. Maar, onze fotograaf is al weer opgestapt. Zullen we hem maar weer achterna gaan? Aha, de Westerhaven is het doel! Nou, daar staan we dan. Links van ons de Torenstraat, waar we net uitgekomen zijn, maar die kun je nu niet zien. Wij kijken rechts de Westerhaven(straat) in. Zo u ziet haast niet veranderd. Links het huis dat nu bewoond wordt door de familie Van der Lee. Toen woonde daar een zekere meneer Over. Hij staat op de stoep met achter hem, net nog te zien in de deuropening, zijn moeder. En die andere meneer met zijn statige lange baard? WeI, dat is de heer A.T. van Wijngaarden; indertijd een bekende persoonlijkheid. Hij was hier gemeente-opzichter van 19 september 1845 tot 2 oktober 1895. Onder zijn leiding werden de bouwvallige toren en muurresten random kasteel Radboud afgebraken. De wester(stads)poort en het koor van de Bonifaciuskerk gesloopt. Geen prettige reputatie ... Ook werd toen de Goudsbloemgracht gedempt. Och, hij was slechts uitvoerder van besluiten die door andere verantwoordelijke instanties genomen werden. Let u even op de petjes van de jongetjes vooraan, op de stoere iepen aan de straatkant van de mum en op de kist naast de coupure waarin de schutbalken werden bewaard? Is de jonge man geheellinks misschien Wouter Bos?

3. Achter de "photograph" aan III. De mensen hebben er intussen lucht van gekregen. Ja, ja, als onze "photograph" dezelfde weg weer teruggaan wil, staan .ze" daar al te wachten. De wandelaars,jonge en oude, de buurtjes in de huisdeur en allemaal zo heerlijk op z'n zondags. Daar kan Riezebos niet aan voorbij lopeno Stil blijven staan dan maar en goed kijken ... nu ze doen het wat graag. Zomaar "op de kiek", dat is echt een buitenkansje. En zo poseren ze hier 's middags ten half twee uren. 47 -telt u ze maar na- 47 stadsgenoten. 't Is echter niet mogelijk om hier namen te noemen. En al zijn ze er echt voor gaan staan, toch hebben al die groepjes iets ongedwongens, iets vertrouwelijks. Je zou er zo bij willen staan. Bij dat oude meneertje links vooraan, of bij die jonge man, stram in de houding, de voeten netjes gespreid op de keitjes. En daar vlak naast, och u kent het nog weI, dat kleine-kinderen-transportmiddel, een echte two-sitter, de motorloze sportkar. En als u heel, heel goed kijkt -loep erbij- dan ziet u tegenover het oude schildershuis van de familie Vermeulen een dame met een, waarschijnlijk pasgeboren, keurig ingebakerde baby op de arm. En daamaast zeker vier manspersonen met de hoge hoed op. Komen ze net terug uit de rooms-katholieke kerk, waar dit jongste Medemblikkertje het heilig doopsel heeft ontvangen? Wisten we de doopnamen maar! Ais er een straat veranderd is, dan is het weI dit stuk van die heel oude Torenstraat.

4. Achter de "photograph" aan IV. Ze hebben er nag niet genoeg van. AIs onze foto-man 't Begijnhof in wil gaan -hij wil weI weer eens naar huis, 't is inmiddels theetijd- staat er alweer een heIe groep te wachten. WeI, weI, en weer kan hij achter zijn toestel onder de zwarte doek kruipen. En 't resultaat ziet u hier voor u: 't Begijnhof, een straattafereeltje van zo'n driekwart eeuw geleden. Jammer dat de groep rechts wat donker is uitgevallen. AI met al staan er zo'n dertig mensen op. Links midden achteraan nog een vrouw met "de kap" (de oude Westfriese zondagse boerinnenhoofdtooi) op. Wat een geluk, dat het huis met de achttiende eeuwse halsgeveI (het huis rechts met de erker) er nog net zo staat. En wat jammer, dat men indertijd gemeend heeft de trapgeveI daarnaast (nu arbeidsbureau) te moeten slopen!

5. De aardappelmarkt I. Nog weer even terug naar het Achterom, nu op een door de weekse werkdag. Wat een bedrijvigheid! Wat u hier ziet is het gevolg van een wijziging in de agrarische structuur van het Achterland. Eeuwenlang was dit overwegend weidegebied geweest. Ook binnen de stad waren eind vorige eeuw nog zeker tientallen boerenbedrijven te vinden en in oude tijden bloeide hier de kaashandel. Daaraan herinnert nu nog de Kaasmarkt met z'n waag. Door zijn havens was Medemblik een belangrijk export-centrum voor zuivel en vee. In de tweede helft vorige eeuw kwam daar verandering in. Het boerenbedrijf begon plaats te maken voor land- en tuinbouw. Met name voor de aardappel- en groenteteelt. Om goede afzetmogelijkheden te krijgen, werd in maart 1894 de groenteveiling "De Eendracht" opgericht. De aanvoer per schuit yond plaats tot in het Achterom. Vandaar die houten aanlegsteigers. Later kwam er nog een houten kantoorgebouwtje op de wal. De volle manden die u ziet werden met handwagens naar het station gereden. De beide mann en die boven de groep uitsteken zijn waarschijnlijk de afslager en zijn klerk. In het bovenlicht van het cafe rechts -wat een mooie gevel toen- staat Bier-Huis, Men tapt er Heineken. In 't huisje meest links, kunt u daarvoor oak terecht. Vermoedelijk woonde daar timmerman-veehouder Frans Riesebos. Nog een paar leuke gegevens: de kosten van de houten loopsteiger, vijfenzeventig meter, bedroegen tachtig a negentig gulden. Op 25 juni 1894 werd besloten een urinoir te plaatsen bij de veiling. Dat zal weI nodig geweest zijn. U ziet het geheel rechts. En kijk nu eens wie ernaast staan!

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek