Kent u ze nog... die van Akkrum

Kent u ze nog... die van Akkrum

Auteur
:   Atze de Vries
Gemeente
:   Boarnsterhim
Provincie
:   Fryslân / Friesland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-2938-1
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... die van Akkrum'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

21. Op deze foto komt een zeer populair persoon uit Akkrum voor die iedereen weI kende. Hij had verschillende functies en was onder meer ook leedaanzegger. Als er iemand in het dorp was overleden, dan werd dit huis-aanhuis bekendgemaakt. Bij een sterfgeval droeg hij een hoge hoed en had zwarte handschoenen aan. Was er in een gezin iemand geboren, dan werd dit eveneens huis-aan-huis bekendgemaakt en hij droeg dan ook een hoge hoed, maar had witte handschoenen aan. Men kon aan hem dus direct zien wat er aan de hand was. Zijn naam was Albert de Vries en men ziet hem hier als vijfde van links met bolhoed.

Albert de Vries was door kennissen uitgenodigd om met zijn vrouw naar Amsterdam te komen waar men hen verschillende mooie dingen liet zien, zodat ze zeer enthousiast weer thuiskwamen. Op hun beurt wilden ze nu de Amsterdamse familie het mooie van Friesland eens laten zien en ze huurden hiervoor de vrachtmotorboot van de gebroeders Schilstra uit Akkrum en gingen met hen hiermee over de Friese meren. Op een stuk land vlak bij het dorp werd deze foto gemaakt.

Boven: de vader van de motorbootondernemers Jouke Schilstra, Sjoerd de Vries, Homme Heida, Dirk de Vries, Albert de Vries, Jacob Langeraap, Ale Schilstra en Van der Berg.

Midden, drie vrouwen: Anna de Vries, Paulina de Vries en IJbeltsje de Vries-Wijma (echtgenote van Albert de Vries).

Voor: Jelle Schilstra, Nelly de Vries, Piet Wijma, Dora de Vries-Sterk, Janke de Vries, Klaasje van der Berg-de Vries en drie kinderen: IJbeltsje Heida, Foekje Heida en Sieberen Heida.

Albert de Vries had in het dorp een klein winkeltje vlak bij de Breede Brug en op de ruiten stond .Boekhandel". Nu kon men bij hem geen "grote" boeken kopen, maar aIleen kleine. Verder weI schrijfbehoeften, zoals inkt, penn en en schrijfpapier. De mensen schreven niet veel brieven vroeger, maar men kon bij hem een vel schrijfpapier, een enveloppe en een postzegel van 5 cent kopen, dan was men voor een dubbeltje klaar. Hij was tevens verkoper en bezorger van de Hepkemakrant uit Heerenveen en de Leeuwarder Krant.

22. Boven: een zeer oud gedeelte uit Akkrum, over de brug gaande was de Boeresteeg en vandaar kwam men in de Dringelstraat. Hier een ouderwetse ophaalbrug over de Driegreppel, een vaarwatertje waardoor u vroeger vanuit de Poisloot in de Meinesloot kon komen. Dit bleek eens een ziektehaard te zijn voor de besmettelijke ziekte typhus. Vele mensen die aan de Driegreppel woonden werden ziek en er zijn toen ook enkelen van hen overleden. Het gemeentelijke Waaggebouw was hiervoor als ziekenzaal ingericht en hier lagen mensen met hoge koorts. Om definitief met deze ziektehaard af te rekenen is toen de gehele Driegreppel met de schop uitgegraven, wat een enorm karwei is geweest.

In de Boeresteeg woonde een man die zo'n beetje als huwelijksmakelaar fungeerde. Tegenwoordig kan je per advertentie een partner zoeken, maar dat was vroeger anders. Ais een vrouw of een man bij deze man om raad kwam, dan wist hij, of anders zocht hij weI, een geschikte partner. Als er in het dorp niemand was te vinden, dan trok hij er op uit. Hij droeg dan een oude, geklede jas en maakte als zodanig nog weI een beetje indruk. Hij stapte dan hier in de trein en niemand wist waar hij naartoe ging. Het ging er aliemaal wat geheimzinnig aan toe. Dan, op een bepaalde dag, had hij een partner uitgenodigd om bij hem thuis te komen, waar dan ook de andere per soon al aanwezig was. Daar beiden gaarne wilden trouwen, Iukte het bijna altijd. De tarieven die hij berekende voor zijn bemiddeling zijn altijd een geheim gebleven, maar de oude baas verdiende hier blijkbaar goed aan, want hij was er tuk op ais er weer iemand bij hem kwam.

Onder: de Dringeistraat, vroeger een van de drukste straten van Akkrum, met links een gedeelte van het Kerkhofsstek, rechts vooraan de doopsgezinde pastorie en onderaan rechts de hervormde pastorie. Naast de eerstgenoemde pastorie was een snoepwinkeltje van Rutsje (een weduwvrouw) waar men voor 1 cent uit een blikken blaadje kon kopen. De lekkernijen Iagen hier uitgestald en men kon kiezen. Vroeger was het de gewoonte dat kinderen zondags van hun ouders een cent kregen en daar mochten ze dan wat voor kopen. Soms kon men voor een cent weI vier produkten kopen en soms kochten de kinderen dan eerst voor een halve cent en vroegen dan ook een halve cent terug. Later gingen ze nogmaals naar het winkeltje om hiervoor nog iets te kopen. Wij vonden toen ais kinderen deze spullen reuzelekker, maar het zal niet veel zaaks zijn geweest. We hadden vroeger wel drie van zulke snoepwinkeltjes. Voor een cent kan je tegenwoordig niets meer kopen; de kinderen die nu worden geboren, weten misschien later niet eens hoe dit muntstukje er uit heeft gezien.

23. Hier ziet u de oliefabriek van Smilda, met reehts het kantoor. Hier werden vroeger ook lijnkoeken gemaakt voor veevoer, die met paard en wagen bij de boeren werden bezorgd. De foto is vanaf de Brede Brug genomen. Vele jaren geleden is de fabriek afgebroken en er is toen een boerderij van gemaakt. Hier komen de Boom en de Polsloot bijelkaar. Geheellinks het woonhuis van Klaas Haven, die vroeger een dienst met paard en wagen had op Leeuwarden. Hij was dus vraehtrijder.

------

Akkrum.

~~

24. Hier het cafe van Adrianus Wieling, tegenover de kerk en op de hoek van de Wijde Steeg. Voor het cafe staan mevrouw Wieling en het dienstmeisje Mina Toering. Vroeger was hier een ijsclub, genaamd .Lyts Foarut", die wedstrijden op de schaats organiseerde voor kinderen tot en met 14 jaar. Je had een klasse in de leeftijd tot en met 6 jaar, van 7 tot 10 jaar en van 11 tot 14 jaar. De mooiste wedstrijd was die van dejongste klasse, daar waren altijd veel deelnemers en het was een lust voor het oog am ze in de baan te zien. Ze hadden het nog maar net geleerd, maar deden toch mee. Soms liepen ze een heel eind naast de schaatsen. Want als ze van de tegenpartij had den verloren, kregen ze toch een stuivertje. Soms vielen ze onderweg weI drie keer, maar met verbeten gezichten probeerden ze het toch opnieuw. Ais ze de eindstreep hadden bereikt, stond Tjesse van der Made al klaar en overhandigde hun een stuiver. Ze gingen dan linea-recta naar een ijstent en kochten een kop chocolademelk.

Er waren met hardrijderijen altijd weI twee of drie ijstenten aanwezig. Er was ook altijd muziek van het muziekkorps op de baan en ze gingen er in optocht naar toe. De ijsbaan was vroeger gelegen aan de Heerenveense Straatweg, vlak naast de spoorlijn en ruim een kilometer van het dorp. Ais de wedstrijden waren afgelopen, ging men in optocht naar het dorp. 's Avonds was er dan de prijsuitreiking; de zaal was dan altijd tjokvol, want niemand wilde dit missen. De man die dit op voortreffelijke en humoristische wijze kon doen was Willem van der Leen. Hij betrok dan meestal ook een van de ouders van het kind in zijn toespraak en dan was de lach niet van de lucht.

We had den hier vlak bijelkaar weI vier ijsverenigingen, dat waren "De Zijl" op Nes bij Akkrum, .Dudeschouw" te Oudeschouw en "Great" en "Lyts Foarut" in Akkrum. Later zijn deze clubs gefuseerd en nu bestaat alleen nog "Foarut", dat thans een eigen baan heeft achter het dorp.

25. Vroeger bestonden er diverse zangkoren, die eens in het jaar naar een concours moesten, dat op verschillende plaatsen werd gehouden. Deze keer was Akkrum aan de beurt.

Voordat er een zangconcours in het dorp werd gehouden, maakte men eerst een optocht met muziek door het dorp en u ziet hier met vaandel de vereniging uit Rauwerd. Het is bIijkbaar slecht, regenachtig weer, want men ziet veel mensen met een paraplu lopeno De foto is genomen tegenover de straat die naar U. Twijnstra's Oliefabrieken gaat.

Op de voorgrond twee jongens, Jelke van der Hoek en Atze de Vries, dan twee gearmde dames, Tjitske Venema en Trijntje Veldstra, de vrouw van Jan van Houten.

Er waren weI 25 zangkoren naar Akkrum gekomen, met stoomboten en fietsen. Het was dan een gezellige boel en de cafes en winkeliers deden goede zaken.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2022 Uitgeverij Europese Bibliotheek