Krimpen aan den IJssel in oude ansichten deel 2

Krimpen aan den IJssel in oude ansichten deel 2

Auteur
:   M. de Haij-de Visser
Gemeente
:   Krimpen aan den IJssel
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-6315-6
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Krimpen aan den IJssel in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

9 Heel ver terug in de tijd werden de passagiers van het voetveer Capelle- Krimpen vice-versa per roeiboot overgezet, later met een kleine motor boot. Dit pad naar het veerbootje werd in de notulen van een raadsvergadering uit 1917 het Cappelsche veerpad genoemd. Destijds was deze weg particulier bezit, maar na de invoering van de Wegenwet op 3 1 juli 1930, werd het een openbare weg met de naam Veerpad. De bel op dit plaatje, bestemd voor de mens en die buiten de normale uren over wilden varen hing later aan de paal van de afvaartsteiger. Op 31 december 1964 werd het veer opgeheven, na het overlijden van veerman Piet de Vries.

KRIMPEN a. d. IJSEL. - Oit aardige kiekje laat zien hoe door 't lulden van de bel, de veer man gewaarschuwd wordt.

10 Het bijwonen van een zangersfeest in Lekkerkerk was voor enkele jonge Krimpenaren aanleiding om ook in eigen gemeente een zangvereniging op te richten. Hierin slaagde men op 14 september 1894 tijdens een bijeenkomst in een lokaal van de Openbare Lagere School 1. Met 32 leden werd die avond een eenstemmig liedje ingestudeerd onder begeleiding van vioolspel. Op het schoolbord stonden de woorden en noten geschreven, die door de leden werden overgeschreven. Als eerste dirigent trad op de heer G. de Hey, die tevens voorzitter was; verdere bestuursleden waren G. van der Linden, secretaris; en de leden H. Halling en T. de Kwant. Omdat zingen na

de dagelijkse arbeid als een ontspannende bezigheid werd gezien, koos men als naam voor de vereniging "Door Inspanning Uitspanning" . Voor deelnarne aan zangersfeesten (concoursen) was de vereni-

ging aangesloten bij de Bond van Gemengde Zangverenigingen, erkend bij Koninklijk Besluit van 2S juni 1896. Hier een unieke opname van het koor na deelnarne aan een zangersfeest.

11 Het lijkt een heel serieuze zaak, want voor het oog van de camera trekken deze bestuursleden van de gemengde zangvereniging "Door Inspanning Uitspanning" ernstige gezichten. Dit in tegenstelling tot de werkelijkheid, want bij bepaalde festiviteiten wilden ze als koorleden graag de bloemetjes buiten zetten. Deze foto dateert van het begin van de 20ste eeuw en laat het tweede bestuur (en tweede dirigent) zien. Zittend, van links naar rechts: Cees Maat, Jan van Dam en Cors Boudesteijn. Staand, van links naar rechts:

Teun de Jong, Marinus Twigt en Zeger de Jong, die dirigent en tevens voorzitter was.

12 Na vele voorzieningen getroffen te hebben werd in 1933 aan de voet van de molen, in de Hollandsehe I]ssel, een zwembad gerealiseerd. Voor de zwemvereniging werd een bestuur gekozen; badmeester en tevens beheerder van de EHBO-post werd de heer A.B. van Holst. Het was een buitenbad, dus alleen in het zomerseizoen open bij hoogwater, want bij eb stond het bad droog. Dat betekende altijd wisselende openstellingstijden. Door middel van aanplakbiljetten werden de lesuren aan de zwemliefhebbers doorgegeven en ook op de seholen bekend gemaakt. Regelmatig werden er zwemdiploma's uitgereikt en ook in het wedstrijdzwemmen waren

de Krimpenaren zeer aetief Zwemvereniging "De I]ssel" was aangesloten bij de Nederlandsehe Centrale Reddings Brigade en besehikte over een eigen clubvlag en clublied. In 1940 moesten alle zwemmers

en zwemsters letterlijk en figuurlijk onderduiken. Het duurde tot 1959 voor het nieuwe zwembad "De Lansingh" geopend kon worden. Op deze foto uit 1935 geeft badmeester Van Holst een les

droogzwemmen aan: links zoon Willem, daarnaast Basje van Rijswijk, Lida van Sehelven en neefje Wim van Holst.

13 Een triest gezicht, de rokende puinhoop van korenmolen "Onverwacht", die geheel onverwachts in de nacht van 1 5 mei 1930 door brand werd verwoest. Een datum die vele oudere Krimpenaren niet gauw zullen vergeten, want toen verloor de gemeente haar korenmolen die stond, aan de I]sselkant, schuin tegenover de hervormde kerk, die aan de binnenkant van de dijk staat. Voor deze stenen molen werd op 4 april 1853 de eerste steen gelegd. Op de gevelsteen die ingemetseld werd stond de volgende tekst:

Gesticht door

C. van Schelven Wz. De eerste steen gelegd door

Tk. van Schelven ez. den 4 april 1853

Het was de oudste zoon Izak, toen 7 jaar oud, die deze eerstesteenlegging verrichtte. Hij werd later molenaar in Dubbeldarn. Zijn broer Willem van Schelven was de Krimpense molenaar tot 1930, opge-

volgd door diens zoon Willem, die leefde van 1888 tot 1941. De laatste molenaar was Willem Elise van Schelven, die in 1975 tot de beeindiging van het bedrijfbesloot.

14 Dit was wat overbleef van de eens zo fraaie korenmolen: een kale romp die alle glorie van voorheen had verloren. Werd de molen aanvankelijk geheel als verloren beschouwd, na grondig onderzoek bleek de mogelijkheid tot herbouw aanwezig, zij het in gewijzigde vorm. Nimmer zouden de wieken meer draaien of met vlaggetjes versierd kunnen worden, nooit zou men meer door een bijzondere stand van de wieken een bepaalde gebeurtenis aan de inwoners kunnen meld en. In de korenmaalderij werd een SO pk dieselmotor voor aandrijving geplaatst en dat maakte het overbodig om het bovenstuk van de molen stelling, draaibare kap en wie-

ken - aan te brengen. Deze korenmolen werd in 1930 getroffen door brand (vermoedelijk kortsluiting), andere molens elders werden gesloopt, maar op welke wijze er ook verandering in kwam,

er kwamen moderne indusrriele maalderijen en daar konden de ouderwetse trouwe dienaars van de natuur, de windmolens, niet meer tegenop.

15 In december 1897 volgde WM. Blom zijn oom en voogd dokter ]. Koning op, die vanaf 1880 in Krimpen huisarts geweest was en om gezondheidsredenen zijn praktijk moest neerleggen. Dokter Koning bezocht zijn patientcn per koets, de jonge dokter Blom deed dat per fiets en altijd vergezeld van zijn hondo Als een van de eersten reed hij in een auto, een TFordje, dat in het dijkdorp veel bekijks trok. Dokter Blom, 29 jaar oud toen hij zijn praktijk begon, was van het begin af aan zeer nauw betrokken bij het werk in de gezondheidszorg en spande zich in om, daar waar nodig, verbeteringen te brengen. Als medeoprichter van het plaatselijke Groene Kruis, op 19 maart 1901, drong hij (als

raadslid) bij het gemeentebestuur erop aan dat Krimpen zou aansluiten op het waterlei ding net. Een paar jaar later Hadden de inwoners schoon drinkwater. Hij richtte een eigen ziekenfonds op met een contributie van 20 cent per gezin, per week. Onder aIle omstandigheden konden de inwoners een beroep op hem doen, terwijl de gemeente in 1930 toch al 5000 inwoners telde. In dat jaar kwarn zoon Auker Blom zich inwerken in de praktijk bij zijn vader, die tot dan de enige huisarts in Krimpen was. Dokter WM. Blom overleed in 1932 in Noordwijk op 64-jarige leeftijd.

16 Deze foto, gemaakt op de I]sseldijk aan het begin van de jaren dertig, wijst erop dat het echt "verleden tijd" is. De auto, een T-Fordje, is het bekijken waard en oak de drie jongemannen met de pet op vragen de aandacht. Let oak op de houten lichtmast die een eindje achter de auto zichtbaar is. Evenals de auto zijn oak die lichtpalen reeds lang uit het straatbeeld verdwenen. In dienst van de Cooperatieve Verbruikers- en Productievereniging "Vooruitgang" UA., kortweg gezegd de Coopcratic, te Krimpen aan den I]ssel, met destijds filialen in de Stormpolder en het Zandrak (deel van de I]sseldijk) werd met deze bestelauto het brood bij de klanten

bezorgd. De broodbezorgers zijn, naast het rechterportier staand]aap van der Zijde; voor de auto staand Heimen Pols en daarachter de chauffeur Willem van Genderen. Zij bezorgden oak brood in Krim-

pen aan de Lek en in Lekkerkerk.

17 Het mannenkoor "Zanglust" , gefotografeerd in de bosrijke omgeving van Zeist, na afloop van het zangersconcaurs in 1930. Alle leden en de dirigent drag en het insigne voor het behalen van een eerste prijs. Het mannenkoor werd in 1927 opgericht door de heren B. de Deugd, 1. van Hoff, A. Lagerwaard en W Vogelenzang de long. Tot dirigent werd benoemd Henk de long, onderwijzer aan de Openbare Lagere School 2 in de Tuinstraat, (op de foto de man met de zwarte bos haar, zittend midden in de tweede rij). Op dezelfde rij, van links naar rechts: tweede A. Lagerwaard, zevende B. de Deugd en negende WVogelenzang

de long. Op de achterste rij

helemaallinks 1. van Hoff, die ruim zestig jaar lid van het koor was. Niet alleen met zing en behaalde het koor veel success en. Ook hun toneelspel trok volle zalen, door jaarlijks op twee achtereenvolgende

avonden voor de pauze het zangrepertoire af te werken en na de pauze donateurs en belangstellenden te verrassen met een mooi toneelstuk. Met een timmermansbaas als Barend de Deugd, bestuurslid

en medeoprichter, kregen de leden gelegenheid een muziektent te bouwen die vele jaren dienst heeft gedaan bij "zomeravondzang" in de open lucht.

18 Het waren de hervormde predikant dominee P. van Willenswaard (van 26 oktober 1890 tot 1 oktober 192 7 in Krimpen aan den I]ssel) en zijn echtgenote mevrouw E. van Willenswaard-van Walsum, die inspireerden en stimuleerden tot de oprichting van een vrouwenvereniging. Dat gebeurde op 5 november 1924 met dertig dames, aanvankelijk aangesloten bij de NCVB, de Nederlandse Christen Vrouwen Bond, maar later jarenlang bij de Christen ]onge Vrouwen Federatie. Het ledental steeg, de dames waren steeds meer betrokken bij het plaatselijke kerkewerk, maar onveranderd bleefhet samenkomen elke maand met tussendoor de jaarlijkse uit-

gaansdag. In het laatste oorlogsjaar konden geen bijeenkomsten meer gehouden worden. Ongeveer een jaar later kwamen de dames bijeen voor deze opname, het was toen 1946. Zittend vierde van

links: mevrouw F. BuiskoolSteenbergen, presidente van de vereniging, die op 17 juni 1948 bij een auto-ongeval om het leven kwarn. Zij was de echtgenote van dominee ].P. Buiskool, die ook bij het

ongeval betrokken was, maar het overleefde.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek