Kent u ze nog... de Westkappelaars

Kent u ze nog... de Westkappelaars

Auteur
:   N. Flipse-Roelse
Gemeente
:   Veere
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4381-3
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... de Westkappelaars'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  >  |  >>

26. De kermis (II)

De kermis werd op vrijdag bij het krieken van de dag door de tamboer van de gaaischieters "ingetrommeld" met een rondgang door een deel van het dorp. Het schieten begon am zeven uur in een met touwen afgezette ruimte tegen de dijk tussen "slangzuus" en de dijkmolen. Deelnemers rnoesten de leeftijd van achttien jaar hebben bereikt. Het dragen van een witte broek werd later verplicht. Vroeger was het aileen va or ongehuwden, maar later kwam er ook gelegenheid vo or getrouwden. Bij deze "schutterij" was de lei ding toevertrouwd aan de door de leden uit hun midden gekozen kapitein. Andere functionarissen waren de fourier, de onderfourier, de oppasser en de tamboer. Het doelwit was een essentronk met daarop een zelf vervaardigd scheepje op een lange paal. Het werd oak wel vervangen door een karikatuur van iernand die "in de spraak" was. In een .Rol voor het Gaaischieten" lazen we onder andere: "Bij het opmaken van de rol staat twee liter jenever, bij het gaairechten een halve liter; verla ten van het terrein zonder toe stemming van de kapitein evenals het schenken van sterke drank aan het touw betekent een boete van een gulden". Van half twaalf tot twee uur was het pauze en om vijf uur werd geeindigd, De prijzen werden op maandag door de burgemeester uitgereikt, Het gaaischieten kon trouwens alleen plaatshebben met toe stemming van de burgemeester, maar het is nag altijd blijven bestaan omdat de verknochtheid aan dit gebeuren bij velen nag steeds van vader op zoon overgaat. Ze zijn er gewoon bezeten van (vernikkeld op). Het verhaal gaat dat de tamboer in 1974 trommelend de poort naast zijn ouderlijk huis uitkwam en door een juist passerende patrouillewagen van de rijkspolitie werd gesommeerd zijn trommel af te geven (burengerucht? ) Nadat de tamboer een en ander had uiteengezet kon hij gelukkig met zijn taak doorgaan. De foto, geheellinks, van de gaaischieters werd genomen op 6 juli 1935. Van links naar rechts: A. Sanderse, W. de Pagter en J. Brasser. Enkele kapiteins van vroeger zijn: D. Minderhoud (Daan Bruin, middelste rij, tweede van rechts), L. Verstraate (Fien de Buin, middelste rij, geheel rechts), K. Roelse (Kees Noon, onderste rij, tweede van rechts) en W. Gabrielse (Willem Redder, onderste rij, geheel rechts). W. Gabrielse Azn. was lange tijd wethouder en meerdere malen geruime tijd waarnemend burgemeester van Westkapelle. Hij is ereburger van het dorp en levert geregeld waardevolle bijdragen voor de heemkundige kring op Walcheren. Er wordt wel beweerd dat het kapiteinschap van de gaaischieters een aanloop tot zijn carriere is geweest.

27. Consurnptie-ijs

Vroeger kende men in het dorp nog geen ijsco's maar had men alleen, door de verkopers zelf vervaardigd, consumptie-ijs in potjes en als wafels, Het koelhouden en de vervaardiging van het ijs vond plaats met behulp van staven ijs uit de fabriek in de stad. Er was op het dorp immers nog geen elektriciteit, Iaat staan koelkasten of vriezers! Daarom werd er alleen op feestdagen in de zomer, met de kermis en in de vakantietijd door enkele personen met ijs gevent. Een van de venters was W. Huibregtse die sorns zelfs wel naar Domburg ging. Een zeer bekende ijsventer was Aarnoud Roelse (Roet van Koerat). Hij was een zoon van Koenraad Roelse (Koerat van Joos de Stierboer). Roet had een zeer avontuurlijke aard. Op jonge leeftijd, in 1894, tekende hij ais marinier. Na een diensttijd van elf jaar verliet hij dit korps en werd matroos bij de koopvaardij. Als zodanig zwierf hij enkele jaren over de wereldzeeen. In 1907 emigreerde hij met zijn gezin naar Brazilie dat toen het land van belofte leek. Hij bleef daar ongeveer vier jaar. Na dit veel bewogen deel van zijn leven streek hij ten slotte neer onder het licht van de vuurtoren, name1ijk in het tolhuis aan de grindweg naar Zoutelande. Hij Iiet het tolhuis tot cafe verbouwen. Zoals uit de foto blijkt leurde hij ook met ijs. Let u vooral op de prijzen. Als hij met zijn bakfiets door het dorp reed "deur straete" en zijn bel liet klinken riepen de kinderen geen .Jjsco" maar "dikkom Roet". IJsjes van twee cent gingen het meest van de hand. Drie, vijf en tien cent, dat kon er niet af. Daar met de verwoesting van Westkapelle het tolhuis grotendeels was weggespoeld, woonde Roet na de oorlog in een bunker in de duinen aan het eind van de Joossesweg. Ondanks zijn veelbewogen leven werd hij toch nog negenentachtig jaar oud. De meisjes op de foto zijn: Neeltje Louwerse en Jo Waterman.

28. Speleriee

Vroege

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek