Militaire Luchtvaart in Nederlandsch-Indië en Indonesië (1940-1949) in beeld deel 2

Militaire Luchtvaart in Nederlandsch-Indië en Indonesië (1940-1949) in beeld deel 2

Auteur
:   Hugo Hooftman
Gemeente
:  
Provincie
:  
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1227-7
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2-3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Militaire Luchtvaart in Nederlandsch-Indië en Indonesië (1940-1949) in beeld deel 2'

<<  |  <  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  11  |  >  |  >>

59. Er vlogen ook zes Jungmanns met de burgerregistraties PK-SAA, PK-SAB, PK-SAC, PK-SAE, PK-SAG en PK-SAN. Deze waren gekocht door het Nederlands Indisch Luchtvaart Fonds, die ze verdeelde over de diverse vliegclubs. De afgebeelde PK-SAB van de Vliegclub Batavia is in augustus 1940 verongelukt door een botsing met de PK-SAA. Bij het toestel de heer Schaap en instructeur De Vries.

60. Groot was het aantal De Havilland Tiger Moth tweedekkers dat in Indië vloog, zowel bij de Marine Luchtvaart Dienst, het Nederlands Indisch Luchtvaart Fonds als het in maart 1941 opgerichte VVC, het Vrijwillig Vlieger Corps. Een aantal van deze VVC-Tigers zien we op deze foto op Kemajoran. Australië heeft minstens 62 Tiger Moth tweedekkers aan Indië geleverd, waaronder 48 voor het VVC. Later zijn er nog 12 bijbesteld, maar die zijn niet meer op tijd gearriveerd. Registraties van de Tigers waren onder andere PK-SBA tlm PK-SBN en PK-VV A t/m PK-VWX. De PK-SBA tlm PK-SBD kwamen tweedehands uit Engeland en arriveerden in augustus 1940 in Indië. In juli 1941 kwamen de eerste 25 Tigers voor het VVC, waarvan er 16 naar Batavia gingen, 6 naar Soerabaja en 3 naar Medan. Later gingen er ook VVC- Tigers naar Bandoeng, Djokja, Malang en Semarang.

61. Op 24 juni 1941 bestelde Nederland niet minder dan 162 North American NA-90 Mitchell bommenwerpers van het type B-25C-5, die contant werden betaald! Ze waren bedoeld als opvolgers van de Glenn Martins. Ze hebben Indië niet meer bereikt en deze NA-90's zijn nooit in Nederlandse dienst gekomen. Wel werden meer dan 200 andere Mitchells aan Nederland geleverd, die van het type NA-82 (B-25C), NA-lOO (B-2SD) of NA-lOS (B-25J) waren. Toen het KNIL capituleerde, waren er al 24 complete M.L.-bemanningen in het buitenland om B-25's op te halen, te weten 18 in Brisbane en 6 in Bangalore (Brits-Indië). De B-25's zouden namelijk van Amerika via Australië of Brits-Indië naar Java worden overgevlogen. Er waren al B-25's naar Java onderweg, maar ze kwamen te laat. De eerste Nederlandse B-25's moeten nog oranje driehoeken hebben gevoerd, zoals we hier zien bij de N5-126 (112462) op het fabrieksvliegveld van Lockheed vóór de aflevering. De eerste Nederlandse B-25 was de N5-122.

62. De 162 oorspronkelijk bestelde toestellen zouden de registraties N5-122 t/m N5-283 krijgen, maar de N5-266 is de hoogste registratie geweest die aan de M.L. werd afgeleverd. Tot de eerste M.L.Mitchells behoorde de hier afgebeelde aluminium kleurige N5-128, die we hier zien als onbewapende fotokist met een leuk embleem op de neus. Deze vloog ook als transportvliegtuig, mogelijk voor de RAPWI in september 1945; hij zou ook eerst gevlogen hebben als AC41-128. Foto's van toestellen met deze AC41-registraties hebben we nooit gezien, maar minstens acht B-25's moeten deze registraties gevoerd hebben.

63. Aangenomen wordt dat er in totaal 150 B-25's aan de M.L. in Australië zijn afgeleverd. Hiervan moeten er 50 naar de Royal Australian Air Force zijn gegaan, hoewel ze eerst met Ná-registratics bij het 18e squadron hebben gevlogen. De afgebeelde N5-129 heeft het opschrift RAPWI op de neus (Recovering Allied Prisoners of War and Internees). Dick Asjes vloog met dit toestel via Bangkok en Singapore naar Batavia en maakte daar op 16 september 1945 de eerste Nederlandse officiële naoorlogse landing, nadat reeds op 13 september kapitein-vlieger Herman Arens het zonder toestemming had gedaan.

64. De N5-137 (129735) met rood-wit-blauwe vlag op romp en vleugel vliegt met de wielen uit. Onder in de hoek van de foto is nog een tweede B-25 te zien. Deze N5-137 was van Guus Hagers en is naar zijn vrouw "Lienke" gedoopt, evenals later de N5-185 en de N5-245. Guus Hagers emigreerde na de oorlog naar Nieuw-Zeeland.

65. De N5-139 en N5-140 van het 18e squadron in Australië in formatie. Beide toestellen zijn verongelukt, de eerste te Port Keats op 13 februari 1943 en de tweede dook bij een nachtstart in de Darwin Sea op 5 april 1943 (vijf doden). De zes crews die naar Bangalore waren gegaan om 20 splinternieuwe B-25's op te halen, waren op 27 februari 42 met drie Lodestars naar Bangalore gebracht. Pas op 8 maart kwamen de eerste vijf B-25's daar aan; eentje was onderweg bij Accra verongelukt. Tegelijk met de komst van de B-25's kwam het bericht dat Java gevallen was. De vijf B-25's (die al een Nederlandse beschildering gehad moeten hebben) moesten naar de RAF in Karachi, waar alle bewapening en pantsering eruit gesloopt werd. Twee M.L.-vliegers vlogen enige tijd in RAFverband op deze B-25's in Burma.

! -

r~-'" .-...;.::-

.. -

--~~.

-. . ..

66. Behalve de 150 B-25's die naar de M.L. in Australië gingen, zijn er ook nog 67 toegewezen aan de MLD in Engeland. (Bij 320 squadron vlogen er 58.) Drie gingen op weg naar Engeland verloren en de serials waren FR-l41 t/m FR-207. Van deze kisten zijn er 28 door acties en crashes verloren gegaan. In 1946 waren er nog 28 over, waarvan er circa 20 naar Nederland kwamen. Op deze foto een buiklanding van een N5 Mitchell in Australië. De N5-126 maakte een crashlanding op het strand van Moruya door het falen van het hydraulisch systeem. Na twee weken kon de machine weer vanaf het strand opstijgen.

67. Het 18e squadron (opgericht 4 april 1942) wilde in Australië graag met B-24 Liberators en zelfs met P-38 Lightnings gaan vliegen, maar dat is nooit gebeurd. Aanvankelijk waren er slechts 5 B-25's en de USAF wilde die omruilen voor 10 slecht onderhouden A-20 Bostons, maar Nederland weigerde dat. Later werd de sterkte van het squadron op 18 B-25's gebracht. Guus Winckel bracht al gauw een Japanse onderzeeboot met zijn B-25 tot zinken! Hier zien we de N5-141 (41-29725), die crashte te Mascot op 7 november 1944.

68. Dikwijls werden de registraties op de rompneus gevoerd, zoals we zien bij deze N5-142, de B-25D 41-29716. Dit toestel stond bekend als de "groentekist" en vloog geregeld van MacDonald naar Melbourne om groente (en whisky! ) te halen. Hij was van de sterkte afgevoerd omdat er veel onderdelen van gesloopt werden, maar later is hij toch nog de M-342 geworden. Tal van B-25's zijn door Nederlandse crews van Amerika naar Australië overgevlogen. In juni 1943 maakte de eerste groep deze tocht. De vliegers waren in Jackson (USA) opgeleid (waar ongeveer 30 verongelukte Nederlandse vliegers begraven liggen).

<<  |  <  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  11  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek