Loenen (Veluwe) in oude ansichten deel 2

Loenen (Veluwe) in oude ansichten deel 2

Auteur
:   M.B.J. Kobussen
Gemeente
:   Apeldoorn
Provincie
:   Gelderland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0350-3
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Loenen (Veluwe) in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

11. Tijdens de schaft op de papierfabriek Schut en Berends, thans het bedrijf "De Achterste Molen" van Lona Verpakking, poseert hier een groepje medewerkers (arbeiders noemde men hen in die tijd). Op de foto kan men zien dat er vooral veel jongeren werkten op de fabriek. De jongens gingen zo van de lagere school, op veertienjarige leeftijd, naar de fabriek en leerden snel het papiermakersvak. Zij werden prima vakmensen, van wie sommigen het vijftigjarig dienstjubileum vierden.
Op de foto staan, van links naar rechts: Gerrit Peters, Johan Karreman, Johan Draaier, Jan Hendriks, Jan Modderkolk, Willem Karreman, Jaap Schroven en Gerrit Beumkes.
Deze foto werd gemaakt in 1929, toen de fietsen nog zeer schaars waren. Johan Karreman en Jaap Schroven echter bezaten er toen al een.

12. Bij een volgende verkenning door Loenen nemen we de weg naar de kom van het dorp. Kort bij het station zien we eerst nog de wasserij "De Strobroeksmolen" . De wasserij werd beheerd door de familie Van Oorspronk en was eigendom van baronesse Van Lijnden van kasteel "Ter Horst". Bij een serie branden in Loenen, veroorzaakt door een pyromaan, is ook de wasserij afgebrand. Mevrouw Van Lijnden heeft de Strobroeksmolen weer laten opbouwen.
Later heeft de heer K. Kik de wasserij gekocht. In de Tweede Wereldoorlog was het moeilijk om het bedrijf gaande te houden. Met de wasserij is men na de oorlog niet doorgegaan, maar er werd een kampeerboerderij in gevestigd. Als zodanig wordt het gebouw thans ook niet meer gebruikt. Achter de wasserij zien we een grote schuur, waarin de was gedroogd werd.

13. Villa "Het Stro ob roek" stond tot het begin van de jaren zestig aan de Hoofdweg bij de spoorwegovergang. Zij werd in 1935 gebouwd voor de familie Gerrit Berends, die hun oude huis bij de papierfabriek "De Achterste Molen" liet afbreken. Het was een kapitale villa met een prachtige tuin, die door tuinman G. Willems keurig werd bijgehouden; compleet met waterpartij was de tuin een lusthof.
Na het overlijden van mevrouw Berends werd de villa verkocht en vestigde men er een hotelbedrijf in. De brandweer kon weinig uitrichten toen de villa met rieten dak in brand stond. Op dezelfde plaats werd door de toenmalige eigenaars een nieuw (kleiner) hotel gebouwd, dat "Het Loenerhof" werd genoemd.
Van de prachtige tuin van weleer is maar weinig over.
Op de achtergrond zien we de gebouwen van de Aankoopvereniging en het spoorhuisje, waarin onder anderen de familie Hendriks jaren gewoond heeft.

14. Spoedig zien we nu aan de linkerzijde het kasteel "Ter Horst", dat van het jaar 1557 dateert. Bij het kasteel behoorde vroeger, toen er nog adellijke families woonden, een grote oranjerie, die bestond uit een grote tuin, compleet met kassen. De kasteeldames hadden er plezier in van tijd tot tijd een wandeling te rnaken door de tuin. Vooral mevrouw Van Lijnden was een bloemenliefhebster. Jaarlijks was er een bloemenfeest. De kinderen van de drie hoogste klassen van de lagere scholen kregen in het voorjaar een stekje om het op te kweken. In september was er dan een groot bloemenfeest en werden er prijzen gegeven voor de mooiste bloemen. De kinderen werden ook getrakteerd. Een klein gedeelte van de oranjerie is nog intact gebleven.
Op de achtergrond zien we de prachtige bouwstijl van het kasteel, dat Wijnand Hackfort, burgemeester van Arnhem, liet bouwen. De bijgebouwen dateren van latere datum.

15. Kasteel "Ter Horst" was vroeger een centrale plaats voor diverse festiviteiten in het dorp. Zo toont hier een groep geitenbezitters hun beste geiten. Rond 1920 hadden vele gezinnen in Loenen en omgeving een melkgeit. Omdat de dood van een geit in die tijd een kostbaar verlies was, had men het zogenaamde Geitenfonds in het leven geroepen. Eenmaal per jaar gingen de eigenaars van de geiten naar het kasteel om de geiten te laten zien.
Albert van Laar staat geheel rechts, met de geit die omgekeerd naar de fotograaf staat. Het vrouwtje naast hem is mevrouw Revenberg. De vader van Albert van Laar was een man die in het dorp algemene bekendheid genoot als geitendokter. Van heinde en verre kwamen zij naar Gijs van Laar toe om hem raad te vragen als er een ziekte heerste. Tuberculose was een gevreesde ziekte, waardoor vele geiten het loodje moesten leggen.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek