Loosdrecht toen en nu

Loosdrecht toen en nu

Auteur
:   Jac. J. Mur
Gemeente
:   Loosdrecht
Provincie
:   Utrecht
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5469-7
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Loosdrecht toen en nu'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Als men een oude bekende ontmoet, die men in geen jaren gesproken heeft, dan ontdekt men al gauw hoe veel herinneringen er worden opgehaald. Men zou er een boek mee kunnen vuJlen. Toen ik nu vorig jaar de uitdaging aannam een werkje samen te stellen van een aantal fete's en die te voorzien van een korte tekst, had ik nog geen idee van wat me te wachten stond. Honderden gesprekken en telefoontjes waren nodig en veel hulp van aile kanten. Ansichtkaarten en foro's uit het archief van de Historische Kring Loosdrecht en van Henk van Dijk waren hierbij onmisbaar, Allen die op enigerlei wijze behulpzaam zijn geweest bij het verwerken van alle materiaal, zeg ik zeer hartelijk dank. Het boekje draagt de naam "Loosdrecht toen en nu", Het "toen" omvat de jaren van begin 1900 tot aan 1940 toe. Het .mu" is ± 1992.

In gedachten maken we een wandeJing door heden en verleden van Loosdrecht. Wat is er veel veranderd. Er is ook veel verdwenen. De: beelden van "toen" laten ons ook zien hoe men in "de goeie ouwe tijd" leefde en werkte. Het was een tijd van hard werken en vaak bittere armoede. Een totaal andere leefwereld en tach waren de mensen vaak tevreden en dankbaar voor wat men nog had. En let eens op het verkeer: een enkele fiets, paard en wagen, en in

latere perioden een enkele auto. Het meeste werk geschiedde met handgereedschap.

Gelukkig is niet al het au de gesloopt. Een groeiend aantal person en en instanties zet zich in om, indien rnogelijk, het oude te sparen. Wanneer we daarnaast het .mu" bekijken, dan zien we dat Loosdrecht zich in de loop der jaren aanpaste en het aanzien kreeg dat we nu in 1992 kennen.

Wil men dit werkje ook nog eens vergelijken met de werkelijkheid van nu, dan is het aan te bevelen te voet of per rijwiel er op uit te gaan. Er is sinds "toen" wei een intensief verkeer!

Tot slot: Het verzamelen van een aantal foto's en het uitzoeken van de juiste gegevens erover bleken een enorme opgave. Het karwei is inmiddels geklaard. Het werkje verschijnt als jubileumuitgave ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan van de Historische Kring Loosdrecht.

Ook dank ik de uitgever, die er een keurig verzorgd geheel van maakte.

Mage dit boekje U als gids dienen, zowel bi j het lezen als het kijken naar "Toen en Nu" en U uitnodigen er op uit te trekken en ter plaatse te ontdekken, dat Loosdrecht veel te bieden heeft.

lac.J.Mur

1. Het enigszins armoedige huisje links stond indertijd op de Homdijk op de grens van Loosdrecht en Kortenhoef. Het droeg de naam .Ruirnzicht'' en dat was niet te veel gezegd, want men kon oneindig ver kijken over de Wijde Blik, het HoI, het Loenderveen en de Vuntus. Jan Selders, met zijn moederenzijn zoon, woondeer. Er was een "Koek en Zopie". Van dit punt uit starten we onze wandeling door de Loosdrechten. In 1926 werd Ruirnzicht afgebroken, nadat er eerst achter het huis twee woningen onder een kap waren gebouwd. Het rechter gedeelte wordt bewoond door de familie Knegt. De kleine jachthaven die Frits Knegt beheert heeft de schone naam "Quo Vadis" (Waarheen?) gekregen. Het andere huis wordt nu in 1992 bewoond door de familie Goedhart. Het is hier heerlijk wonen, want men kan er aile kanten op. Ook wandelen op de Alambertskade (Dirk A. Lambertskade) is een genot dat menigeen zich niet laat ontgaan. Wij doen dit niet, want we hebben een flink aantal kilometers voor de boeg, eer we aan het eind van onze tocht bij "De Hoge Wilgen" zijn.

2. Dit idyllische plekje met waterlelies vond de bekende schilder D. Smorenberg vlak voor zijn woning aan de overzijde van de Horndijk. Is het een wonder, dat hij bij de Loosdrechters voortleeft als de "waterlelieschilder"? Hij maakte echter ook talloze wintertaferelen en legde oude huisjes en dorpsfiguren op het doek vast. Op dit "stekkie" zat hij vaak. Hier kon hij, zonder gestoord te worden, met hart en ziel werken. Thuis bezat hij een prachtig atelier, waar hij mij vaak over zijn leven vertelde. Hij had Loosdrecht lief. Hij rust op de begraafplaats achter de hervormde kerk. Ogenschijnlijk is er op deze plaats weinig veranderd. AIleen zou "Smoortje", indien hij nog leefde, vanuit zijn woning nu uitkijken op een parkeerplaats. Vanaf dit terrein is de foto rechts gemaakt. Het water biedt nog steeds een fraaie aanblik, maar met de landelijke rust op de Horndijk is het gedaan. Op beide toto's zien we Hornlust aan de Oudloosdrechtse dijk, Destijds woonden daar de smid Egbert van Houtum en Jan Schipper.

3. Hier bieden we de lezer een blik op de "Driesprong" anna 1920, waar toentertijd Cornelis van Waveren een grote scheepswerfbezat. Zoals we op de foto zien stond er een groot huis. Hierin hebben verschillende families gewoond. Wanneer we oudere mensen vragen waar ze zijn geboren, krijgen we dikwijls het antwoord: , .Bij van Waveren aan de Driesprong." Het huis op de foto is aloud, evenals Van Waverenzelf. De personen op de foto zijn, van links naar rechts: Cornelis van Waveren, de heer v.d. Bunt nit Bussum, Aartje van Waveren, mevrouw v.d. Bunt en zuster Pronk, Deze laatste was wijkzuster in Loosdrecht. De Driesprong werd verbouwd tot een stijlvol watersporthotel. Na een fikse brand in 1978 werd besloten het karakteristieke rieten dak te vervangen door een pannendak. De veiligheid prevaleerde boven de rornantiek. Aanvankelijk zwaaide de familie Boeschoten de scepter in het bedrijf. Nu is de leiding van het geheel gernoderniseerde restaurant in handen van de heer Collin Gelevert. Het terras biedt een teeerieke blik over de Loosdrechtse plassen.

4. Dit huis aan de Bloklaan is omstreeks 1926 gebouwd. De foto dateert van enige jaren later. De eigenaar van het pand, Jaap Pijl, had hier een kruidenierswinkel annex kolenhandel. Oak rookte hij de Loosdrechtse paling, Een bescheiden reclamebord vestigde de aandacht op zijn bedrijf. Opvallend zijn de dubbele palen voor het bovengrondse elektriciteitsnet. Een huis verder aan de toen nog zo smalle weg zien we her kruidenierswinkeltje "De Bijenkorf" van de familie Stekelenburg, Nog steeds is her pand te vinden aan de Veendijk, die destijds nag Bloklaan heette. Wim Pijl trad in de voetsporen van zijn vader en zorgde ervoor dat de gerookte paling wijd en zijd bekend bled. Pijl woont er anna 1992 nag steeds. De winkel is echter gesloten. Waar eens aardappels groeiden is nu een parkeerplaats. De reclame op de muur herinnert nag aan het verleden. "De Bijenkorf" heeft plaats gemaakt voor cafe De Veilige Haven, waar het goed toeven is op het terras aan het water. Een brede asfaltweg beheerst nu het beeld.

5. Voor 1950 was jachthaven West-End aan de Veendijk al een geliefde aanlegplaats voor tocristen. Deze konden zowel vanaf de weg als vanaf het water het cafe-restaurant bereiken. Het complex heeft inrniddels een ware metarnorfose ondergaan. Er kwamen aanlegsteigers, een benzinepomp, een grotere parkeergelegenheid en een terras met windscherm. Het gebouw is multifunctioneel. Naast permanent verhuurde apparternentcn zijn er oak diverse vergaderzalen. Sinds enkele jaren kunnen de liefhebbers van de Chinese keuken hun hart ophalen in het restaurant, dat de naam "Princess Garden" draagt.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek