Kent u ze nog... de Zaandammers deel 1

Kent u ze nog... de Zaandammers deel 1

Auteur
:   J. Hottentot
Gemeente
:   Zaanstad
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1773-9
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... de Zaandammers deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

16. Er is een tijd geweest waarin Zaandamse cafehouders wel eens wilden voetballen. Er zat veelal een goed doel achter. Men vroeg wat entree of op het veld werd geld verzameld en er was altijd wel een elftal tegenstanders uit een andere branche, dat de vreemde strijd wilde aanbinden. Tweeentwintig man in vreemde tenues, op geleende schoenen, met een teveel aan lichaamsgewicht, zij het dat er ook wel eens slanke mannen bij waren. En zo gebeurde het dat in 1925 een elftal cafehouders zich naar de Ringweg begaf om op het Meervoge1sveld, in ieder geval op een voetbalveld dat aan de Ringweg lag, zo'n anderhalf uur naar adem te happen voor een goed doel. Want er was wel wat voor nodig om de mannen achter de toog vandaan te krijgen.

Hier is zo'n gelegenheidsploeg. We beginnen met de man links die naar de grasmat staat te kijken: C. Smit. Vervolgens op de achterste rij: J. Kroon, C. Wijngaard, Jb. Vink en K. ter Meer. Midden: P. Lubbes, J. Melk, W. Dekker en W. Vorst. Voor: W. Seur, J.(Co) van Aart en P. Winter. Er zijn de laatste jaren zoveel cafes in Zaandam bijgekomen, dat men zonder enige twijfel twee of drie elftallen op de been kan brengen.

17. Het bespe1en van de accordeon (men sprak toen van harmonica) in verenigingsverband is in Zaandam een popu1aire bezigheid geweest. Men kon erop rekenen dat geen kaart onverkocht bleef als, in ieder geval v66r de tweede wereldoorlog, de vereniging "Crescendo" een concert aankondigde, dat in .Dns Huis" moest worden gegeven. Dan kwamen voora1 de arbeiders met vrouw en kinderen in drommen op, op zaterdagavonden, om te luisteren en ook om na afloop, tijdens het bal (wat was een vereniging vroeger zonder bal? ), enige vloeibare versnaperingen tot zich te nemen, hetgeen overigens niet het monopolie van de "Crescendo"-supporters was. De gelagkamer was open voor iedere vereniging. "Crescendo" bestaat niet meer. De eerste dirigent was de muzikale havenarbeider Jan Kolvers. Na hem kwamen De Haan (Amsterdam), Battem (Krommenie) en Molenaar (Wormerveer). Het vaandel is er nog wel. Dat heeft Barend Heistek in huis. Een mooi vaandel waarop staat aangegeven dat "Crescendo" op 1 oktober 1922 werd opgericht.

In 1926 vie1 de vereniging, zo mag men het weI noemen, een grote eer te beurt: Wim Schermer en Barend Heistek, de jongste leden, mochten voor de radio spelen. Dat was niet minder dan een plaatselijke sensatie, want wie in die tijd voor de microfoon kwam had een stap gezet naar de beroemdheid. Het moest gebeuren in het ziekenuurtje van Antoinette van Dijk. De twee jongens dankten een en ander aan de vader van Wim Schermer die Antoinette een brief had geschreven, waarin het verzoek ... enzovoort, enzovoort. Het mocht. Moeder Schermer reisde met de jongens met de trein naar Hilversum, aIle drie zenuwachtig, uiteraard. Daarna, in de A VRO-studio, werden zij voor de microfoon gezet en Antoinette deelde mee: "AIs het rode lichtje gaat branden moet jullie beginnen". En toen het moment daar was zette het duo in met Heinzelmannchens Wachtparade, waarna Wiener Praterleben en Officer of the Day volgden. Het zat erop, het was verricht. Wim en Barend hadden het, om in de trant van nu te spreken, gemaakt. Van een schip kwam later een telegram naar Antoinette waarin stond dat men had genoten van een goede ontvangst en van goede muziek.

Hier zijn de namen van de muzikanten in 1922. Boven van links naar rechts: B. Last, Jb. Heistek, A. Exalto, H. Hartog, G. Hartog, J. Kolvers, J. Hottentot (Oostzaan), K. Blaauw, L. Kat, A. Hartog en H. Hartog. Zittend: S. Pondman, A.J.B. de Roeck, S. Weij, R. Vreeling, G. de Jong, A. de Jong en P. Melk. Zittend: B. Heistek, W. Schermer en R. Jongh.

18. Twee eertijds bekende Zaandamse mannen op een pagina: Jan Jacobs, die bekend werd als "Jan de Czaar", en Simon van den Berg, een vee 1 getreiterde rijwielstaller bij het postkantoor, bijgenaamd "Siem van 't postkantoor". "Jan de Czaar" had, zo mag men het wel stellen, alle zinnen wel bij elkaar; Siem niet. Laten we beginnen met Jan die zich lang geleden liet fotograferen; grote pet op het hoofd, stukkezakje in de linkerhand, een wandelstok in de andere. Een grimmig kijkende man. Jan werd op 10 maart 1849 te Zaandam geboren. Zijn vader, geboren te Amsterdam in 1816 en touwslager van beroep, trouwde in Zaandam met de elf jaar jongere Maartje van den Berg. Jan was het eerste kind, geboren in een woning aan het Prinsen pad (later Prinsenstraat). Daarna kwam er een meisje dat Giertje (niet Grietje) heette en ten slotte, in 1853, kwam er nog een Marinus. Jan was zes jaar toen zijn vader op negenendertigjarige leeftijd overleed. Zijn moeder hertrouwde met Simon Duijfs. Zij verhuisde van het Prinsen pad naar de molenbuurt, nu de Ooievaarstraat en omgeving. Zij stierf op eenenvijftigjarige leeftijd, waarna Jan zijn intrek nam bij zijn stiefbroer Andries Duijfs, Toen ging Jan aan de zwerf. Hij dronk, ook het lekbier van de cafebazen, hij sliep vaak in portieken en in dekschuiten, soms in een logement en ook, periodiek, in een rijkswerkinrichting, meestal "De Krententuin" te Hoorn. Jan zorgde veelal voor de winter binnen te zitten, goed eten en bij de kachel, in Hoorn. Dan pleegde hij een lichte overtreding; een merkwaardig verzoek op de manier van: .Jk heb wat misdaan, pak me asjeblieft". In 1922 ging hij naar Amsterdam, maar twee jaar later was hij in Zaandam terug. Een verschrikkelijk leven van een eenzame zwerver, een dronkaard. Hij werd, tot verbazing van velen, zesentachtig jaar. In januari 1935 is hij op kosten van de gemeente begraven.

Siem van den Berg werd op 5 mei 1873 in een huis aan de Westzijde bij het Ameland geboren. Zijn vader was Maarten van den Berg, kruier bij de Zaandammer boot, gids voor vreemdelingen. Moeder was Aaltje Doek, evenals haar man in 1844 te Zaandam geboren. Zij dreef een kruidenierszaakje. Siem was het enig kind. Hij kwam niet verder dan de eerste klas van de lagere school. Hij was op latere leeftijd, toen hij fietsen bewaakte bij het postkantoor, de prooi van jonge en oudere mensen. Siem reageerde op elke spot. En hij was toch zo'n vriendelijke man die blij kon zijn met een goed woord. In de jaren dertig werd hij lid van het Leger des Heils. Hij was zeer trots op zijn uniform. Hij woonde in het logement van Bikkel aan de Noorderkerkstraat en twee dagen na onze bevrijding, 7 mei 1945, is voor hem een andere bevrijding gekomen: hij is op die dag gestorven, op tweeenzeventigjarige leeftijd. Op de foto van Siem van den Berg staat Aris Prins op de achtergrond.

19. Op 24 maart 1928, 's morgens omstreeks elf uur, vloog de houtmee1fabriek "De Haan" aan de Kalverringdijk in brand. De in de nabijheid staande molen "De Grootvorst" stond korte tijd later in lichterlaaie, nadat vonken van "De Haan" waren overges1agen op de rieten huid van de mo1en. "De Grootvorst" was niet te redden. Op de plaats die in 1928 opeens molenloos was geworden is ongeveer veertig jaar later de paltrokmolen "De Gekroonde Poelenburg" gebouwd, een houtzaagmolen die uit het Oostzijderveld moest verdwijnen in verband met woningbouw ter plaatse. "De Grootvorst" werd in 1697 gebouwd voor rekening van Cornelis Corneliszn. Kalff en hij droeg in het begin de naam "De Zaar van Muscovien" omdat, zo gaat het verhaal, czaar Peter de Grote tijdens zijn kortstondig verblijf in Zaandam tijdens een tocht met een boeier verzocht het schip aan te leggen, omdat hij wilde kijken bij de mo1en in aanbouw. Hij schijnt er enig werk te hebben verricht, waarna de terugreis naar Zaandam werd aanvaard.

Er was, als we de foto bekijken, vermoedelijk niet veel meer te blussen. Er is tijd voor een hap in brokken brood, halve bollen, op een dekschuit waarop de brandspuit is geplaatst. Links staat de Koger Jaap Bobeldijk die overigens geen brandweerman was. Vervolgens zien we D. Mars, H. Zweers en Teun Boot die weI een brandweerjas, maar geen brandweerpet of -helm droeg. Vervolgens staan hier J.C. van Nek en S. Holleman.

J;.

'. .

~

20. De voetbalvereniging "Meervogels" bestaat niet meer. In 1973 werd besloten tot een fusie met a.D.Ll., hetgeen leidde tot een nieuwe vereniging die onder de naam "laanstad" sindsdien pogingen doet de K.N.V.B. te bereiken. "Meervogels" heeft geruime tijd in de K.N.V.B. gespeeld, doch toen de degradatie volgde naar de afdeling Noord-Holland van de K.N.V.B. was er nagenoeg geen mogelijkheid naar de grote bond terug te keren. Erger nog: "Meervogels" moest ook in de afdeling meer dan eens een degradatie meemaken. a.D.Ll., ontstaan uit een voetbalvereniging die door personeel van Verkade werd opgericht en onder de naam van Verkade in de K.N.V.B. uitkwam, is altijd afdelingsclub geweest. "Meervogels" heeft het niet zo erg gemakkelijk gehad sedert de oprichting op 3 mei 1916. De club heeft met verschillende verhuizingen te maken gehad en heeft nooit vee I publiek getrokken, ook al niet omdat het veld aan de Ringweg (ter hoogte van het volkstuinencomplex Jan Vroegop) weI wat al te ver uit de bewoonde wereld lag om meer dan de kleine groep getrouwe supporters te mogen verwachten. Het l.F .C.-terrein lag tussen de Westzanerdijk en de Ringweg, voor velen ook niet direct om de hoek van de deur, doch dat heeft duizenden in de gloriejaren van l.F.C. niet belet te komen. Het laatste veld datj.Meervogels" heeft bespeeld was dat van l.V.V. aan de Westzanerdijk. l.V.V. had dit complex verla ten in verband met de verhuizing naar de velden aan de Noorder 11- en Zeedijk.

In 1925 ging het eerste elftal van "Meervogels" op de foto op het terrein van l.F .C. Staande van links naar rechts:

Willem Mulder, Thijs van Duijse (bestuursleden), Johan Korver, Jan Comelisse, Hannes Ramakers, Willem Korver (later benoemd tot erelid, nu ook van "laanstad"), Piet Baas en de bestuursleden Arie Hartog en Willem de Wit. Midden: Marinus Hoebeke, Piet Zomer en Bertus Sanders. Vooraan: Arie Esser, Dirk Bakker en Kees Gelderman.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2021 Uitgeverij Europese Bibliotheek