Kent u ze nog... de Megenaren

Kent u ze nog... de Megenaren

Auteur
:   G.H.J. Ulijn
Gemeente
:   Oss
Provincie
:   Noord-Brabant
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0504-0
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... de Megenaren'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

31. Op deze foto's zien we Megenaren aan de arbeid.

Op de linker foto zijn hulpverlenende mensen pannen op het huis van Ploegmakers aan het leggen, nadat dit huis rond 1900 was afgebrand. Het stond op het huidige Brimeuplein. Vrouw Ploegmakers zien we links staan.

Op de middelste foto zien we twee ambachtslieden, namelijk smid Toon van de Rijt en timmerman Willem Carpay gefotografeerd rond 1905.

Uit dezelfde tijd is de rechtse foto waar we hulppostbode Willem van de Rijt de post zien overhandigen aan brouwer Sjef van Beek.

Dat er tijdens het werk in Megen verrassingen aan het licht kwamen toont ons het volgende voorval. In de win ter van 1871/72 was men bezig de zogenaamde Molenhof, waar vroeger de molen van Antoon v.d. Doelen had gestaan, te slechten. Men vervoerde de aarde naar het terrein van Vermeulen in de Kapelstraat. De berg werd in vakken verdeeld en gelijkmatig afgestoken. Toen men ongeveer in het midden was gekomen stuitte men op vijf of zes geraamten waarvan er enkele rechtop stonden. De tanden bevonden zich nog in de kaken maar sporen van de kist of kleren waren er niet. Men heeft de geraamten een eindje verderop weer in de grond gestopt! We kunnen de vraag stellen waar die geraamten vandaan kwamen. Volgens overlevering moeten ze afkomstig zijn geweest van valsemunters die tijdens de regering van Maria van Brimeu in Megen werden gearresteerd. Op haar bevel zouden deze mannen in de kokende olie zijn geworpen en zouden toen buiten de stadswal in de grond zijn gestopt. "De Stad Megen" schreef in de jaren negentig van de vorige eeuw, naar aanleiding van dit verhaal, dat men vroeger beter aan de gerechtigheid voldeed dan in de jaren negentig, want toen kregen de makers van vals geld zoals Krausse en anderen enige jaren vrije kost en inwoning cadeau en dat moet nog wel door de brave burgerij betaald worden! ,,'t Is akelig! ", aldus "De Stad Megen".

32. Dat Megen een pront en proper dorp was toont ons dit prentje dat rond 1900 gemaakt is van Megense vrouwen aan de schoonmaak. We zien van links naar rechts op de grond zitten: Marie Hiep en Drieka Hermans. Staande: Marie Kleintjens, Truus v.d. Maazen, Hanna van Buuren, lans ? (uit Haren), Marjanneke v.d. Camp, Bertha Duighuizen en Truus Peters uit Macharen.

Bij foto 29 hebben we een opsomming gegeven van Megense winkeliers uit 1946. In die winkels hebben de kinderen of kleinkinderen van de hier afgebeelde vrouwen hun levensbehoeften gekocht en lieten hun schoenen maken bij P. Steverink die meester-schoenmaker en schoenwinkelier was in de Paterstraat A 89. W. Sleenhof (tel. 10) verkocht meubels en verzorgde timmerwerk. Joh. v.d. Camp was molenaar en zaakvoerder van de C.A.V.; hij verkocht meel, kunstmest, kolen enzovoort. W. Kleintjens, Kapelstraat A 173 was stucadoor en nu we toch in de bouwsector zitten moeten we zeker ook aannemersbedrijf G. van Rooy, Dr. Baptiststraat A 54 noemen. Kijk eens aan, ook was Megen een horlogemaker rijk en wel Joh. v.d. Boogaard die woonde op A 55. Slagers waren er genoeg want Hent Witsiers adverteert ook als zodanig. De firma van de weduwe H.A. de Graauw en Zn, Kerkstraat A 83, voerde koper; lood- en zinkwerken uit en verkocht radio's en rijwielen. Alle soorten kolen en aanmaakturf konden worden geleverd door G. Keyzers en zoon en wie zich een nieuw pak wilde laten aanmeten kon naar J. van Kraay gaan. In de Torenstraat A 128 woonde Leo Boers die kruidenierswaren, klompen en tabaksartikelen verkocht. Achter de kerk had A. Ouwens een café. De schoenenzaak van de firma Boeyen was gevestigd in de Torenstraat A 134 waar ook de eerste Megense manufacturenhandel was gevestigd en verkocht daar onder andere gordijnen, vloerbedekking en babyartikelen. De echte wijnkenner wist natuurlijk dat hij bij H. Remmen moest zijn. M. van Dinther en A.H. Voet waren de schilders van Megen. De paarden werden beslagen door J.H. Salemink die rijksgediplomeerd hoefsmid was. Koloniale waren en suikerwerken kan men krijgen bij M.L. v.d. Heuvel-Brouwer Kerkstraat A 77 en "Boekelders coupe en stof waren ieders roep en lof", aldus kleermaker A. Boekelder. Wim van Rooy, Dijk A 222 was metselaar en J. v.d. Meer verkocht manufacturen aan de Kerkstraat 81. H. Schevalier was schoenmaker en bakkerij J.A. Voet, Willem Kippstraat A 139 was het oudste en bekendste adres voor brood, beschuit en banket, evenals H.R. lansen, Torenstraat A 135.

33. Buurten in Megen is altijd een gezellige bezigheid geweest. In 1890 werden deze Megense vrouwen gekiekt We zien van links naar rechts: Hanneke Uyen, Dient je Remmen, Miena Remmen, mevrouw Rernmen-Muskens (vrouw van de burgemeester), Marie Muskens en Hanneke Remmen. Op zulke bijeenkomsten werden er nieuwtjes maar ook spookverhalen verteld. Een bekend verhaal is dat van "den heksen boom in de Herstraat". Het verhaal ging als volgt: In Megen waren mensen die in spoken geloofden. Er waren mensen die zeiden dat er in de Herstraat een boom stond waar een heks in woonde daarom noemden ze hem de heksenboom. Deze straat liep van de Harensedijk naar de kapel van O.L.V. van de Zeven Smarten. Het gebeurde op een dag dat een broeder van het patersklooster, die in Demen op "termijn" was geweest en nu de boeren die bij de kapel woonden met een bezoek ging vereren, in het begin van die straat Ties van Nullekens met zijn kar tegenkwam. Toen hij vroeg waar Ties heenging antwoorde hij "Naar de Rooie Werd in den Ham". De broeder zei: "Dan rij ik zover met je mee, want dan moet je door de Herstraat". "Zet me maar bij Mieke van Kareitjes af", zei de broeder, die daar wellicht wat eieren kreeg. De broeder ging naast Ties op de bok zitten en de broeder pakte zijn rozenkrans terwijl Ties "schouw" om zich heenkeek. Toen hij bij "de heksenboom " was aangekomen vroeg hij met de "bibber" in zijn stem: "Broeder hedde nog geen heks gezien? " "Bende gek Ties, er bestaan geen heksen". Op dat ogenblik werd het paard uitgespannen en stortte de kar op de grond. Ties vluchtte over de akkers en ze hebben hem nooit meer in die straat gezien. De broeder spande het paard in en reed rustig naar Mieke van Kareltjes toe. Ties was niet de enige die spoken heeft gezien want Gijpke Vermeulen, de ouwe Megense mulder, heeft zelf gezien dat bij de boom een vriend van hem werd opgepakt en in de heg gezet, terwijl er niemand in de buurt was!

34. Maar meisjes toch! Wat zijn dat nou voor manieren! Om zo maar op klaarlichte dag een sigaret te roken! Wat moeten de mensen daar wel niet van denken? Door deze foto is het bewijs geleverd, maar ze houden hun sigaret wel erg onwennig vast toen ze rond 1916 op de foto werden gezet tijdens een ziekenbezoek bij Koosje van Dinther, Dit ziekenbezoek lijkt meer op een feestje, want de fles brandewijn staat waarachtig ook al op tafel. Zullen we eens kijken wie op deze foto aanwezig zijn? Voor de tafel zit Stientje van Weert en verder zien we van links naar rechts: Drieka V.d. Rijt, Elizabeth Voet, Mien de Graauw, Koosje van Dinther, Marietje Baptist (dit was een zusje van de dokter) en Truus Voet. Nu we toch in een feestelijke stemming zijn gekomen, ondanks het ziekenbezoek, zullen we eens kijken hoe het vroeger met de Megense gastvrijheid stond. In 1919 bezocht de Brabantse schrijver H.N. Ouwerling Megen en over zijn ervaring schreef hij het volgende De dijk was 'n heel eind om en daarom kozen we maar 't pad dat door het weiland op Megen aanloopt. 't Was middag toen we er aankwamen en ons eerste werk was 'n hotel op te zoeken; we vonden er al gauw een. Toen we er echter om eten vroegen, werd ons duidelijk op z'n Brabants te verstaan gegeven, dat men net zoo lief had dat we maar heengingen. Na wat aanhouden, konden we 't zover brengen, dat we op 'n pot koffie en enkele sneden mik met kaas konden kopen. Enfin we waren blij dat we iets kregen en wachtten in de gelagkamer met dankbaarheid de dingen af, die komen zouden. Een clubje burgers zat aan een tafel 'n eindje van ons af te borrelen. Waar ze 't onder elkaar over gehad hebben weet ik niet precies meer. Als ik me goed herinner, liep het af en toe over distributie en de hitte van gister: interessant was het in geen geval.

35. Bruiloft in Megen! In de loop der eeuwen zijn er vele bruiloften in Megen gevierd en het is bekend dat men wist wat feesten was in Megen. Bedenk maar eens dat er rond 1900 steeds drie brouwerijen waren op een inwonertal van rond 900, waarbij we wel moeten bedenken dat er veel van dat bier "geëxporteerd" werd naar omliggende plaatsen en één van die brouwerijen speciaal voor eigen gebruik brouwde. Dit gebeurde namelijk bij de paters die een eigen brouwerij hadden. Op deze foto, die in 1899 is genomen bij de bruiloft van Anna Muskens en Toon de Bond, is naast de Megense inwoners ook de klederdracht erg belangrijk. We zien van links naar rechts zittend: Johanna de Bond-Laurent, Anna Muskens, Toon de Bond en Jaap Muskens. Staande:

Dorientje Ouwens, Dient je Remmen, Antoon Laurent, Marie Muskens, Hubert Remmen (die alvast een feestneus met een snor heeft opgezet), Johanna Muskens, Gertruda Muskens, Matheus Marijnen en Dient je de Bond. Waar de bruiloft gevierd is, is niet bekend want meestal gebeurde dit thuis, waarbij dan de hele inboedel gebruikt moest worden om iedereen te laten zitten.

In een krant uit die tijd staan de volgende advertenties uit de Megense "horeca". Eén van het hotel, café en stalling van de gezusters De Graauw, gelegen aan de Kruisstraat (tegenwoordig café de Koning). In die advertentie maken zij bekend aan het geachte reizend publiek, dat zij met haar geheel nieuw ingericht Hotel café en Stalling gereed zijn. Zij nodigen de H,H, Reizigers uit haar hotel met een bezoek te vereren. Voor nette en prompte bediening zal zorg worden gedragen. Op feestdagen verkocht ook de weduwe S. Mulders broodjes met Vleesch, Ham, Kaas die met koffie of bier 20 cents kosten. Deze weduwe woonde tegenover de paterskerk.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek