Marken in grootmoeders tijd

Marken in grootmoeders tijd

Auteur
:   J. Schild
Gemeente
:   Waterland
Provincie
:   Noord-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4752-1
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Marken in grootmoeders tijd'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

FIEST OP HIT EILAND MAiKIN

16. Luchtfoto van de Kerkbuurt 1927.

Onderaan rechts van de foto is een klein aanlegsteigertje in de Wijde Sloot. Rechts hiervan aan de andere kant van het pad moet ongeveer .Jralfweg" gestaan hebben.

Volgen we het pad in de richting Kerkbuurt, dan lopen we als het ware over de latere Buurterstraat. Het landje aan de linkerkant hiervan werd de "Verkeerde wereld" genoemd. Sommigen beweren vanwege het feit dat het een drassig, onbruikbaar stukje grond was, anderen zijn ervan overtuigd dat het landje zijn naam te danken heeft aan het feit dat Willem Breekveld, die de verkeerde gewoonte gehad zou hebben dat hij nog al veel van een glaasje hield, hier notabene de torenspits van de kerk getimmerd zou hebben.

Volgen we verder het pad, dan ligt links het , ,Ervenlandje" en komen we via de Wilhelminabrug (anno 1923) op de Kerkbuurt.

De huizen op het Erf hebben nog vrij uitzicht. In 1929 zijn er twee huizen voor gebouwd.

Lopen we verder in de richting van de kerk, dan komen we op de brug over het zogenaamde Waaigat. Rechts ervan bevindt zich nog het openbaar toilet. Dit kon door meer mannen tegelijk gebruikt worden, niet alleen als urinoir, maar ook voor grotere boodschappen. Mooie verhalen doen hie rover bij oudere Markers nog de ronde. Vrouwen de den hun behoefte thuis op een pot of een emmer, waarna de inhoud ervan in de sloot werd geleegd. Een enkele familie had een "doos" in het onderhuis, of buiten een hokje dat als toilet diende. Achteraan de Kerkbuurt, op Marken "Mekurf" genoemd, zien we aan de Oostzijde nog de gereformeerde kerk en school. Helaas zijn deze respectievelijk in 1961 en 1971 gesloopt.

Ten slotte zien we achter de school op het schooldijkje niets anders dan weiland. Een pad, de Minneweg genaamd, loopt naar zee.

17. Het Zereiderpad langs het Kerkland.

Kee van Rein Boertje (Cornelis Zeeman) loopt van zijn vIet naar het Kerkland. De vrouw op de voorgrond spoelt iets uit in de sloot, wat zij merkwaardigerwijze niet op de geheel op de voorgrond liggende spoelbalk doet.

Links in de bleek staan twee vrouwen te praten: Jannetje Vlasbloem, de vrouw van Ka Bording (Van Altena), en Nele Roos, de vrouw van K. Peereboom.

Waar nu dicht begroeide tuinen zijn, waren tot aan het begin van de jaren dertig kale bleken. Na de afsluiting van de Zuiderzee, waardoor Marken niet meer onder water liep, zijn er net als elders op Marken verschillende fruitbomen geplant. Dit gebeurde onder leiding van de heer Slabbekoren, een functionaris die was aangesteld in verband met de omscholing van de Markers als uitvloeisel van de Zuiderzeesteunwet. Met name rondom de "knoldijk" (de kanaaldijk) begonnen veel Markers een volkstuin en kregen zij les hoe de grond te bewerken en te bebouwen.

Jan Uithuisje nam later de rol van voorlichter over. De eerder genoemde fruitbomen zijn inmiddels ruim vijftig jaar oud en dragen nog steeds vrucht.

Op de achtergrond staat een rij huizen, waarvan de laatste in 1916 voltooid zijn. Dit wordt ook wel de Julianabuurt genoemd. Waarschijnlijk is deze naam te danken aan het feit dat met de bouw van de rij huizen achter op het Kerkland begonnen is in 1909, het jaar dat prinses Juliana geboren werd.

Voor deze rij huizen zien we nog een hooiklamp, die behoort bij de boerderij van Rein Schouten Sz. In het begin van de jaren zestig is de boerderij gesloopt. In 1966 is er een geheel nieuw huis gebouwd.

18. Kerkbuurt 174 en 175.

Beide huizen zijn paalwoningen, gebouwd en geschilderd in de typische Marker stijl. Het eerste huis heeft Dirk Boes in 1911laten zetten. Het tweede huis werd gebouwd voor Ka Bording (Van Altena), nadat zijn huis aan de Westzij tijdens de watersnood van 1916 was weggeslagen. De huizen staan los van elkaar.

In verb and met de angst voor het hoge water was in de piek van beide huizen een luik, waardoor men kon overstappen.

Op het be un staat Lijsbeth Boes, getrouwd met Piet van de Toren (Visser). In de bleek staat Neeltje Boneveld te praten met Dirk Boes. Grietje van Kees Schouten staat te boenen.

Op de voorgrond is de bleek van Hein Zeeman omgespit. In de oorlogsjaren (deze foto dateert van 1942 of 1943) was voedsel dat het land opleverde een welkome aanvulling voor de maaltijd.

19. Het Oude Ert omstreeks 1930.

Het Erf, het oudste en meest gefotografeerde rijtje huizen van Marken, dateert waarschijnlijk van 1700. De huizen zijn in verband met het hoge water gebouwd op een terp. De schoeiing dient als bescherming tegen het afkalven. De opgang van de terp beyond zich rechts. Als bruggetje diende een groot scheepszwaard. De sloot voor het Erf langs is in 1930 gedempt.

Het voorste huis is in de jaren vijftig vergroot. De drie huizen erachter zijn eind jaren zeventig, begin jaren tachtig, volledig herbouwd.

Voor het huis van Jan van Riel zien we van links naar rechts: Jaap Kaars en Immetje Dorland met poes en Grietje Schouten, vervolgens Luutje Roos, getrouwd met Jan van Riel, Nele Zeeman en Tijne Vlasbloem. Voor Kerkbuurt 2, het witte huisje, zie je een karakteristiek kippenhok.

20. Hooien op de Tuin 1936.

Op "de Tuin", ook wel het nieuwe Erf genoemd, wordt gehooid. Voor de toenmalige boerderij van Muus Stoker wordt een hooiklamp opgezet. In de boerderij stonden in de winter zes it zeven koeien op stal. Boven op de hooiberg staat ouwe Muus Stoker, rechts van hem Dirk Boes. Op de bleek staat Lijsie Zeeman.

Op Marken onderscheidde men boerenhooitijd en burgerhooitijd. Het gewone land, dat de boeren in pacht hadden van de gemeente, werd in juni gemaaid. Maar het onverdeelde land mocht niet voor de langste dag gemaaid worden. Het land werd door Gelderse of Overijsselse loonmaaiers met de zeis gemaaid. De verdere bewerking werd veelal door de Marker vrouwen gedaan. De meisjes en vrouwen verzamelden op de Kerkbuurt en voeren met een vlet naar het bewuste land. Het hooi werd opgevorkt op de .Jxnnen", twee stokken waarop het hooi gedragen werd. Van drie bomen werd een klamp gemaakt. Als het land op was, werd er "gedoold": het hooi werd verdeeld. Dit was een tamelijk ingewikkelde zaak, omdat het door vererven nog weleens voorkwam dat een land meer eigenaars had met ongelijke delen. Aan dit probleem kwam een einde met de ruilverkaveling van 1934.

Het hooi dat men op Marken niet nodig had, werd met een vlet tot aan de havendijk gebracht. Vervolgens werd het er met bomen overheen gedragen, daarna gewogen en op de botters gestoken.

De hooivaarders brachten het hooi via de Vecht naar boeren in Utrecht en omstreken.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek