Odijk en Werkhoven in oude ansichten

Odijk en Werkhoven in oude ansichten

Auteur
:   S.A. van de Gaag
Gemeente
:   Bunnik
Provincie
:   Utrecht
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-4638-8
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Odijk en Werkhoven in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

--. ~'~~'

"~~---" '-

~ "rr ~ ~,,-.f!,«>,

30. Met de Rijnsnijdersschuit werd de bodembegroeiing van de Kromme Rijn met zeisen losgemaakt. Een vIot, dwars over de Kromme Rijn geIegd, hield de Iosgesneden begroeiing tegen. Met kromme rieken werd het op de walkant gebracht. Na het beeindigen van de werkzaamheden werd de schuit verkocht aan Willempie en Drieka. Zij maakten er een woonboot van en meerden deze afbij de Odijker brug. Met een oude kinderwagen, waarin garen, band etc., ging Drieka dagelijks de boer op. Op deze manier verdiende zij de kost voor beiden.

31. Een deel van de Zeisterweg ter hoogte van de Boomgaardweg met links het huis van Sonneveld. Mevrouw Schippers staat met vier van haar vijf kinderen op de weg, zij woonde in het huis rechts op de foto.

Gezicht in de Steeg - Odijk.

32. De Boomgaardweg, vroeger ook weI genoemd de Dodenweg, heeft diverse benamingen gekend. Zo werd het gedeelte grenzend aan de Meent genoemd "De Steeg" en het deel grenzend aan de Zeisterweg "Het Zand". Links zien we het huis van Nico van Ettikhoven. In het huis links op de achtergrond woonde juffrouw Pernis, onderwijzeres aan de gemeenteschool. Ter hoogte van dit huis loopt nu de Ds. Jan Mindenuslaan.

33. Een deel van de Boorngaardweg ornstreeks 1910. Rechts op de foto de woning van Aart en Geertje van Ginkel. In het pand achter de twee bornen was in het rechterdeel de ijzerwarenhandel van Ger Koster gevestigd. Mornenteel is op dit punt in een nieuwbouwpand een vestiging van apotheek "In de Steeg". Naast de diaconiewoning (links op de foto) staan Bartje en Sientje Edelbroek.

34. Voor de ingang van de oude boerderij Dalenoord zitten de toenmalige eigenaars de heer P.G. Peek en zijn vrouw M.M. Peek-Sturkenboom. De boerderij werd in 1909 gebouwd en ging in de jaren vijftig door brand verloren. De boerderij werd herbouwd en het bedrijf legde zich verder toe op veeteelt en het kweken van fruit. Momenteel doet de boerderij dienst als woning en ligt geheel ingebouwd tussen woningen van de nieuwe woonkern genaamd Dalenoord.

35. P.G. Peek junior is bezig het gras te maaien met de zeis. Het omgooien van het te drogen gras geschiedde nog met behulp van paarden. Op de achtergrond de herbouwde boerderij Dalenoord. Op het grasland staan nu eengezinswoningen in diverse bouwstijlen.

36. De oude grindwegen in Odijk moesten geregeld worden bijgewerkt. Daarvoor werd op diverse plaatsen langs de weg een voorraad grind bewaard om ontstane gaten in de weg ermee op te vullen. Links zien we Markus Klarenbeek, die voor het onderhoud van de wegen zorgde. In plaats van kantonnier werd hij door iedereen de "moppenschopper" genoemd. De man met paard is Jan Weerdenburg.

37. De Christelijke Gemengde Zangvereniging Euphemia te Odijk werd opgericht op 1 september 1925. De eerste dirigent was de heer Roelofs, die elke zondag het orgel in het witte kerkje bespeelde. Het koor telde in die tijd twintig leden. In de winter repeteerde men in de oude consistorie van het witte kerkje rond de brandende kachel. Tijdens het instuderen en repeteren door de heren maakten de dames zich verdienstelijk met handwerken. De contributie bedroeg 10 cent per week. In later jaren telde het koor 35 leden.

38. Ter afsluiting van het deel over Odijk een opname van Evert van de Hoek, alom bekend door zijn indrukwekkende verschijning. In 1910 vond hij tijdens graafwerkzaamheden op zijn land het bot van een mammoet (reuzenolifant). Deze vondst deed destijds in het rustige Odijk veel stof opwaaien. Zijn boerderij lag aan de Rijnseweg, even voorbij het sluisje bij Mijntje. Na de verkoop van zijn boerderij werd deze nog bewoond door de klompenmaker Van Laar en de gebroeders Kramers. In 1925 werd de boerderij gesloopt.

INLEIDING

Werkhoven

Werkhoven wordt tot een van de oudste bewoonde streken van Nederland gerekend. Vele Romeinse vondsten wijzen daarop. Aan de Kromme Rijn - die grensrivier was tussen het Romeinse en het Friese Rijk -ligt Werkhoven.

Reeds in 846 wordt de plaats Uuerken (Werkhoven) genoemd. Er stond een houten kerkje, dat rond 1200 vervangen is door een Romaanse kerk, waarvan de toren nog steeds staat. In deze kerk werden roorns-katholieke erediensten gehouden. Door de Reformatie ging de middeleeuwse dorpskerk over naar de Hervormde Gemeente. In 1580 verboden de Staten van Utrecht de openbare uitoefening van het rooms-katholieke geloof. De boerenbevolking bleef het oude geloof trouw, ook al moesten ze voor hun geloof twee uur lopen naar de officiele schuilkerk "de paap van Bunnik". Het dorp telde zo weinig hervormden, dat er pas anderhalve eeuw na de Reformatie voldoende mannelijke lidmaten waren om een kerkeraad te vormen. Rond 1700 kreeg Werkhoven een eigen rooms-katholieke schuilkerk op het landgoed Nieuwendaal.

In het verleden waren de landgoederen in het Kromme Rijn-gebied in eigendom bij landheren, die vaak van adel waren en zij hadden lange tijd grote invloed op de ontwikkeling van de streek. Zij bepaalden wat goed was voor de pachters.

Over de geschiedenis van 1850 is weinig meer bekend, omdat het oude archief van de gemeente Werkhoven verloren is gegaan. Geheel onbelangrijk was de plaats in de 17e en 18e eeuw niet. Prins Maurits liet het huis Beverweert na aan zijn (onechte) zoon Lodewijk van Nassau-Odijk, wiens nazaten een bron van welvaart voor het dorp betekenden.

In de hervormde kerk is in 1732 de zeeheld Jacob Pieter van Braam gedoopt. Op zijn Ll e jaar is hij als scheepsjongen naar zee gegaan. Later is hij door de Moren gevangen genomen en was hij enige tijd slaaf. Hij wist echter te ontsnappen en is weer naar zee gegaan, waar hij het tot admiraal bracht.

De gemeente Werkhoven bestaat niet meer. In 1964 is Werkhoyen met Bunnik en Odijk samengevoegd tot een gemeente Bun-

nik. De Werkhovenaren noemen hun dorp nogal eens schertsend "de vergeten hoek". Daar zit wei een kern van waarheid in, als men bedenkt dat er ooit twee spoorlijnen door Werkhoven zijn gepland: eerst Rotterdam-Arnhem, waar het station Werkhoven zou komen te staan in de Pappelenbuurt, en later Houten-Rhenen, maar het is bij plannen gebleven. Het isolement werd destijds slechts doorbroken door een voetbode, die om acht uur 's morgens vertrok naar het postkantoor in Utrecht, vanwaar hij 's middags post mee terugnam.

Illustratief voor de problemen waar het dorp mee kampte, is een conflict uit 1825. Kerkvoogdij en gemeente betwistten elkaar het eigendom van de dorpsbrink; vooral omdat daar lucratieve vruchtbomen stonden en er de jaarlijkse veemarkt werd gehouden. In 1826 werd het conflict bijgelegd en kwam men overeen dat ieder de helft van de vruchten en van de marktgelden kreeg. Het agrarische karakter van Werkhoven is in de loop der tijden nauwelijks gewijzigd. Het traditionele gebruik was 60% grasland, 30% boomgaard - met veelal grasland eronder - en 10% bouwland. In deze sector vindt men nu voornamelijk veehouderij en fruitteelt.

Samenvattend kunnen we stellen dat Werkhoven in sociaal opzieht een vrij gesloten dorpsgemeenschap is, waar ondanks de modeme communieatiemiddelen de plattelands-levensstijl nog voor een groot deel blijft gehandhaafd. Het samenlevingspatroon vertoont een zekere zelfgenoegzaamheid. Men is tevreden zoals men leeft en werkt en al te grote veranderingen zijn daarom niet gewenst.

Veel dank ben ik verschuldigd aan de inwoners van Werkhoven, die meewerkten aan het tot stand komen van dit boekwerkje. Spontaan werden foto's uit het verleden beschikbaar gesteld. Dit ging vaak gepaard met aanvullende informatie. Zonder iemand tekort te willen doen een bijzonder woord van dank aan mevrouw K. van der Wiele-Pasterkamp, die een bijzondere steun is geweest bij het vergaren van materiaal en het verwijzen naar personen voor uitgebreidere gegevens.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2021 Uitgeverij Europese Bibliotheek