Kent u ze nog... de Zaandammers deel 1

Kent u ze nog... de Zaandammers deel 1

Auteur
:   J. Hottentot
Gemeente
:   Zaanstad
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1773-9
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... de Zaandammers deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

6. De gyrnnastiek- en schermvereniging "Achilles" is de oudste van de vier Zaandamse verenigingen waarin het mogelijk is gymnastiek (geen schermen) te beoefenen. "Achilles" is opgericht in 1874 en heeft het eeuwfeest opgewekt gevierd. Toen welhaast elke gemeente, groot of klein, te maken had met zeker zeven standen is "Achilles" ontstaan uit de kring van de wat beter gesitueerden, hetgeen trouwens het geval is met vele clubs die in dit land bestaan. De oudste voetbalclubs van Nederland zijn opgericht door jongelui die veelal een opleiding volgden aan een hoger onderwijsinstituut, een hogere burgerschool of een academie. Zij zijn als het ware de pioniers geweest in wier voetsporen de anderen, vrij snel zelfs, zijn gevolgd. In Zaandam was Z.V.V. zo'n voetbalclub en op het gebied van de gymnastiek was dat "Achilles". Een vereniging die duidelijk maakte wat mensen konden doen op het gebied van de lichamelijke oefening. "Achilles" had een handbalafdeling die in het seizoen 1934/35 kampioen werd van de Zaanse Turnkring en vervolgens deelnam aan een competitie om het kampioenschap van Nederland.

Rene Schoemaker vertelde, toen hij deze foto beschikbaar stelde, dat de nederlagen onverwacht groot waren, omdat de ervaring op landelijk niveau volkomen ontbrak. Hetgeen overigens de ploeggenoten, de foto maakt dat duidelijk, terecht niet verhinderde de toekomst optimistisch tegemoet te zien.

Erelid W.G. Eggers maakte op 31 maart 1935 deze foto op het Verkadeveld. Vooraan van links naar rechts: P. Schoemaker, B. Lutje Hulsik, drs. A. Bakker, J. Meijer en J. Obertop. Achterste rij: J. Karten, W.J. de Jongh, R.L. Schoemaker, J. Meijst, H-I. Wegener en N. Wit.

7. Het personeel van garage C. Steemeijer N.V. ging in 1930, in verband met het tienjarig bestaan van de zaak, op de foto. C. Steemeijer en C. Poel jr. begonnen het bedrijf in een pand aan de Zeemansstraat op 1 januari 1920. Steemeijer was fietsenhandelaar aan de Oostzijde. Hij monteerde echter ook, vanaf 1912, auto's die in onderdelen uit Amerika, via de Franse haven Bordeaux, in de Zaandamse haven kwamen. Steemeijer monteerde vlak bij de losplaats. Poel was kantoorbediende bij Klaas Vis. Amper drie maanden nadat men het bedrijf was begonnen stierf Steemeijer. Enige jaren geleden werd de naam van het bedrijf veranderd, hetgeen tot gevolg had dat de naam van Steemeijer er uit verdween. Het werd: Verenigde Automobielbedrijven Zaandam B.V. Het gebouw waarin in 1920 werd begonnen was eerder een koetshuis van een dame die bekend was als Ma van Wessem, een mejuffrouw die was geparenteerd aan de houthandelaren Van Wessem. Merkwaardig was weI dat haar woning aan de Westzijde later ook garage werd. In het pand boven het koetshuis woonde koetsier Roosdorp.

En dan hier de namen van de personeelsleden van de Zaanlandsche Automobielhandel en Garageonderneming v.h. C. Steemeijer.Boven, van links naar rechts: C. Davids, S. Karten, C. Schermer, J. Koene, G. Vlind, J. Ero, A. Biere, F. Dolsma en C.D. van Leeuwen. Volgende rij: A. Spaander, J. Marees, P. Koelewaard, C. Wijnberg, J. Dekker, H. Sieben, J. Veldhuis, H. Hennink, H. Dolsma, J. Beekhoven, J. Gruijs en P. Landsman. Zittend: S. Pondman, A. de Jong, C. Dekker en zijn zoontje, A. Koerse, G. Wessendorf en mejuffrouw G. Wessendorf. Monteur D. Hellingman was verhinderd op de foto te gaan. Acht leden van het personeel zijn later, alleen of met een collega, een eigen garagebedrijf begonnen.

8. Er is een tijd geweest dat Zaandamse botters haring, ansjovis en wat er zo meer in de netten kwam op de Zuiderzee vingen. Vandaar dat er een werf was waarop de botters konden worden opgekalefaterd; de werf van Berghouwer aan de Bleekerstraat bij de Hanenpadsluis. In 1904 kwam een fotograaf de werf op en hij verzocht werkgevers en werknemers op een rij te gaan staan. De mannen, die op en bij de batter stonden, staakten ook het werk even. Op de voorgrond staan van links naar rechts: Gerrit van Zaane, Jan van Zaane (de vader), Camelis (Kees) Berghouwer sr., Camelis Berghouwer, het kleinkind van Kees, en Cornelis Berghouwer jr., de zoon van Kees, Verder: Hendrik Homburg, Jan Kriek, Piet Windhouwer, Evert Hoorn, Jan Savelkoul en Dries de Kok. Links van de batter staat Willem Zijl. Op de botter staat links eigenaar Adriaan Hoorn, vervolgens diens zoon Jan Hoom en naast het schip zien we Hendrik Kat. Achteraan links staat de ijzergieterij van Westermann, die een deel van het bedrijf aan de Hogendijk had. Achter dat pand is de molen "De Roode Leeuw" op het Eiland zichtbaar. Verder op de achtergrond het toen nag volkomen braak liggende buitendijkse land, gelegen tussen Zaan en Zuiddijk, waarop later de Prins Hendrikbuurt is gebouwd. Op de plaats waar toen die werf lag, ligt nu een mooi grasveld. Er is zo het een en ander veranderd hier, daar en overal verderop in Zaandam.

9. Mevrouw E.J.C. Kries-Haarman verliet het bestuur van de evangelisch Lutherse gemeente, omdat zij met haar echtgenoot, die werkzaam was als commies bij de Nederlandse Spoorwegen, naar Leeuwarden ging verhuizen. Haar man was daar, in 1935, benoemd tot chef-commies. Daarom, als herinnering aan Zaandam en aan het werk binnen de kerkeraad, die foto. Korte tijd later kwamen de heer en mevrouw Kries naar Zaandam terug; hij met vervroegd pensioen. Zij konden in Leeuwarden niet zo best aarden. Maar de foto b1eef toch van waarde. Vooraan zittend, van links naar rechts: opticien G. Bahre die zijn zaak aan de Stationsstraat had. Vervo1gens dominee Ph.L.G. Steenbeek, O.G. Faber en mevrouw Kries-Haarman. Boven van links naar rechts: Jb. Out, mejuffrouw M. Schmidt, mejuffrouw C. Witkamp, J. de Jong, G. Hackman en mevrouw A.M.R. Lubbes-de Liefde. Mevrouw Kries, voor wie de kerkeraadsleden indertijd bijeen kwamen, is in 1971 op negenentachtigjarige leeftijd overleden. Zij woonde in het Mennistenerf.

10. De heer S. van der Laan werd op 16 januari 1928 geinstalleerd als commissaris van politie te Zaandam. Hij overleed op 5 januari 1937 na een kortstondige ziekte. Kort na zijn benoeming ging het korps met hem en met burgemeester Komelis ter Laan op de foto achter het in 1974 gesloopte bureau aan de Vinkenstraat. Op de voorgrond staan van links naar rechts: mevrouw A. van Hoften-Jaspers, vijfentwintig jaar huishoudelijke hulp. Vervolgens J.e. van Kuijlenburg, J. van der Schaaf, W.F. Zweers (met bolhoed), achter hem O. Hellema en (met deukhoed) G. Geertsma. Dan Th. Rozema, J. Rozema met achter hem B.A. Sprokholt, inspecteur H.J. Giard en G. Verkerk. Voor Verkerk staat hoofdinspecteur M. van der Giessen die in 1974 op honderdjarige leeftijd te Hilversum is overleden. Naast hem staan A. Osinga, burgemeester K. ter Laan, Tj. Bijlenga, commissaris S. van der Laan, J.P. Mulder, M. van der Toom, W. van der Veer, K. Merkus, G. Meijer, L. Moerland, J. Toistra, H. Verhaal, A. Jansen, half zichtbaar J. Jelsma, G. Prins, Y. Maij, J. Panhuis, A. Bijlsma en achter hem J,1. Hegeman en M. Idema. Achterste rij: J. Eigendorp, A. Voordouw, I. Alberts, F. Korver, H. Voordouw, A. Spruijt, G. Heijkoop, J,1. Merkus, Th. van der Wulp, J. Blakenburg, J.H. Smits en e. Meulmeester.

De foto toont een aantal mannen wier leeftijd in vergelijking met de collega's van nu wel wat hoger ligt. Het overgrote deel op de foto had, zo te zien althans, de middelbare leeftijd bereikt of was dicht in de buurt van de pensioengerechtigde leeftijd. Men kon zich indertijd bij de politie melden als men drieentwintig jaar was. Vandaag worden jongelui van zeventien jaar aangenomen. Zij gaan naar een politieschool en lopen op achttienjarige leeftijd in uniform.

Toen nevenstaande foto werd gemaakt was er plaats voor mannen van wie werd verwacht dat zij van onbesproken gedrag waren. Zij werden onmiddellijk in uniform gestoken en gingen enige tijd in gezelschap van oudere agenten (mentors) de straat op, om in de praktijk het vak te leren. En wie, thuis studerend, kans zag het politiediploma te verwerven, kreeg een kleine loonsverhoging. Het bezit van zo'n diploma werd naderhand verplicht.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2021 Uitgeverij Europese Bibliotheek