Krimpen aan den IJssel in oude ansichten deel 2

Krimpen aan den IJssel in oude ansichten deel 2

Auteur
:   M. de Haij-de Visser
Gemeente
:   Krimpen aan den IJssel
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-6315-6
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Krimpen aan den IJssel in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

29 Eenmaalopengebroken rivieren hadden nog wekenlang drijvende ijsschotsen, die veel overlast veroorzaakten. Ondanks het feit dat de zan hoger stond en daarmee ook de temperatuur steeg, duurde het in 1929 tot begin april voordat de laatste restanten ijs verdwenen waren.

30 Door de Commissaris des Konings in de pravincie Zuid-Holland werd, ingaande 1 november 1889, betreffende artikel 191 der gemeentewet, in Krimpen aan den I]ssel tot gemeenteveldwachter benoemd Dirk van den Bosch, wonende te Gouda. Hij werd geboren te Hazerswoude op 4 november 1854 en volgde veldwachter G. Krab op, aan wie eervol ontslag verleend werd wegens vertrek naar Vrijhoeve-Capelle. De taak van Van den Bosch, die uit 25 sollicitanten werd gekozen, was de handhaving van de orde in het dorpje, dat in die tijd rand de 2500 inwoners telde. Dat betekende niet al leen toezicht houden op de sluitingstijden van de cafes,

maar ook het opsporen van stropers en dronken lui ter ontnuchtering opsluiten. De gemeenteveldwachter vervulde tevens de functie van gemeentebode. Poststukken betreffende correspondentie van het gemeentebestuur werden door hem ter bestemder plaatse bezorgd en/of ter ondertekening aangeboden en in ontvangst genomen. Het gezin van Dirk van den Bosch vestigde zich op 14 november 1889 in Krimpen en woonde aan de Tiendweg.

31 Voor echte baanwedstrijden is een ijsbaan nodig! Het bestuur van de "I]sclub Krimpen aan den I]ssel" was daarvan ten volle overtuigd en zette alles in het werk om dat doel te bereiken. Ongeveer 1929-1930 kon het bestuur, bij huurovereenkomst, beschikken over een weiland gelegen tussen Wetering en Tiendweg, eigendom van W van der linden. Daarop werd een clubgebouwtje gebouwd voor materiaalberging en bij openstelling tijdens een vorstperi ode fungeerde het als centraal punt, vanwaar alles wat met schaatsen en wedstrijden te maken had, geleid werd. Aan Tiendwegzijde stond het hokje voor de kaartverkoop; aan Weteringkant de

polder-watermolen, die later werd vervangen door een motorpomp. Bijna 25 jaar wapperde de vlag boven de ijsbaan. Met de aanleg van Boerhaavelaan en Buys Ballotsingel in 1954 verdween de

mogelijkheid om baanwedstrijden te organiseren. Het bestuur in 1936, zittend van links naar rechts: A. Boers, B. Verstoep, ]oh. Gouwens, L. Ponsen, G. Verheul en W van Schelven. Midden: 1. Rook,

]oh. Pols, W van der Linden, C Geleedts en D. Gouwens. Achterste rij: A.C Slappendel, ].C Evegroen en CA. Rook.

32 De eerste foto van muziekvereniging Concordia, opgericht op 1 november 1898. Mogelijk gei"nspireerd door de inhuldigingsfeesten in september van dat jaar, nam een aantal muziekliefhebbers het besluit tot de oprichting van deze eerste Krimpense muziekvereniging. Gestart met 38 leden kon direct met musiceren worden begonnen en de Krimpense burgerij bood na een geIdinzameling Concordia een prachtig vaandel aan. Over de beginjaren is veel informatie verloren gegaan bij de watersnoodramp. Bekend is wel dat in de tijd dat de heer Horsman uit Krimpen aan de Lek (1921 tot 1946) dirigent was, Concordia bij deelname aan

het Nationaal Muziekconcours drie prijzen tegelijk in de wacht sleepte: de eerste prijs in de afdeling Uitmuntendheid, een ereprijs voor het hoogste aantal punten en de directeurspri j s. Concordia, uit-

gegroeid tot een groot fanfarekorps, gaf in het verleden vaak buitenconcerten in de eigen muziektent.

33 De veerpont gereed voor de afvaart van Krimpen naar Capelle aan den I]ssel. Deze opname, gemaakt in de jaren twintig en als ansichtkaart uitgegeven door de heer C. Boers - de eerste kapper in Krimpen - biedt een rustige aanblik. De toen nog met de hand getrokken pont brengt hier paard en wagen, plus enkele fietsers naar de overkant. De gebroeders Van der Ruit staan uiterst links en rechts. Het eeuwenoude pontveer dat al genoemd werd in het jaar 1666 en waarover de Dorpsen Geschiedschrijver in 1795 schreef dat het een "zeer druk veer" was, kwam door het verkrijgen van het veerrecht in 1873 in handen van Jan van der Ruit. Zijn zoon Gerrit

volgde hem in 1899 op, om in 1925 plaats te maken voor de gebroeders Jan, Wiggert en Wouter. Zij werden later weer geholpen door hun opgroeiende zoons, totdat in 1958 met de stormvloedkering ook de

Algerabrug over de I]ssel gereed kwam. Dat betekende toen het einde van het drukste overzetveer van ons land, met in de laatste paar jaar een capaciteit van gemiddeld 1200 auto's per dag.

34 Het adres op de kar met klompen geeft geen straatnaam aan; alleen huisnummer 61. Dat kon nog in 1928, het jaar waarin deze foto gemaakt werd, want iedere Krimpenaar wist dat Piet Boudesteijn aan de Schaardijk in de

Storm polder zijn klompenmakerij had. Op de plaats rust, even poseren Jan en Arie Boudesteijn voor de fotograaf, dan gaan ze met de klompenkar, getrokken door twee trekhonden, de boer op om in Krimpen aan den I]ssel en omliggende gemeenten de klompen te verkopen. Hoewel klompen gedragen werden door jong en oud, naar het werk, naar school en random het huis, moesten er toch heel wat paren klompen verkocht

worden om in het levensonderhoud van het gezin Boudesteijn te voorzien.

35 Verhuizen naar wat toen het centrum van de gemeente was, bood ruimere perspectieven. Aan de Lekdijk, het gedeelte dat voorheen "onderzijde" genoemd werd, begon de familie Boudesteijn, naast de klompenhandel, met de verkoop van huishoudelijke artikelen, zoals matt en en mattenkloppers, bezems, zeil, manden, borstels en vele aanverwante gebruiksvoorwerpen. Deze foto, genomen begin mei 1940 toont, in de vensterbank zittend, Gerritje Opperol (soldaat die in de kost lag), daarnaast van links naar rechts Jan Boudesteijn, Arie Boudesteijn, Wim Boudesteijn en de dame erachter is hun zuster Neeltje Boudesteijn. De tijden zijn veranderd! De huidige

generatie is helemaal omgeschoold en op de mod erne

le est geschoeid. Schoenen, lederwaren en alles wat op dit gebied te bedenken is, zijn nu hun handelswaar.

36 Aan het "onderzijde" stond sinds mensenheugenis dit huisje met een voor Krimpen uniek geveltje. "Onderzijde" was de aanduiding voor het gedeelte Lekdijk tussen Veerdam en Tiendwegstoep, een naam ver voor de eeuwwisseling door de bewoners eraan gegeven. We schrijven over dit huisje, met huisnummer 9, "stond", want te beginnen met nummer 7 deed de sloper zijn werk aan deze zijde van de Lekdijk, tot aan de Industrieweg. Eerst werd achter de woningen een vrij hoge kade aangelegd, daarna volgde het ophogen van de zelling tot industrieterrein. Toen, voor de op dit terrein te vestigen en gevestigde bedrijYen, een parallel op de Lekdijk

lopende toegangsweg werd aangelegd, stonden de panden echt in de weg en moesten ze dus verdwijnen. Ook dit pand op de foto, waarvan vele oudere Krimpenaren zich nog kunnen herinneren dat aan het begin van onze twintigste eeuw daarin het artistieke kruidenierswinkeltje van Marinus Verduin gevestigd was.

37 Deze opname laat een stukje I]sseldijk zien, dat destijdsTenge werd genoemd. Het witte huis was de slagerij van Piet de Klerk. Rondom de boom direct naast het zonnescherm staat ter bescherming een ijzeren hekje. In het verslag van de Nederlandsche Staden Dorpbeschrijver over Krimpen aan den I]ssel staat meer over deze boom. Hij schrijft: "In 1795 had men aan het Ponteveer alhier zeer veel doortocht van Hollandsche en Fransche Militairen, en niet minder van vluchtelingen. Vervolgens is alhier op 20 maart van hetzelfde jaar de Vrijheidsboom geplant, hetgeen ongewoon plechtig geschied is; ook werd gelijktijdig de Regering veranderd."

Zeer feestelijk werd in 1795 de Vrijheidsboom geplant; weinig Krimpenaren hebben zijn verdwijning na vele jaren, opgemerkt.

38 Een warme zomerdag in 1924, deze opname van het Polderschedijkje, gezien vanaf het 't enge (begin Lekdijk). De autobus staat gereed om passagiers richting Schoonhoven of Gouda te vervoeren. Hoewel op de ansichtkaart niet zichtbaar, Hadden verschillende neringdoenden hier hun zaak. Duidelijker te zien is aan de rechterzijde het dubbele pand van Gerrit Slingerland. Zijn vrouw Sijgje Slingerland-Pols begon in 1909, toen het gezin nog aan het Onderzijde (Lekdijk) woonde, met het vervaardigen van dameshoeden en de verkoop daarvan: een succes voor eigen gemeente en omliggende dorpen. Korte tijd later kocht haar man de wo-

ningen aan het smalle Polderschedijkje, waarin aan de ene kant een sigarenwinkel en aan de andere kant het hoedenatelier en tevens verkoopruimte, gevestigd werden. In 1919 stopte mevrouw Slingerland

met haar hoedenzaak, die werd overgenomen door de dames Van Duyvendijk, wat slechts twee jaar stand hield. Dat betekende echter niet het einde van de hoedenzaak van de enige modiste in Krimpen.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek