Maasdijk in oude ansichten deel 2

Maasdijk in oude ansichten deel 2

Auteur
:   P.J.F. ter Laak
Gemeente
:   Naaldwijk
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-2070-8
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Maasdijk in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

49. Het transport van groenten naar de veiling geschiedt tegenwoordig vrij algemeen met vrachtwagens. Elke tuinder heeft een vrachtauto om zijn waren naar de veiling te brengen. Vroeger was dit echter niet zoo In het Westland werd ongeveer tachtig procent van de waren per schuit naar de veiling vervoerd. AIle veilingen waren in die jaren dan ook zogenaamde doorvaartveilingen. Dat betekende dat voor de veilingklok ook een vaarwater was, zodat de kooplieden de schuiten met aangevoerde groenten zelf konden bekijken en beoordelen. Op dit prentje van direct na de Tweede Wereldoorlog zien we G. van der Lee met zijn schuit in de Vliet langs de Maasdijk, op weg naar veiling "Westerlee" in De Lier. zs te zien heeft hij deze reis te veilen: tomaten in exportkistjes, witte komkommers in binnenlandse kisten en geheel achterop nog wat rabarber en bonen.

50. In 1946 werd de eerste steen gelegd voor het Groene Kruisgebouw, wat voor het toch altijd nog kleine dorp Maasdijk een grote gebeurtenis was. Bij die plechtige gelegenheid werden op deze kiek vereeuwigd: architect Smit, meester Buitenweg, Zonneveld, de boer van de Nolweg, Jochem van der Flout, dokter Smit, mevrouw Kuyvenhoven, zuster De Groot, Maarten Kuyvenhoven, Jan Boekesteyn, Arend van der Knijff, Arie Middelburg, Koos Broos en meester Den Dreu.

51. Er waren geen prijzen te verdienen tijdens de optocht ter gelegenheid van het regeringsjubileum van koningin Wilhelmina in 1938. Ware dit weI het gevaI geweest, dan had ongetwijfeld deze groep van EMM de eerste prijs verdiend. De gehele alIegorische optocht had toch aI erg veeI bewondering geoogst in het Westland en in de grotere buurdorpen keek men met afgunst naar het kIeine Maasdijk, dat het kIaarspeeIde om zuIk een fantastische optocht op touw te zetten. De harmonie "Eendracht Maakt Macht" had een zeer ech t Iijkende zigeunergroep in elkaar gezet, zodat men enerzijds zeer veeI appIaus oogstte en anderzijds de Maasdijkers eIkaar vroegen "wie nu weI wie was in deze groep". Van de deeInemende "zigeuners" werden herkend: Arie Middelburg, Leen Lange, Henk van Lenteren, Frans Broos en Eeft van der Ende.

52. Een prachtfoto van oud-Maasdijkers, We weten niet bij welke gelegenheid deze gemaakt is, ook niet van welk jaar de opname stamt. Maar gezien het totaalbeeld en de kleding van de personen, kan deze foto best uit de jaren negentig van de vorige eeuw stammen. Bovendien lijkt het dat we hier te doen hebben met een aantal stamvaders van de huidige Maasdijkse bevolking. Fraai zijn ook de kanten mutsen van de meeste dames. WeI herkende men gelukkig alle afgebeeide personen. Vanaf boven, links:

Leendert Leerdam, Pieter van Leerdam, J. van Lenteren, Evert van Lenteren (ziet u hoe gedistingeerd hij zijn sigaartje vasthoudt? ) en Hein van Lenteren. De dames zijn: Grietje Hofland-van Leerdam, Antje Hofland-van Leerdam, Cornelia Hendriks-van Leerdam, Engeltje Huisman-van Lenteren, Johanna van Baarzel-van Lenteren en Maartje van der Wel-van Lenteren. Zittend ter weerszijden van de theetafel zien we dan nog: Elisabeth van Lenteren, Pieter van Leerdam, Grietje van Leerdam-Droger en Jansje van der Ende-van Lenteren. De vader van mevrouw Van Leerdam-Droger had indertijd de grond geschonken voor de bouw van de oude gereformeerde kerk.

53. Op deze ansicht van ongeveer 1916 zien we het postkantoor aan de andere zijde van de dijk. In het kleine huisje naast het postkantoor woont volgens het opschrift onder de dakgoot de schoenmaker J. de Geus. Hij heeft echter ook reclame voor "Tabak & Sigaren" op de huisgevel staan, dus die verkocht hij waarschijnlijk ook. Verder naar achter zien we de Verkadestraat. Dit was in feite de eerste echte straat die Maasdijk kende. Men kan zich dan ook afvragen wat de red en geweest is dat het dorp Maasdijk uiteindelijk aan de andere zijde van de dijk is ontstaan. Hier immers was het postkantoor, hier vond men de gereformeerde kerk en de christelijke school. Maar op de een of andere manier of door de een of andere beslissing is het dorp over de dijk gekomen.

54. Elke Nederlander kan fietsen, dus kan ook elke Maasdijker fietsen. Tegenwoordig kan elk kind fietsen en het lijkt of zij vanaf de geboorte fietsen kunnen, zoals een pijItje (eendekuiken) vanuit het ei direct zwemmen kan, Ziet u nog weI eens een kind leren fietsen? Welnee toch, die kunnen het allemaal al. Vroeger was dat duidelijk anders. Vader liep achter onze fiets te hollen, ondertussen de bagagedrager vasthoudend opdat wij ons evenwicht niet zouden verliezen. En tussendoor moest hij geregeld roepen: "Voor je kijken, Niet naar je trappers kijken." En zo hebben we uiteindelijk toch het fietsen onder de knie gekregen. Zou het ook zo met Annie van Oosten gegaan zijn, die hier door haar broer Jan gesteund wordt op de herenfiets? De tijd van opname moet ergens in het midden van de jaren dertig liggen.

55. De chrysantenteelt is heden ten dage zeer belangrijk in het Westland en is in de bloemensector een van de hoofdcultures. Een kleine vijftig jaar geleden was dit beslist nog niet het geval. Maar bij de familie Lange aan de Groeneweg was de chrysant toen al een zeer belangrijk gewas. Zij kunnen dan ook echt als pioniers van deze teelt gezien worden. Om de bloemen tegen omzakken of omwaaien te behoeden, werd toen nog elke stengel met een bamboestokje gestut. Tegenwoordig gebeurt dit vrijwel uitsluitend door middel van gespannen gaas, dat grofmazig is. Het steken van de bamboestokjes of tonkinstokken, zoals men hier algemeen zei, gebeurde omstreeks 1936 op het bedrijfvan de genoemde familie door Frank Lange, Per Lange, Gerrit van der Meer en Adrie Lange.

56. Achter de oude gereformeerde kerk had boer Hein van Lenteren zijn woning en landerijen. En daar was in 1918 de bietenoogst juist gedaan, toen de rondtrekkende fotograaf voorbijkwam. Hij kiekte de oogst en de werkers. Bovenop de bieten zien we de zoon H.P. van Lenteren, terwijl medewerker Helder laat zien hoe best de oogst wel was. Hij toont ons een aantal extra grote bieten, Staande treffen we dan nog de tweede medewerker, Leen Groenheide. Op het schuurtje rechts wordt nog wat rec1ame gemaakt voor de boerenstand.

MAA DlJK.

-,

57. De oude gereformeerde kerk aan de overkant van de Maasdijk, die als bedehuis tot aan 1967 heeft dienst gedaan. De grond waarop deze kerk in 1904 gebouwd werd was geschonken door boer Dreger, In 1927 werd het gebouw belangrijk uitgebreid en kreeg het aan de linkerzijde een grote vleugel aangebouwd. In het grote huis, dat aan de kerk is aangebouwd, woonde de dominee. Het was dus de pastorie bij de kerk. Het veel kleinere huis daarnaast werd door de hoofdonderwijzer van de christelijke school bewoond. Op deze uit 1918 stammende foto ligt het ijs in de sloten en de wilgen op de voorgrond zijn fris geknot. Recht voor de schoolmeesterswoning zien we de bekende stoep aan het water. Hier werden klompen schoongemaakt, maar sorns ook wei vaatwerk gespoeld. Zo was dat nu eenmaal in die jaren. Leidingwater kende men in deze kleine dorpen nog niet. Het oppervlaktewater was echter veel schoner dan nu en de mensen waren nog niet zo hygienisch op deze gebieden.

58. Rond het jaar 1918 werden twee echte polderjongens in spe gekiekt. Ze zien er echt niet als zodanig uit. Maar dat was natuurlijk omdat rna ervan op de hoogte was dat de fotograaf zou kornen. Het zijn Henk en Dirk van der Sar, die afwachtend naar het vogeltje kijken. J a, als je in de polder woonde, was je natuurlijk als kind niet altijd zo gekleed. Vooral omdat je minder gelegenheid had om met vriendjes te spelen, zoals de kinderen in het dorp, was je kleding erop berekend dat je de gehele dag in de tuin van pa zou spelen. Het speelgoed, de kruiwagen en schep, is er al een beetje op afgestemd. Overigens had je als jongen in die jaren geen andere toekomstverwachtingen dan dat je zelf ook te gelegener tijd tuinder zou worden. Dat hoorde nu eenmaal zoo Een tuinderszoon werd tuinder en niet anders. Basta, uit.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek