Krommenie in oude ansichten deel 3

Krommenie in oude ansichten deel 3

Auteur
:   J. Emmerig
Gemeente
:   Zaanstad
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1449-3
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Krommenie in oude ansichten deel 3'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

49 Zo'n 15 jaar na de vorige foto was er al sprake van een echt park. Het park was een soort werklozenproject dat door schenkingen van fabrikanten, onder anderen van Kaars Sijpesteyn, mogelijk werd gemaakt. De echtgenote van Kaars Sijpesteyn, die zich voor de realisering enorm had ingespannen, kreeg de eer naamdraagster van dit prachtige park te worden. Zo werd het Agathepark een feit. Op de achtergrond de muziektent in zijn eerste uitvoering; helaas werd er door vandalen tot tweemaal toe brand gesticht en de derde herbouw is op 20 juni 1999 weer heropend. Voor ons dorp is deze mu-

ziektent een onmisbaar attribuut geworden; talloze concourswedstrijden voor muziekgezelschappen vonden er plaats en we hopen dat dit nog lang zo zal blijven. Links zien we de vo-

liere, een project van werkloze timmerlieden uit de crisisjaren. In de jaren zeventig is deze voliere door de huidige vervangen. Toen en nu, het park blijfi een oase van rust.

50 Wat een rust, de Noorderdurgsloot met rechts de plaats waar in 1930, zo'n tiental jaren na deze opname, het park werd aangelegd. Ongeveer ter hoogte van het gebouwtje rechts kwam de Parklaanbrug. In het huis op de voorgrond was de familie Boon woonachtig. Met allerlei pakhuizen en bouwseltjes maakt het geheel een wat rommelige, maar toch vredige indruk. Het is dan ook bijna niet meer voor te stellen dat deze sloot tot in de twintigste eeuw een van de belangrijkste handelsroutes van ons dorp was. In die tijd voeren zwaar beladen goederenschuiten af en aan. Hun plaats is nu in-

genom en door een eenzame roeier.

Krommenie. Durgsloot.

51 Een winterse Durgsloot van zo'n vijftig jaar geleden. De masten van de ijsbaan geven aan dat hier al sinds jaren, bij goed en sterk ijs, wedstrijden plaatsvonden: arren- en priksleewedstrijden maar vooral de kortebaanwedstrijden op de schaats. Deze wedstrijden vonden tot de jaren vijftig veelal plaats met prijzen in de vorm van vaedsel, de spekrijders kwamen van dorpen ver om hun buit in de wacht te slepen. Die bestond uit spek, bonen en erwten geld viel er toen nag niet te verdienen - vandaar de term 'voor spek en bonen meedoen'. De rustieke Parklaanbrug op de achter-

grand was in die tijd een pracht van een tribune. Rechts de achterzijde van de vraegere sigarenfabriek van Baars, waar de VictorHugasigaren werden gemaakt. De man op de voor-

grand is Comelis Emrnerig, hier met zi]n nichtje Cato, die schaatsles van hem kreeg.

52 Zo'n honderd jaar geleden werd er bij goed ijs achter de societeit Ons Genoegen een kolfbaan voor de vereniging 'Onder Ons Tonegido' aangelegd. Deze zeer oude sport, die op diverse kolfbanen in de Soos en het Heerenhuis werd bedreven (en nog steeds!), kan het best op een goed waterpas liggende baan worden gespeeld. Wat is er dan beter dan een ijsbaan? De inwendige mens werd in de wedstrijdtent, in de vorm van koek-en-zopie, niet vergeten. Op de foto zien we links Van der Toren, de man met pet is Van Vliet, naast hem op de voorgrond de heer Schotte. De zevende persoon van

links is de heer WM. van Vliet, eigenaar van de societeit Ons Genoegen. De personen in de tent zijn mevrouw Van Vliet en de heer Reijne.

53 De oud-katholieke kerk aan de Noorderhoofdstraat, een nog bestaand rijksmonument, is een van de oudste gebouwen van Krommenie. Sinds 1 61 2 werd deze vroegere schuilkerk door de roomskatholieken als gebedsruimte gebruikt. Het gebouw, dat van oorsprong een boerderij was, dateert echter al van veel eerder. De kerk heeft in de loop der jaren een aantal verbouwingen en restauraties ondergaan. In de kerk is het vierkant van de vroegere boerderij nog te herkennen. De kerk bezit een aantal kunstschatten, zoals een altaarstuk 'Verrijzenis van de Heer'i dat in 1635 door Willebrordus Boogaerts is geschilderd. Het altaar is afkomstig uit de schuilkerk 'De Pauw' te Amsterdam. De zuidgevel is gesierd met

een gebrandschilderd raam voorstellende 'De bevrijding van Petrus uit de gevangenis', in 1946 door Hans Bijvoet gemaakt. Dit raam is door mevrouw Kalff- Wichers Hoeth, de moeder van oud-burgemeester Kalff, aan de kerk geschonken als dank voor de behouden terugkeer van haar zoon uit Duitse gevangenschap. Tegenwoordig vinden in de kerk veel concerten plaats.

54 Een buurtje dat pas in het begin van de twintigste eeuw werd verwezenlijkt was het stratenplan op het voormalige Kloosterland. Hier werden de Nassaukade, de Van Limburg Stirumstraat, de Van Hogendorpstraat en het Oranjeplein aangelegd. We bevinden ons hier op het Oran]eplein rond 1 92 5. De oude Noorderschool was inmiddels de Uloschool geworden, die we tussen de bomen ontwaren, Eind jaren zeventig werd deze school, die toen haar honderdjarig bestaan vierde en inmiddels Van der Leeuw Mavo was gedoopt, gesloopt. Op de plaats van de school staan nu woningen,

Het Oranjeplein had een mooi uitzicht op het plantsoen, waarin de muziektent een markante plaats innam. Tot in de jaren dertig is deze muziektent door de verschillende muziek-

Kat, met rechts daarvan de slagerij van Jan Dekker.

korpsen van Krommenie in gebruik geweest. Na de bouw van de muziektent in hetAgathepark verdween ook dit nostalgische bouwsel. Op de achtergrond het tabakswinkeltje van Theun

55 Op het Kloosterland bouwde de woningbouwvereniging 'Helpt Elkander' , later De Volkswoning geheten. een van haar eerste wooncomplexen. Op deze foto van rond 191 0 zijn deze woningen net bewoond. Het waren in de geest van die tijd luxe arbeiderswoningen met een echte wc, dus geen tonnetjes meer. Het zag er allemaal wat eentonig uit, maar door de beplanting die er snel kwam en het sociaal contact, dat in dergelijke buurten zeer groot was, werd het er prettig wonen. Nu, zo'n negentig [aar later, staan deze woningen er nog vrijwel onveranderd, een beter be-

wijs van degelijke bouw kan je dan ook bijna niet vinden.

KROMMENIE.

Van LImburg Stirumstraat.

56 Een kijkje in 1890 op het einde van de Noorderhoofdstraat, toen nog Noordeinde genoemd. Op deze ansicht zien we links de slagerij van Dekker met daarnaast de bakkerij van Piet Bus, van wie Guurtje, die in de winkel stand, wel een van de bekendste personen was. Bakker Bus stond in de wijde omgeving bekend als de befaamde taai-taaibakker. Verderop, met tuitgevel, de bakkerij van Spil, waar later Jacob Bartels zijn winkel en bakkerij had. Het gebouwtje rechts is het onderkomen van de Noorderspuit, 'ut spoithoisie', zoals men in de buurt zei. Van de personen op de afbeelding is

de eerste persoon links bakker Bus, met rechts van hem een personeelslid van Baars en hiernaast Jacob Emmerig. Bij de handkar staan Cor Valk en diens echtgenote. De hondenkar

links is volgeladen met tabaksbladeren, die naar thuiswerkers werden gebracht, die de bladeren stripten voor de sigarenindustrie van Baars en Middelkamp.

57 Aan het einde van de Noorderhoofdstraat stond cafe De Vriendschap, waar Cor Emmerig zo'n 65 jaar de scepter zwaaide. Het was een echt bruin dorpscafe waar vooral veel vaste klanten hun 'hassebassie' kwamen genieten. Veel ging er in die tijd 'op de pof', waarbij de schuld dan achter de toog - dit noemt men nu de bar - op een leitje werd genoteerd. Op zaterdag na werktijd kwam menigeen zijn schuld inlossen. Veel gezinnen die het arm hadden, moesten dan maar zien met het schamele restant van het weekloon, dat toch al niet hoog was, rond te komen. Het cafe was een zeer oud gebouw en was in 1600 al bekend als 'Het huis van 't Evenwight' . Het was genoemd naar de daarachter liggende paarden-rosmo-

len. Links van de weg zien we de winkel van Piet Schaap, die getrouwd was met Anna Emmerig, een zuster van Cor. Het laatste huis werd bewoond door de familie Luiting. Cafe en winkel werden in de loop van 1960 gesloopt om plaats te maken voor nieuwbouw. Daar waar de kruidenierswinkel was kwam de showroom van meubelwinkel Willem Scheer, waar nu Bootsman zijn zaak heeft. Op de plaats van het cafe werden in het kader van 'het opengatenplan' woningen gebouwd; om die reden verdween ook de Mavo. Door de vernieuwingsdrang uit die jaren zijn helaas heel wat oude en historische gebouwen opgeofferd.

58 Ook het Kruispad, de tegenwoordige Kruisstraat, behoort tot een van de oudste paden van Krommenie. De geschiedenis van dit pad begint al aan het einde van de zestiende eeuw Deze foto uit 1 91 0 Iaat de bebouwing links zien die pas yond 1850 op gang kwam; voor die tijd was er aileen bebouwing aan de rechterzijde van het pad. We zien links het huis van Hakvoort, een oude uit Urk afkomstige man die, evenals zijn vrouw, altijd in Urker klederdracht liep, hij had dan ook de bijnaam 'de Urker'. Hiernaast het dubbele woonhuis waar Oostveen en de sigarenmaker Smit woonden, vervol-

gens het woonhuis van Emmerig en hiernaast het huis van sigarenmaker Krijgsman. Rechts op de foto het pakhuis van de sigarenfabriek Baars. Vervolgens het woonhuis van

Goedhart, die een zaagselen raphandel had. De woningen waren links en rechts van de Kruispadsloot gebouwd, wat met de vele bruggetjes een echt dorpssfeertje opriep. De

sloot werd in de jaren twintig gedempt en bestraat. Tegenwoordig is deze straat een drukke doorgangsweg aan de noordzijde van Krommenie geworden.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek