Lisse in oude ansichten deel 2

Lisse in oude ansichten deel 2

Auteur
:   A.M. Hulkenberg
Gemeente
:   Lisse
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-3863-5
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Lisse in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

29. Nee, Keukenhof is niet aileen maar nieuwbouw uit de vorige eeuw. Deze "Rode Salon" b.v. is in zijn aanleg authentiek 17de-eeuws, al is hij in de loop der eeuwen wel aangepast aan de smaak van de tijd. De boezembetimmering boven de schouw is van omstreeks 1715. Omstreeks 1850 werden in het plafond de zogenoemde grauwtjes aangebracht, in de trant van Jacob de Wit. De lichtgekleurde stoelen aan de wand met hun fijne, strakke pootjes zijn Louis Seize, de tafel in een overgangsstijl tussen Empire en Biedermeier ofwel Louis Philippe. Het schoorsteengarnituur doet Victoriaans aan. Thans hangt in deze zaal de Venetiaanse luchter, die eerder in een torenkamer hing. Keukenhof is heel mooi!

30. Er is in en om Keukenhof overal wat aardigs te ontdekken. Dit huisje van Hans-enGrietje staat ergens achter in het park, te midden van zwaar geboomte. Hoeveel jaren het daar al staat, is moeilijk te zeggen. De baksteen is zeer oud, maar de bedekkende grove pleister van veellatere datum. Vroeger werden hier eenden gehouden en huisden bovenin duiven, maar dat is al jaren geleden. De kleuren van het vensterluik zijn ook al zo raadselachtig: rood, geel en groen; geen Van Lynden, geen Van Pallandt en ook geen Steengracht. Dat laatste wapen bevat ook nog andere kleuren. 't Is dus kennelijk zo maar een ludiek of roman tisch gevalletje.

LIS~~. ? Langs d~ Keukenho



31. Van ouds liep de Loosterweg altijd links of rechts langs het huis "Keukenhof". Toen Rijksgraaf Joan Henry van Heemskerck in 1725 zijn fraaie Franse broderie-tuinen had aangelegd met prachtige "beelden en groepen" kwam de Loosterweg om de "Nieuwe Plantage" te lopeno Dat ging natuurlijk niet zonder hevige conflicten met de buren. Wat zal men er van zeggen? ! Wat gaat er nu eigenlijk wel zonder moeilijkheden? De mensen zijn niet veranderd. Het enige wat men uit de historie leert is, dat de mensheid, de grote massa, er helaas niets uit geleerd heeft! Maar wie denkt daaraan als hij loopt over deze nu alweer 250 jaar oude weg, waar de wind ruist in de boomtoppen, waar de vogels zingen en alles vrede ademt? ...

32. Als we nu langs "De Wolff" (A48) naar Lisse wandelen komen we in de Steeg, sinds 1910 de Stationsweg en thans, na de verbreding, de Berkhoutlaan. Daar staat het in 1914 gebouwde huis "Vrijheid-Blijheid" van architect Leen Tol. Hij was voor de bouw van de Tuinbouwschool (A74, L31-33) naar Lisse gekomen, geintroduceerd door de heer A. Guldemond, een familielid dat veel voor de school heeft gedaan. Tol bleek met zijn geesteskind wel zeer ingenomen, want in het Leidsch Dagblad adverteerde hij: "Leen Tol, Architect der Riikstuinbouwschool te Lisse"! Vroeger stond rechts een "ordeloze houtwal met hoog opgaand geboomte", het restant van het afgegraven "Berkhouter Duintje". Daar heeft men in 1905 toen een keurige haag geplant.

33. Eigenlijk is dit een alleraardigst huisje, heel oud en fraai van proporties. Het wordt al genoemd in 1654. In 1732 werd het gekocht door Warbout Jurriaansz Vreeburg (nr. 9). Later woonde er zijn dochter Grietje, in 1738 getrouwd met de protestante Hendrik Onnosel van "De Witte Zwaan". Ze komt dan in de dorpskerk verklaren, dat ze "door Gods goedheid ende de verlichtinge des H. Geestes een afkeer gekregen" heeft "van de Roomse Religie, als geenszins de ware religie zijnde", iets dat vader Warbout wel erg hoog gezeten zal hebben. Hij verkoopt het huis in 1749 en heel uiteindelijk komt het in 1859 in handen der familie Lemmers. De klompenzolder van Lemmers was in Lisse een begrip. Een wankel trapje op, uitzoeken, 30 cent per paar (A49, A 75).

34. We zijn nu een stuk verder en kijken nog eens om (A49). Ret huis reehts is v1ak voor de oorlog verdwenen; toen werd er ook a1 over de sane ring van de Stationsweg gepraat. Ret is onvoorstelbaar hoevee1 mensen in "de Steeg" hebben gewoond, Ret was vroeger een waar doorgangseentrum en dat is het tot op het 1aatst goeddeels geb1even. Reehts waren er nog allemaal sloppen en "poorten". Ook het cafetje van Lieverse, "Ret Haasje", dat in 1916 werd opgeheven. De huizen links stonden op een oorspronkelijk "geitenkantie", dat maar een paar meter breed was! De man aehter de hondekar is Piet van Roode, de olieboer, die we op onze vorige wandeling door Lisse ook a1 zijn tegengekomen (All, A52).

35. "Elke medaille heeft haar keerzijde" en elk huis zijn achterkant. De huizen op de vorige ansicht links stonden in een oude bermsloot en het zag er niet aanlokkelijk uit. Toch is er door de bewoners gevochten om ze niet afgebroken te krijgen. De heer S.c. Lemmers, die zelf in deze straat is opgegroeid (nr. 33), schreef: "Velen zullen met een tikkeltje weemoed in hun hart terugdenken aan de gezellige tijd dat ze er woonden. Van de andere kant is het een publiek geheim, dat de laatste jaren de meeste huizen steeds natter werden. Als de Stationsweg plat ligt en het laatste rheumatiekhok is gesloopt, dan zal men toch blij zijn, dat men de sanering heeft doorgevoerd". Hetgeen intussen dan ook gebeurd is. Ter plaatse is nu de Berkhoutlaan.

Lisse

Kanaalstraat

36. Wij zijn nu de Heereweg bij het postkantoor (nr. 14) schuin overgestoken en bevinden ons in de Kanaa1straat, tot 1910 Broekweg geheten. In de verte is het "torentje van Tissing" (nr. 40) en rechts smid Schuts en boekhande1 Van Waveren. In het huis gehee1 links woonde de "mutsennipster". Op de stoep staat de "politiepost", in 1912 voor f 325 door L. Beugelsdijk gebouwd. Eerst was deze post in het Vierkant (nr. 24). Bij de bouw van het postkan toor in 1899 was aanvankelijk daar een vertrekje voor de politie gereserveerd. Toen het Rijk het postkantoor in 1910 overnam kreeg men voorlopig onderdak in de "remise voor brandb1uschmiddelen", totdat de politie alhier dit vo1waardig bureau verkreeg! "Verboden voor rijwielen en motorrijtuigen". Dat geldt voor achter de in 1908 nieuw gep1ante bomen.

cr2roekriJeg. ei8se.

A 3822 ..??..??.. J.. ?? ~, Bwiet~

37. De Kanaalstraat van voor 1907. Dat ziet men aan de oude bomen, die in 1907 gerooid zijn. Links het zeer oude cafe ,,'t Loosje", en niet ,,'t Loodsje", A50, een echt volkscafe, Namen als W. Dorrepaal, W.A. Wensveen, H.A. Stokman, P. Witteman etc. etc. zijn er onverbrekelijk mee verb on den en 't Brandewijntje-met-suiker had een zekere vermaardheid. Ret is intussen verdwenen zonder dat schrijver dezes het ooit van binnen heeft mogen aanschouwen ... Aan het eind van de straat het postkantoor. V66r 1899 stond daar op enige afstand van de weg de boerderij van Jaap Hulsbosch. In 1898 zijn de oude straatkeien vervangen door klinkers. Vrouwen met degelijke schorten en rechts onder de olielantaren een handwagen, zoals men die aileen nog maar kent uit zijn jeugd,

38. Aan de linkerzijde van de Kanaalstraat lagen achter de huizen de landerijen van de heer M. van der Veld. Daar werd reeds in 1905 de Van der Veldstraat aangelegd. In 1907 volgde de Wagenstraat, wel 12 m breed! am deze in verbinding te kunnen brengen met de Kanaalstraat werd in 1910 een der huizen langs die straat weggebroken. In 1914 werd ten slotte de straat aan de Gemeente overgedragen. Toen was ze al verlengd tot voorbij de Wagendwarsstraat. Links is hier juist "Salvatori" gebouwd. Verder ging het nog niet. Op de achtergrond de gebouwen van H. de Graaff & Zn (A26), "Kweeklust". En wat zien we in de lucht? Een zeppelin, die op Zondagochtend 6 oktober 1929 ronkend over de bollenstreek trok.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek