Krommenie in oude ansichten deel 3

Krommenie in oude ansichten deel 3

Auteur
:   J. Emmerig
Gemeente
:   Zaanstad
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1449-3
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Krommenie in oude ansichten deel 3'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

59 Achter het Kruispad lag de NoorderWeelsloot. Na het graven van de Nauernase Vaart werd er een sluis aangebracht waarna hij Noorder Sluissloot ging heten. Deze foto van vijftig [aar geleden geeft een beeld van de bebouwing van het links liggende Visserspad en rechts het Kruispad. De vele pleetjes boven de sloot laten zien dat het met de riolering nog maar matig gesteld was. In het huis rechts woondedeweduweVan der Hoeven met haar zoon Klaas, die in de buurt beter bekend was als 'Klaas Peeuw' . Baanvegers zijn op dit winterse tafreeltje druk doende de ijsvloer schoon

te houden. Op de achtergrond het huis van Wouda, waar later Bleeker woonde en links ervan de oude Zwerverbrug.

60 Een kijkje vanaf de Noordersluis naar de Noorderbrug. We zien hier nog het bescheiden sluishuisje uit 1895. De sluiswachter, die rand 191 0 teyens de bediening van het nieuwe elektrische gemaal opgedragen kreeg, kwam gelijk beter te wonen. Het oude sluishuis werd gesloopt en vervangen door een nieuwe woning, zoals die zich heden nog vertoont. Jarenlang was Klaas Nielen de sluiswachter; hij werd veelal bijgestaan door zijn pleegdochter Hester Tentey. 's Avonds was het gemaal de pleisterplaats van veel buurtbewoners, er werd dan 'gebeurst'. Halverwege het Kruispad was een rederij die vracht ver-

voerde, wat aan het binnenvaartschip nog te bespeuren valt, Her Visserspad had in die tijd amper bewoning, een boerderij en war grasland voor de koeien was alles.

61 Nabij de Noordersluis stond een hennepklopmolen, De Weldragende Karseboom genaamd. Voor deze molen was in 1641 een windbrief afgegeven. De molen werd in 1885 tot stellinghoogte afgebroken. De onderbouw, een achtkant, werd evenals de molenschuur nog jaren hierna in gebruik gehouden. Het pakhuis werd door Reijne als opslagplaats voor houtpraducten gebruikt. Het malenanderstuk werd als waning ingericht en tot in de jaren zestig door de familie Sely bewaand. Op deze foro uit 1875 zien we de hekelaarsplaeg die uit Graftdijk afkamstig was en naar de minder fraaie naam De Lelijkers luisterde.

62 Via de Noorderhoofdstraat ga je over de Noorderbrug de Vlusch in. Hier de oude houten ophaalbrug die het dorpsbeeld een eeuw lang bepaalde. Deze brug had de eerdere hoge kippenbrug vervangen. In de jaren twintig werd de houten brug door een ijzeren vervangen, die 20'n 25 jaar geleden weer plaats moest maken voor de huidige vaste brug. We hebben tevens een beeld van de eerste bebouwing van het Blok. In het huis rechts woonde de timmermansbaas Ten Wolde; rand 1 92 0 verdween dit oude huis en werd door een modern stenen pand vervan-

gen. De zaak werd voortgezet onder de deftige naam Aannemersbedrijf Ten Wolde. Dat de Vlusch in die dagen nog slecht begaanbaar was toont het bord op de brug wel aan, met de

tekst 'Verplicht stapvoets te rijden'.

63 Het kippebruggetje naar het Blok. De vaste bruggen werden zo hoog gemaakt om de hooipramen eranderdoor te kunnen laten varen. Veellanderijen lagen op plaatsen waar wegverkeer onmogelijk was, dus was het water de aangewezen vervoersweg. Het bruggetje werd in 191 5 vervangen door het latere witte bruggetje, dat in 192 1 plaats moest maken voor een ijzeren brug. Het witte bruggetje werd overgeplaatst naar het Duinkerken. Net als bij de Noorderbrug kwarn hier rand 1975 een vaste brug. De Blokkerbrug op de ansicht heeft echter in zijn vorm zo'n driehonderd jaar dienstgedaan. Links ziet u nog een glimp van de bakkerswinkel van Voorn, ernaast een houten huis dat kort na deze opna-

me gesloopt werd en is vervangen door een stenen woning, waar Baars woonde. Op de hoek van het Visserspad stond het woonhuis en de winkel van fotograaf Zwart, die in zijn

manchester pak met zijn fototoestel een markante dorpsfiguur was. Veel door hem gemaakte foro's en films geven nu nog een goed beeld van het Krommenie uit de eerste helft

van deze eeuw. Achter het huis van Zwart was een werkplaatsje van zijn vader, waar zuur- en kaneelstokken, een echte kermisspecialiteit, werden gemaakt.

64 Op deze wel heel oude foto van rand 1880 zien we de eerste bebouwing van het Blok. Tussen 1600 en 1700 werd er een viertal huizen gebouwd. Na tweehonderd jaar was men echter niet veel verder gekomen. De bevolkingsgraei van ons dorp verliep tot 1900 dan ook zeer langzaam en ge1eidelijk. Links is een blokje van drie woningen zichtbaar waar onder anderen de familie Van Ginkel woonde. Hoewel enigszins gemoderniseerd, bestaan enkele van deze houten huizen nog. Hier woonden later Offenberg, Spaander, Gravensteijn, Luijting en Hakvoort. Op de voorgrond de

Vluschsloot. De opname is ter hoogte van Barkeloo gemaakt. Het weiland op de voorgrond is de latere locatie van de Dr. Kuyperkade.

65 Is het geen pronkie? Het weeshuis aan de Vlusch, dat in 1743 is gebouwd. De nog aanwezige gevelsteen doet hier kond van en luidt: ' 1 743 Den agtiende Maart Doe ley Jan Barkeloo, in d' aart Den eersten Steen, vijf jaren oud Waar op dit Weeshuis is geboud.' Het gebouw diende in deze eeuw als eerste bejaardenhuis van Krommenie. Omdat er bij de bejaarde inwoners nogal veel sterfgevallen voorkwamen werd een huisje aangebouwd om hen op te baren. Platweg werd dit in de volksmond 'Dt dooiehoisie' genoemd (helaas in september 1999 gesloopt). Na de bouw van bejaardenoord Durghorst

werd het vanaf 1960 voor andere doeleinden gebruikt. Dit rijksmonument is nu eigendom van De Volkswoning en wordt nu als appartementencomplex ingericht. Op de begane

grand, met een prachtige Heerenkarner, zullen de K.S.K. '80 en het H.G.c. hun domicilie krijgen. Het huis rechts is gesloopt en vervangen door het pand van de slagerij van Aafies.

De bomen langs het water kwarnen in de hong erwinter van 1944-1945 aan hun einde; zij werden clandestien gekapt en gebruikt als brandstof voor de vuurduveltjes.

66 We trekken verder de Vlusch in en omkijkend zien we nog een glimp van Barkeloo. We bevinden ons nu op de plaats waar schildersbedrijfLeguyt & Zn. was gevestigd, een zeer oud bedrijf dat tot zo'n tien [aar geleden op deze plaats haar werkzaamheden uitoefende en toen ter ziele ging. Deze zeer christelijke familie, van wie een groot aantal kinderen bijbelse namen draagt zoals Barbara, Jacob, Abraham en David, geloofde in de wederopstanding. Enige jaren geleden is dan Henk, een zoon van een van de firmanten, met succes een doorstart van het schildersbedrijfbegonnen. Het

bruggetje op de achtergrond geeft toe gang tot de boerderij van Rol. Aan de overzijde van de Vluschsloot is inmiddels gestart met de bouw ven een woningcomplex. De rust en

idyllische landelijkheid van Krommenie worden zo langzamerhand ook verleden tijd.

Vlusch

Krommenie

67 Een klein stukje noordelijker verlaten we de Vlusch en komen op de Uitweg, zo'n vijftig jaar geleden nog een oase van rust, waar een mijmerende visser zijn hengeltje uit

leg de. Rechts zien we een viertal roeibootjes en kane's liggen, die je kon huren bij Visser. Deze man had naast een botenverhuurbedrijf ook een kleinschalige botenwerf waar onder zijn nijvere handen menig roeibootje werd gebouwd. De ingang naar de vuilnisbelt lag ook op die plaats, nu is daar de woonwijk Willes gebouwd. Links de boerderij van de familie De Wit. Naast een boerenbedrijfhadden zij

ook een melkhandel. Willem en Adam de Wit zag men dagelijks met de melkkar Krommenie en Krommeniedijk in trekken. Bij de laatste woning rechts bevindt zich nu het mar-

kiezenbedrijf van ]ongeneel. In de verte gloort Krommeniedijk ons tegemoet.

68 Krommeniedijk zoals het zich in 1900 vertoonde. Op de plaats van het rechter huis met de prachtige makelaar op de gevelnok werd later de woning van lb. Brasser gebouwd. Het toenmalige huis werd bewoond door de familie Bloothoofd, mevrouw Niesje Bloothoofd-Koning zien we in de deuropening staan. Links op de foto de bakkerij van Breedbaard. Tegen het hek leunt Kees Bak en de vrouw in het midden is Grietje Krijgsman, met een deel van haar kroost en buurkinderen. Links van Kees staat Guurtje Bloothoofd met haar dochtertje op de arm. Al de woningen op de foto zijn

inmiddels verdwenen of door nieuwbouw vervangen.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek