Oldenzaal in oude ansichten deel 2

Oldenzaal in oude ansichten deel 2

Auteur
:   J.H. Molkenboer en mr. G.J.J.W. Weustink
Gemeente
:   Oldenzaal
Provincie
:   Overijssel
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0381-7
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Oldenzaal in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

39. Oldenzaal bezat (en bezit nog) vele markante personen, over wie nog vaak wordt verteld. Een van hen was "Naadsboer" of "Naadsbuurk'n", wonende in de Vestingstraat. Siemerink verbouwde en verkocht onder andere boeskool, een product waaraan de Oldenzaler zijn bijnaam, "'n Boeskool", te danken heeft. De Oldenzaalse kunstenaar Jan Kip ontwierp en vervaardigde in brons "het Boeskoolmenneke", een jongetje dat een grote boeskool torst. Een kostelijk souvenir.

40. De foto geeft een gedeelte van "het Citadel" weer. De naam zou kunnen duiden op een extra versterking, want Oldenzaal was een vestingstad. Ook de naam "rempart-tuinen" herinnert aan die tijd. Links woonde een broer van Nathan Muller uit de Spoorstraat. Daarnaast had de heer Dijkhuis ("'n Kuundert") een kolenhandel. Op de achtergrond het pand van schoenmaker Schlätker, later van Brandriet en nu van J. Ankone. Rechts de achterzijde van woningen uit de Walstraat. Aan het einde was de bakkerij met winkel en woonhuis van de heer J. Davina. Deze buurt was een der kleurrijkste van Oldenzaal; ondanks armoe was er altijd leven en vertier.

41. De Kloosterstraat in 1937. De straat ontleent haar naam aan het Agnietenklooster, dat zich hier in vorige eeuwen bevond. Links op de voorgrond woonden de families Kamphuis, Schwirtz en Bode (groentehandel: de kar staat voor de deur). Rechts woonhuis, winkel en werkplaats van de familie Kuiphuis. De heer H.H. Kuiphuis begon hier zijn carrosseriebedrijf. Rechts op de voorgrond het ijzeren hek van de Pleehelmusschool.

42. Een opname uit 1899 van een trein uit Bentheim in de "Kopperberg" oftewel "Koppelboer" in de Lutte. Het baanvak is in 1883 uitgegraven met de schop. In de vorige eeuw lag er nog slechts enkel spoor; dubbel spoor kwam omstreeks 1905. Links en rechts achteraan zijn de "honderd-en-veertien trapjes" te zien; hier kon men de spoorbaan oversteken. Nu is dit niet meer toegestaan en ... terecht.

43. Oldenzaal had, als laatste grote plaats voor de grens, een belangrijk spoorwegstation. Niet alleen was er veel internationaal goederen- en personenverkeer, maar er werd ook veel gerangeerd. Links achter het tweede gebouwtje lag een "draaischijf", waarmee de stoomlocomotieven keerden om naar Duitsland (of Holland) terug te gaan. Op de achtergrond de voetbrug, die de Stationsstraat verbond met de Parallelstraat. In 1951 werd op het station Oldenzaal een begin gemaakt met de elektrificatie. Het laatst kwam de bovengrondse voeding tot stand met het station Bentheim, in mei 1976.

44. Een opname van ladingmeesters, douaneambtenaren en expeditiepersoneel. Bovenaan, van links naar rechts; G. Velthuis, De Later, B. Christenhusz, J. Velthuis, M. Beumer, Denekamp, P. Wilkes, J. Geerdink, G. Engbers en Zuidhof. Middelste rij; Kuilman, G. Oude Roelink, H. Scherpenzeel, Kolmschate, J. Linderman, H. Sluiter, J. Ankone en H. Boelen. Vooraan; Schreurs, C. Renshof, H. Beyer, De Geus, G. Hoge Kavik, H. Kamerich, G. Nordkamp, M. ter Ellen, G. Siers, Franke en W. Muller.

45. Op 14 juli 1953 ontstond zo'n hevige brand in het stationsgebouw dat het moest worden afgebroken. Ook de grote visitatiezaal verdween. Een aanzienlijk kleiner gebouw kwam er in 1957 voor in de plaats. De internationale treinen stoppen nu niet meer in Oldenzaal. In Bentheim staat een zelfde type stationsgebouw als ons oude. Dit dateert nog van de tijd van de spoorwegmaatschappij Almelo-Salzbergen (1865 tot 1925). Het gebouw links op de foto wordt nu nog bewoond door mejuffrouw Rika Duivelshof.

46. De spoorlijn Almelo-Salzbergen, die in 1865 in gebruik werd genomen, was van groot belang voor de energievoorziening van de Twentse textielindustrie. Het kolenbekken bij Ibbenbüren werd bereikbaar. Het oude station Oldenzaal (A.S.) had twee ruime wachtkamers én een aparte eetzaal. Aangezien alle doorgaande reizigers uit moesten stappen, om in een grote visitatiezaal hun bagage en soms ook zichzelf te laten onderzoeken, vergde dit veel tijd. Het stationsrestaurant had een uitstekende reputatie, zodat ook vele niet-reizigers zich hier" 'n vretmàöleke" voor lieten zetten.

47. Vier overwegen zijn vier plagen, op drukke weg naar Enschede ... (uit: "Boeskool-revue"). Een bron van ergernis voor de Oldenzalers, en met name voor hen die in Berghuizen woonden, waren de spoorwegovergangen in de straatweg naar Enschede en Losser. Nadat een gedeelte van de "Oude Weverij" van H.P. Gelderman & Zonen was gekocht en gesloopt, kon er een viaduct worden aangelegd. Toen was het met het lange wachten eindelijk gedaan. De foto laat zien hoe het er voor de jaren zestig toeging. Een slagboom gaat juist omhoog. Daarnaast het wacht- en seinhuisje. Vroeger werd het treinverkeer van Hengelo naar Bentheim vice versa van hier uit geregeld. In 1967 is deze "Post T" opgeheven; het vervoer wordt nu van uit een centrale seinkamer in Hengelo geregeld.

48. De Spoorstraat in de jaren twintig. Links, net achter de paal, tussen heg en woning van J. Kasprowicz, vertegenwoordiger van de Holland-Amerika Lijn (nu bakkerij Huiskes), liep een pad naar de Eekte. Achter deze heg wisselden de kerkgangsters uit Berghuizen bij slecht weer van schoeisel: de klompen uit en de schoenen aan ... Rechts was het nog allemaal tuin: "Huize Rust" en "De Rozenhof". Links, achter de heg, was een grote, open vlakte. De bovengrondse leidingen zijn ongetwijfeld voor de telefoon.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek