Kent u ze nog... die van Sijbekarspel en Benningbroek deel 1

Kent u ze nog... die van Sijbekarspel en Benningbroek deel 1

Auteur
:   G. Bijpost
Gemeente
:   Noorder-Koggenland
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4395-0
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Kent u ze nog... die van Sijbekarspel en Benningbroek deel 1'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

IN LEIDING

Hierbij ben ik zo vrij u een tweede boekje met oude fete's van onze gemeente aan te bieden. Dit boekje kreeg de naam "Kent u ze nog ... die van Sijbekarspel en Benningbroek". Met "Kent u ze nog ... " wordt bedoeld, alle namen van de personen die op de foto's voorkomen te noemen. Dit is, dank zij de informatie die ik heb gekregen, zeer goed gelukt, of schoon er nog weI een enkele vraagteken zal verschijnen. De indeling van dit boekwerkje is geheel anders dan het voorgaande. Het eerste boekje "begon" aan het einde van Benningbroek en "eindigde" aan het Noordeinde in Sijbekarspel. Zodoende werd het boekje "Benningbroek en Sijbekarspel in oude ansichten" genoemd. Het tweede boekje echter, begint bij het Noordeinde, dus aan het begin van Sijbekarspel, en Ioopt zo door naar het einde van Benningbroek. Helaas konden we van het einde van Benningbroek geen foto's vinden, zodat we genoodzaakt waren even eerder te stoppen; dit om misverstanden te voorkomen.

Door de spontaniteit van de dorpelingen en oud-ingezetenen, hebben we meer dan honderd foro's in bruikleen gekregen, alhoewel we maar achtendertig pagina's mochten gebruiken. Hierdoor was de keuze zeer moeilijk! We hebben nu zoveel mogelijk plekjes genomen die nog niet in het eerste boekje stonden. Misschien wekt dat bij sommigen enige teleurstelling, omdat hun foto's nu niet worden gebruikt, doch de omstandigheden noopten ons hiertoe. Een inleiding over onze gemeente behoef ik u niet te geven, daar deze in het eerste boekje perfect is weergegeven. De historie van onze gemeente is daarin door B. Peper zeer goed beschreven; daaraan is werkelijk geen woord toe te voegen. Dat het eerste boekje goed is ontvangen, blijkt weI hieruit, dat het geheel is uitverkocht en dat er nog steeds vraag naar is.

Mijn wens is, dat het tweede boekje ook zo goed zal worden ontvangen. Als u dit boekje inkijkt, zult u zeker denken: "Wat is er veel veranderd." Vooral door de verbreding van de Dorpsweg, het dempen van sioten, het rooien van bomen en het verdwijnen van vele bruggetjes, is menig rustiek plekje verdwenen. Maar het spreekwoord zegt: "Of men het hoofd al biedt, de tijdgeest keert men niet." En zo is het; daar is niet aan te ontkomen.

Ter afsluiting wil ik graag iedereen bedanken die zo spontaan hun foro's voor dit boekje in

bruikleen gaven en me de fijne informaties verstrekten. Ook rnijn dank aan B. Peper, voor zijn hulp en raad, en niet te vergeten aan Lida Peper, die al het typewerk voor rnij heeft gedaan. Mijn hartelijke dank, Lida!

1. We beginnen aan het Noordeinde van Sijbekarspel. Als eerste foto een mooie Noordhollandse boerderij: de "Grenshoeve". De boerderij is zo genoemd, omdat de grens tussen onze gemeente en de gemeente Opmeer hier ligt. Een grenspaal in de tuin van deze boerderij wijst de plaats aan. De grenzen van de omliggende gemeenten lopen hier in elkaar, want als men de Gouwweg op gaat, ziet men naast de landerijen van de "Grenshoeve" weer een grenspaal, waar de gemeente Hoogwoud begint. We gaan terug naar de "Grenshoeve", waaraan een voorgeschiedenis is verbonden. Er heeft namelijk eerst een andere boerderij gestaan, en weI de "Noordkaap", genoemd naar de walvisvangsten in de Noordelijke IJszee in de jaren 1700-1800. Ook uit deze omgeving trokken daar vaarders heen en waarschijnlijk heeft er dan ook een reder op de boerderij gewoond, die deze hoeve de naam "Noordkaap" heeft gegeven. In 1864 heeft de familie J. Stapel-Winkel deze boerderij gekocht, wegens ouderdom laten slop en en daarna nieuw laten bouwen, wat nu de "Grenshoeve" is. Er is veel aan deze boerderij te zien; kijk eens naar de mooie deur en het bovenlicht, het raam boven de deur en dan de raamrakken (blinden), die men kon sluiten om het zonlicht van buiten en het lamplicht van binnen tegen te houden. Ook zien we kazen, geschilderd in "kaaskleur", boven op de dampalen. De naam "Grenshoeve" staat ook op de palen. Deze foto dateert van 1903, toen zoon Simon, gehuwd met Cornelia Bakker, op de boerderij woonde. Hier ziet u mevrouw Stapel met haar twee kinderen, Jan aan haar hand en dochter Aagje in de mooie kinderwagen. Een paar passen achter de boerin staat de knecht met het paard, dat een pronkstuk van de familie was. In 1933 is J. Stapel Szn., gehuwd met Trijntje Berkhout, op deze plaats gekomen. Het echtpaar Stapel had drie dochters en een zoon, te weten Simon. Laatstgenoemde is in 1968 met Gea Donker gehuwd en is daarna zijn vader opgevolgd. Door een fatale ziekte is Simon op zesenveertigjarige leef'tijd overleden. Nu wordt de boerderij, zij het op kleinere schaal, door Gea Stapel-Donker voortgezet, voornamelijk met "schapenweiderij".

2. Dit is een vrolijk groepje schaatsenrijders uit 1921. Ze gaan er welgemoed op aan! U ziet wel dat er to en nog geen schoonrijders of noren waren, maar nog echte ouderwetse nekschaatsen. Dit waren speciale schaatsen om tochten te rijden, want "baantje rijden" werd wel gedaan, maar een tochtje maken was het fijnste. Deze jongelui zijn op weg naar de Vekensloot, want vandaaruit kon je een mooie tocht naar Medemblik maken. U ziet het, de schaatsstok is er ook bij; aan deze stok zit een begin- en een eindknop. De beginknop is voor de aanvoerder van het ploegje en de eindknop voor de laatste man, de aanduwer. Het middenstuk was meestal voor de meisjes. Allen hielden de stok vast; gelijk strijken en rijden maar! Voorheen ging men keurig gekleed op de schaats, zoals u op de foto ziet. De meisjes met mantels aan en hoeden op. Een draagt er zelfs nog een boa. De jongens zijn ook op hun zondags; heel wat anders dan tegenwoordig in de kleurige sportkostuums. Op de foto ziet u, van links naar rechts: Marie Jonker Ldr., Jan Visser Czn., Betje Visser Jdr., Bruin Visser Jzn., dan de schooljuffrouw, te weten juf Blad, vervolgens Aard Middelburg en Trien Appel.

3. Hier ziet u een van de toen mooie plekjes van ons dorp. Links ziet u nog een stukje van de pastorie, met het mooie hek, en daarachter het diaconiehuis; daarin woonden de mensen die door de diaconie werden ondersteund of een lage huur betaalden. Rechts ziet u het huis van de familie G. Visser, later bewoond door zoon Piet, gehuwd met Trijnte Moeyes. Dat was een mooi huis, met de houten zijwanden, voor een muur opgetrokken tot goothoogte en daarboven een rnooie houtafwerking, de zogenaamde topgevel. Dit is een foto van 1921; er was al elektriciteit met een bovengronds net. Let u vooral op de fraaie bomenrij, welke het gehele dorp doorgaat. Op de achtergrond komt burgemeester Stapel aan fietsen; velen die ik heb gesproken, konden de burgemeester zo nog voor zich halen: de strohoed op. Zo ging hij alle dagen naar het raadhuis om zijn werkzaamheden te verrichten en menigeen een goede raad te geven. Burgemeester Stapel heeft drieendertig jaar aan het hoofd van onze gemeente gestaan. Op de voorgrond ziet u rechts Trien Ruig staan, met naast zich een loge uit Den Haag.

4. Deze foto dateert van 1919. nit is een groepje jongeren, dat op 13 april 1919 als lid van de Nederlands Hervormde Kerk is toegetreden. Om lid van deze kerk te worden, moest men een aannemingscatechisatie of, zoals men vroeger zei, de lering vo1gen. Men moet de Ieeftijd van achttien jaar hebben am lid te worden en dan een of twee jaar in de wintermaanden een avond per week deze catechisatie volgen. Is dat ten einde, dan wordt er een vragenavond gehouden. De dominee en de ouderlingen zijn dan aanwezig om vragen te stellen over de leer van de Nederlands Hervormde Kerk. Worden deze naar genoegen beantwoord, dan wordt men als lid aangenomen, wat met een speciale kerkdienst op Goede Vrijdag of met Pasen wordt bevestigd. De namen van de nieuwe leden op de foto, genom en aan de zijkant van de hervorrnde kerk, zijn, op de eerste rij:

Neeltje Langereis, Jantje van Til, Aagje Appel, Trien Meyer, de dienstbode van de dominee, en Trien Bakkum-Pastoor. Op de tweede rij staan: Kees Kuin, Joh. Ruig, Jac. Claij, Jan Lak, Pauw Geuzenbroek en Pieke Piekerna. De dominee die de bevestiging verrichtte, was ds. K.A. Beversluis.

5. We zijn nu, in 1920, in de kerkebuurt aangekomen. Deze foto spreekt mijzelf bijzonder aan, daar de gehele farnilie Bijpost erop staat. We zien op de achtergrond het diaconiehuis en de pastorie. Links ziet u de woning waarin ik ben geboren en nog steeds woon. Het was voorheen een kruidenierswinkel. Tevens had mijn vader een vrachtdienst op Hoom en Alkmaar. Mijn ouders hebben er beiden hard voor gewerkt, maar zijn er goed doorgekomen. Er is heel veel aan de woning veranderd; de winkel is verdwenen en heeft voor fijne woonruimte plaats gemaakt. U ziet op de foto, in de deuropening van ons huis, Steintje Scheer-Balk, echtgenote van slager P. Scheer, die aan de overkant zijn slagerij had. Naast Steintje staan miin moeder Trijntje BiipostKrabman, onze hond Polly, vader Reindert Bijpost, ons paard Sesar, broer Thijs, achter hem Ben Ruig, dan Siem Jonker, Simon Bakker, achter hem Trien Ruig en naast Simon Bakker zien we Grietje Bakker en Arie Bakker. Het meisje met de fiets is Ma Baas en naast haar ontwaart u schrijver dezes met diens zuster Trien.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek