Krimpen aan den IJssel in oude ansichten deel 2

Krimpen aan den IJssel in oude ansichten deel 2

Auteur
:   M. de Haij-de Visser
Gemeente
:   Krimpen aan den IJssel
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-6315-6
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Krimpen aan den IJssel in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

19 De enige inwoner van Krimpen aan den I]ssel die ooit door de Kroon tot dijkgraaf werd benoemd was de in 1900 geboren Jan Halling. Hij was landbouwer en veehouder en woonde met zijn vrouw in deze eeuwenoude boerderij aan de I]sseldijk, daar waar nu de oprit van de Burgemeester Aalberslaan is. De heer Halling was ook enkele jaren wethouder voor de partij Gemeentebelang. Na eerst hoofdingeland-plaatsvervanger te zijn geweest, werdhij op 1 augustus 1959 tot dijkgraafbenoemd. Het dagelijks bestuur van het hoogheemraadschap wordt gevormd door een dijkgraaf en zes hoogheemraden. Van dit college moeten alle leden

binnen de Krimpenerwaard wonen. Op 1 augustus 1970 nam Jan Halling afscheid wegens het bereiken van de 70jarige leeftijd. Hij overleed op 12 december 1971 te Rotterdam.

20 Niet minder dan 33 jaar was de heer]. Aalbers burgemeester van Krimpen aan den I]ssel. Zijn ambtsperiode kenmerkte zich door hoogte- en dieptepunten. In het begin was er de grote werkloosheid, gevolgd door de Tweede Wereldoorlog, en een derde gebeurtenis die Krimpen niet ongeschonden liet was de watersnoodramp van 1953. Steeds moesten beslissende maatregelen en voorzieningen getroffen worden in overleg met de gemeentebestuurders en hogere instanties. Een groot aandeel had burgemeester Aalbers in de werkvoorzieningsprajecten in de gemeente, waarbij vele werklozen ingezet konden worden en grate werken tot stand

kwamen. Voor dergelijke "werkverschaffing" vertrokken ook wel Krimpenaren enkele weken naar Drenthe, dit alles onder toezicht van de Nederlandsche Heide Maatschappij. Het tijdperkAalbers kenmerkte zich ook op onderwijsgebied. Zo was hij de grandlegger voor het lager beroepsonderwijs en het onderwijs aan schipperskinderen. Zijn hobby was de teelt van zijderupsen. Hij werd geboren te Hasselt in 1890 en overleed te Gouda in 1969.

21 Oude landkaarten van Krimpen aan den I]ssel geven aan dat aan het einde van de boezemkade een watermolen stond. In 1883 werd daarvoor in de plaats het stoomgemaal "Langeland en Kortland" gebouwd, in 1931 kwam er een dieselmotor in. Die liep gesmeerd, maar het brandstoffentekort in de oorlogsjaren 1940-1945 maakte plaatsing van een elektromotor noodzakelijk. Gemiddeld 1000 uur per jaar was het gemaal in werking om het water in de polder op peil te houden. Bij veel regen pompte het uit naar de Hollandsche I]ssel en bij erg droog weer, vanuit de rivier de polder in. Het gemaal dat aan de I]sseldijk staat (nummer 450) en zeer goed

onderhouden is, wordt sedert 1995 alleen nog bij extreem afwijkende waterstand, in gebruik gesteld door de dichtbij wonende machinist H. Heuvel-

man.

22 Goede samenwerking, dat noemde burgemeester A. van Walsum een eerste vereiste, toen in 1919 jongelui wilden starten met een voetbalclub. Na veel gesprekken en pogingen om tot overeenstemming te komen, gelukte dat op 1 november 1919. Minder goed vlotte het om goedkeuring te krijgen voor een speelveld. Na enkele jaren gastvrijheid genoten te hebben bij Vitesse in Krimpen aan de Lek, dat op de Zaag speelde, slaagden de leden van DCV (Door Combinatie Verkregen) er in 1926 pas in, een veld in eigen beheer te krijgen voor een huurprijs van achthonderd gulden per jaar. Vastgestelde regelingen en wetten van de gemeente

veraorzaakten grate geldzorgen bij de vereniging, maar dankzij de inzet en het doorzettingsvermogen van bestuur en leden, kon men zich na 192 8 ten volle aan de voetbalsport geven. Daarbij bleven

doelpunten en kampioenschappen niet uit. Een van de kampioensfoto's van Dey; met op de achterste rij, van links naar rechts: Wim Nobel, Rook Vuik, Kees ten Holt, Rien Terlouw; Rook Kreuk, de

scheidsrechter, Siem den Boer en Cees de Vries. Zittend: Frits de Vries, Pieter de Haij, Arie Butter, Jan Boers, Teunis Ooms en Jan van der Schelling.

23 De volgende duidelijke tekst stond op het legitimatiebewijs dat in 1934 werd uitgereikt aan de leden van het Oranje-vendel te Krimpen aan den I]ssel: "Zij die lid zijn van de Oranje-Garde, zijn in het bezit van kleeding en uitrusting, alsmede van een Handleiding ten behoeve van de Oranje-Garde in Nederland. Bij verblijf elders, dient dit tevens als Bewijs van Toegang tot bijeenkomsten uitgaande van de Oranje-Garde. Dit Bewijs bij oefeningen en bijeenkomsten steeds bij zich te dragen." In de stijl van en met het hoofdlettergebruik uit de jaren dertig was dit bewijs niet aIleen ondertekend door de gardist( e) maar tevens door de plaatselijke Vendelcommandant, de heer C.A.P. Engelse, en de Landelijke Gardecommandant, de heer E. Raams uit Vlaardingen. De wekelijkse bijeenkomsten waren

zeer afwisselend met muziek en zang, vaderlandse geschiedenis en spelen, dat alles onder goede lei ding en in groepen naar leeftijd ingedeeld. Studie werd gemaakt van bijvoorbeeld het vendelzwaaien, waarmee bij optreden naar buiten goede

resultaten werden geboekt. Ook het lintenspel dat gespeeld werd in de kleuren oranje, rood, wit en blauw, waarbij al zingend de linten verwisseld werden, bood altijd een kleurrijk schouwspel. De Tweede Wereldoorlog maakte

aan dit mooie jeugdwerk in Nederland een einde. De foto toont acht Krimpense leden van de Oranje-Garde, onder leiding van de onderwijzeres mejuffrouw Brakman, bezig met het oefenen van het lintenspel.

24 De eerste in Krimpen opgerichte vereniging is de C]MV. Op 11 oktober 1891 was het dominee P. van Willenswaard, die via een kanselboodschap de jongemannen verzocht nog dezelfde avond naar de consistoriekamer te komen, omdat vanuit de Hervormde Gemeente stemmen waren opgegaan om tot oprichting van een jongelingsvereniging te komen. Gestart werd met 18 leden, een getal dat in korte tijd £link steeg. De eerste bestuursleden waren: F. Slapppendel, president; Th. Buijs, secretaris; M. Rolloos, penningmeester; P. van den Berg, bibliothecaris; C. Boelhouwer, vice-president. Door bestuur en leden werd de kerkeraad gevraagd en benoemd

tot Commissie van Toezicht. De meisjes konden niet achterblijven en zo werd ruim een jaar later, op 29 december 1892, de christelijke meisjesvereniging "Irene" opgericht.

Vele jaren later, na goede samenwerking vanaf het begin, fuseerden beiden tot een C]v. Op deze foto, beginjaren dertig, gingen de jongemannen nog alleen een dagje uit.

2S De C]V was (en is nog steeds) zeer aetief onder de Krimpense jeugd van alle Ieeftijden. Waren het in de beginjaren wekelijkse samenkomsten voor de meer oudere jeugd met een inhoudelijk programma, daarin kwam verandering toen ook de jongens en meisjes in clubverband mee gingen doen. Er kwamen sport - en spelmiddagen, de zogenaamde buitendagen, kampweken en samen met de jeugdIeiders waren ook de programma's in de wintermaanden goed van opzet. De Krimpense C]V is Iandelijk aangesloten bij het Christelijk Jongeren Verbond en heeft ook haar taken in het wereIdwijde YMCA. Vele jaren besehikte de vereniging over een

omvangrijke Ieesbibliotheek voor het uitlenen van boeken. In het verenigingsleven was door de jaren heen het jaarfeest een belangrijk programmaonderdeel. Voor de jeugd op

deze foto is "zakslaan" toeh wel moeilijker dan gedaeht.

26 Aan de binnenkant van de dijk was vroeger de Steenplaats No. Een van Jan MijnlieffFopzn. gevestigd. Na beeindiging van deze steenplaats/ annex rietmattenfabriek, werden eind jaren dertig de op deze kaart staande woningen gebouwd en bewoond door: ]. Goudriaan, H. Goudriaan, E. de Vries, A. Kooy,]. Oosterwijk en G. Mul. Buitendijks staat het huis van Cees deJong, baas bij de steenbakkerij, en ook het kleine huisje op de voorgrond hoorde daarbij. Vanhieruit werd de over water aangevoerde zuivere rivierklei, geschikt voor het bakken van de bekende ijsselstenen, naar de bezinkputten gebracht. Dit gebeurde met een in dit gebouwtje staande

motorpomp, die het slib via een pijpleiding door de dijk naar die putten bracht. Na sluiting van de steenplaats in 1929 heeft het pomphuisje eerst ongebruikt gestaan.

Daarna reviseerde Henk Vuijk er oude auto's (wat resulteerde in een groot taxibedrijf) en bood het tot aan de sloop een opslagruimte aan rijwielhandel GEGo.

27 Een prachtig uitzicht over een bevroren I]ssel. Alle scheepvaart ligt stil en dat betekent voor de binnenschippers die noodgedwongen voor de wal moeten blijven een strop. Aan de oeverkant is duidelijk het zogenaamde bom-ijs te zien. Dat is dun ijs wat door kruilng tegen de kant geschoven ligt en niet op het water rust. Daarover lopen was levensgevaarlijk. Op de foto de aanlegsteiger van de I]sselboot, die driemaal per week van Gouda naar Rotterdam heen en weer voer voor vracht, passagiers en het vee van de Rotterdamse weekmarkt op de dinsdag. Het duurde soms wel weken voor de rivier weer open lag en doorvaart mogelijk was. Voor-

dat de ijsschotsen verdwenen waren? ... dat duurde nog wel wat langer!

28 Winter 1928-1929.Een strenge vorstperiode had alle scheepvaartverkeer lamgelegd en vooral de hard nodige aanvoer van brandstoffen onderyond hiervan veel hinder. Om hieraan een einde te maken

besloot Rijkswaterstaat de hulp

in te roepen van ijsbrekers. In maart 1929 begonnen de schepen .Rusland" en "Siberie" hun voor het ijs vernietigende werk. De sterke ijsvloer waarover auto's en vrachtwagens zonder gevaar over de I]ssel konden rijden, scheurde met hevig gekraak bij elke aanval van de ijsbrekers. De paal op de voorgrond deed dienst om er de verlichting voor het voetpad aan op te hangen. Dit voor de voet-

gangers die, in plaats van over ~ -c:

te varen, naar de overkant moesten lopen bij het veer Van der Ruit, waar de veerlui voor een plankier zorgden.

-

., -

-: "

_:e;.. :.~_

-,-

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek