Kent u ze nog... de Urkers

Kent u ze nog... de Urkers

Auteur
:   T. de Vries
Gemeente
:   Urk
Provincie
:   Flevoland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4372-1
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... de Urkers'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

6. Netten tanen was een noodzakelijke bezigheid. Men had het er's zaterdags maar druk mee. Aan het touw zien we Albert van Inte en verder Bakker, Romkes en De Boer (met oliepet). De mannen met hoeden zijn vissers uit Bunschoten en de twee mannen geheel rechts Jan Poepjes en zijn zoon uit Lemmer. In het kleine havenwinkeltje achter hen konden de schippers van buiten het hoognodige voor het levensonderhoud halen. In de teelt van haring en ansjovis wemelde de haven van vreemde schepen. Door de afsluiting en gedeeltelijke droogmaking van de Zuiderzee is een heel stuk levendige folklore verloren gegaan. Wie er nog wat van wil zien, moet het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen maar eens bezoeken. Ook het museum op het voormalig eiland Schokland en het scheepsarcheologisch museum bij Ketelhaven hebben heel wat bewaard, maar het roezige, roerige en bonte leven van voorheen met zijn eigen luchtjes en kleuren, dialecten en kleren is voorgoed voorbij, al heeft ondertussen Urk door zijn moderne kottervloot weer een heel nieuw en niet minder interessant aanzien gekregen, wat voor toeristen en dorpelingen ook heel aantrekkelijk is.

7. Dit zal een foto van rond 1925 zijn in de afslag. Het elektrische mijntoestel was in 1911 geplaatst. We zien staan Klaas en Louwe de Boer, Tjalling Ruiten en Luut Kamper (van Ant). In de banken zitten Hendrik Ras, Jaap Bakker, Harm Gerssen, Meindert Kramer, Albert Hakvoort, Flerik Kaptitein, Willem Lichtendahl en Piet Brouwer. Omdat de visserij hoofdmiddel van bestaan was, nam de afslag een grote plaats in de plaatselijke economie in en zo is het nog. Andere bronnen van bestaan waren er niet veel en meestal bleken ze ook nog intermitterend. Dat maakte de gemeentefinancien wel kwetsbaar; toch is het ook na de oorlog nog altijd heel goed gegaan met de visserij. Doordat Urk een achterland kreeg aan de Noordoostpolder en het verkeer zoveel gemakkelijker werd, hebben steeds meer bewoners elders een bestaan gevonden, al bleven ze dan "op de bult" won en. V oor tal van zaken raakte Urk georienteerd op Emmeloord, maar er zijn nog weI duidelijke tegenstel1ingen tussen het nieuwe en het oude land, tussen de agrariers en de "aquariers".

8. Ansjovis koppen. Ze staan hier op een mooi, Iris plekje, onder aan de Douwe Gnodde, Jelle

Loosman, Dirk Ras, Aaltje Kramer, Oale en Leebe (van ,,'t vorstelijk Marijtje Brands en Aagje

van Urk, Daarachter de jongens Van Veen en Links voor de tafel Jelle Post, Tiemen Hakvoort, Gerrit Wakker, Jan Kramer en Albert Hakvoort, Achter de schutting bevond zich de petroleumtank van Gerrit Snoek, die de brandstof voor Iampen en kookstellen door een tankwagen-met-paard-er-voor liet bezorgen bij de vele detaillisten. Het was een tijd dat memge vrouw, van wie de man verdronken was, een

winkeltje opzette om de monden van de kinderen te vullen, al gaven de diakonie en grote

fonds" in de ergste gevallen wel ondersteuning. De weduwvrouwen verkochten dan petroleum, tal-

hout en briketten en ook kruidenierswaren, garen, band en klompen, hebben zich onze weelde niet kunnen inbeelden,

9. Het overgrote deel van de mensen op de foto's in dit boekje is reeds overleden, De anderen zijn al over de middaghoogte van het leven heen, De oudste foto is al bijna een eeuw oud, de jongste dateert nit 1939. Wie kent ze bijvoorbeeld nog, de vrouwen die hier zo "mooi" met de handen in de zij zijn gaan staan om gekiekt te worden? Wat de Urkers van nu wel duidelijk zal zijn, is het feit dat velen van hun plaatsgenoten een halve eeuw geleden nog met van weelde en welvaart konden spreken. We zien een verwaarloosd huis met een gammel .Jiuisje" er naast en erg netjes zien de meeste dames er niet uit, Intussen is er ook in de klederdracht, voorzover die nag niet verdwenen is, wel enige verandering gekomen. De kraplappen waren in die tijd korter, zodat tussen kraplap en boezelaar nog een heel stuk van het middelde zichtbaar was. Voor de ramen had men altijd boven- en ondergordijntjes die soms wel door een glazen horretje vervangen werden. '8 Avonds werd het onderstuk met een lap gesloten als de lamp werd aangestoken, Van de weg af zag men dan de silhouetten van de mensen die bij de ramen zaten; spookachtige

figuren in een dat er nog wel in spoken geloofd werd.

10. "De bloem van Urk". Z6 noemde de tijdsehriftfotograaf dit groepje. Kent u ze nog: Bet van Lute, Oale van Steven (met de kleine Steven "op de hals"), Dina van Jan van Annechien, Gaart, Klaasje Kramer, Anna van Annechien van Sjoerd, Marijtjen van Garrit Bakker, Ietjen van Pietjen met Annetje op de arm, Andries van Inderkien de snijer . . . Links staat het huis van Leendert van Freek en achteruit het huisje van Gees van Trien de Schokker. In die dagen waren kinderwagens een onbekende luxe op het eiland. Wat werd er met de kinderen afgesjouwd en afgetobd in tijden van kinkhoest, mazelen en pokken en wat zijn er een kinderen jong overleden in "die goeie ouwe tijd". Trouwens, ziek zijn op een eilandje vie! niet mee; vervoer met een vaartuig naar een hospitaal betekende meestal het einde, Nu staat een hypermodern ziekenhuis op twaalf kilometer afstand en hoeveel medische voorzieningen zijn er plaatselijk niet getroffen? Dokters moesten duizendpoten zijn. We noemen van hen onder anderen: De Jong, Brouwer, Van der Wielen, Smits, Geytenbeek, Luchtenborg en Vonk,

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek