Molens in Groningen in oude ansichten

Molens in Groningen in oude ansichten

Auteur
:   W.O. Bakker
Gemeente
:  
Provincie
:   Groningen
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0042-7
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Molens in Groningen in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

59. Ten Boer. Hoe mooi was het vroeger langs het Damsterdiep met twee molens, waarvan de voorste maalt op de westenwind. Rustig ligt het turfschip in het diep, met een oude wagen op de wal, waarlangs nu een drukke verkeersweg loopt. De achterste molen was de zaagmolen van de Erven Van Delden, gebouwd omstreeks 1810 en in 1911 gesloopt. Vooraan staat de molen waarvan de stenen romp nog bestaat. Molenaar van deze in 1839 gebouwde molen was Thomas van Sloten, die de molen in 1934 liet onttakelen, Zo nu en dan hoort men stemmen opgaan om deze molen te gaan herbouwen. Hopelijk komen deze plannen eens tot uitvoering en kan hier een mooi molenbeeld terugkeren.

60. Ten Post. Fotograaf Kramer maakte ook deze foto van de zaag- en korenmolen van Steenbergen. Deze "Nooitgedacht" was in 1856 gebouwd en was een zeskante molen. Hij was toen nog volop in bedrijf en de molenaars hebben hem stilgezet om zelf ook op de foto te komen. De auto toont een beeld van vervlogen dagen, wat ook voor de molen geldt, die dicht bij de stenen molen van H. de Boer stond. In 1946 werd hij geheel gesloopt en er werd ter plaatse een nieuwe zagerij gebouwd, die nu ook al weer ter ziele is.

61. Ter Borg. Dit dorpje ligt in het mooie Westenvolde bij Sellingen. Omstreeks 1900 maakte fotograaf P. Kramer uit Groningen de verre tocht naar hier om de aanleg van de kunstweg van Vlagtwedde naar Ter Apel te vereeuwigen. Een aantal heren maakte een fietstocht en molenaar Andries Schoo onderbrak zijn werk om met zijn zoontje deze gebeurtenis mee te maken. Beschermend legt hij de jongen zijn hand op het hoofd. Zijn molen was in 1893 gebouwd en werd in 1909 een prooi der vlammen. Verkeer was er toen nog nauwelijks en zodoende moet deze foto uit dit vergelegen gebied als iets heel zeldzaams worden beschouwd. Let u op de mooie bebossing, met het eenvoudige muldershuisje, waarachter een grote boerderij staat.

62. Ter Haar. Nog zuidelijker in Westerwolde staat daar nu nog de oude standerdmolen, herinneringen oproepend aan vervlogen jaren. U ziet hier de molen aan de achterzijde, in tegenstelling met die uit Mussel. De kap steekt ver achteruit en hieronder zit de as voor het luiwerk. De molen staat hier met volle zeilen op de zuidwestenwind; in latere jaren had hij zelfs nog stroomlijn aan de wieken. In de storm van 16 op 17 maart 1947 brak de as en nadien stond de molen jaren zonder kruis. Later werd hij toch hersteld en hij kreeg kort geleden zelfs nieuwe roeden. Malen zoals in de tijd van molenaar Wever zal er echter nooit meer bij zijn. De molen stond vroeger op de wal van de vesting Boertange en werd in 1832 verplaatst naar hier.

63. Termunten. Hier ziet men de eens zo mooie pel- en korenmolen, gelegen aan de westzijde van dit oude dorp. Het was de "Aeolus" van de gebroeders Reinders, hier gebouwd in 1890, nadat hij daarvoor in Nieuwolda had gestaan. De molen was volop in bedrijf, totdat hij in de vroege morgen van 24 mei 1944 totaal verbrandde. Het dorp, dat elf maanden later zo zwaar door oorlogsgeweld werd gehavend, verloor hiermee een prachtig monument.

64. Uithuizen. Hier stond vroeger aan het einde van het Boterdiep dit mooie molencomplex. De molen dateerde van 1818 en behoorde tot 1891 aan de familie Nanninga en daarna aan de familie Reitzema. Het was een zaag- en oliemolen en u ziet hem hier malende afgebeeld. Zo'n combinatie stond vroeger ook in Leens. De forse pijp duidt op de aanwezigheid van een stoommachine, terwijl het geheel een zeer voorname indruk maakt. Jammer dat ook dit al jaren geleden verloren ging, daar de molen op 16 april 1904 afbrandde.

65. Uithuizen. Ten noorden van Uithuizen en Usquert werd in 1892 een nieuwe polder ingedijkt, die de naam Lauwerpolder kreeg. Om het water uit deze polder op de Waddenzee te kunnen uitslaan werd, evenals in de oostelijker gelegen Eemspolder in 1882 gebeurde, een windmolen gebouwd. Het werd een flinke achtkante molen, door molenmaker Chr. Bremer voorzien van zelfzwichting en twee windrozen voor de zelfkruiing. U ziet hier "De Zeemeeuw" malen, gefotografeerd vanaf de zeedijk. Hierop lopen schapen te grazen, wat zeer goed is voor de graszode. Ook deze molen werd door motorkracht vervangen en sinds het begin van de jaren dertig rest ter plaatse alleen nog het achtkant aan de zeedijk.

66. Vlagtwedde. Nog enige keren gaan we terug naar Westerwolde en in dit dorp staat nog de stenen romp van de vroegere molen. Het was een flinke, hoge stellingmolen die W.H. Kamping en G.B. Tammes in 1856 hadden laten bouwen. In het begin van de jaren dertig was de molen waarschijnlijk aan onderhoud toe en om dit te voorkomen liet men de molen slopen door molenmaker Siefken uit Wedderveer. Hiertoe werden rigoureuze maatregelen genomen en op deze foto ziet u het moment dat men de molen in zijn geheel laat vallen. Er zal weinig meer dan brandhout zijn overgebleven. Een triest einde van de eens zo mooie molen.

67. Vrieschelo. In het uiterste noorden van Westerwolde stond eens deze oude standerdmolen van molenaar Drenth. Hij stond iets noordelijker dan de in 1895 gebouwde, nog bestaande, korenmolen "De Korenbloem". Een aantal jaren zullen ze dus beide hun wiekenkruisen daar hebben laten rondgaan. In 1909 werd de oude molen gesloopt. Heel duidelijk ziet u hier de ver overstekende kap, waaronder, evenals in Ter Haar en Mussel, de luias uitsteekt. Opvallend zijn de korte trap en de staartbalk, terwijl er hier sprake is van een gesloten standerdmolen. Hier is rondom de standaard, met zijn kruisplaten en steekbanden op de vier stiepen staande, een muur gemetseld, waarop een dak van geasfalteerd hout is aangebracht. De vijf kinderen zullen het een hele belevenis hebben gevonden dat ze op de foto kwamen.

68. Warffum. Eens lag dit oude, op een wierde gelegen dorp aan zee en hier ziet u een beeld van de Oudedijk, waar eens de aller-oudste zeedijk ten noorden van het dorp lag. Hier stond een van de drie molens van het dorp, die u hier ziet met een houten as en één roede met zelfzwichting. Deze molen, "Bijo" genaamd, had reeds een voorganger en werd in 1856 gebouwd. Hoeveel meel en gort zou hier reeds zijn gemaakt, voordat op 6 februari 1948 een roede brak en de molen zware schade opliep? Hij bleef onttakeld staan, maar in 1956 werd hij toch weer als windmolen hersteld. Helaas maalde hij nog geen jaar, want op de avond van 28 oktober 1957 ging hij in vlammen op. De naam van de molen zou zijn ontleend aan het naambord van een vroeger op het wad gestrand schip.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek