Molens in Noord-Brabant in oude ansichten

Molens in Noord-Brabant in oude ansichten

Auteur
:   drs. H.A. Visser
Gemeente
:  
Provincie
:   Noord-Brabant
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-1561-2
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2-3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Molens in Noord-Brabant in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Gr et uit Best. Wind 6raanmolen.

Landelijk Dorpskiekje

129. BEST

We nemen nu de weg van St. Oedenrode naar Best. De stellingmolens die in beide plaatsen hebben gestaan, verschilden onderling slechts weinig. Die te Best (genaamd "Den Otter") was de laatste molen van dit dorp: de standerdmolens in het dorp en in de buurtschap Vleut waren al eerder verdwenen. Het bouwjaar was 1850 en na een brand in 1884 volgde een herstel. In 1936 werd de molen stil gezet, daarna niet meer onderhouden en vervolgens in 1938 onttakeld. De nog bestaande romp werd in 1980 op de Monumentenlijst geplaatst, waardoor in principe wellicht herstelkansen worden geschapen.

l

~., ~ ..

~_"""'" -:>

.. ~~ ....

" ,

130. BERGHEM

Dit molenrijke dorp bij Oss, in de zogeheten "Maaskant", kon zich beroemen op het bezit van een drietal molens: een achtkante bergmolen, een standerdmolen (foto 15) en de hier getoonde ronde stellingmolen "Anna". Het was een molen met lage stelling, waarbij de ruimte onder die stelling later werd dichtgemaakt met een ombouw, hetgeen de mogelijkheid van opslag aanzienlijk verbeterde. De in 1875 gebouwde molen, die in 1938 van Van Busselwieken werd voorzien, werd in 1970 door brand verwoest. De kap van de molen he eft een tijdlang een windvaantje gedragen, in de vorm van een varkenskop, met het jaartal 1882. De laatste molenaar was Antoon Megens.

131. VOLKEL

Het "kerkdorp" Volkel (gemeente Uden) is vroeger eveneens een molenrijke plaats geweest. Niet minder dan vier windmolens hebben hier hun wieken gedraaid, waaronder twee standerdmolens. Van deze laatste is er gelukkig nog een overgebleven. De hierboven afgebeelde ronde stellingmolen stond middenin het dorp. Hij was gebouwd in 1900 door Fr. van Dieten en werd later aangekocht door H. Aldenhuijsen. Begin 1949 is de molen uitgebrand en de romp werd vervolgens in 1955 gesloopt.

132. ERP

Bij foto 73 hebben we opgemerkt dat het dorp Erp ten zuidoosten van Veghel - inclusief de buurtschappen niet minder dan vijf windmolens telde, alsmede een waterradmolen! Nu geen enkele meer. Een hier staande grondkorenmolen was op foto 73 te zien en een van de beide stellingmolens, "De Nijverheid" genaamd, is hiernaast afgebeeld. Hij stond aan de Cruijgensstraat en werd gebouwd in 1887. De afbraak had plaats in 1960. Achtereenvolgens werd de molen bemalen door de molenaars Kruisen, Van Grinsven en Sondag.

133. ERP

De andere ronde stelling-korenmolen in het eens zo molenrijke Erp is hierboven te zien. Hij stond aan de Molentiend en werd achtereenvolgens bemalen door de molenaarsfamilies Van Grinsven, De Bije en - na 1949 - Fransen. De in 1867 gebouwde molen heeft de eeuw van zijn bestaan niet vol kunnen maken en werd afgebroken in 1954. Blijkbaar stond er bij het maken van deze foto zoveel wind dat de molen "met lege hekken" kon malen.

134. ass

Deze plaats in het noordoosten van de provincie, nu bekend om de hier gevestigde belangrijke farm aceutische, chemische en biochemische industrie, heeft in het verleden een viertal windmolens gehad. Twee daarvan (de foto's 62 en 98) hebben we al nader bekeken en twee andere, beide forse stellingkorenmolens, zijn nog aanwezig. Van deze laatste zien we er hier een, te weten "De Zwaluw", later "Zeldenrust" geheten. Hij staat in het centrum aan de Kruisstraat en werd in 1860 gebouwd. In 1934 kreeg deze molen Dekkerwieken, maar in 't begin van de jaren vijftig kwam hij stil te staan en het verval trad in. In 1971 nam de gemeente de molen over en daarna volgde een algehele restauratie in de jaren 1977-1978.

Greet uit L'de n.

Bit sw ijk mel fabri k n v. d. Puuen C f)

135. UDEN

Boven de Peelrand kan de molenminnaar het licht te kwaad kriigen, als hij nagaat wat daar geweest is en wat er nog rest, schrijft een auteur in het boek "De Brabantse molens", In dat verband merkten we al eerder op dat er een tijd was dat er in het kleine Erp niet minder dan vijf molens draaiden en nu niets meer. Maar ook Uden heeft er bijvoorbeeld een aantal gehad, waarvan nu aileen de fraaie standerdmolen nog over is. De foto toont de stellingmolen aan de weg van Uden naar Nistelrode, in de buurtschap Bitswijk, waarmee de firma Van der Putten een olieslagerij dreef. Hij werd gebouwd in 1856 en werd in 1949 door brand verwoest.

136. BEERS

Het toch niet zo grote dorp Beers bij Cuyk, in het uiterste noordoosten van de provincie, heeft nog twee flinke stelling-korenmolens gehad. Onderling verschilden ze in zoverre dat bij de molen "De Hoop" de stelling op rechte palen rustte, zoals op deze foto is te zien, en bij de andere (foto 13 7) op schuine, tegen de romp steunende schoren. De molen van molenaar A. van Riet was gebouwd in 1850 en de laatste eigenaar, H.H.B. van de Besselaar, liet de molen in 1960 onttakelen. De onttakelde romp met kap en bovenas is op 12 oktober 1970 uitgebrand. De foto toont de malende molen rond 1930.

137. BEERS

De andere korenmolen te Beers was de "Nooit Gedacht'., die stond aan de weg naar Cuyk, De in 1900 gebouwde molen was uitgerust met twee koppels stenen en ook was er een Thomassen motor als hulpkracht aanwezig. Hij was, samen met een motorrnaalderij nabij het station in Cuyk - later de firma Van Heeswijk - en de "Maria Molen" te Haps, in het bezit van de gebroeders Wagemans. Kort voor de oorlog is de stellingmolen uitgebrand, De voorzomen van de roeden waren een aantal jaren in banen van rood en wit geverfd, met zwart geteerde roeden.

's-Hertogeo bosch.

Stadsgracht- met Wilhelrninabrug.

138. 's-HERTOGENBOSCH

Deze en de twee volgende foro's vertonen molens die in drie van de vier grootste plaatsen in NoordBrabant hebben gestaan. Allereerst 's-Hertogenbosch, de provinciehoofdstad, met zijn hoge korenmolen, staande aan de Vughteruitgang bij de Wilhelminabrug. Het was "de molen van Van Esch", gebouwd in 1772 ter opvolging van een standerdmolen. In 1922 kwam hij stil te staan, werd niet meer onderhouden en raakte in verval. Zo zelfs dat ook het muurwerk van de romp steeds lager werd. Het restant van de romp werd ten slotte in 1939 gesloopt. De oude ansichtkaart werd afgestempeld in 1909.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek