Kent u ze nog... de Zandvoorters deel 1

Kent u ze nog... de Zandvoorters deel 1

Auteur
:   P. Brune
Gemeente
:   Zandvoort
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4186-4
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... de Zandvoorters deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

INLEIDING

Met veel genoegen heb ik gewerkt aan het bijeenbrengen van de foto's in dit boekwerkje. Niet alleen omdat op deze wijze opnieuw een stukje verleden van Zandvoort wordt vastgelegd, maar ook omdat naar ik vertrouw de afbeeldingen in deze verzameling bij menige Zandvoorter - in en buiten deze gemeente - herinneringen zullen oproepen aan reeds lang vervlogen dagen en aan mensen van toen!

De foto's stammen bijna allemaal uit de periode tussen 1880 en 1940. De titel, die dit fotoboek meekreeg, "Kent u ze nog ... de Zandvoorters", is mijns inziens dan ook juist gekozen. Vele personen die op de foto's voorkomen zijn nog in leven en zullen zonder veel moeite worden herkend. Bij anderen, die reeds lang zijn overleden, zal dit soms minder gemakkelijk gaan, terwijl van enkele personen de namen tot dusver .helaas niet konden worden achterhaald, zoals zal blijken.

Ret maken van een zo juist mogelijke keuze uit het overvloedige materiaal was geen eenvoudige zaak. Veel kon worden ontleend aan het gerneentelijk fotoarchief, doch ook het beroep op de bevolking is niet tevergeefs geweest. Aan hen die, naar aanleiding van daartoe gedane verzoeken in het gemeenteblad van Zandvoort, foto's in bruikleen wilden afstaan betuigen wij hierbij dan ook onze hartelijke dank.

Bij de verwerking van de gegevens werd voorts veel medewerking ondervonden van de voorzitter van de Zandvoortse folklorevereniging "De Wurf", J .A. Steen.

Moge het ontstane resultaat, dat zeker niet op volledigheid kan bogen, enigszins aan de verwachtingen beantwoorden en in veler handen komen.

1. De periode 1880 tot 1940, die het boekwerkje in grote lijn wil bestrijken, valt samen met de tijd waarin Zandvoorts overgang van vissersdorp naar badp1aats zich steeds duidelijker zou gaan aftekenen. Wij openen daarom het boekje met nevenstaande foto, die dit feit op treffende wijze illustreert. De vissersschuiten getuigen van het vroegere midde1 van bestaan, doch de aanwezigheid van de badkoetsen en de strandstoe1en duiden tevens op het aanbreken van een nieuwe tijd voor dorp en inwoners. Deze badkoetsen waren ten gerieve van de baden de dames voorzien van een huif, waardoor zij bleven gevrijwaard tegen onbescheiden blikken.

2. Hier een foto van de Strandweg van omstreeks 1887, toen er van bestrating nog geen sprake was en door harde winden vanuit zee bezoekers bij hun pogingen om het strand te bereiken vaak de adem werd ben omen door opwaaiend zand. Hier liggen de talloze voetstappen van gasten die toen al op zomerse dagen naar het strand afdaalden. Langs deze weg werden de manden met vis gedragen, na de afslag op het strand. Ook kon men hier soms getuige zijn van een spectaculair schouwspel, wanneer de in de nabijheid gestationeerde reddingboot voor een oefening dan wel in tijden van nood naar zee werd gebracht, door paarden getrokken.

De Strandweg is de oudste en belangrijkste toegangsweg vanuit het centrum van het dorp naar het strand. Rechts is het eindpunt zichtbaar van de paardetram die destijds, ten gerieve van de per trein aankomende bezoekers, een dienst onderhield vanaf het spoorwegstation bij de Passage aan de Van Speijkstraat in Noord naar de Strandweg.

3. In 1874 vestigde een zakenman uit Amsterdam een bazar in de Kerkstraat te Zandvoort. Het was Anthonie Bakels, geboren te Amsterdam op 21 januari 1852 en overleden te Zandvoort op 27 juli 1939. Zijn vrouw kwam van Purmerend. Men kan vragen: "Wat zocht deze man in Zandvoort, toen een dorp van nog geen zestienhonderd inwoners en voor een dee 1 vissersplaats? " Het antwoord gaf een van zijn nu nog levende kin deren, al bijna tachtig jaar en eveneens Anthonie Bakels geheten. Moeder Bakels' gezondheidstoestand was van dien aard dat de dokter haar een verblijf aan zee voorschreef. Na 1880 vestigde het gezin Bakels zich dan ook in Zandvoort. Bijgevolg drijft de familie Bakels thans al langer dan een eeuw in Zandvoort zaken, nog steeds in de Kerkstraat.

Waarom wij nu hiernaast een foto van A. Bakels Sf. en tevens van diens dochter mejuffrouw E.H. Bakels (geboren te Zandvoort op 30 juni 1886 en overleden alhier op 3 december 1970) opnemen? Ook dit verhaal kan kort zijn, De heer Bakels Sf. was een van de fotografen van het "eerste" uur, terwijl de dochter - door de Zandvoorters als "Bets" Bakels aangesproken - later als vakfotografe geheel in de voetstappen van haar vader trad. Deze beide figuren hebben met de hun toen ter beschikking staande apparatuur reeds lang v66r de laatste eeuwwisseling beelden van Zandvoort vastgelegd, zodat men kan stellen dat, indien de heer Bakels sr. daartoe geen initiatieven had ontwikkeld, de latere generaties zich bezwaarlijk een beeld hadden kunnen vormen van het Zandvoort uit die tijd. Evenmin zou het rnogelijk zijn geweest een fotoboek als dit samen te stellen, aangezien een belangrijk deel van de foto's oorspronkelijk door hen is vervaardigd.

Mejuffrouw Bakels was tijdens haar leven bovendien een groot voorstandster van het conserveren van alles wat met het verleden in Zandvoort had te maken. Na de tweede wereldoorlog gaf zij mede de stoot tot de oprichting van de Zandvoortse folklorevereniging "De Wurf". De oude Zandvoortse klederdracht had haar bijzondere aandacht en voorliefde.

4. We nemen alvast een kijkje bij een van de badinrichtingen op het strand. Deze, "Neptunus" gedoopt, werd in 1881 gesticht door Jan Hollenberg in compagnonschap met de heer Kaufmann, eigenaar en exploitant van het hotel van die naam (later hotel d'Orange, nog later Oranjeflatgebouw). De bij het bedrijf behorende badkoetsen hadden eerst een witte kleur, nadien waren ze beschilderd met horizontaallopende blauwe en witte banen, vandaar dat het badbedrijf toen ook wel "blauw-wit" werd genoemd. Soms ontving men er hoge gasten, onder wie keizerin Elisabeth van Oostenrijk, die in de jaren tachtig van de vorige eeuw met haar gevolg haar intrek had genomen in hotel Kaufmann. De badkoetsen 1 en 2 waren gereserveerd voor de keizerin en haar gevolg. In de beide badkoetsen was naast de spiegel aan de ene kant de Oostenrijkse en aan de andere kant de Nederlandse vlag geschilderd. De badvrouwen had den geen vast loon, doch zij kregen twaalf-en-een-halve cent per keer dat zij aan badende vrouwen en kinderen hulp verleenden.

We zien op de foto onder anderen de volgende personen: geheellinks, met zwarte bolhoed, Jan Hollenberg, stichter van het bedrijf; geheel rechts, in de deuropening van de badkoets, mevrouw Jobje Draijer-Draijer, later mevrouw Keur-Draijer.

5. Het eerste raadhuis van Zandvoort beyond zich gedurende vele jaren in de Kerkstraat en weI in het pand waarin thans boekhandel Van Petegem is gevestigd. In 1873 nam het gemeentebestuur een nieuw raadhuis in gebruik aan de overzijde van de straat. Hierin was tot voor kort de superrnarkt van Dirk van den Broek gevestigd, Een van de politieagenten in deze gemeente was to en Samuel Behrens, die men hiernaast met zijn vrouw Pietje Hollenberg bij de hoofdingang ziet afgebeeld. Zij woonden in het raadhuis als huisbewaarders. Daarnaast verrichtte de heer Behrens ook bode-werkzaarnheden voor de secretarie. Hij plakte de huwelijksafkondigingen aan in .Jiet kastje" (naast hem op de foto) en fungeerde eveneens - en graagl - als getuige bij geboorteaangiften, Wanneer hij zijn handtekening onder de desbetreffende akte moest plaatsen was hij meestal niet ver uit de buurt, want deze dienst werd door de trotse vader vaak beloond met een royaal glaasje oud-vaderlands vocht! Aardig om te memoreren is ook dat de kinderen iedere maandagmorgen een (gekleurd) kaartje ten raadhuize moesten halen als ze de school wilden bezoeken. Voor een kind kostte dat een dubbeltje, voor twee kinderen veertien cent en drie kinderen achttien cent per week. Voor iedere week was er een ander gekleurd kaartje. Als een kind geen geld had, kreeg het geen onderwijs, want het kaartje moest ter controle eerst aan de "bovenmeester" worden getoond ... Als de kinderen wat al te veellawaai maakten op het raadhuis dan was de verschijning van de heer Behrens al voldoende om de rust te doen weerkeren ...

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2017 Uitgeverij Europese Bibliotheek