Mook en Middelaar in oude ansichten deel 3

Mook en Middelaar in oude ansichten deel 3

Auteur
:   F.G.M.M. van Kuppeveld
Gemeente
:   Mook en Middelaar
Provincie
:   Limburg
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5000-2
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Mook en Middelaar in oude ansichten deel 3'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Inleiding

Met veel genoegen presenteer ik u het derde deel van 'Mook en Middelaar in oude ansichten'. Dit deel gaat over de periode vanaf het midden van de jaren veertig tot de beginjaren zeventig. De oorlogsjaren in de gemeente Mook en Middelaar worden in dit boekje niet behandeld, omdat daarover in de loop van de tijd al meerdere publicaties verschenen zijn.

Deel 3 laat u een tijdvak zien waarin er in de gemeente veel verandert. Deze periode staat aanvankelijk in het teken van de wederopbouw, want er ligt na de Tweede Wereldoorlog erg veel in puin. Vooral Middelaar en Plasmolen zijn zwaar getroffen. Ook in Mook en op de Biesselt is er veel oorlogsschade. Molenhoek is echter grotendeels aan de verwoestingen ontkomen.

Niet alleen in Plasmolen, Middelaar en op de Biesselt wonen veel mens en geruime tijd in noodwoningen, ook in Mook moeten inwoners zich hiermee behelpen. Er gaan jaren overheen voordat iedereen behoorlijk gehuisvest is.

Naast nieuwe woningen, boerderijen, winkels en cafes worden in Middelaar een nieuwe kerk, school en pastorie gebouwd. Ook de pastoor van Mook krijgt een nieuw onderkomen. Het gemeentebestuur en de ambtenaren daarentegen moeten het ruim zes jaar met een noodgemeentehuis doen. Met het oog op de grate oorlogsschade onder de bevolking gaat de prioriteit van het gemeentebestuur namelijk voorlopig niet uit naar de bouw van een nieuw gemeentehuis.

Op toeristisch gebied wordt er stevig aangepakt. In Plasmolen en

Mook herrijzen hotels en restaurants en er vestigen zich daar ook nieuwe horecabedrijven. Herberg "t Zwaantje' op de Biesselt wordt herbouwd, evenals cafe 'De Poort van Limburg'. Camping 'De Geuldert' aan de Schildersweg in Plasmolen maakt een herstart en aan de Rijksweg in Mook vestigt zich een nieuwe camping met de naam 'De Mookerheide'.

Gaandeweg wordt de dorpskern van Mook verder uitgebreid. Steeds meer landbouwgronden krijgen een woonbestemming. Naast particuliere woningbouw; huur- en koopwoningen verrijzen er luxe villa's en bungalows. Her en der verspreid liggende beeldbepalende panden - zoals het monumentale cafe 'De Lindeboom' moeten door al die bouwactiviteiten wijken. De slopershamer is ook ongenadig voor karakteristieke oude huisjes en boerderijtjes, in het bijzonder op de Biesselt.

Ook in Molenhoek, vooral aan de zuidkant van de Stationsstraat en aan de Middelweg, worden nogal wat nieuwe huizen gebouwd. Maar de tegen het einde van de jaren zestig geplande grote uitbreiding van Molenhoek, aan de noordzijde van de Stationsstraat, moet nog een tijd op zich laten wachten. Buurgemeente Heumen en de provincie Gelderland proberen die uitbreiding zo lang en zo veel mogelijk tegen te houden. Na langslepende procedures krijgen de bezwarenmakers voor een deel hun zin: zeker de helft van de beoogde uitbreiding van het dorp gaat niet door!

Het aantal inwoners van de gemeente groeit vanaf het midden van de jaren veertig tot de beginjaren zeventig van circa 2100

naar 5000. Deze groei is uiteraard vooral toe te schrijven aan het aantal personen dat zich van elders hier vestigt, waarvan de mensen die in de diverse kloosters, tehuizen en internaten komen te wonen een belangrijk deel vormen.

Qua bedrijvigheid verandert er door de jaren heen ook het een en ander. Er vestigen zich enkele nieuwe bedrijven, maar tegelijkertijd zien nogal wat ondernemers zich vanwege te weinig omzet, of het ontbreken van een opvolger, genoodzaakt hun bedrijven te beeindigen of van de hand te doen. De meeste kleine winkels en dorpscafes sluiten in de loop der jaren hun deuren. Hotels en restaurants veranderen van eigenaar en daarmee verdwijnen vaak historische namen van de gevel, zoals 'De Heumense Molen' enDe Mookerheide' (jaren later zal dat eveneens gebeuren met 'De Riethorst', 'Bergzicht', 'De Heuve!' en '[ansberg"). Kapokfabriek 'De Zwaan' houdt het voor gezien, enige jaren daarna gevolgd door asfaltplatenfabriek 'Vexma'. De stoomwasserij van B. Oldenhof moet beginjaren zeventig verdwijnen voor geplande woningbouw. Maar er komt in de jaren vijftig ook een nieuwe bedrijfstak in de gemeente Mook en Middelaar bij: champignonkwekerijen. In 1965 zijn maar liefst ruim twintig ondernemers in deze sector actief. De meest ingrijpende verandering van het aanzien van de gemeente wordt teweeg gebracht door een grootschalige afgraving van zand en grind tussen Mook en Middelaar in de jaren vijftig tot zeventig. Heidevelden, rivierduinen, vennetjes en (schrale) bouw- en weilanden maken langzaam maar zeker plaats voor een recreatieplas, met een camping en een jachthaven, ligweiden, een zandstrand en een dagrecreatieterrein.

De landelijke gemeente Mook en Middelaar met een overwegend agrarisch karakter zien we door al deze ontwikkelingen steeds meer veranderen in een gemeente waar het goed wonen en recreeren is.

Tot zover deze schets van de gemeente vanaf het midden van de jaren veertig tot het begin van de jaren zeventig. Ik hoop u hiermee - en met de afgedrukte ansichten en foro's op de volgende pagina's - een representatiefbeeld van die peri ode te geven.

Bij de samenstelling van dit boekje heb ik voor een belangrijk deel uit mijn eigen verzameling oude ansichten kunnen putten. Maar ook mevr. H. van Aalst -Venema, de heren G. Janssen en G. Mulders en de gemeente Mook en Middelaar stelden een aantal prentbriefkaarten en foto's uit hun coIlecties beschikbaar. Verder kreeg ik van veel andere mens en een ansicht of foto in bruikleen ofhulp bij mijn zoektochten naar informatie. Het is niet mogelijk de namen van alle behulpzame mensen te noemen, maar mijn erkentelijkheid is er niet minder om. Langs deze weg dank ik iedereen heel hartelijk voor de bereidwillige medewerking. In mijn dank betrek ik vanzelfsprekend tevens Heemkundekring 'De Grenssteen' die ook deze uitgave financieel mogelijk heeft gemaakt.

Ik wens u wederom een plezierige rondwandeling door het verleden van onze gemeente toe.

F.G.M.M. van Kuppeveld

1. De Mookse parochiekerk staat op deze ansichtkaart uit 1957 enigszins verscholen achter een aantal iepen. Deze bomen moesten in de jaren zeventig worden gekapt in verband met de toen veel voorkomende iep( en)ziekte. Links van de kerk ziet u de nieuwe pastorie die in 1947 werd gebouwd to en ].M.A. Spee parochieherder was. In 1953 werd hij opgevolgd door pastoor ].N.H. van Wijngaarden. Eind 1960 werd Th.H.]. Thijssen pastoor van Mook.

2. Tot aan het einde van de jaren tachtig had Rijkswaterstaat ter hoogte van de kerk een eigen aanlegsteiger, die ook door de Rijkspolitie te Water kon worden gebruikt. Door de realisering van een passantenhaven was die steiger niet meer nodig. Bovendien maakte de hier vlakbij gelegen eeuwenoude loswal plaats voor een eigentijdse aanlegkade. Op deze ansichtkaart uit de jaren zestig is een vader met zijn kinderen aan de waterkant er waarschijnlijk de oorzaak van dat de man in het bootje en de man op de voorgrond tevergeefs naar bijtende vissen hengelen.

3. Dit is een uniek plaatje uit het begin van de jaren vijftig. Op de spoorbrug, die in 1946 is vernieuwd, ziet u rechts de trein uit Nijmegen aankomen. De bruggedeelten op de oevers aan beide zijden van de Maas worden dan nog gestut door stalen constructies. In 1958 en in latere jaren is de draagconstructie van de brug verder versterkt. De veerpont, die net aan de Mookse kant aanlegt, verzorgt de overtocht naar Katwijk en vice versa totdat in 1987 de autosnelweg A73 in gebruik wordt genomen.

4. Op deze prentbriefk:aart van eind jaren vijftig ziet u drie huizen die aan de Maasdijk hebben gestaan. Het voorste huis werd to en bewoond door]. van Kesteren. In het aangrenzende klein ere huis, waarvan u nog net de voorgevel ziet, woonde destijds P.Tunnessen (dit huis heette 'Rozcnoord' en was in 1906/1907 het eerste onderkomen van de paters passionisten in Mook). Bewoner van het laatste huis op de ansicht was H. Kaal. Rechts van het pad ligt de oude hoogwaterkering.

5. Hier hebt u een mooi panorama op de Hove omstreeks 1955. Hetvoorste huis werd toen bewoond doorWWillems. Latervestigde zich hier de familie Cox. In het daarop volgende dub bel woonhuis woonden de families Koel en De Haan (later respectievelijk Van Campen en Boerma). Het achterste huis was van H. Kaal.

6. Een fraaie ansicht uit 1950 van het spoorwegviaduct, met rechts het cafe-pension van P. Roosenboom, dat dan nog de naam 'Vesta' draagt. Niet veellater wordt het bedrijf vernoemd naar het naastgelegen viaduct. Naderhand is het geruime tijd een huis waar dames heren ontvangen. Links liggen nog de rails van de voormalige tramlijn Nijmegen- Venlo van de N.v. Maas-Buurtspoorweg, die in september 1944 voorgoed buiten gebruik is geraakt.

7. Op deze ansicht uit 1950 staat een foutieve tekst. Het woord 'scrninaric' is niet goed gespeld en ook de naam daarvan klopt niet:

St. Petrus moet St. Paulus van het Kruis zijn. Deze heilige werd in 1694 geboren als Francesco Paolo Danei en is de stichter van de orde der passionisten. Voor het gebouw ziet u iets rechts van de hoofdingang op een sokkel nog het beeld van St. Franciscus staan, de patroonheilige van de franciscanessen die voorheen hier gevestigd waren. Het seminarie van de passionisten werd door de paters al spoedig omgedoopt in 'St.-Gabrielcollege', een naam die verwijst naar de H. Gabriel van de Moeder van Smarten. St. Gabriel werd in 1838 geboren als Francesco Possenti. Hij was lid van de passionistenorde.

8. Deze fotocollage uit 1965 geeft o.a. een mooi beeld vanaf de Maas op het St.-Gabrielcollege. De nieuwbouw, inclusief de kapel met fraaie glas-in-loodramen van kunstenaar Frans Cox uit Maasniel, is ontworpen door de Mookse architect Th.P. van Bergen. Het St.-Gabrielcollege was aanvankelijk een seminarie en internaat voor jonge mannen die priester wilden worden. Na enige jaren is het college eveneens opengesteld voor anderen om er een opleiding gymnasium of atheneum te volgen en werd er ook havo en mayo aan toegevoegd. Vanaf 1977 was het gebouwencomplex zestien jaar in gebruik als internaat en opleidingsschool voor de binnenvaart. De bebouwing is daarna gesloopt met uitzondering van de voor- en zijgevels van de vleugel aan de Rijkswegzijde.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek