Noordwijk toen en nu

Noordwijk toen en nu

Auteur
:   Aad van der Meer en Willem Baalbergen
Gemeente
:   Noordwijk
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-6366-8
Pagina's
:   112
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2-3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Noordwijk toen en nu'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

6 Een plaatje van de oude duinboerderij van de familie Barnhoorn. Nu is het museum van het Genootschap Oud Noordwijk er in ondergebracht. De foto is gemaakt rond 1 92 5. De dochter, Florien, en een nichtje poseren voor de zijingang. De boerderij is een aantal jaren geleden grondig gerestaureerd en onlangs nog van een uitbouw voorzien. Tot voor enkele tientallen jaren waren er veel boerderijen in het dorp. Bekende familienamen in dit verband waren Barnhoorn en Marbus. Het betekende dat hun koeien twee maal per [aar de weg van en naar het weiland moesten afleggen. Legendarisch is de uitspraak in de gemeenteraad van Jan Piet Barnhoorn dat "je wel over elke keutel kon vallen". Hij verkondigde die mening bij het voorstel om tot een

gemeentereiniging te komen.

7 Een bijzondere foto van de hoek Nicolaas Barnhoornweg en Jan Kroonsweg. Deze werd gemaakt om bij het procesverbaal van de politie gevoegd te worden. Er was op de hoek een ongeluk gebeurd waarbij een kind om het leven was gekomen. Het werd geschept door de vrachtauto die op de foto is te zien. Rechts het pand waar jarenlang de winkel en de bakkerij van Hogewoning was gevestigd. De winkel heeft thans een andere bestemmingo

Links een rijtje huisjes die eigendom waren van de Hervormde Kerk, de zogenaamde armenhuizen. Als je door wat voor reden ook in financiele problemen kwam, kon je hier goedkoop een huisje huren.

8 In diezelfde Nicolaas Barnhoornweg stond de smederij van Mooyekind. Het beslaan van paarden vormde het hoofdbestanddeel van de inkomsten van smeden in die tijd. Een broer, Janus Mooyekind, was ook smid en had zijn bedrijf in de Schoolstraat, op de hoek van de Piet Heinstraat. Voor dat pand stond in die tijd een houten stellage waarin het paard kon worden vastgezet voordat het de hoefijzers onder kreeg.

Een derde broer Mooyekind had een fietsenmakerij, ook in de Schoolstraat. Deze zaak is nog steeds in bedrijf. De smederij op de foto is inmiddels tot woonhuis omgebouwd en wordt nog door de familie bewoond.

9 Het bekijken van deze twee foto's zal veel Noordwijkers niet onbewogen laten. Het oude redershuis op de Oude Werf werd, ondanks veel protesten, ten behoeve van de aanleg van de Parallel boulevard gesloopt. Noordwijk werd in die jaren wel eens Sloopwijk genoemd.

Het huis stamde uit het eind van de achttiende eeuw en werd onder anderen bewoond door Pieter van Duin. Direct naast zijn huis stond zijn timmerschuur. Hier werden, op het "Noordeindswerf", de bomschuiten gebouwd.

Pieter van Duin verlegde zijn werkzaamheden later naar het bouwen van huizen en legde de grondslag voor het huidige aannemersbedrijf Gebroeders Van Duin.

De schuur verhuurde hij aan

een andere reder, Willem van Beelen. Deze liet de rederij later ook voor wat het was en bouwde op de boulevard Hotel N oordzee.

lODe bewuste timmerschuur heeft er tot aan de aanleg van de Parallelboulevard gestaan. Naast scheepswerf en timmerwerkplaats bood het gebouw ook onderdak aan kerkgangers van de gereformeerde kerk. Geen kerkgangers op de foto, maar Franse soldaten in 1913. Noordwijkers die zich onder lei ding van Leen van Wijk en Siem Verloop als zodanig hadden verkleed. Het betrof een herdenking van de landing van prins Willem de Zesde op het strand van Scheveningen in 1813. Deze vergeten gebeurtenis uit onze vaderlandse geschiedenis was kennelijk zo belangrijk dat er uitgebreid aandacht aan werd besteed.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2020 Uitgeverij Europese Bibliotheek