Putte in oude ansichten deel 2

Putte in oude ansichten deel 2

Auteur
:   A. van Kaam
Gemeente
:   Woensdrecht
Provincie
:   Noord-Brabant
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-5987-6
Pagina's
:   80
Prijs
:   EUR 16.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 weken (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Putte in oude ansichten deel 2'

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

21. Deze ansichtkaart bevat vier toto's van markante punt en in het dorp. Op de foto linksboven staat het monument van Jacob Jordaens, de Vlaamse schilder, die op 16 oktober 1678 in Antwerpen aan een besmettelijke ziekte is overleden en vanwege zijn protestantse geloof in Putte moest worden begraven. Het woonhuis rechts op de foto is thans een bloernwinkel, terwijl in de woning voorbij het monument een apotheek is gevestigd,

De foto's rechtsboven en linksonder schetsen een beeld van de westelijke zijde van de Dorpsstraat. De foto rechtsonder toont het buitenhuis "Heirusf'.

Zoals reeds vaker is vermeld waren tijdens de Eerste Wereloorlog in Putte veel militairen ingekwartierd, die dergelijke ansichtkaarten gebruikten om te corresponderen met familieleden, Deze kaart is op 26 oktober 1917 door militair 1. Ligthart naar diens nicht mejuffrouw H. Ligthart te Kinderdijk gezonden. Er hoefde geen postzegel op, want de afzender was militair.

Omdat de tekst op zo'n kaart voor iedereen Ieesbaar was is er geen sprake van schending van het briefgeheim. Daarom willen wij de tekst integraal weergeven: .Waarde Nicht. Met deze laat ik u weten als dat ik nog frisch en gezond ben en hoop dat van u allen ook te hooren, nu nicht waarschijnlijk kom ik de 17e November eens bij jullie aan hoor. Nu nicht verders de hartelijken groeten aan u allen van uw Neef. Jacob Ligthart."

Zicht aan Jordaens

~Q~ Graet uit Putte c D (N.-B.) [J 0

~~

22. Als men tegenwoordig op zondagochtend trek heeft in warme pistolets of ander vers brood, of men krijgt plotseling visite en heeft daarom nog gebak nodig dan rijdt men naar Putte. Daar zijn zowel op Nederlands als op Belgisch grondgebied al vroeg diverse bakkerszaken open waar men uit vele soorten brood en gebak een keuze kan maken.

Heel anders was dit zestig jaar geleden. Dan had men te kiezen uit Of een rond brood, Of een lang brood, tarwe of rogge, maar dan was het klaar. In de winkel op de hoek kon men dan terecht.

Voor mensen, die geen tijd hadden om elke dag naar de winkel te gaan of die te ver weg woonden, bestond de mogelijkheid om het brood thuis bezorgd te krijgen. Bakker Willem Jansen bracht op een gemotoriseerde fiets het brood naar zijn klanten. Over zijn schouder draagt hij een linnen broodzak waarin hij meer broden tegelijk kon vervoeren.

23. Stan Janssens, in korte broek maar keurig met stropdas op de hondekar. In West-Brabant werd veel gebruik gemaakt van dit vervoermiddel. Paarden werden gehouden door de Iandbouwers, terwijl vrachtwagens bijna nog niet te zien waren op 's Heren wegen.

De hondekar was zeer geschikt om kleine vrachten over korte afstanden te vervoeren. Vaak werden ook hondekarren gemaakt voor de kinderen, die dan net zoals de volwassenen voor "vrachtrijder" konden spelen.

In deze tijd lijkt het gebruik van de hondekar op dierenmishandeling, maar men mag niet vergeten, dat voor de Tweede Wereldoorlog de mensen op de zandgronden vaak aIle middelen te baat moesten nemen om in hun levensonderhoud te voorzien en daarom elk huisdier gebruikten.

Op de foto is te zien dat de draagbanden dicht bij de voorpoten waren bevestigd, am het draagvermogen van de hand te vergroten en om te va ark omen dat de hand een doorgezakte rug zou krijgen. De hand werd op deze manier duidelijk ontzien. Daarnaast kan men aan de vorm van de kar zien, dat de vracht zodanig moest worden getast, dat de kar niet kon kieperen.

Voor eigen veiligheid was aan de voorzijde een stok aan de kar bevestigd om te voorkomen, dat men zou vallen als de hond per ongeluk eens door zijn paten zou zakken.

24. In het begin van deze eeuw kende men de wielerwedstrijden "rond de kerktoren" nog niet. Ook de wedstrijden van plaats naar plaats of door een groter gebied waren nog niet "uitgevonden". De meeste wielerwedstrijden werden op de baan gehouden. Zo zal "De Raayberg" in Bergen om Zoom bij veel oudere Puttenaren nog bekend in de oren klinken. Aile wielerbanen zijn in de loop der jaren verdwenen, aIleen het sportpaleis in Antwerpen be staat nog.

Putte was in het verleden ook een wielerbaan "De Putse Piste" rijk. De baan was gelegen op een veld aan de oostzijde van de Putseweg, exacter aangeduid aan de westzijde van de Herenbaan, tegenover het recreatiebungalowpark.

Op de achtergrond zijn drie boerderijen te zien, die aan de Koppelstraat stonden.

Op een luchtfoto, die enige jaren geleden genomen is, is de baan nog duidelijk terug te vinden. De grasbaan was waarschijnlijk 333 meter lang en in ovaalvorm aangelegd. Langs de baan was een dijkje waarop de toeschouwers konden staan.

25. Putte had in de jaren twintig van deze eeuw zijn plaatselijke wieleridool in de persoon van Alexander Hoendervangers. Hij was lid van de wielerclub "De vroolijke Trappers". Sponsors kende men destijds nog niet. Zijn rode trui met zwarte letters heeft hij voor de som van 50 francs door een mevrouw uit Bergen op Zoom laten breien.

De wedstrijden von den plaats op grasbanen of als men op de weg reed moesten de kasseien genomen worden. Dit vergde ontzettend veel van zowel de renner als van het materieel. Daarom ziet men op de foto een stevige zware fiets, die tegen een stootje kon.

Sander Hoendervangers is vanaf zijn jeugd druk geweest met de sportbeoefening. Na het beeindigen van zijn wielercarriere he eft hij zich volledig gewijd aan de voetbalsport, die hij nog steeds een warm hart toedraagt. Hij is niet voor niets erelid van de Grenswachtcrs.

<<  |  <  |  1  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Leveringsvoorwaarden | © 2009 - 2019 Uitgeverij Europese Bibliotheek