Kent u ze nog... de Poldersen (Anna Paulowna)

Kent u ze nog... de Poldersen (Anna Paulowna)

Auteur
:   A.A. Schouten
Gemeente
:   Anna Paulowna
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4340-0
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... de Poldersen (Anna Paulowna)'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

6. Het hulppostkantoor aan de Zandvaart te Breezand. Zittend ziet u C. van der Goes en zijn zoon Joop. Staand van links naar rechts: Jilliger de Vries, Juriaan Jonker, tevens rijwielhersteller; Cor Raap en, geheel rechts, De Ridder. Naarmate de bloembollenteelt Breezand veroverde, werd er meer post, en vooral buitenlandse post, behandeld dan op het hoofdkantoor te Kleine Sluis. Van der Goes was een zoon van de familie Van der Goes die uit Frankrijk kwam om de meestoof te bedienen. Het doktershuis te Kleine Sluis is gebouwd om meekrap in te drogen en er een verfstof van te maken. Van der Goes had een paar mooie fruitbomen waar de opgeschoten jongens niet van af konden blijven. Om hen het door de heg kruipen af te leren had hij een tobbe met water gevuld die boven het gat in de heg op de indringer moest kantelen. Doch bij het verbeteren van de constructie kreeg hij zelf de hoeveelheid water op de kop, terwijl de jongelui er voorbij liepen!

7. Hendrik van Twuiver was de eerste die daadwerkelijk de milieuvervuiling in de Anna Paulownapolder te lijf ging. Naast hem, reehts, staat Rein Blaauboer, slager bij Kaan te Kleine Sluis, die een nieuwe vuilnisemmer in ontvangst neemt. Een dag per week werd de laadbak verwisseld voor een tank waar de beeremmers, uit de woningen zonder rioolafvoer, in werden geleegd en in een gierkelder werden gebraeht. Aan de Van Ewijcksluis nam Van Twuiver eens een emmer uit het luikje aehter een w.e. toen de vrouw des huizes naar buiten stoof en riepr..Staan laten, onze beer is voor onze tuin, daar moeten wij het van hebben! "

8. Dokter E. Aldershoff met zijn dochter Marietje op de motorfiets "Rudge 0 Multi". Op de "stoomfiets" vloog hij in de kortste tijd over de grind- en modderwegen van de polder. Hij was gevreesd en geliefd; het eerste om zijn autoritair optreden en het tweede om zijn grate kunde en het vergeten van de rekening voor arme mensen. In die tijd was de dorpsdokter niet alleen geneesheer van Iichamelijk gebrek, doch moest hij voor de geest ook raad weten! Een vrouw kwam bij .hern op het spreekuur met een kind dat haar stem niet gebruikte. Bij de behandeling vroeg de dokter of de vrouw maar even buiten wilde wachten en in die tijd doste de dokter zich uit met een laken over het hoofd en toen hij met vreemde bewegingen achter het kamerscherm vandaan kwam begon het kind te brullen van angst. Huilend gingen moeder en kind naar huis! Een rijke bewoner van de polder probeerde het ook eens met dokter Aldershoff, nadat hij bij de eigen dokter niet zoveel baat vond. Na het onderzoek vroeg de patient of hij alles mocht eten, waarop de dokter antwoordde dat voor de paar dagen dat hij nog te leven had, het eten hem niet meer zou schaden! In 1916 kwam, tijdens de watersnood, het huis van de dokter in het water te staan en hij geloofde niet meer in de mogelijkheid van herstel. Hij heeft zijn praktijk verla ten, tegen de orders van het gemeentebestuur in, wat hem zeer kwalijk genomen werd. Hij heeft nog moeite gedaan om gemeentearts in de Zijpe te worden, maar het is hem niet gelukt. Zijn laatste jaren bracht hij door in Schagen waar patienten uit alle delen van het land hem bezochten, in de meeste gevallen voor open benen. In die periode ging zijn huwelijksleven kapot en werd hij ongeneeslijk ziek. Als hobby beoefende hij het koperslagerswerk, maar er was niet veel tijd voor. Dokter A1dershoff is jong gestorven in Schagen.

9. Mejuffrouw M. Boeke1, verloskundige van 1923 tot 1962. Zuster Boekel heeft drieduizend kindertjes in de polder Lgehaald"! In de eerste jaren moesten de mensen haar hal en als de gebeurtenis naderde. De te1efoon stopte om zes uur 's avonds en als men zelf geen paard en wagen had moest men bij de buren om hulp vragen. Later kwamen de taxi's. Met goed weer deed zij haar inspectietochten op de fiets. Tijdens de geboorte van een van onze kinderen, in de maand december 1943, werd een groot Amerikaans vliegtuig aangeschoten door Duitse nachtjagers. In die tijd moest men haar ook ze1f ha1en en juist toen ik aan de deur kwam vielen de bommen van het vliegtuig in de omgeving op het land. Zij durfde niet weggaan. Toen het vliegtuig brandend over OIlS heen ging en achter ons naar beneden draaide, zijn wij snel naar mijn wachtende vrouw gefietst,

10. Het bevrijdingsfeest in september 1945. Van links naar reehts staan hier: C. Wuis, gemeentebode, P. Bol, ambtenaar ter secretarie; Cor Smiers, schilder bij de gemeente en D.l. Post, ambtenaar van de burgerlijke stand. Op een met paarden bespannen wagen voeren zij een vergroot persoonsbewijs mee, zoals de Duitse bezetter dit voor ieder persoon voorschreef ter herkenning van joden, onderduikers en mogelijke spionnen. Voor "mensen in nood" werden valse persoonsbewijzen uitgegeven en toen de bezetter dat merkte moest de heer Post snel onderduiken om aan gevangenschap te ontkomen. In de bevrijdingsoptocht wordt hier het "spe1" nog eens opgevoerd. Wuis en Bo1 zijn gekleed zoa1s de onderduikers er plachten uit te zien; Smiers is verk1eed a1s post en de heer Post stelt de Duitse bezetter VOOL

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek