Kent u ze nog... de Rooienaren (Sint-Oedenrode)

Kent u ze nog... de Rooienaren (Sint-Oedenrode)

Auteur
:   W. Heesters
Gemeente
:   Sint-Oedenrode
Provincie
:   Noord-Brabant
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4346-2
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... de Rooienaren (Sint-Oedenrode)'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  >  |  >>

21. De voetbalclub.

De eerste voetbalclub van Rooi bestond al in het begin van deze eeuw, Het ontstaan ervan is wat onzeker. Op de beeldenfabriek van Swinkels werkten toen enige jongens, afkomstig uit Venlo en omgeving. Volgens onze zegslieden zijn zij hier met voetballen begonnen. In 1909 wordt de voetbalclub .Voorwaarts Is Ons Streven" voor het eerst vermeld bij gelegenheid van de oranjefeesten van dat jaar. Tijdens de eerste wereldoorlog meld zij op te bestaan, maar op 6 april 1919 werd zij door kapelaan Van de Ven weer opgericht. Haar voetbalveld lag toen in de Nijnselse hei, achter de Schietberg. Daar hadden zij ze1f in hun vrije uren een stuk wilde hei voar dit doel bruikbaar gemaakt. Later voetba1de men op de Tip en bij de Neul, maar er zijn in de loop van de jaren zovee1 voetbalve1den in gebruik geweest, dat we er hier onmogelijk op in kunnen gaan. Rond 1927 ging dit tweede "Vios" door financiele moeilijkheden ten onder. De jeugd b1eef echter voetballen en in 1928 werd het oude .Vios" opgevolgd door "Viod": "Vooruitgang Is Ons Doel". Deze verandering van naam kwam voort uit de vrees dat men aangesproken zou worden voar de oude schulden van "Vios". Rond 1940 moest de naam .Viod", in verb and met de fusie van een aantal voetbalbonden, worden veranderd en men koos toen de naam "Rhode", een wel eens voarkomende, maar foutieve spelling van de oude naam van Rooi: Rode. Van de verrichtingen van het oude "Vios" is nauwelijks meer iets bekend. Men speelde voor zijn plezier en als er een dorpsfeest was, dan was ook de voetbalclub van de partij, We lazen ergens dat bij zulke gelegenheden de wedstrijden soms werden opgeluisterd door de fanfare en dat voora1 de dames vee1 belangstelling toonden.

De foto hiernaast is van het tweede "Vios" en dateert van rond 1920. De voetballers zijn, op de bovenste rij: Jan van de Ven, Johan Renders, Gerrit de Wit, Piet Dillen, Toon Simons, Karel van Zon, Harrie Guns en Willern van Erp. Zittend: Johan van Zon, Lambert Guns, Sjaak Jansen, Huub van Ruth, Marinus Rust en Sjaak Guns.

22. De kermis.

De kermis is lang een begeleidende attractie geweest van de jaarmarkten. Op den duur is de kerrnis een eigen leven gaan leiden terwijl hier de jaarmarkten verdwenen. In de politieverordening van 1873 staat, "dat het verboden is am planeten te trekken, kaarten te leggen of andere tot afzetterij, onzedigheid of rustverstoring aanleiding gevende spelen of gezangen, hoe ook genaamd, op de mark ten of kermissen te vertonen of te doen plaatshebben ", Wat er wel mocht, en waar de kermis precies uit bestond, wordt niet vermeld. Een van de attracties, die ondanks alle verba den steeds weer terugkeerde, was het .Jcoekslaan met bijlen, stokken of messen". Op veel plaatsen in Brabant was de kermis berucht en ook te Sint-Oedenrode verliep zij niet altijd in pais en vrede. Dit blijkt uit de volgende verordening in verb and met een aanstaande kermis: .Aizo de zorg voor de publieke rust de municipaliteit ten duurste is aanbevolen, zoo wordt eenieder gewaarschuwd zich te onthouden van vechtertjen, zoo in herbergen als op de open bare straten, het aanranden van personen, zoo met woorden als met daden, van welk een en ander maar al te veel voorvallen hebben plaatsgehad". Vooral de cafe's deden op zulke dagen goede zaken, Rand 1900 trokken dubs en vriendengroepjes van de ene herberg naar de andere om hun steeds dorstige kelen te laven. In het begin van deze eeuw ondervond de kermis veel tegenwerking. Pastoor Van Erp liet de processie naar Handel voortaan uittrekken op de dinsdag en woensdag van de kerrnisweek, volgens de gemeenteraad "om de kermis de kop in te drukken". De Eindhovense fabrikant Mignon de Blok, die hier een fabriek exploiteerde, drong er bij de raad op aan om de kermis zoveel mogelijk in te korten "in het belang van het personeel en de rege1maat der werkzaamheden". De kermis heeft echter het pleit gewonnen: "om de nering, en men mag tach weI een beetje amusement hebben, anders gaat men zijn geld elders verteren".

Op de foto van het kerrnisgroepje uit de wat deftiger stand staan de volgende Rooienaren: Harrie Smits, Martien van Vroonhoven, Jan van Heessel, Harrie Schoonhen, mijnheer Van Leeuwen (van Emmaus), Cor Kluijtmans, Johan Kernps, Johan Vervoort (Jan Wiel) en Louis Bouwman.

23. Een vriendenclub.

Hiernaast ziet u een ander vriendengroepje, gefotografeerd tijdens de kermis. Dergelijke groepjes, die tijdens de kermis volop van hun spaarcenten profiteer den, werden wel eens "pruufclubs" genoemd. Op de foto staan bovenaan: Mies van Boxtel, Fons van Boxmeer, Frans van Boxmeer, Jan van de Bogaard (of Jantje van de tram) en Gerrit Scholten. Zittend: Sien van 't Hof, Harrie van Boxmeer, Willem Taveniers, Sjaak Guns, Toon Simons, Toontje Moonen en Albert van Liempd. Niet altijd zijn dergelijke vriendenclubjes even onschuldig geweest als het hier afgebeelde. In 1881 werd de gemeente onveilig gemaakt door de zogenoemde "ruitenbrekers", een ongrijpbare groep baldadige lui die, volgens een verklaring in de raad, wel geen ernstige misdaden beging, maar door het inwerpen van ruiten en daglichten in de deuren de nachtelijke rust verstoorde en de mensen bevreesd en beangstigd maakte. Ook aan brandstichting maakte zij zich wel schuldig. Het gemeentebestuur voelde er niets voor om, zoals men vroeger deed, een nachtwacht uit de burgerij te formeren, omdat er gevaar bestond dat zich hierbij personen zouden bevinden die tot de ruitenbrekers behoorden of ermee sympatiseerden. Men besloot toen een detachement van dertig soldaten, onder een officier met het nodige kader, in het dorp in te kwartieren. Men zou 's nachts de gaslampen laten branden en de versterkte politiemacht moest regelmatig patrouilleren. In geval van nood zou ook de marechaussee van Veghel nog ingezet kunnen worden. De beweging werd toen spoedig onderdrukt. Meerderen weken uit naar het buitenland en een paar kwamen in het gevang terecht. Verhalen die je nu nog wel kunt horen vertellen over "de blekke ploeg" moeten ongetwijfeld nog voor een deel worden toegeschreven aan deze "ruitenbrekers", zoals zij in de archieven worden genoemd. De leden van deze geheime club behoorden beslist niet allemaal tot de minder draagkrachtigen in de gemeente. Ook onder de betere standen van Rooi waren wel deugnieten die zelf vrijuit gingen, maar voor een rondje of schouderklop anderen hun duistere zaakjes lieten opknappen.

24. Oranjefeest.

In het verslag van de raadsvergadering van 22 april 1909 lezen we dat meerdere clubs uit het dorp een feest wilden organiseren bij gelegenheid van de te verwachten blijde gebeurtenis in het vorstenhuis, Burgemeester en wethouder stelden voor am op die dag, of daags daarna drie maal een uur de klokken te laten luiden. Dit zou de gemeente elf gulden kosten: voor de twaalf benodigde luiders vijfentwintig cent per uur en een gulden voor de klokkenist die daarbij de leiding had. Diverse clubs wilden as avonds een .flakkeloptocht" houden en volksspelen organiseren, opgeluisterd met muziek, Zij vroegen daarvoor aan de raad vijftig gulden subsidie, als een tegernoetkoming in de kosten, De meeste raadsleden von den echter klokken lui den wel genoeg. Dat kostte al elf gulden en bovendien "zijn de ingezetenen van de gemeente oranje-gezind en gaarne bereid het feest uit eigen zak te steunen". Pas nadat de burgemeester erop had gewezen dat het toch met aanging dat de gemeente als instelling van de staat zich afzijdig zou houden bij zo'n gewichtige gebeurtenis bij het hoofd van de staat, terwijl alle buurtgemeenten het voorbeeld gaven, zwichtte de raad.

Het werd op 30 april een daverend feest, waarbij heel het dorp in de weer was. Een van de praalwagens uit de optocht, met het opschrift "God bescherme ons princesje", gaat hier schuil achter een groep schonen uit het dorp. Het zijn: Martina van de Waardenburg, Marietje Smits, Anna Jansen, Cornelia van de Waardenburg, Miet van de Ven, Cato van Wanrooij, Go Bax, Anna van den Nieuwenhuizen, Doortje Vervoort, Jana de Poorter, onbekend, Anna Mobers, Grarda van de Waardenburg, Sien van 't Hof, Sijntje van de Wetering, Johanna van de Tillaar, Janske van de Tillaar, Anna de Poorter en Dina van de Tillaar. De voerlui waren Toon Buunk en Driekske Dortmans (links).

25. De toneelgroep van "Nos Iungit Apollo".

Jarenlang had de fanfare "Nos lungit Apollo" de gewoonte am, eens per jaar, een concert te geven ten bate van de armen in de gemeente. Zo'n avond werd meestal gegeven in samenwerking met de rederijkersclub of een liedertafel, die dan een gedeelte van de avond met toneel of zang vulde. Ook op het oudejaarsavond-concert voor de honoraire leden traden wel leden van de fanfare op, om met voordraehten de stemming erin te houden. Dit werd aanleiding am, in navolging van de liedertafels, ook .zelf af en toe met een toneelstuk op de proppen te komen. Beroemde nummers werden onder andere "Sesam, de negerslaaf" en .Baboe Rita", die herhaaldelijk met veel sucees werden opgevoerd. Er ontlook zelfs Roois schrijverstalent, want een van deze stukken werd door een Rooienaar geschreven, die - heel beseheiden - onbekend wenste te blijven, Men werd zelfs brutaal en in 1910 liet men een paar vrouwenrollen ook echt door dames spelen. In de jaarvergadering op 28 januari 1911 kwam daar de volgende reactie op: .Dnze zeereerwaarde herder J. van Erp is zeer vertoornd op de fanfare, vanwege het optreden van dames in de twee laatste concerten. Hij heeft de leden van de fanfare, die lid zijn van het zangkoor, ontslagen. Wij hebben lang met hem gepraat, maar aanvankelijk wou hij nergens heen. Hii zou de fanfare zo hard mogelijk tegenwerken en wellicht zelf een fanfare oprichten. Tenslotte hebben wij het zover weten te brengen dat hij zal afzien van zijn voornemens, als de fanfare nog vaar 10 uur vanavond laat weten, dat er voortaan geen dames meer zullen optreden ".

Deze foto uit 1922 geeft de spelersgroep weer van "Baboe Rita". Het stuk werd gespeeld in het toenmalige stamcafe bij Mina van de Rijt in het Kerkstraatje. De spelers zijn: Dinie Roxs, Antoon van de Rijt, C(or) van de Kaay, Pietje Martijn, Nico van Weert, Willem van der Wagt, Marinus (Paatje) van Weert, Pietje van Tits, Richard Martijn en Sjaak van Ieperen.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2021 Uitgeverij Europese Bibliotheek