Kent u ze nog... die van Koudekerke

Kent u ze nog... die van Koudekerke

Auteur
:   J. Roose
Gemeente
:   Veere
Provincie
:   Zeeland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3401-9
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... die van Koudekerke'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

21. De ontwatering van Walcheren gebeurde vroeger op natuurlijke wijze, door bij laag water de sluizen open te zetten. Maar door inkrimpen van de grond en relatieve stijging van de zeespiegel, werd de toestand in de loop der eeuwen steeds slechter. In de natte zomer van 1927 leek het nergens meer op. Toen het hoog zomer was, stonden de weiden nog blank. Ret hooi werd met harken op de hoge ruggetjes gebracht en was soms helemaal verrot.

Hier ziet men Krijn Verhage bezig aan het reddingswerk, samen met zijn .Joopjoen" Kees de Witte Jzn.

Op 3 februari vergaderde de ZLM, afdeling Koudekerke. Landbouwer Ko Simonse, die in de zogenaamde Waterhoek woonde en bij wijze van spreken zwemmend het dorp moest bereiken, nam het woord. Hij sprak van een onhoudbare toestand en stelde voor namens de vergadering een brief te schrijven aan het polderbestuur om te vragen maatregelen te nemen. Maar, zoals bij vele zaken, de een had er meer belang bij dan de ander. De secretaris en de voorzitter die, in verschillende opzichten, hoog en droog zaten, hadden er in dit geval geen direct belang bij. Ze begrepen dat het geld ging kosten. Ziehier hoe men manoeuvreerde. Eerst werd het voorstel een brief te schrijven bij zitten en opstaan in stemming gebracht. Velen dachten aan hun portemonnee, doch slechts drie durfden hiervoor openlijk uit te komen; drieenzestig stemden voor. Er moet een katterige stemming ontstaan zijn, want men meende toch dat zo de stemming niet zuiver was. Toen werd er met briefjes gestemd en bleken er vijfendertig voor, vierentwintig tegen en zeven onthoudingen te zijn. Dat zag er al beter uit voor het bestuur. Dit stelde nu voor om het adres niet te verzenden, maar een spreker uit te nodigen die uiteen zou zetten welke maatregelen genomen moesten worden en welke de onkosten zouden zijn,

Maar het bestuur van de Polder Walcheren besloot na deze zomer met grote meerderheid van stemmen om de watergang Koudekerke- Vlissingen te graven. En toen ook het gemaal "De Boreel" gebouwd was en ging draaien, verbeterde de toestand zienderogen. Later, in de jaren dertig, heeft men met de werkverschaffing nog heel wat waterleidingen gegraven.

Thans kan men 10 millimeter neerslag per dag uitslaan en beheerst men winter en zomer de waterstand. Jammer voor de weidevogels en de schaatsenrijders, maar zo heeft alles zijn prijs,

22. Toen op 14 april 1906 de stoomtram op Walcheren begon te rijden, was de eerste directeur de heer Op ten Noort, die echter na een jaar deze functie neerlegde en opgevolgd werd door de heer Bakker. Als oud-militair voerde hij een bewind precies zoals hij dat als sergeant-majoor in dienst gedaan had. Orde en tucht moest er zijn en het personeel van de tram en het kantoor werd gecommandeerd.

Een van zijn vaste gewoonten was om de tram van acht uur naar Middelburg te nemen. Op de Blauwedijk aangekomen, stapte hij uit en liep met gezwinde pas naar de barbier in de St. Jansstraat om zich te 1aten scheren. Was hij niet dadelijk aan de beurt, dan werd rechtsomkeer gemaakt en nog met dezelfde tram de terugtocht aanvaard.

De stoomtram ondervond toenemende concurrentie van de automobiel. De directeur bleef daarbij niet achter en schafte zich al spoedig een Chevrolet (K 8508) aan. (K betekende provincie Zeeland.) Op 31 december 1937 reed de laatste tram. Men was op busvervoer overgegaan.

De heer Bakker is tot aan zijn dood, in 1945, directeur gebleven. Hier staat hij naast zijn wagen, zijn echtgenote zit erin. Op de achtergrond de directeurswoning aan de Stationsstraat. Hun tuin was een sieraad voor de omgeving.

23. Vooral voor verzamelaars van alles wat met trams te maken heeft, is dit een begerenswaardige foto. Een Iocomotief met goederenwagon en passagiersrijtuig van de N.V. Stoomtram Walcheren, genomen bij het hoofdstation te Koudekerke. Er waren vijf Iocomotieven, dit is nummer 2. De machinist kreeg een premie voor Iaag brandstofgebruik, zodat er uitgekiend gereden werd, hoewel de ene Iocomotief weI gemakkelijker gestookt zal zijn dan de andere. De eerste-klas-passagiers zaten in rood pluche, de anderen op geverniste banken. Uit de watertoren rechts werd de stoornketel gevuld.

Op de Iocomotief zien we machinist Jan Verstraate. Eigenlijk moesten we de heer Bakker, die een strenge hierarchie handhaafde, eerst noemen, maar van links naar rechts is overzichtelijker, Om in zijn stiji te blijven: werkmeester Langeraad met zijn vrouw, directeur Bakker met zijn gade en boekhouder Maas met zijn echtgenote. Dan twee dames, moeder en dochter Luik, die in het wachthuis woonden. Drie machinisten: Jan de Witte, Willem Kokelaar en Piet van Breda. Wegwerker Wondergem en conducteur M. Wijkhuys sluiten de rij.

24. Deze schilderachtige boerderij stond aan de ingang van het dorp, komend van Biggekerke. Daar staat nu de zaak van de firma Janse en ligt de Weststraat met de woningen 8 tim 12. De hofweide liep door tot wat nu de Cithershillsinge1 wordt genoemd, vroeger het "Sietersillepadje". De boerderij was oud en de schuur niet a1 te hecht, maar zij overleefden toch het water dat in 1944-1945 dagelijks daar met grate sne1heid 1angs stroomde.

Ret meisje met jok en emmers is Johanna Jasperse. Ze staat voor de bakkeet, het gewe1f onder de oven is te zien. Bij de paarden Louw Verhage en met de fiets Martinus Verhage. Dan het ouderpaar P. Verhage (Pieter van Martinus) en Jaantje Simonse, naast hen Ko Jasperse en Krijn Verhage. De jongen op de hoek is Marien de Wijze.

Krijn Verhage nam de boerderij over van zijn vader Pieter en ging later boeren in de Noordoostpolder.

25. U ziet in deze foto vast niet het begin van wat nu de VeGe supermarkt is. Voordat de heer Th. Alofs deze zaak liet bouwen, stond er een oud huis, met reehts een poort die toegang gaf tot een drietal oude huisjes. Het pand aan de weg werd gesloopt en deze, in die tijd flinke winkel kwam er voor in de plaats. De heer Alofs, die hier met zijn vrouw voor de deur staat, heeft maar enkele jaren hier gewoond en vertrok toen naar Middelburg. Zijn nering werd overgenomen door L. Filius, die uitbreidde en het pakhuis, reehts op de foto, bij de winkel trak. Na de oorlog was A. lanse ("De dorpszaak met de stadssortering") jarenlang hier gevestigd. Later werd het een VeGe winkel. Voor enkele jaren is alles gesloopt, inclusief de oude huisjes en het belendende pereeel links. Het hele terrein werd een grate winkelruimte.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek