Nederlandse Kastelen in oude ansichten deel 2

Nederlandse Kastelen in oude ansichten deel 2

Auteur
:   J. Harenberg
Gemeente
:  
Provincie
:  
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0064-9
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Nederlandse Kastelen in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

49. Een huis Den Ham komt al in de twaalfde eeuw voor; een ridder Bernard van Ham in 1259. In 1260 kwam het goed aan een tak van de heren van Woerden, die zich Utenham gaat noemen en het tot 1553 behoudt. Dan komt Den Ham aan de erfdochter Utenham, die met Jan van Wanroy trouwt. Hun nakomelingen noemen zich Utenham van Wanroy. Margaretha Utenham van Wanroy laat de bezitting in 1687 na aan neef Hendrik van der Borch, in wiens geslacht ze blijft tot 1714, wanneer het echtpaar Hacfort-Utenham van Wanroy eigenaar wordt. In 1811 is Paulus Marinus Bijleveld koper, die de ridderhofstad negen jaar later verkoopt aan Joseph Leydel. Heyman Bart van Zeyll en zijn vrouw Jacoba Maria Leydel verkopen Den Ham in 1857 aan Willem Jan Royaards. De huidige eigenaresse is mevrouw Van Andel-Royaards. Oorspronkelijk bestond het kasteel uit de toren, waartegen later enige vleugels werden gebouwd, die omstreeks 1870 werden gesloopt.

50. Een lid van het geslacht Wulven stichtte in 1260 Hardenbroek en noemde zich voortaan Van Hardenbroek. De dertiende heer uit dit geslacht overleed in 1662 ongehuwd en liet het kasteel na aan zijn neef H.G. van Hardenbroek, die het in 1686 verkocht aan Cornelis Aerts van Juchem. Laatstgenoemde ontdeed zich al een jaar later van zijn aankoop en verkocht haar aan A. van Rossum. Willem Kerckrinck werd in 1733 eigenaar; zijn echtgenote, Allegonda Moeyaert, hertrouwde met Johan George van Raesfeld, die Hardenbroek in 1748 publiek liet veilen. Koper werd Johan Adolph van Hardenbroek, een lijnrechte afstammeling van de stichter en het kasteel is tot op heden in zijn familie gebleven. Het oorspronkelijke kasteel bestond uit een toren die, vooral in de achttiende eeuw, door aanbouw uitgroeide tot het tegenwoordige huis.

51. Harinxmastate is een betrekkelijk jong huis en ook geen opvolger van een ouder. Het zou oorspronkelijk bij Drachten hebben gestaan, doch ten gevolge van onenigheid verplaatst zijn naar Beetsterzwaag. De jeugd van Smallingerland hield het oude gebruik van klokken luiden in ere, zeer tot ergernis van de grietman, die het dan ook verbood. Dit verbod werd echter genegeerd, zodat de klokkentouwen bij de grietman thuis werden opgeborgen. Ze werden echter met geweld teruggehaald en het langdurige klokken luiden nam weer een aanvang. Uit ergernis zou de grietman daarop een nieuw huis te Beetsterzwaag hebben gebouwd en zijn huis te Drachten hebben laten afbreken. Het huis werd in 1840 gebouwd, doch in onze eeuw verdween het fronton en kregen de ramen een roedeverdeling. Eigenaar van het landgoed is de Van Harinxma thoe Slooten Stichting.

52. Op de foto zien we het huis te Goor, dat later Heeckeren werd genoemd. In 1412 draagt Henriek van Deele het over aan Wo1ter van Coeverden. Roelof van Coeverden, die in 1532 bezitter is, laat het goed na aan zijn neef Johan van Ittersum. Diens dochter brengt het door haar huwelijk in 1560 aan de Ripperda's. Vervolgens komt Heeckeren aan de geslachten Van Ensse (1594), Van Hövell (1721), Bentinck (1778) en Van Hugenpoth tot Aerdt (1806), steeds door huwelijk. Omstreeks 1820 werd het huis gekocht door Gerard Willem Bosch van Drakestein en door zijn kinderen en tweede vrouw werd Heeckeren in 1898 publiek verkocht. Jan en Gerardus ten Doesschate werden kopers, waarna het huis tot school werd ingericht. Het huis, later dominicanessenklooster en thans bejaardenhuis, werd aan de rechterzijde voorzien van een moderne aanbouw. De grachten zijn gedempt. Het oude huis zit nog geheel in het tegenwoordige verborgen.

53. Sinds 1887 is het oude kasteel van de heren van Heel in gebruik als klooster en St-Annagesticht en is uitgebreid met talloze aanbouwen, waarin zwakzinnigenzorg wordt bedreven. Het kasteel Heel wordt reeds vermeld in 1264, doch er is niet veel van bekend. Het tegenwoordige huis bezit nog zeventiendeeeuwse delen, doch het aanzien is geheel achttiende-eeuws. In 1960 brandde de voorburcht af en werd niet meer in oude vorm herbouwd; de poortomlijsting uit 1686 met alliantiewapen De Horion-De Raville werd elders in het complex toegepast. Het geslacht Van Ghoor is eigenaar van het kasteel in 1417; de familie De Horion, die in 1558 het bezit verwierf, liet het huis in 1686 bouwen. In 1804 werd de familie Hermans eigenaar. De ansicht laat ons de achterzijde van het kasteel zien.

54. Jan van Heemstede was in 1392 een van de hoofdschuldigen aan de moord op Aleid van Poelgeest, reden waarom zijn slot op last van hertog Albrecht in 1393 werd afgebroken. In 1401 was er echter al een nieuw kasteel, dat tijdens de Hoekse en Kabeljauwse twisten in 1405 werd verwoest. In de dertiende eeuw zijn er al heren van Heemstede bekend; zij worden door huwelijk opgevolgd door de Le Fèvre's, wiens nakomelingen zich Van Heemstede gaan noemen. Een van hen bouwde omstreeks 1500 een nieuw kasteel, dat in 1553 aan Cornelie van Driebergen, weduwe van Gerijt van Lockhorst, kwam. In 1620 komt Heemstede aan de raadpensionaris Adriaan Pauw, die het prachtig laat verbouwen en de brug op de ansicht, "Pons pacis" genaamd, liet bouwen. Na hem kwam het kasteel in andere handen en in 1811 werd het gesloopt, op de bijgebouwen en de brug na. Thans is de gemeente Heemstede eigenaar van de restanten.

55. Een slot 's-Heer-Aartsberg wordt reeds in 1320 genoemd met als eigenaar en bouwer een heer Arend. Veel kreeg dit kasteel te verduren in de strijd tussen J acoba van Beyeren en Philips van Bourgondië, in de Jonker Frans-oorlog en in de Tachtigjarige Oorlog. Maarten van Rossum nam in 1517 de slotvoogd gevangen. Een Van Zuylen van Nyevelt herbouwde het slot in 1610. Later kwam 's-Heer-Aartsberg in het bezit van de families Van Hardenbroek en Van der Capellen; families die elders meer en belangrijker huizen hadden, zodat dit kasteel werd verhuurd en later zelfs degradeerde tot boerderij. Op de ansicht is al te zien dat het onderhoud te wensen overliet en dat gedeelten zijn verzakt. In 1909 werd het geheel afgebroken en vervangen door een boerderij, die slechts door de gracht en de wapensteen in de voorgevel herinnert aan het voorname verleden.

56. Het Hof te Hemmen zou het enige heerlijke goed in Groningen zijn geweest en behoord hebben tot de leenkamer van Overijssel. In de zestiende en zeventiende eeuw waren leden van de geslachten Van Limburg en Van Berehuis bezitter van het kasteel, dat in 1672 het hoofdkwartier van de bisschop van Munster, Bernhard van Galen, was. Dit kasteel werd in 1805 gesloopt en later herbouwd als het huis op de foto. Het huis werd jaren bewoond door de families Quintus en De Muinek Keizer. Ook het huis van de ansicht werd afgebroken en wel in 1917. Het werd herbouwd in dezelfde stijl, alleen werd in plaats van het hoge souterrain een volwaardige verdieping gebouwd. Ook het bordes verviel. In het huis is thans het Kinderziekenhuis W.A. Scholten gevestigd, waartoe in het park enige lage gebouwen verrezen.

57. Het huis op de ansicht heeft geen versterkte voorganger gehad; het is omstreeks 1670 gebouwd, ongeveer op de plaats waar circa 1600 een sterke schans was gelegen. De stichter moet wel een grietman uit het geslacht der Herema's zijn geweest. Later kwam de state aan de familie Vegelin van Claerbergen, die het landgoed hebben bezeten tot 1904, toen dr. J.G. Driessen en diens echtgenote Aurelia Vegelin van Claerbergen het ter beschikking stelden van de stichting Fries Volkssanatorium. Helaas werd het huis, waar Daniël Marot nog aan gewerkt zou hebben, door de voor het sanatorium noodzakelijke vergrotingen volledig van zijn statige karakter beroofd. De lage zijvleugels werden met een verdieping verhoogd tot bijna dezelfde hoogte als de middenpartij en met plat dak afgedekt. Het koepeltorentje verdween. Lang bleef het geen sanatorium. Thans staat er een vrij modern aandoende villa, in gebruik als gemeentehuis.

58. In het midden van de veertiende eeuw was Bernard van Zebelingen beleend met de Heringhof, dat later Herinckhave genoemd zou worden. Omstreeks 1383 behoorde het goed aan Hadewych van Vlederingen; zij was gehuwd met Arend Grubbe en hun zoon Herman moet tegen Herman van Vlederingen en diens zoon Derk procederen om het bezit van het goed, dat toch aan zijn geslacht is gekomen. Naar hen wordt het huis ook wel Grubbenhuis genoemd. De erfdochter Joanna Maria Antonetta huwde in 1723 met Friedrich Christian von Bönninghausen tot Bremschede en Darup. Hij liet het oude huis slopen en bouwde honderd meter westelijk van de plek het tegenwoordige huis, dat in de vorige eeuw ietwat gemoderniseerd moet zijn gezien de negentiende-eeuwse ramen. Het landgoed bleef in het geslacht Von Bönninghausen; het huis brandde in 1959 gedeeltelijk uit en werd in 1969 in eeuwigdurende erfpacht gegeven aan de Overijsselse Kastelenstichting en is sindsdien gerestaureerd.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2022 Uitgeverij Europese Bibliotheek