Raalte in oude ansichten

Raalte in oude ansichten

Auteur
:   H.M. Hannink
Gemeente
:   Raalte
Provincie
:   Overijssel
Land
:   Nederland
ISBN13
:   978-90-288-0116-5
Pagina's
:   160
Prijs
:   EUR 19.95 Incl BTW *

Levertijd: 2 - 3 werkdagen (onder voorbehoud). Het getoonde omslag kan afwijken.

   


Fragmenten uit het boek 'Raalte in oude ansichten'

<<  |  <  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  >  |  >>

Als G. Woolderink met Coba Eijkenaar in het huwelijk treedt, blijken zij het duizendste door burgemeester Kerssemakers in de echt verbonden paar te zijn. Dit kan niet ongemerkt voorbij gaan. En vóór op dit heuglijke gebeuren de gebruikelijke toast wordt uitgebracht, even een staatsieportret. Links de ouders van de bruidegom, het bruidspaar, rechts de ouders van de bruid, bekend als Art Eijkenaar en tante Dore. Op de achtergrond de getuigen C. J. Bouwmeester, molenaar, A. M. Tielbeek en Bart van der Meer, caféhouder. Op de voorgrond burgemeester W. A. P. Kerssemakers.

De molen van Vonke (waar thans de watertoren staat) lijkt haast met penseel aangebracht op het operetteachtige decor van de Stationstraat, in de richting van het station genomen. Wat vormt de bezonken rust van dit vriendelijke straatbeeld een schril contrast met de huidige strakke vormen in de nieuwe woonwijken, maar ook met de vaak smaakloos verbouwde en "aangepaste" oude buurten...

Hoe komt De Zwaan aan zijn naam? Een oud volksrijm geeft een duidelijke verklaring voor deze veel voorkomende naam: "De Swaen voert ieder kroeg, So wel in dorp als stad. Omdat hij altijd graag.

Door heel de geschiedenis van Raalte heen weerklinken de namen Jorink en De Zwaan. Wederzijds wekken zij associaties op. Treffend uit zich dit in: Zwaenenderk, de volksbenaming voor Theodorus Lambertus Jorink, die het logement omstreeks 1860 op zijn naam krijgt. Familienaam en naam van het logement worden hier tot één geheel gemodelleerd. Eeuwenlang kan men de namen ongehinderd door elkaar halen. Maar het is voorbij. Met de komst van nieuwe eigenaren is de Zwaan niet langer het privilege van de Jorinks.

Deze afgeknotte boomstam beschrijft wat... Harm Boom gewaagt al in 1846 van "den leugenboom met steenen zitbank". Het Zwanenterras wordt in die tijd volledig afgedekt door deze "allermeugende grote boom, waaronder ie wel 'n schoer kunt ofkieken". Op de bank daaronder bespreken de dorpelingen de plaatselijke politiek, versierd met speelse toevoegingen van eigen vinding, wat wellicht tot de naam ?Leugenboom? heeft geïnspireerd. De boom houdt echter minder goed stand dan de leugen en raakt in verval Als rond 1890 de kruin wegvalt, brokkelt het geleidelijk af tot deze armzalige stronk, waarin de schoolkinderen zich verstoppen.

Wie in vroeger dagen op het terras van hotel De Zwaan zit, kàn zich laten zien. Men treft er Vos de Wael, Remmers, Kutschrütter, Slegten, Hooglugt, Vonke, Giese, Ten Hove, om er enkelen te noemen. De heren zitten hier ook op een ideale uitkijkpost. Men geniet een onbelemmerd uitzicht op de Heerenstraat en Agterweg, opzij kan men de gebeurtenissen op de Varkensmarkt op de voet volgen en rechts kan men de kerkgangers observeren, wat toentertijd tot de meer recreatieve bezigheden gerekend kan worden. Wat de heren dan ook aan Raalter gebeurtenissen missen, kan in een vingerhoed worden samengevat.

Tegenover De Zwaan staat, evenals op De Plas, een publieke pomp. Wanneer nu een stamgast nog een glaasje vraagt en de kastelein acht hem voldoende voorzien, dan luidt zijn antwoord: "Gao ma ne Jan met den enen arm"...

Achter de in 1930 vervangen pastorie (hier links) verrijst in 1892 de monumentale kerk van de Cruisverheffing. Daarvóór staat er een eenvoudig waterstaatskerkje, waarvan alleen het torentje even boven de pastorie uitsteekt! Wat moet Raalte eerst wennen aan deze ranke en sierlijke kerk, die echter tegenover de andere dorpsbebouwing buiten alle proporties is uitgegroeid. Pas later zal de kerk volledig in het dorpsbeeld passen.

Ja, wel geheel verschillend van de Plaskerk is deze dominerende nieuwe kerk. De bekende Overijselse architect Jan Jans zou hiervan gezegd hebben: de ranke kerk van de Kruisverheffing met zijn hoge, gracieuze toren is meer vervuld van het verlangen Gods grootheid tot uitdrukking te brengen, terwijl de Plaskerk in zijn waardige eenvoud meer spreekt van Gods goedheid...

De kerk van de Kruisverheffing is een gotische hallenkerk, naar het model van Lambertikerk in Munster. Architect Tepe ontwerpt hem, doch heeft enige ervaring. Hij heeft namelijk enkele jaren daarvoor in IJsselstein een soortgelijke kerk gebouwd. De foto toont dan ook niet onze kerktoren, maar die van de kerk in IJsselstein...

<<  |  <  |  2  |  3  |  4  |  5  |  6  |  7  |  8  |  9  |  10  |  >  |  >>

Sitemap | Links | Colofon | Privacy | Disclaimer | Algemene voorwaarden | Algemene verkoopvoorwaarden | © 2009 - 2021 Uitgeverij Europese Bibliotheek