Princenhage in oude ansichten

Princenhage in oude ansichten

Auteur
:   Herman Dirven en Piet Dekkers
Gemeente
:   Breda
Provincie
:   Noord-Brabant
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-2049-4
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Princenhage in oude ansichten'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

PR<INCENHAGE, MARKT MET GEDENKNAALD

5. De Markt van Princenhage met de westzijde.

Een mooie foto van deze hoek van de Markt met een inkijk in de Liesbosstraat (toen Grootestraat). Geheel rechts staat het vroegere cafe "De Zwaan", toen eigendom van Matheus Blankers (nu Nouwens, Haagse Markt 14). Daarnaast zien we het huis van Jacq. Hellenberg Hubar, een gepensioneerde generaal-majoor. Achter de gedenknaald staat het pand uit 1709 (jaarankers in de zijgevel) dat eigendom was van Vincent van Gogh, de oom van de gelijknamige schilder, en werd bewoond door Hendr. Verschuren, winkelier.

Op de voorgrond staan drie figuren bij elkaar: de linker is George Maas, afkomstig uit Belgie, en de rechter is een soldaat die in de buurt van Princenhage op oefening was. Hij had ve1ddienst, getuige de lap om z'n pet. De middelste figuur van dit drietal is Henricus Laurentius Rubert die in de Liesbosstraat woonde. Hij werd op 20 februari 1914 benoemd tot burgemeester van Rijsbergen. Voor die tijd had hij een brouwerij in Oudenbosch.

Uitgave van E. van Wees, Breda, 1915

Prinsenhage . Markt

6. Het raadhuis en de toren van de St.-Martinuskerk.

Het raadhuis met haar classicistische voorgeve1 is opgetrokken uit baksteen. De plinten, basementen en kapite1en van de pi1aren zijn van bergsteen, evena1s de dubbe1e trap. In de achtergevel is een steen ingemetse1d met het opschrift: "Op den 3 van lentemaand des jaars 1792 is aan dit raadhuis den eersten steen gelegd door Christiaan Pels Rycken, zoontje van den weledelen gestrengen Heer Johannes Adrianus Rycken, schouteth deezer Heerlijkheid 's Prinsen Hage". Een eenvoudig rekensommetje 1eert ons dat het raadhuis nu honderd tweeentachtig jaar oud is.

De kerk, daarachter, is vee 1 ouder, maar niet de kerktoren. Verschillende malen heeft de St.-Martinuskerk een nieuwe toren gekregen. Zo brandde in de nacht van 1 op 2 augustus 1873 de kerk en de toren (die in 1819 weer was opgebouwd na de stormramp van 9 november 1800) gedeeltelijk af. Na de brand van 1873 zijn de toren en de kerk onder 1eiding van architect J. van Lange1aar en vo1gens antwerp van dr. P.J. Cuypers weer hersteid. Op 11 november 1874 is het hernieuwde gebouw gewijd door monseigneur Van Beek. Dit feit heeft men op 9, 10 en 11 november 1974, met onder andere een grate tentoonstelling, feestelijk herdacht.

Uitgave J.J. van Turnhout, Breda, 1906

Prinsenha~e

j)1arklplein

7. De St-Martinuskerk met afgewaaide toren.

In een verschrikke1ijke noordwesterstorm, in het begin van de namiddag van de zesde november 1921, is de spits van de kerktoren afgewaaid en neergestort naast de kerk, aan de zuidzijde. Ook een van de kleine hoektorens werd afgerukt en stortte neer in een van de zijkapellen, waardoor ook in de kerk grote schade ontstond. Twee jaar later is, onder toezicht van monumentenzorg, zowe1 de toren als de kerk gerestaureerd en in de oude staat teruggebracht. Hiermede kon pas in september 1923 een begin worden gemaakt, omdat to en pas een subsidie van de provincie daarvoor was ontvangen.

Foto-uitgave Bern. de Jong, Breda, 6 november 1921

8. De St.-Martinuskerk te Prineenhage.

Het stiehtingsjaar van de paroehie van Sint-Martinus is onbekend, maar het moet ergens liggen rond het jaar 1200. In ieder geval was het toen nog een hulpkerk van de zeer uitgestrekte paroehie van Gilze. Op II juni 1261 besloot de abdis van Thorn de kerk van Prineenhage tot een zelfstandige paroehie te verheffen, hetgeen werd goedgekeurd door de bissehop van Luik op 5 augustus van dat jaar. Op 12 februari 1316 bevestigde de bissehop van Luik nogmaals de zelfstandige paroehie van Sint-Martinus met onder andere het reeht om in de eigen kerk te mogen dopen.

Waar het eerste kerkgebouw heeft gestaan is niet helemaal duidelijk, maar het tweede kerkgebouw kwam in ieder geval wel op de plaats waar nu nog de St.-Martinuskerk staat. Deze kerk was vrij laag gebouwd en bestond uit slechts een beuk. De kerk werd honderd jaar later (aan het einde van de vijftiende eeuw) gedeeltelijk afgebroken om plaats te maken voor een vee1 grotere en hogere. In 1499 was daarvan het koor klaar, maar ruim vijftig jaar later was de gehe1e kerk pas eeht voltooid. Van 1648 tot 1794 was de kerk in gebruik bij de Hervormde Gemeente. In die jaren hebben de Katholieken gebruik gemaakt van een zogenaamde schuurkerk, welke net achter de huizen aan de noordzijde van de Markt lag (ingang Heilaarstraat, daarom ook wei Kerkstraat genoemd). Op 13 september 1801 werd, na ruim honderd vijftig jaar, de oude St.-Martinuskerk weer in gebruik genomen door de katholieken.

Foto-uitgave G. van Stokkom

9. Interieur van de St.-Martinuskerk.

Kort nadat de katholieken hun kerk in 1801 weer hadden teruggekregen kwam het kerkelijk leven ook weer tot volle bloei. In 1803 werd de zogenaamde "Confrerie" opgericht, waarvan als eerste leden staan ingeschreven: Jan van Galder, Corn. en Adr. van Genk, Jan Nooyens, Ant. en Jan Bastiaansen, Corn. van Dorst, Ant. en Ger. Dirven, Jan Nooren en Adr. Oomen.

In 1845 vestigden zich te Princenhage ook de zusters Penitenten- Recollectinen uit Etten. Hun klooster kreeg de naam van Sint-Marie en de eerste overste in Princenhage werd zuster Marie Augustine Jansens. In 1866 werd ook een Mariacongregatie opgericht, later betel' bekend onder de naam Kleine en Grote Congregatie. Gestart werd met een twintigtal meisjes en vrouwen. Vier jaar later, in 1870, werd de "Heilige Familie" opgericht, een godvruchtige vereniging voor mannen en jongens,

Maar het hoogtepunt in het optreden van de katholieke gemeenschap werd toch wel de in 1923 in ere herstelde Sacramentsprocessie. Uit een programma van 1926 blijkt ook al uit de volgorde van de stoet hoe in tens de parochie in het maatschappelijke leven was doorgedrongen: Kruis met misdienaars, Maagdekens, Katholieke Jonge Meisjes en Katholieke J onge Vrouwen, Grote en Kleine Congregatie, "St.-Elisabethvereniging", Roorns-Katholieke Vrouwenbond, RoomsKatholieke Boerinnenbond, Eucharistische Kruistocht, patronaat "Sint-Gerardus", Jongenscongregatie, Katholieke Verkenners, Rooms-Katholieke Gymnastiekvereniging "VIOD", RoomsKatholiek Princenhage's Mannenkoor, Heilige Familie, Rooms-Katholieke Boerenbond, RoomsKatholieke Tuinbouwvereniging "Sint-Fiacrius", Rooms-Katholieke J onge Boerenstand, Rooms-Katholieke Boterfabriek "Sint-Martinus", Rooms-Katholieke Middenstand "De Hanze", Roorns-Katholieke Werkliedenvereniging "Sint-Martinus", De Jonge Werkman, Rooms-Katholieke Bond voor Grote Gezinnen, "St.-Vincentiusvereniging", Kiesvereniging, Katholieke Raadsfractie, de edelgrootachtbare heel' burgemeester en natuurlijk de Confrerie.

Op de foto zien we de versiering, onder andere met bloemen, van het altaar.

Foto van B. de long, Breda, 1926

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek