Kent u ze nog... de Vlissingers deel 1

Kent u ze nog... de Vlissingers deel 1

Auteur
:   J.L. van Leeuwen
Gemeente
:   Vlissingen
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-2890-2
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... de Vlissingers deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

26. Straatmuzikanten

Piet Eenarm was een bij de oude Vlissingers heel bekend type. Men hoort nag dikwijls over hem praten. Hij moet een oud-koloniaal zijn geweest van het Koninklijk Nederlandsch-Indische Leger. Zijn arm zou hij hebben verloren bij werkzaamheden aan de havenwerken te Vlissingen. Zijn werkelijke naam luidde Piet Weijberg. De gemeente stelde hem een klein draaiorgeltje ter beschikking om in zijn onderhoud en zijn borreltje te kunnen voorzien. Soms nam hij het orgeltje van het wagentje af en ging dan venten met garen en band. De foto is omstreeks 1902 genomen op de Nieuwendijk.

Bijzonder bekend was Willem Keijn, de straatpianist. Hij was jarenlang pianist geweest in de bioscoop en bij orkestjes. Met zijn zwarte vrijdenkersdas, fluwelen colbert en zwarte gleufhoed, steeds hetzelfde gekleed, heeft hij zich in de plaatselijke gemeenschap onderscheiden. Hij stelde belang in maatschappijvraagstukken en behoorde tot de links gerichte groep. Toen Willem Keijn met zijn piano op straat verscheen - uit armoede - gaf dit een schok in Vlissingen. Toen werd voor velen overduidelijk hoe de economische crisis van 1929 ging doorzetten, want Keijn had tot dusverre voor het oog der mensen redelijk zijn "stand" kunnen ophouden. Hij heeft het pianospelen jaren volgehouden, want het bleek een behoorlijke inkomstenbron te zijn. Het heeft hem overigens in het begin ontzaglijk veel moeite gekost. Willem Keijn verwierf in de oorlogsjaren grote bekendheid door zijn in het openbaar spelen van het Wilhelmus, onder het oor van de Duitsers. Het Wilhelmus klonk hier als een protestlied, want Willem Keijn was in wezen niet koningsgezind.

27. De zeevaartschool

De "De Ruyterschool" op de boulevard Bankert, die opleiding kent voor stuurlieden, machinist en en radiotelegrafisten ter koopvaardij, werd opgericht in 1903. Gehuisvest in enkele lokalen van een lagere school in de Frans Naereboutstraat groeide het aantal leerlingen snel, Het nationaal comite ter herdenking van de driehonderdste geboortedag van Michiel Adriaanszoon de Ruijter kwam te hulp door gelden in te zamelen voor de bouw van een nieuwe school op de boulevard, op te dragen aan Michiel de Ruijter. Men wist twintigduizend gulden bijeen te brengen, voldoende om met hypotheek een nieuw gebouw aan te besteden. De gemeente Vlissingen schonk bovendien de bouwgrond. Op 23 maart 1907, juist de driehonderdste geboortedag van De Ruijter, kon de nieuwe school worden geopend door prins Hendrik.

Het bestuur en het korps van leraren is met een aantalleerlingen bijeen om afscheid te nemen van twee bekende leraren, de heren Joosse en A. Roos. We herkennen, zittend op de eerste rij: ir. H. Suijver, G.J. de Jonge, mr. Jan Smit, mevrouw Roos, A. Roos, mevrouw Joosse, Joosse, ir. H.C. Wesseling, mevrouw Vijn, directeur P. Vijn en administratrice mevrouw A.E. van Bel-Holthuijzen. Staande op de tweede rij: J. Vader, ir. Verbruggen, P. Zwaal, H. van Leeuwen, G. Harlaar, De Waard, K.E. Bartstra, Van der Burgt, Meijer, twee onbekenden, ir. Cramer, J. Schouten, J.F. Gugelot, F.P. Roest, dokter Van Gelder en J. van Deutekom.

28. De werkmansbond

De Christelijke Nationale Werkrnansbond afdeling Vlissingen bestond in 1925 twintig jaar. Dat moest worden gevierd, een vierde lustrum. Met een feestavond. De werkzaarnheid van deze bond was na twintig jaar vrij groot; de borden geven dit duidelijk aan. De op fraaie borden geplaatste spreuken waren echt niet zonder betekenis: een ziekenfonds, twee zangkoren van grote omvang, een bouwfonds. De Werkrnansbond begon al omstreeks 1912 te denken aan volkswoningbouw. In 1917 konden, ondanks tegenwerking, de eerste arbeiderswoningen in de Verkuijl Quakkelaarstraat worden betrokken [zie inzet).De woningen staan er nog, zij het sinds 1945 gernoderniseerd. In zondagse kleren zitten de bestuursleden mer op het podium, keurig gerangschikt naar hun bestuursfuncties. De aankleding is echt theatraal, nog geheel naar de geest van die dagen. De borden zijn ontworpen door Iz, de Lange. Bazuingeschal wordt voorgesteld door de twee dames op de voorgrond mejuffrouw Leroy en mevrouw De Lange-Wagemaker. Hoog boven het bestuur en achter het vaandel staat mejuffrouw L. Gillissen met een gebogen veer: excelsior in gespannen verwachting. Twee predikanten zitten als eregasten op ereplaatsen. We zien op de eerste rij: De Roo, St. Roose, J. Janse, De Vlieger, dominee W.A.B. ten Kate, voorzitter W. de Ridder, dominee Torenbeek, Ardewijn, De Koning, Somer en Jac. Nobels. Op de tweede rij: Janse, Cornelis, Iz. de Lange, twee onbekenden, A. de Keijzer, onbekend en G. Keizer.

29. De transportarbeidersbond

De Centrale Bond van Transportarbeiders had in Vlissingen een afdeling. Deze bond tel de vrij veelleden onder de havenarbeiders, het personeel van de "Stoomvaart Maatschappij Zeeland" en het bestelpersoneel. Zij hadden in de persoon van hun secretaris A.R. Konig zelfs een vertegenwoordiger in de gemeenteraad, al was deze natuurlijk gekozen als kandidaat van de politieke partij die de mode me vakbeweging vertegenwoordigde, de S.D.A.P. Deze plaatselijke bond had grote invloed. Men was actief in de organisatie en onderhield goede contact en met het hoofdbestuur. Hoofdbestuurder A. Kievit uit Rotterdam verleende veel bijstand. Hij was hier goed bekend en hij heeft zich ook vele jaren lang ingespannen om bijvoorbeeld de opbrengsten van de garnalenvissers te verbeteren. De Centrale Bond van Transportarbeiders hielp daartoe een afzetcooperatie in Breskens op te richten en in stand te houden met een vaste vertegenwoordiger. De regelmatige contacten met deze Rotterdamse hoofdbestuurder leidde er ook toe dat de werksituatie tussen de arbeiders van Vlissingen en van Rotterdam metterdaad kon worden vergeleken, hetgeen resulteerde in aanzienlijk betere arbeidsvoorwaarden voor Vlissingen.

We zien op de eerste rij: C. de Jonge, J. van Eenennaam, A.R. Konig, H. de Quelerij en J.M. Parent. Staand op de tweede rij: J. Siegers en A. Kievit (Rotterdam).

30. Diakenen van de hervormde kerk

De diakenen werden vroeger benoemd uit de gezeten burgerij. Zij mochten zelf niet tot de armen behoren en konden dan ook niet zelf worden betrokken bij de ondersteuningen die de diakenen namens de kerk ter beschikking stelden. Ret waren dan ook doorgaans heren van aanzien, op gelijke wijze (in het zwart) gekleed tijdens de kerkdiensten en bijeenkomsten, bij elkaar plaats nemend in afzonderlijke kerkbanken, kortom: gezagsdragers. Voor deze foto hebben de diakenen plaats genomen in de kerkbanken van de Nieuwe Kerk aan de Wilhelminastraat, op de hoek van de Nieuwstraat. Zij zijn er voor gaan zitten en gelukkig dat zij dit hebben willen doen, want er bestaat nu een prachtige foto van hen, genomen door de bekende fotograaf W. Vorder Rake van de firma Preuninger. Ret is ook opvallend hoe fraai de kerk met het simpele interieur en de wit gekalkte muren in beeld is gebracht. De namen van de poserende diakenen luiden: L.J. Polderman, J. van der Meulen, De Rijke, D. Kodde, J.A. Slager, D. Stok, M.L. Kerpestein,Van der Eijk en J.F. Nobels.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek