Kent u ze nog... de Olstenaren

Kent u ze nog... de Olstenaren

Auteur
:   R.H.W. Kok
Gemeente
:   Olst
Provincie
:   Overijssel
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4333-2
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... de Olstenaren'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Olst, dorp aan de IJssel, liggend tussen Deventer en Zwolle. Een zieh, helaas, snel uitbreidend dorp, met enkele grote industrieen, waar het ondanks de snelle uitbreiding nog heerlijk to even is. Persoonlijk ken ik 01st ruim vijftig jaren, ik ben dus opgegroeid in de heerlijke rustieke sfeer die nog steeds in Salland te vinden is. 01st, met zijn mooie bossen, akkers en niet te verge ten de prachtige uiterwaarden waar zovele vogels 's zomers komen broeden. Wij leerden vroeger op school dat alle in Nederland voorkomende planten tussen Deventer en Zwolle op de uiterwaarden te vinden waren. Jammer genoeg is dat nu niet meer het geval, hetgeen te wijten is aan de kunstmest en vermoedelijk de milieuverontreiniging. Daar tegenover staat dat men wel degelijk oog heeft voor het natuurschoon. Twee natuurreservaten is Olst rijk, een aan de IJssel bij Hengforden en een in de buurtschap Fortmond.

Wat is eigenlijk bekend over 01st? Dat er te allen tijde veeteelt bedreven is, dat dit vee dus ook geslacht moet worden en dat er daardoor een groot slachthuis en twee grote vleeswarenconservenbedrijven z ijn gekomen. Dat op de uiterwaarden geweldig veel klei was te vinden is er de oorzaak van dat in de omgeving van Olst diverse steenfabrieken gevestigd waren. 's Zomers werkten vele 01sternaren op de steenfabrieken en's winters in de vleeswarenfabrieken.

Een veelbewogen geschiedenis heeft 01st, voor zover ons bekend, niet. Het ging en het gaat hier gelukkig nog steeds rustig toe.

Ja, kent u ze nog ... de 01sternaren? Als u dit boekje gekocht hebt en u bladert er in, dan zullen velen, vooral de ouderen, diverse 01sternaren herkennen. Mocht u ze echter niet herkennen, laat het u dan een troost zijn te weten, dat deze mensen in 01st, dorp aan de rivier, gewoond en geleefd hebben.

1. Bij het neerleggen van de praktijk en het vertrek naar Deventer per 1 april 1928 1iet dr. H.G. P1uim deze foto maken in zijn sfeervo1 werkvertrek. Ook in 1928 wisten de koperen doofpot, koperen schemerlamp een soort gezelligheid te brengen.

2. Op deze foto van rond 1906 zien we Christien Treep, Willemien Treep, Hinnie Schuiling en Joukje Schuiling, Misschien werd er wel geposeerd ter ere van een nieuwe jurk, waarbij de achtergrond niet belangrijk was, maar wel de poppewagen, waarvoor deze meisjes eigenlijk al te oud waren. Toch werd het mede hierdoor een huiselijk tafereeltje.

3. In 1928 poseerde het ziekenfondsbestuur bestaande uit, op de achterste rij: H. Bouwmeester, J.U. Bolt, K. Klein, H. van Limburg, H.J. Regterschot, G. Kuiper, v.d. Mars, Lobbert (7 ), G. Voskes en Kerkrneijert ? ). Op de voorste rij: W. Jalink, P. Veldkamp, L.H. Pott, A.G. Dekker, mevrouw en dokter H.G. Pluim, L. Schuiling, E. van Vreden en G. Willems (? ). Het afscheid van dr. H.G. Pluim was voor het ziekenfondsbestuur aanleiding bij elkaar te komen en een cadeau aan te bieden in de vorm van een radio, compleet met deurtjes, spoelen, knoppen enzovoort. Voor die tijd een vrij kostbare attentie. De seringen staan kennelijk in een lampetkan, een onmisbaar kleinood in vroegere jaren, toen men aan "douche-fris" nog niet dacht. Het is een echte gelegenheidsfoto geworden van het "fonnus"-bestuur, zoals men destijds in de volksmond het ziekenfonds noemde.

4. In 1914 moest Derk Steenbruggen Jzn. in gala op de foto, compleet met zwarte kousen en pet. Een boerderij zonder hond bestond gewoon niet, vandaar dat deze boerenzoon zich met zijn hond liet vereeuwigen.

5. 01st kende in vroegere jaren veel muzikale mensen. Men beperkte zich toen niet alleen tot blaasmuziek, maar stelde onder leiding van de heer Winterink een strijkje samen. De bezetting bestond uit vier violen, een trompet en piano. Volgens oude verhalen werd er echt gemusiceerd en was het repertoire geheel aangepast. Bart Steenbruggen verloochent, gezien zijn hoge zwarte vest, zijn beroep als boer niet. Op deze foto van rond 1912 zien we, staand, Herman Brascamp, Bart Steenbruggen en Harte Zendijk en zittend Jaantje Zendijk, Piet Winterink en Jet Zendijk,

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek