Oostvoorne in oude ansichten deel 2

Oostvoorne in oude ansichten deel 2

Auteur
:   L. van der Knaap
Gemeente
:   Westvoorne
Provincie
:   Zuid-Holland
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0385-5
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Oostvoorne in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

INLEIDING

Met groot genoegen voldoe ik aan het verzoek van de uitgever om te trachten een aantrekkelijk tweede deel samen te stellen van "Oostvoorne in oude ansichten". Hoewel mij een groot aantal ansichten ter beschikking staat, dankzij de omstandigheid dat Oostvoorne als badplaats reeds ver voor 1900 bekendheid genoot, zal de keus wel eens moeilijk zijn.

Veel mooie gedeelten van Oostvoorne en gebouwen werden van diverse kanten op foto of ansicht vastgelegd en bleven zo voor het nageslacht bewaard. Mag dan het bekijken van die mooie plekjes zijn bekoring hebben, tot werkelijk leven komen ze pas, als ook het dagelijks doen en laten van de mensen van die tijd, bekendheid geniet. Alleen het plaatjes kijken geeft over het algemeen een zekere steriliteit die door bekendheid met het dorpsleven en de dorpsfiguren

Daar waar uit slik en zand, de plek eens werd gebore, waar eenmaal groeien zou, het mooie dorp Oostvoorne. Het dorp dat eens zou zijn, tot 't mooiste uitverkoren, van heel de omtrek hier,

ja, van heel het gebied van Voorn.

wordt opgeheven. In dat opzicht was Oostvoorne niet misdeeld. In de directe omgeving van kerk en burcht vond men wel twintig vrijgezellen en onder hen bevonden er zich die, niet altijd in gunstige zin, geschiedenis maakten.

Weelde ontbrak ten enen male en dat is zeker van invloed geweest op de huwelijken. Ik wil pogen deze bewoners, die zwoegend en zwetend, kletsend en roddelend, toch elkaar helpend en grotendeels gemoedelijk door het leven gaand, te laten herleven.

Wie denkt nog aan de vele vrouwen, die 's morgens al heel vroeg, met diverse vervoermiddelen, ook wel lopend met juk en manden, naar Brielle trokken met hun produkten? Er zijn er bij die nu nog worden genoemd, zoals Meutje Teun en ook de vrouw van Joh. v.d. Blom, van de "Jacobahoeve" (nu "Overburgh"),

die graag praatte, gezellig bleef kwebbelen bij klanten en dan in de avond thuis kwam. Daar werd weleens de aanmerking op gemaakt: "wat was ie gisternavend weer laet thuis, 't was bekant half nege toen je verbij kwam, Sannetje". Dan lachte ze eens en zei dan zo sappig: ,jae, maer die mijn zo laet nog hoort of ziet, die slaept zelf oek nog niet". Men noemde haar dan ook "Sannetje laet in de avend". Hun doen en laten leeft in de verhalen voort en ik zal er, voor zo ver de ruimte het toelaat, gebruik van maken.

Wat het dorp zelf betreft, het is een komdorp, gelegen op een terp waardoor de bewoners als het ware op een kluitje woonden en nog wonen. Reeds aan het eind van de achttiende eeuw was het, volgens de geschiedschrijver Jan Kluit, aangenaam toeven in de mooie warande's van Oostvoorne.

Sindsdien is er veel veranderd; veel bos verdween,

maar schoonheid is er gebleven, ondanks de nieuwe woonwijken. Het oordeel wil ik aan de lezers over laten. Moge het voor de ouderen een herinnering en voor de jongeren een kennismaking zijn met hoe het eens was.

Verschillende foto's zullen plaatsen te zien geven die nog zijn te herkennen, andere geven een totaal ander beeld. Aan de hand van deze foto's gaan we een wandeling door Oostvoorne maken, maar voor we dat gaan doen, wil ik vanaf deze plaats mijn dank betuigen aan allen die mij op de één of andere wijze van dienst zijn geweest. Als het geheel de lezers genoegelijke ogenblikken zal bezorgen, ben ik dankbaar dat ik dit, als een soort hulde aan het dorp, de omgeving en de vroegere bewoners van Oostvoorne op deze wijze heb mogen geven.

1. Wij beginnen de wandeling op de hoek Voorstraat-Voorweg, nu Burgemeester Letteweg, daar treffen we drie personen aan die rond 1910 zeer bekend waren. De dame en de meisjes links zijn badgasten en onbekend. De man met de kruiwagen is de toen zeer bekende Leen van Reek van 't dorp. Joh. Arkenbout staat juist op de hoek met bakkerskar en rechts staat Jans Verhoeff, een welbekende verschijning. Zij handelde in eieren en had veel vaste klanten. Een klant die haar beklag deed over de eieren, waar een paar kneusjes bij zaten, kreeg ten antwoord: "kneussies hebbie onder de mense oek, maer ze telle mee, as ie te kort komt hei je recht van klage." Het huis op de hoek is omstreeks 1918 gesloopt.

2. Voor het gesloopte pand kwamen twee moderne winkels in de plaats. De winkel op de hoek werd door Abr. van Hulst Pzn. als kruidenierszaak geopend. Met nog een aangesloten winkel in dezelfde stijl gaven ze die hoek een geheel ander beeld. Op de foto van links naar rechts: Henk van der Linde, bediende; mejuffrouw Boutkam, winkelmeisje; in de deuropening Abr. van Hulst en zijn vrouw D. Langendoen. De bijnaam "Bram Toko" voerde hij reeds als kind, dankzij zijn vader, die al eerder een winkel dreef met de naam "De Toko".

3. Op hetzelfde punt, maar nu aan de linkerzijde, treft ons niet zo zeer de kerk, doch het kerkelijk armhuis. Het was driedelig en het linker gedeelte werd van rond 1919 tot 1934 door Dofte (Jan v.d, Hoek) en Kiddus (Jan Blok) bewoond. Ze leefden al jaren samen en door hun leefwijze ontstonden vele verhalen. Kiddus mocht graag een wandeling maken en toen hij op een keer thuis kwam had Dofte al water op staan. "Waar is dat water voor? ", vroeg Kiddus en Dofie zei: "voor thee", waarop Kiddus zei: "ik mot geen thee"; de ketel pakte, het water weggooide en ander water opzette. Op de vraag waarom hij dat water weggooide was zijn commentaar: "ik mot geen koffie van theewater."

4. De Voorstraat, nu Burgemeester Letteweg, met links beneden de oude woning waar Bas v.d. Bink (Kruger) woonde. De straatlantaarn is weer compleet. Het gaat naar de herfst en dan worden de lantaarns weer op de lantaarnpalen geplaatst. In de zomer worden de lampen niet gebruikt, dat is zonde van het geld, de dag is dan lang genoeg. De woningen rechts zijn: de winkel "De Toko" van P. van Hulst en verder het snoepwinkeltje van vrouw Konijnendijk (vrouw Knijn); de hondekar van Maart je Spruyt staat voor de winkel. In het dorp deed ze het zonder hond, dan kon ze nog eens lekker blijven kletsen.

5. Hier zijn we bij hotel "De Man" omstreeks 1902. Slager W. van Beelen (links) gezellig pratend met W. de Man (midden) en Jac, de Man. Vermoedelijk ging het gesprek over de aanlegsteiger en de te verwachten gasten. Misschien vertelde Van Beelen het geval van die jonkheer en die baron; ze kwamen in de zaak als een kanon om worst. Een vrouw uit de barak kwam juist om spek en de heren, in een dolle bui, wilden de witte jas aan en gingen aan het snijden. "Het kost vandaag niets", zeiden ze en de vrouw kreeg een stuk spek. Ze vertelde het vlug verder, dat twee gekken het spek zomaar weggaven. De buurt kwam opdraven, de heren versnikkerden een half varken en betaalden goed. "Geef mij maar elke dag zulke klanten", zei Van Beelen. Zo waren er velen blij, de heren als slagertjes en de mensen met het spek. De twee andere geportretteerden zijn: links Jaap Noordermeer (Jaap van Saar) en Izak Konijnendijk (de "panjer").

6. Of er iets moest worden gevierd? We kunnen het ze niet meer vragen. Het waren vrolijke vrienden, die het bij een biertje goed konden vinden. Van links naar rechts kijken ons aan: Arie van Marion, stichter van de bekende groentezaak; Willem van den Blink, beter bekend als Wulm van Pietje-Toon en met de harmonika Adrianus Assenberg, schoonzoon van Jac. de Man.

7. Aan de voormalige Voorstraat stond dit boerderijtje. Voor het raam staat Leen van Reek die wij al eerder hebben ontmoet. Nog een bewoonster van dat huis was Lena Maart je van Hulst, die hier ook op de foto staat. Alleen ouderen kunnen het zich zo nog herinneren, het heeft, als zoveel, plaats moeten maken voor wat anders. Op deze plaats staat thans de winkel en de garage van de heer Wouts.

8. Eveneens aan de Voorstraat nemen we een kijkje in de, thans tot het verleden behorende, bakkerij van Gerrit Arkenbout. De oude oven, gestookt met takkebossen, heeft al plaats moeten maken voor een heteluchtoven. Ook de bakker ging met zijn tijd mee, van voornamelijk brood werd gebak ook een steeds meer gevraagd artikel. De bakkerij in vol bedrijf met van links naar rechts: Van Buuren bij de kneedmachine, G. Arkenbout met hand aan de oven, Piet van den Berg presenteert de broodschieter en een onbekende hulp is aan het deeg opmaken.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2018 Uitgeverij Europese Bibliotheek