Maarssen in oude ansichten deel 2

Maarssen in oude ansichten deel 2

Auteur
:   D. Dekker
Gemeente
:   Maarssen
Provincie
:   Utrecht
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0354-1
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Maarssen in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

69. "Lycurgus", opgericht in 1898, oefende in het kleine gymnastiekzaaltje op het schoolplein aan de Breedstraat onder leiding van onderofficier Smorenburg. We herkennen op de onderste rij, zittend:

Piet Bamberg, tweede van links, en Frans Eglem staat geheel links. Bij het vaandel Toon Dorresteijn en helemaal rechts Bekker en de zoon van burgemeester Cam bier van Nooten. Mèt de foto uit ons eerste deeltje, menen we op deze wijze aan de oudste sportvereniging van Maarssen de eer die haar toekomt te hebben gegeven.

70. We gaan weer terug naar het centrum met de ansicht die op de buitenkant stond van deeltje 1 en daarom een onderschrift miste. Het plaatje is daarna dikwijls van commentaar voorzien. Elke keer hoorde je dan eenstemmig uitroepen: "Wat een rustig, gezellig straatje was die Kaatsbaan! " Maar eenstemmig was men niet met namen. Gemiddeld kwam het neer op: de brievenbesteller is Jan Goenee, de bakker is Oudhof, de schilder is Jan v.d. Toom. Bovendien zagen sommigen op dit plaatje ook bode Van EIst, kleermaker Daan Willekes en bakker Niers.

71. Toen het IJsselmeer nog Zuiderzee was, kwam het dikwijls voor dat bij sterke westenwind het Vechtwater niet kon worden geloosd en dan trad de Vecht wel eens buiten haar oevers, zoals hier op de Schippersgracht. Met het onverwachts vol lopen van de kelders ging de kostbare wintervoorraad verloren. Dank zij de aanleg van de Afsluitdijk wist men ook de Vecht te temmen. De overstroming op deze foto in beeld gebracht, was de laatste die Maarssen teisterde. Zij vond in ieder geval plaats na de brand in de sigarenfabriek, want die heeft hier nog slechts twee verdiepingen.

)YTaarssen Park weg

72. Vroeger konden de kinderen op de rijweg spelen; er was geen snelverkeer en je kon, zoals hier op de Parkweg, snel een knikkerkuiltje maken, want de weg was niet bestraat. Elk jaar kwam er voor de begaanbaarheid een dunne laag fijn grind op. Op deze ansicht van 1909 zien we huizen die dan pas twee jaar oud zijn. Voorbij de winkel van J. v.d. Broek staan onder anderen kleermaker Middelweerd en, in zijn witte overhemd, postbode Koekoek.

73. Als de dames op de Kerkweg volgens de jongste mode zijn gekleed, moet deze foto minstens negentig jaar oud zijn. Ze dragen immers de "queue" of "tournure" onder hun japon. Bovendien zien we niet alleen aan sloot en bomen dat het bos van "Huis ter Meer" nog onaangeroerd is, maar ook de jonge boomaanplant bewijst dat er van verkaveling van het gebied rondom "Huis ter Meer" voorlopig nog geen sprake is.

74. Feestterrein. Het bestuur van "Koninginnedag", in stemmig feestkostuum met hoge hoed, confereert hier op de Wilhelminaweg over de toekenning van prijzen aan de deelnemers van de allegorische optocht. De heren staan voor de garage van Westerik ; de praalwagen bevindt zich voor het gebouw van de Nederlandse Protestantenbond. Met het bordje "Mobil Oil" op de boom kunnen we vaststellen dat de christelijke school reeds was verhuisd naar de Straatweg.

75. Ja, als de brug dicht was, zoals op dit plaatje, dan kon je, vanaf de Breedstraat gerekend, lopend binnen tien minuten het station bereiken. Maar oh, als de brug open was gedraaid en slepen van meer dan tien schepen langzaam voorbijgleden, dan was het vrijwel zeker dat je je trein alleen maar kon nakijken. Zou je nu gaan staan op de plaats waar vroeger het wacht- of vrijhokje stond, op de foto links bovenaan aan het eind van de Stationsweg, dan zou je om je heen kijkend van alles wat op dit plaatje grond- en nagelvast staat, vrijwel niets meer zien. Verdwenen zijn de watertoren, de brug, de brugwachtershuizen en de dienstwoningen van het waterleidingbedrijf.

76. Met deze laatste ansicht, die in 1909 werd verzonden, nemen we afscheid en wandelen we langs het Zandpad. Achter elkaar kan dat ook over het jaagpad, richting Zuilen, het dorp dat in de jaren vijftig door Maarssen werd geannexeerd. Rechts van de korenmolen van De Ridder zien we, vanaf de rand van de ansicht gerekend: opgetaste dakpannen van de panoven, het huis van de eigenaar van de schaapskooi, bij wie Bart Eenarm in dienst was, het huis van de baas van de panoven, het huis van klompenmaker Christiaanse en voor de molen: de toegang tot het sluisje tussen de Vecht en de Vleutensewetering.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek